Dolores del Rio...

[jutta_t]

Była pierwszą latynoską gwiazdą filmową, która odniosła wielki sukces w Hollywood. To właśnie jej śladami podążały Salma Hayek, Jennifer Lopez, Sofia Vergara czy Penélope Cruz. Wyrafinowana, magnetyczna, niebywale inteligentna i pokorna — taka była Dolores del Rio.

[jutta_t]

Była uznawana za jedną z najpiękniejszych osób w Hollywood, choć wraz z niebywałą urodą szła inteligencja, wielki talent aktorski i wiara w siebie.

"Była najpiękniejszą kobietą, jaka kiedykolwiek postawiła stopę w Hollywood" — mówiła o niej Marlene Dietrich, a irlandzki dramaturg George Bernard Shaw stwierdził, że "najpiękniejsze na świecie są Taj Mahal i Dolores del Río". Obwołano ją nawet Rudolfem Valentino w spódnicy.

Ona sama mawiała: "Zadbaj o swoje wewnętrzne piękno, swoje duchowe piękno, a to odbije się na twojej twarzy. Każdy zły uczynek, każda zła decyzja prędzej czy później pokaże się na twojej buzi".

[jutta_t]

María de los Dolores Asúnsolo and López Negrete urodziła się 3 sierpnia… I tutaj zaczyna się problem. Niektóre źródła podają, że był to rok 1904, choć wspomina się również o latach 1905 i 1906.

REKLAMA

Jej rodzice byli członkami meksykańskiej arystokracji: ojciec przyszłej aktorki pracował jako dyrektor banku, z kolei rodzina matki należała do jednej z najbogatszych w kraju, której rodowód sięgał hiszpańskiej szlachty. Miała burzliwe dzieciństwo — jej rodzina straciła cały majątek podczas rewolucji meksykańskiej, w 1910 r. familia musiała uciekać z posiadłości przebrana za chłopów — ojciec trafił do USA, z kolei Dolores wraz z matką przedostały się do stolicy Meksyku. Dużą część swego młodego życia spędziła w klasztorze — skończyła nawet szkołę prowadzoną przez zakonnice.

Po raz pierwszy wyszła za mąż w wieku 16 lat. Poślubiła starszego od siebie o 18 lat prawnika Jaimego Del Rio y Viñenta, którego rodzina posiadała liczne rancza (wśród nich była "La Hormiga", znana później jako Los Pinos — rezydencja prezydentów Meksyku w latach 1934-2018). Wtedy narodziło się jej nazwisko sceniczne: Dolores del Rio.

[jutta_t]

Po dwuletnich wojażach po Europie para postanowiła udać się do Hollywood — mieli ambicje, by zrobić kariery w Fabryce Snów: Dolores jako aktorka, a jej mąż jako pisarz i scenarzysta.

Na jednym z przyjęć Dolores zauważył reżyser i producent Edwin Carewe. Obsadził ją w filmie "Joanna". Później jej kariera rozwijała się bardzo szybko – zagrała m.in. w "Jaka jest cena sławy" Raoula Walsha, który był jednym najbardziej dochodowych filmów roku oraz w "Zmartwychwstaniu" na podstawie powieści Lwa Tołstoja i "Ramonie" Carewe'a. Rola w tym drugim filmie przyniosła jej uznanie krytyki. Wyrosła na jedną z większych gwiazd lat 30.

Zobacz także
Natalie Wood: mroczna przepowiednia
Rudolph Valentino: pierwszy król Hollywood
Orson Welles: obywatel Orson
Jej charyzma i uroda przyciągały wzrok kinomanów i producentów. Nie bała się też odważnych scen, a niektóre z jej filmów wywoływały kontrowersje ze względu na śmiałe jak na tamte czasy sceny. Nakręcony na Hawajach "Bird of Paradise" wypuszczono do kin w atmosferze skandalu ze względu na ujęcia pływających nago Dolores del Río i Joela McCrea. Podobnie było z "Madame Du Barry" Williama Dieterlego, który był przedmiotem sporu studia Warnera z cenzurą, w której rządził kodeks Haysa. Sporo namieszał zrobiony w Meksyku film "Porzuceni" — Dolores del Río zagrała tam młodą kobietę, która porzuca syna i wchodzi w świat prostytucji.

Miała też burzliwe życie uczuciowe. Małżeństwo z Jamiem rozpadło się po sześciu latach. Później poślubiła Cedrica Gibbonsa, twórcę statuetki Oscara. Zdradzała go z Orsonem Wellesem, który opisywał ją jako "najbardziej ekscytującą kobietę w swoim życiu". Aktorka towarzyszyła filmowcowi podczas prac nad słynnym "Obywatelem Kane'em". Ale ich związek zakończył się po czterech latach, głównie z powodu jego niewierności. Miała też romanse z aktorem Errolem Flynnem, reżyserem Johnem Farrowem, pisarzem Erichem Marią Remarquiem, producentem filmowym Archibaldo Burnsem i aktorem Tito Junco. Jej ostatnim mężem był milioner Lewis Riley

[jutta_t]

Karierę del Rio spowolniło pojawienie się w kinie dźwięku. Problemem stał się silny meksykański akcent aktorki, co spowodowało, że obsadzano ją niemal wyłącznie w rolach egzotycznych piękności — zagrała wówczas m.in. w "Uciekinierze" Johna Forda z Henrym Fondą w obsadzie.

Szukając swojej szansy, podpisała kontrakt w rodzinnym Meksyku i zdobyła duży rozgłos dzięki rolom w takich filmach jak: "Polny kwiat" czy "Maria Candelaria" Emilio Fernándeza. Ten ostatni film zdobył Złotą Palmę na pierwszym w historii festiwalu w Cannes oraz nagrodę w Locarno. Przyczynił się też do popularyzacji kina meksykańskiego na świecie oraz uczynił z del Rio gwiazdę światowego formatu. W 1957 r. była pierwszą kobietą, która zasiadała w jury Cannes.

Zaangażowała się też w działalność filantropijną i społeczną.

W amerykańskim filmie zagrała kolejny raz dopiero w 1960 r., kiedy wystąpiła w "Płonącej gwieździe" z Elvisem Presleyem. Przyczyny jej nieobecności w tamtejszej kinematografii można doszukiwać się w jej lewicowych poglądach, co było źle widziane w ogarniętym antykomunistyczną podejrzliwością Hollywood okresu zimnej wojny.

W 1978 r. zagrała w swoim ostatnim filmie — "Sanchez i jego dzieci" z udziałem Anthony'ego Quinna.

11 kwietnia 1983 r. otrzymała zaproszenie do udziału w ceremonii wręczenia Oscarów. Kilka godzin później zmarła w swoim domu w Kalifornii w wyniku przewlekłego zapalenia wątroby.

[black_jotka]

Szkoda…

[seremine]

Nikt nie jest wieczny…

[black_jotka]

Byla super..

[jutta_t]

Piękna też..