Na szczęście już koniec świąt!

styczniowka82 26.12.09, 17:13

Przez moich teściów nawet święta mnie już nie cieszą i był to okres
pełen stresu i nerwó i nie mówię już ile czasu bedzie trwało
obrabianie mi dupy.
Mieszkam (niestety) z teściami i jest to najgorsza decyzja jaką
podjęłam w życiu gdybym mogła cofnąć czas w życiu bym takiego błędu
nie popełniła.
Nie rozmawiam z teściami już rok czasu po prostu nie było żadnej
kłótni tylko stwierdziłam że nie mam o czym gadać z nimi więc
przestaliśmy z e sobą rozmawiać. Teściowa to tak zakłamana osoba,
kłamie w żywe oczy, według niej jej synek (córeczka zresztą też)a
mój mąż jest taki biedny bo pracuje a po pracy zajmuje się dziećmi a
jak naczynie pomyje albo obiad ugotuje to już w ogóle oburzenie
ostatnio słyszałam jak teść do teściowej mówi że ich syn to się
niedługo wykończy (bo umył 3 talerze). Teść obrabia dupę jak leci,
grzebie mi w śmieciach i komentuje że tyle marnuje (teraz wymyśłiłam
sposób do śmieci na wierzch wrzucę zurzytą prezerwatywę albo brudną
podpaskę;) ). Buduje swój własny domek ale cokolwiek mówią o naszym
domu to podkreśłają że to dom mojego męża a nie nasz wspólny bo to
on pracuje a ja tylko siedzę w domu i dzieci wychowuję.
Wracając do świąt oznajmiłam swojemu mężowi że nie zamierzam spędzać
z jego rodzicami i siostra z rodziną świąt, z nikim tam nie gadam
więc jakbym się tam miała czuć. Co roku teściowa robiła świeta u
siebie więc wszyscy schodzili sie do niej w tym roku jej córka
zrobiła więc tym bardziej nie zamierzałam tam iść, mąż oczywiście
się obraził a ja z nerwów nie żłożyłam im nawet życzeń, zresztą po
co życzyć komuś czegoś czego się nie życzy a tylko dlatego że wypada
to nie dla mnie.
Dupę już mi obrobili, sama słyszałam. Jestem jednym wielkim kłębkiem
nerwów i sama zła na siebie że tak sobie ułożyłam życie że
postawiłam na wychowanie dzieci a nia na pracę i bycie samodzielą
finansowo a by się wynieść z tego chorego domu, pociesza mnie tylko
nasza budowa i to ze jestem dosyć młoda i jeszcze trochę życia
przede mną spokojnego bez teśćiów.

Życzę wszystkim spokojnego przyszłego roku i jak najwięcej dni bez
teściowych:)

Obserwuj wątek

Drzewko
Od najstarszego
Od najnowszego

deodyma Re: Na szczęście już koniec świąt! 27.12.09, 00:07

a co maz na to?
- styczniowka82 Re: Na szczęście już koniec świąt! 27.12.09, 09:53
  
  Mąż oczywiście że ja sobie wszystko wymyślam, że on nic nie słyszy
  żeby oni nas obgadywali (bo na niego teściu też nieźle najeżdza) a
  jak ma słyszeć jak on całymi dniami w pracy, a jak tylko z nimi
  siedzi sam to oni tak mu gadają na mnie że szok a ten dupek siedzi i
  nic. Dwa razy tak wpadłam niespodziewanie do domu jak oni obrabiali
  mio dupę. Mi nic nie powiedzą tylko poza plecami. Ja teściowej na
  samym początku powiedziałam prosto w twarz ze nie ma się interesować
  co ja robię jej synusiowi na obid i jak wychowuję dzieci. Bo akurat
  żaliła się córeczce że jej synek na obiad tylko pizze je (początek
  małżeństwa i tak nam pasowało), potem komentarze dotyczące dziecka,
  karmienia itp. A przy drugim dziecku to kiedy teściu wydarł się na
  starszego (syn był zazdrosny po przybyciu dzidziusia i często płakał
  i chciał stawiać na swoim) i zaczął go przedżeźniać, zwróciłam mu
  uwagę aby tak nie robił bo on będzie bardziej ryczał a jak on się
  wtedy wydarł na mnie że powinnam synowi strzelić w twarz aby się
  zamknął, że jak nie ja to on mu wpier...li, ja zaczęlam się drzeć na
  niego że nie ma tak odzywać się do mnie i do moich dzieci to kazał
  mi wyp..dalać do swojego pokoju. A mąż po powrocie do pracy nic bo
  jak on może cokolwiek rodzicom powiedzieć. Mieliśmy trzy okazje
  wyprowadzić się od nich ale mąż oczywiście nie chciał bo jakby mógł
  to rodzicom powiedzieć i zostawić ich ze wszsytkimi rachunkami.
  - deodyma Re: Na szczęście już koniec świąt! 27.12.09, 13:32
    
    wybacz, ale Twoj maz to dupa.
    nie wierze, ze nie wie, co jego rodzice wygaduja pod Twoim adresem,
    czy to za plecami, czy prosto w oczy.
    a nie myslalas nad tym, zeby wynajac gdzies mieszkanie i wyprowadzic
    sie od ukochanych tesciow?
moni-kam9 wciąż w dole... 27.12.09, 13:19

Minęły kolejne święta Bożego Narodzenia, już od czterech lat
wyjatkowo ciężkie dla mojej rodziny.Nie wiem, co dalej robić, a
wszystko dzięki "kochanej teściowej". Jestesmy z mężem już od 11
razem, 8 lat po ślubie. Od 4 lat nie rozmawiam z moją teściową, od 3
lat nie mam juz siły rozmawiać z moim mężem...A na początku było tak
pięknie, jak w bajce. Poznaliśmy się z mężem i zakochalismy w sobie.
Po kilku miesiącach bycia razem, pojechaliśmy do jego rodziców, abym
ich poznała...Na poczatku moja przyszła wówczas teściowa dała poznać
się w wersji "ą" i "ę". Była sztywna jak diabli, ale wytłumaczyłam
sobie,że przecież widzi mnie pierwszy raz, nie zna mnie i takie tam.
Ale ok, staralam się zrobić jak najlepsze wrażenie. Potem drugie,
trzecie, czwarte odwiedziny i zauważyłam, że mnie ona po porstu mnie
nie trawi...Ale to nie z nią jestem, tłumaczyłam sobie...Mój parner,
jedynak, też mi to powtarzał, że mieszkają daleko od nas, że będzie
dobrze, po prostu mama musi się przyzwyczaić do mnie i takie
tam...Po trzech latach znajomości zdecydowaliśmy się na ślub. i się
zaczęło ustanawianie, gdzie i jak. Nie spodobało mi się, że tylko
moi rodzice zostali obarczeni tym obowiązkiem, ale ok. Zalatwiliśmy
hotel i restaurację,moi rodzice zajęli się cateringiem, oprawą
muzyczną itd., a my wzięliśmy na siebie nasze stroje, alkohol,
zaproszenia itd. Przez cały okres załatwiania spraw jego rodzice
tylko raz skontaktowali się z moimi z zapytaniem, czy coś nam dadzą
po ślubie (czyt. kasa). Przyszedł dzień ślubu i wesela. Teściowa nie
dojechała przed weselem, aby udzielić nam błogosławieństwa (bo
musiala w tym czasie zrewidować lokal, w ktorym miało być wesele),
udzieli go moi rodzice, a ona z teściem wpadła do kościoła dopiero
na początku uroczystości. Potem na weselu obraziła się na mnie i
moją rodzinę, bo nie mogła usiąść obok swojego synka przy stole...w
miejscu dla świadka oczywiście. Po weselu pojechaliśmy w podróż
poślubną, a gdy z niej wróciliśmy ( 3 tyg.po ślubie), wyjęła album
ze zdjęciami i zaczęła mnie częstować zdjęciami dziewczyn, które
mogłyby być żonami jej synka. Dziewczynami z nazwiskiem, majątkiem
itd. Mój mąż podkulił ogon i zdobył się tylko na tekst: mamo,
przestań już… Potem było już tylko gorzej. Telefony sprawdzające
gdzie jesteśmy, co robimy, z kim, gdzie jedziemy, ile mamy pieniędzy
itd. Zaczęłam być zła, ale grzecznie zaciskałam zęby i grałam rolę
dobrej synowej. Z mojego męża zaczął w tym czasie wychodzić
mamysynek. Wciąż powtarzał, że przesadzam itd. Zaszłam w ciążę,
urodziła corkę. Teściowa nie raczyła pofatygować się do pomocy, za
to rozpoczęło się udzielanie dobrych rad telefonicznych, jak kąpać,
w czym, jak karmić (dlaczego karmię piersią, skoro teraz takie modne
są butelki),itd. Zaciskała zęby coraz bardziej. Aż do świąt Bożego
Narodzenia, gdy nasza mała miała 2 lata. Pojechaliśmy do rodziców
męża. W drugi dzień świąt, córka (wyjątkowo twardy charakterek),
zaczęła rozrabiać. Aby się uspokoiła, postawiłam ją na chwilę do
kąta. I stało się. Teściowa przystąpiła do ataku. Zaczęła krzyczeć,
że jestem nienormalna, że w jej domu nie będę rządzić się dzieckiem,
że mam iść się leczyć itd. Powiedziałam, żeby poczekała, aż jej syn
wróci ( poszedł akurat na parking po auto) i wtedy powie, co ma do
mnie. Usłyszałam, że jej synek nie musi tego wysłuchiwać i dalej
jazda na mnie…Wykrzyczała mi, że jestem nikt, że czyszczę konto jej
synka, że moja rodzina to też wielkie nic, a ona zrobi wszystko,
żebyśmy się rozwiedli…Straszyła mnie prawnikami, znajomościami i Bóg
wie czy jeszcze. Wówczas zebrałam się z dzieckiem, zwinęłam męża,
który wszedł w drzwi i usłyszał od niej, że właśnie na nią
nakrzyczałam i wróciłam do domu. Od tamtej pory moje życie się wali.
Nie mogę dojść ładu z mężem, bo on dalej uważa, że to moja wina.
Odechciewa mi się wszystkiego. Nie sypiamy ze sobą od dłuższego
czasu. Nie wiem, co mam dalej robić. Nie wiem nawet, czy jeszcze go
kocham. Nienawiść za jego ślepą miłość do mamusi pochłonęła
wszystkie moje uczucia do niego…Jestem w dołku…Boli mnie spojrzenie
córki, która nie widzi przytulających i kochających się rodziców… Co
robić?
- styczniowka82 Re: wciąż w dole... 27.12.09, 21:10
  
  moni bardzo ci współczuję, nie wiem, chciałam napisać że jesteś w
  lepszej sytuacji bo nie mieszkasz z nimi ale to nie o to u ciebie
  chodzi, nie mam pojęcia jak ci pomóc co ci poradzić.
  
  deodyma już dawno bym się wyprowadziła ale tak jak pisałam głupia
  byłam i poświęciłam się dzieciom nie dbając o swoje życie zawodowe i
  tym bardziej finansowe, obecnie staram się założyć swój interes i
  obiecałam sobie że jak tak będzie jak jest jak tylko będę odrobinę
  samodzielna znajdę mieszkanie i się wyprowadzę i wiem jestem pewna
  że mąż za mną nie pójdzie. Tak dupa z niego wiem to ;)
  - deodyma Re: wciąż w dole... 28.12.09, 09:03
    
    czyli maz nawet nie mysli o wyprowadzce z dom u rodzicow?
    niedobrze...
- maira10 Re: wciąż w dole... 28.12.09, 10:27
  
  Przykro mi jak t czytam ale z facetami tak wlasnie jest. ja jestem 3 lata po
  ślubie ma 8 miesięczną córeczkę a malżenstwo wali sie przez tescowa która
  mieszka 300 km od nas a czuję jakby mieszkala z nami. zastanawiam sie nad wizyta
  u psychologa zeby porozmawiać jak postepowac zebym dla męża wazna byla ja i
  dziecko a nie jego popiepszona matka. coraz częsciej mysle o rozwodzie w wiec
  pamietaj nie jestes sama. Mój mąz codziennie dzwoni do matki zapytać co slychać
  a do mnie wciagu dnia nie zdaża się zadzwonić. jak matka chce przyjechać a mi
  nie pasuje termin przyjazdu to sie awanturuje tak jakby to matka byla
  najwazniejsza a nie ja. podam ci prywatnego maila jakbyś chciala się wyzalić
  albo poprostu coś napisać martakon2@poczta.onet.pl. niekiedy odechciewa mi się
  zyć przez ta jęze jaby nie córeczka juz dawno być się rozwiodla.
  - styczniowka82 Re: wciąż w dole... 28.12.09, 13:47
    
    O rozwodzie to myślę już od początku małżeństwa, no gdyby nie dzieci
    to na pewno bym od niego odeszła. sama nie wiem czy między nami jest
    miłość czy tylko przyzwyczajenie. Czasami żałuję okropnie że tak
    szybko wyszłam za mąż (21 lat), że w ogóle on jest moim jedynym, że
    nic z tego życia nie mam, siedzę w tym pieprzonym domu z jednym
    facetem od prawie 12 lat (poznaliśmy się w wieku 16 lat), wychowuję
    nasze cudowne dzieci i co nic poza tym.
    Mam dosyć matkowania, usługiwania i udawania.
    - maira10 Re: wciąż w dole... 30.12.09, 16:06
      
      Mozna oszaleć też tak mam czlowiek nie ma kiedy pomyśleć o sobie
      niekiedy chce mi sie strasznie plakać i krzyczeć mam dosyc bycia
      niedocenianą, praczka, sprzataczka i kucharka tylko sama nie wiem
      jak wybrnąc z tej sytuacji.
maminka_83 Re: Na szczęście już koniec świąt! 05.01.10, 13:33

PO przeczytaniu twojego posta mam wrażenie że sporo nas łączy mąż dupa, dwójka
dzieci i chyba podobny wiek ... To jest okropne jak oni są ślepo zapatrzeni w
swoje matki. Jaką one im zrobiły krzywdę wychowując na tak niedojrzałych
emocjonalnie chłopców, którzy chyba nigdy nie dorosną.
Ja na szczęście nie mieszkam z teściami, bo pewnie mojego małżeństwa dawno by
już nie było. Choć teraz też nie jest dobrze, teściowa tak sobie wychowała
syneczka że słucha się jej na każdym kroku, to ona uzurpuje sobie prawo do
decydowania o naszym wolnym czasie bo foch jak tylko nie spędzamy go z nimi, bo
przecież ona tęskni za wnukami. Spieprzyła sobie życie na własne życzenie, ale
czemu my (nasze małżeństwo i dzieci)mamy za to płacić...
Sama jestem wściekła na siebie, że wkopałam się w taki kanał, że nie skończyłam
tej farsy zaraz po narodzinach pierwszego dziecka, jak widziałam co się dzieje,
ale nie chciałam burzyć dziecku świata a teraz sama za to płace wysoką cenę
jestem kłębkiem nerwów, teściowa to widzi i skrzętnie wykorzystuje pchając się
jeszcze bardziej w nasze małżeństwo z pomocą o którą nikt nie prosi.
Pozdrawiam wszystkie synowe :)!
- maira10 Re: Na szczęście już koniec świąt! 07.01.10, 09:55
  
  no wlasnie za wczasu zakończyć tylko jak mój mąż by się ze mna klócil a nie
  ustapi co do matki. czy wasi mężowie też codziennie dzwonią do matki bo mnie
  krew zalewa jak biore jego telefon i widzę że do niej dzwoni.

Najnowsze z forum Życie rodzinne

Zaloguj się