Berta Mueller

[zamyslona_7]

Zanim w 2009 roku Herta Mueller została uhonorowana literackim Noblem przez lata była prześladowana przez służby bezpieczeństwa w komunistycznej Rumunii (Securitate), a także później, gdy wyemigrowała do Niemiec. Agenci wielokrotnie ją przesłuchiwali, zakładali podsłuchy w jej mieszkaniu i w domach przyjaciół, obrażali i upokarzali, fałszywie oskarżali (np. o to, że uprawiała seks z ośmioma Arabami), organizowali akcje w prasie czy kompromitowali w kolejnych miejscach pracy.
Jak sama przyznała, nie popełniła wtedy samobójstwa tylko dlatego, że marzyli o tym jej oprawcy. Po latach Mueller zapoznała się ze stosami dokumentów i donosów znalezionych w swojej teczce w archiwach służb bezpieczeństwa. Co tam znalazła? Kto na nią donosił? Co stało się z brakującymi aktami i informacjami o prześladowaniach? Dlaczego, gdy odmówiła współpracy, i tak uznano ją za szpicla? Czy jej najbliższa przyjaciółka została nasłana przez agentów, a ich przyjaźń była sztucznym tworem służb?
Na te i na wiele innych pytań wybitna pisarka odpowiada w tomie "Nadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek" (Wyd. Czarne).

[zamyslona_7]

Na uniwersytecie w Temeswarze, gdzie Herta Mueller studiowała germanistykę i romanistykę, stała się członkiem niemieckiej grupy literackiej Banat. Ten czas pisarka wspominała w przemówieniu noblowskim, jako najważniejszy w życiu, okres formowania się osobowości. Członkowie Aktionsgruppe jeździli po kolei co tydzień do Bukaresztu, gdzie działał Instytut Goethego, po książki.
"Przeczytaliśmy chyba wszystko, co w tym czasie ukazywało się w Niemczech, Austrii i Szwajcarii. Chcieliśmy przynajmniej rozumieć, co się dzieje, skoro nie mogliśmy nic zmienić. Już to, że rozmawialiśmy po niemiecku, wydawało im się niebezpieczne" - wspominała pisarka.
Po studiach Mueller została zatrudniona jako tłumaczka w fabryce traktorów. To wtedy rozpoczął się w jej życiu prawdziwy koszmar związany z komunistycznymi agentami służb bezpieczeństwa...

[zamyslona_7]