lerivon

[gabi_niedzisiejsza]

Ktoś mi napisał, że po lerivonie się tyje. Oświadczam, że biorę od
trzech tygodni i wciąż chudnę. Osiągnęłam już magiczne 47 kg.

[asqe]

o boze, ja w ogole nie bylam w stanie brac tego leku. spalam po nim
22 godziny na dobe a przez pozostele dwie chodzilam jak pijana.
przestalm brac po 3 dniach, bo po prostu sie nie dalo, wiec w
sprawie tycia/chudniecia nie mam zadnych doswiadczen.

[gabi_niedzisiejsza]

Ja biorę wieczorem jedną i sypiam dobrze, a rano wsiadam w auto,
jeśli po wzięciu nie kładę się spać to nie ogarnia mnie senność, jak
się kładę zasypiam, ale to pewnie dlatego, że żyję w strasznych
nerwach i akurat to na mnie działa, ale nie tyję, to dla tych co
straszą tyciem.

[asqe]

czesto bywa tak, ze ten sam lek dziala inaczej na rozne organizmy.
moze jedni tyja albo spia jak zabici a inni nie.
ja naprawde nie bylam w stanie normalnie funkcjonowac po tym leku,
ale gdyby to bylo norma to pewnie by mi go nie przepisano i tyle.

[m-b]

"> Ja biorę wieczorem jedną"
jedną - 10mg czy 30mg???

[gabi_niedzisiejsza]

10 mg, przy mojej wadze to optimum

[lucyna_n]

musisz mieć fantastycznie odporny organizm na psychotropy.
mi po lerivonei spokojnie można robić operację na otwartym sercu, zapadałam po
tym już nawet nie w sens ale w letarg, czarna dziura.

[gabi_niedzisiejsza]

Ja żyję w teraz takim napięciu, że czasem nawet po lerivonie ciężko
zasnąć, i budzę się w nocy, a rano wstaję tak ajk bez prochów.

[lucyna_n]

wiesz, to nie jest kwestia napięcia, tylko tego jak Twój organizm reaguje na
lek, to czy po jakimś leku śpisz czy nie nie to raczej nie zależy od tego jak
mocno się denerwujesz. Mnie ten lek kładł w najgorszych stanach lękowych kiedy
5 miesięcy prawie wogóle nie mogłam spać.
ale ja nawet na leki na grypę źle reaguję, więc może to ja po prostu stanowię
jakiś wybryk natury.

[gabi_niedzisiejsza]

Być może faktycznie to kwestia wchłaniania i przyswajania.

[nienill]

lucyna_n napisała:

> więc może to ja po prostu stanowię
> jakiś wybryk natury.
źle pamietam, czy pisalas kiedys, ze nawet xanax Cie pobudzal? :)

[lucyna_n]

tak, zdarzylo mi kilka razy paradoksalnie po benzo pobudzenie i niesamowita
trzeźwość umysłu i koncentracji zamiast zmulenia, ale to nie było regułą.

[karolina817]

10 mg? Tożto nic! ja zaczynałam od dawki 15 mg, potem 30 mg i
obecnie 60 mg w jednej dawce na noc. Pierwsze 2 tygodnie lerivon
usypiał mnie, teraz mnie w ogole nie usypia, ale lepiej mi sie spi.
Apetyt mi sie zwiekszyl dopiero na dawce 60 mg. No ale wczesniej w
ogole mi sie jesc nie chcialo i nie moglam spac obecnie dzieki
lerivonie jest lepiej ;p

[mich.z]

biorę 20mg na nic. niezły "mózgojeb". jawa miesza się ze snem. poza tym sny są
niesamowite, gdybym po przebudzeniu pamiętał choć 1/10 z tego o czym śniłem to
byłbym sławny. jedno trzeba mu oddać, wybudzić mnie po nim nie jest łatwo. mogę
spać, spać, spać i śnić...

[lucyna_n]

to mnie się po tym właśnei nic nie śniło, jakbym do czarnej studni wpadła, wręcz
się balam że się po tym nie obudzę, dzialało jak narkoza, musiałam brać będąc
niedaleko łóżka inaczej rąbnęłabym się tam gdzie stoję. Przyznaję że w pewnych
sytuacjach taki lek to blogosławieństwo, ale funkcjonować na nim nie byłabym w
stanie.

[gabi_niedzisiejsza]

A ja dziś na wadze 46,4 kg. Niedługo zniknę. A Xanax rzeczywiście na
początku na tyle łagodnie mnie uspokajał, że odzyskiwałam trzeźwość
umysłu, ale teraz jakby gorzej. Może nerwów więcej. Sny po lerivonie
faktycznie są, ale może lepiej, że większości nie pamiętam.

[lucyna_n]

odstaw co prędzej ten xanax, lerivon wystarczy .
i przestań pisać o tym chudnięciu bo mnie szlag trafi,
chcesz to przejedź odam ci kilka zbędnych kilogramów, i przestań marudzić.

[lucyna_n]

pieprzone anorektyczki, i to udawane zmartwienie, ojej tak mało ważę, ojej znowu
pół kilograma schudłam
<wkurw>

[ichnia]

lucyna_n napisała:
> pieprzone anorektyczki, i to udawane zmartwienie, ojej tak mało ważę, ojej
znowu pół kilograma schudłam
> <wkurw>

:o LOL

[gabi_niedzisiejsza]

Może tego nie rozumiesz lucynko, bo Ciebie to nie dotyczy, ale
niektórzy chudną w niekontrolowany sposób, tak jak w niekontrolowany
sposób niektórzy tyją, jest to objaw choroby, pochodną tego objawu
jest obromny strach o stan zdrowia i codzienne zastanawianie się na
przykład czy wsiadać w samochóe bo co jakbym zemdlała ze spadku
poziomu cukru i tak jak ciężko jest osobie tyjącej odmówić sobie
posiłku, tak samo w drugą stronę tyle samo wysiłku kosztuje
przełknięcie jednego kęsa. I to nie jest anoreksja, tylko depresja,
bo ja nie cieszę się z chudości, tylko mnie ona przeraża. I dlatego
nie piszę tego, żeby się chwalić figurą, ale, żeby trochę wyrzucić
ten lęk, bo na powrót apetytu nie liczę.

[lucyna_n]

taa, przeraża cię, jakoś w twoich wpisach tryumf jest i udawane ojej,
ale jak tam sobei chesz:P
piątek trzynastego, czekałaś na coś okropnego czego będziesz mogła się bać, to
proszę bardzo:)