Płacz bez powodu to codzienność?

[ana-23]

...już codziennie... Budzę się rano i płaczę, w ciągu dnia płaczę i wieczorem
zanim zasypiam znów płaczę! Nie wiem dlaczego, nie wiem czy daje mi to ulgę
czy utrudnia zycie... Nic nie wiem. Poprostu płaczę! Jeszcze nie byłam z tak
głębokim dole...
A tu śnieg spadł...
Mogłoby być tak miło...
A nie jest...

[porcel_ula]

Rozne sa reakcje. Ja wogole plakac nie moglam, "stracilam" w pewnym sensie
kogos i dlugo, dlugo nie moglam plakac. Kiedys jadac na wizyte do lekarza
zgubilam sie, a bardzo chcialam dotrzec, liczylam ze cos mi lekarz pomoze.
Ryczalam wtedy chyba ze 3 godziny bezprzerwy i cos sie we mnie odblokowalo.
Potem juz bylo lepiej. Nie wiem czy lepiej jest plakac czy nie moc plakac,
zalezy.

[mr_hyde]

ana-23 napisała:

> ...już codziennie... Budzę się rano i płaczę, w ciągu dnia płaczę i wieczorem
> zanim zasypiam znów płaczę! Nie wiem dlaczego, nie wiem czy daje mi to ulgę
> czy utrudnia zycie... Nic nie wiem. Poprostu płaczę! Jeszcze nie byłam z tak
> głębokim dole...


Pocieszenie to to pewnie nie będzie ale moim zdaniem jak płaczesz to jeszcze
nie jest źle.Płacz zawsze trochę pomaga,oczyszcza z emocji.Znacznie gorzej jest
gdy beznadziejność jest taka że już nie możesz płakać lub nawet fizycznie nie
jesteś już w stanie.

[ana-23]

Czas kiedy nie mogłam płakać trwał bardzo bardzo długo. Męczyło mnie to
podwójnie! Ale teraz płacz wykańcza mnie jeszcze bardziej. zaczynam płakać
nagle i nagle przestaje... nie wiedząc samej dlaczego...
Czuje sie jak małe dziecko które płacze bez powodu, grymasi... A mnie ściska
sie żołądek, zaczyna boleć głowa i....... PŁACZ!!!!!!
ale dzieki...

[porcel_ula]

oj
tez sie czuje jak bym wcale nie kontrolowala tego co sie ze mna dzieje, nie
kontrolowala moich nastroii, wydaje mi sie ze to idiotyczne, ze jestem
wkurzona, zla , sama nie wiem co, a w szystko jest ok, marudze jak
rozkapryszony dzieciak, ale wcale nie jestem w stanie nad tym zapanowac i
doprowadza mnie to tylko do gorszego poczucia bezsilnosci i dól...
Ale bedzie lepiej, probuje przeczekac te fale zlego nastroju. Ciesze sie ze
jutro juz poniedzialek i cos sie zacznie dziac, tak szybko i nie bedzie czasu
myslec

[niutka]

Hej.
Praktycznie moglabym skopiowac caly Twoj post, bo mam dokladnie takie same
odczucia.
Niestety tylko, ze poniedzialek niewiele rozni sie od innych dni.

Niutka

[hella100]

Przez lata cale plakalam z byle powodu, co doprowadzalo mnie do jeszcze
wiekszej rozpaczy - takie bledne kolo. Patrzysz przez okno, widzisz pochmurny
dzien i placzesz, widzisz slonce i spacerujacych szczesliwycz ludzi i
placzesz...znam to doskonale.
Po ostatnich lekach stalam sie troche mniej placzliwa, co jest dla mnie niemal
zbawienne, w koncu moge rozmawiac bez trzesacej sie brody i lecacych lez.
Myslalam, ze juz nigdy nie bede w stanie sie opanowac a udalo sie, czego i
Tobie zycze.
hella, troche mniej placzliwa.

[misia232]

Ja też jak tylko wstanę to mi się strasznie smutno robi Mam chłopaka. Jesteśmy
razem 5 lat i nic wcale nie chce się żenić tylko czeka . Mówi że po studiach
tzn. za dwa lata ciągle sie jest mi smutno wogóle nie wiem co mam robić nie
mogę dogadać się z nim ani z rodzicami od siostry też się odsunęłam żyję jakby
w innym świecie. Nić mi się nie podoba. Mój chłopak ciągle się o coś czepia A
najbardziej nie podoba mu sie zachpwanie mojej siostry. Nie wiem chyba powinam
iść do psychiatry albo cos takiego nie wiem czy to ta pogoda nic mi się nie
udaje. To życie jest takie trudne wszyscy czegos chca a ja tylko chcę być
szczęśliwa