Posłać dziecko rok później do szkoły ?

e_r_i_n Re: Posłać dziecko rok później do szkoły ? 21.06.05, 11:39

Najlepiej przejdź się do Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej, porozmawiaj
z psychologiem. Jesli chcialabys rok pozniej poslac dziecko do szkoly i tak
będzie Ci potrzebna decyzja PPP o odroczeniu obowiązku szkolnego.

przeciwcialo Re: Posłać dziecko rok później do szkoły ? 21.06.05, 11:58

Takie rzeczy weryfikuje psycholog. I to chyba on daje zgode na późniejsze
posłanie dziecka.

procesor Re: Posłać dziecko rok później do szkoły ? 21.06.05, 12:27

przeciwcialo napisała:
> Takie rzeczy weryfikuje psycholog. I to chyba on daje zgode na późniejsze
> posłanie dziecka.

jak i na wczesniejsze

nie warto demonizowac daty urodzenia ale ocenić włąśnie gotowość szklną

ja jestem dzieckiem które poszło rok wczesniej czyli byłam jesczez młodsza niż
reszta klasy - ale nigdy nikt nawet nie podejrzewał że jestem ta młodsza
też przeszłam przez rozmowe w poradni i testy, dawno to było

a przyjaciółka mojej córki również jest "przyspieszona"
dlatego nie trzeba patrzeć na datę - tylko iść do poradni

iza245 Re: Posłać dziecko rok później do szkoły ? 21.06.05, 13:06

Ja urodziłam się w Sylwestra o ósmej wieczorem, tak,że byłam cały rok do
tyłuy, względem innych dzieci, poszłam do szkoły normalnie i świetnie dawałam
sobie radę. Myślę, że powinnas wybrać się do psychologa, on najlepiej oceni
sytuację.

saba76 Re: Posłać dziecko rok później do szkoły ? 21.06.05, 16:18

moja corka choć z połowy roku ,więc rocznikowo idzie do "0" też ma klopoty ,ale
od września rownolegle ,edziemy chodzić do psycholog szkolnego ,ktora ma za
zadanie pomagać dziecku.
Pytaj sie o nią w szkole ,ona ma prawo stwierdzić ,czy dziecko nadaje sie do
szkoly ,czy ma jakieś klopoty.

iwonesik Re: Posłać dziecko rok później do szkoły ? 21.06.05, 19:42

Mój synek urodził sie 06 grudnia. Obecnie ma 9 lat i kończy III klasę. Poszedł
do szkoły razem ze swoim rocznikiem. W zerówce pani sygnalizowała na początku
roku szkolnego, że jest taka możliwość rozmowy z psychologiem, któryzadecyduje
czy dziecko ma zostać jeszcze rok w zerówce. Sebastian nie sprawiał kłopotów i
poszedł do szkoły normalnie.Co prawda jest różnica, bo Pani w I klasie,
zauważyła że mówi dziecinnie, ale z nauka dawał sobie radę i nie odbiegał od
rówieśników, którzy byli od niego starsi nawet o 11 mioesiecy!!! Np.dzieci
urodzone w styczniu. Musisz skontaktować się z psychologiem. pozdrawiam PA

arko1 Tak naprawdę musisz sama podjąć decyzję 21.06.05, 19:54

teoretycznie,mniejszy ból będzie dla chłopca niż dla dziewczynki. Ja jestem z
końca roku i zawsze mi się bardzo podobało że jestem najmłodsza w klasie ze
swojego rocznika.... . Ja też przerabiałam taki problem jak ty ze swoimi
dziećmi. Starszy syn (obecnie IV klasa) też miał kłopoty z koncentracją (i
dalej ma ale na szczęście już mniej). Pani psycholog też mi sugerowała aby
odroczyć mu obowiązek szkolny, ale ja się nie zgodziłam i w sumie nie żałuję,
chociaż przyznaję, że kosztowało mnie to(i dalej kosztuje) bardzo dużo pracy,
(ale dziecko nie ma straconego roku!). Reasumując, jeśli będziesz w stanie
poświęcić dziecku czas, aby spokojnie z nim odrabiać lekcje i go wspierać, to
możesz zaryzykować i puścić go do szkoły, a jeżeli nie będziesz mieć czasu dla
dziecka, to może zastanów się nad "odroczką". Z doświadczenia znajomych wiem,
że to owszem pomaga, ale nie tak jak sobie wyobrażali. Moje starsze dziecko,
przez całą zerówkę chodziło na intensywne zajęcia terapeutyczne do poradni
psychologicznej. Były tam też dzieci, którym rodzice odroczyli ten obowiązek,
były to dziewczynki. Rzeczywiście, ja u nich nie widziałam oznak braku
koncentracji, ale niestety, były to już dosyć wyrośnięte dziewczynki i wyraźnie
odznaczały się od reszty grupy... (choć były starsze tylko o 1 rok).
Podziwiałam odwagę ich rodziców, którzy uczynili to niewątpliwie dla dobra
swoich dzieci, że przedłużyli im dzieciństwo... .Natomiast, był jeden chlopiec
też odroczony i niestety, ja u niego postepów nie widziałam, mama dalej miała z
nim duży problem.. . Tak więc gwarancji i tak nie będziesz miała, bo jedne
dzieci dojrzewają szybciej a inne wolniej (Ameryki "nie odkryłam").

babe007 Re: Tak naprawdę musisz sama podjąć decyzję 22.06.05, 09:52

Nie rozumiem stwierdzenia "stracony rok" w przypadku dziecka z odroczonym
obowiazkiem szkolnym. Że niby co traci, rok spokojnego, beztroskiego życia? Nie
rozumiem też posyłania dziecka na siłę z roczknikiem (szczególnie wbrew
sugestiom psychologa)i obarczania dziecka dodatkowymi obowiązkami (bo jak sama
wspomniałaś pójście dziecka niedojrzałago emocjonalnie do nauki do szkoły to
dodatkowa praca - dla rodzica, ale przecież i dla dziecka). Podaj, proszę
jakieś argumenty które pomoga mi zrozumieć dlaczego to takie ważne i korzystne
dla dziecka żeby szło do szkoły razem ze swoimi rocznikowymi rówiesnikami
(nawet jeżeli jest jeszcze do tego nie gotowe). Jestem gotowa zmienieć zdanie :-
).

A do autorki wątku. Tak jak Ci pisało większość dziewczyn. Moim zdaniem
posłuchaj się psychologa. W końcu uczył się parę lat i wie trochę więcej niż my
na ten temat . I nie upieraj się żeby Twoje dziecko koniecznie szło ze swoim
rocznikiem jeżeli opinia specjalisty będzie inna. Dziecko w szkole ma
wystarczająco duzo innych stresów. Po co dokładać mu ten, że jest najmłodsze i
z tego powodu troszkę mu trudniej (np skoncentrować się) niż innym.
- izunia6 Re: Tak naprawdę musisz sama podjąć decyzję 22.06.05, 10:21
  
  Oczywiście, że konieczna jest wizyta w poradni. Jeśli oni powiedzą, że wskazane
  byłoby odroczenie - to sprawa jest oczywista, natomiast w przeciwnym wypadku, ja
  puszczałabym z rocznikiem. Po pierwsze w ciągu pierwszych trzech lat nauki
  dzieci są najrożniejsze, jedne czytają płynnie, drugie dukają, jedne świetnie
  pływają, a drugie nie potrafia kopnąć piłki. I to jest calkiem normalne i to się
  wyrównuje, a po drugie polskie dzieci i tak są najstarsze w Europie, maturę
  robią w wieku 19 lat, wobec tego opóżnione dzieckie, będzie ją robić w wieku lat
  20! W tym czasie jego rówieśnicy w Europie już mają własne firmy, pracują, dawno
  już studiują. Nie mówiąc o tym co będzie, jeśli powinie mu się noga w trakcie,
  jeśli będzie chciał iść do liceum czteroletniego z klasą zerową itd.
- arko1 Re: Tak naprawdę musisz sama podjąć decyzję 22.06.05, 10:31
  
  No cóż, dzieci są okrutne i przez całe szkolne życie, aż do czasów studiów,
  będzie się musiało tłumaczyć przed koleżeństwem z klasy, że zaczęło rok później
  naukę, a nie np. że nie zdało.. . Zresztą, obecne czasy są tak szybkie
  (niestety nie pochwalam tego, ale nie da się tego zatrzymać), że wszyscy się
  śpieszą... . Granica rocznika jest rzeczywiście umowna i nie decyduje o
  dojrzałości emocjonalnej dziecka.... . Moje młodsze dziecko urodziło się 28
  stycznia i jest bardzo dojrzałe jak na swój wiek, więc chciałam go posłać do
  szkoły wcześniej. W tym celu rozdzwoniłam się do moich kolegów ze szkoły
  średniej( u mnie w klasie byli tylko młodsi chłopcy, ja byłam najmłodsza z
  dziewcząt, ale w swoim roczniku: 8 grudnia), o których wiedziałam, że byli ze
  mną w klasie, pomimo, że byli z rocznika młodszego, z pytaniem, czy swoje
  dzieci (urodzone we wczesnych miesiącach roku)posłaliby do szkoły wcześniej,
  tak jak ich posłano. Na wykonane 4 telefony, tylko jeden kolega powiedział, że
  by tego nie zrobił, bo cały czas musiał "dorównywać" do starszych i nie
  chciałby zabierać dziecku dzieciństwa, natomiast reszta (w tym, urodzony 3
  marca), powiedzieli, że gdyby nie było przeciwskazań, to zrobiliby to samo, bo
  fajnie było mieć w psychice "zapas" roku ... . W końcu młodsze dziecko posłałam
  ze swoim rocznikiem, ale to dlatego, że:
  a) był to chłopiec (gdyby była to dziewczynka, tak rozwinięta jak mój syn,
  posłałabym ją rok wcześniej),
  b) młodszy syn i tak jest gnębiony przez starszego (o 15 miesięcy) brata
  ("trochę" nadpobudliwego), więc bałam się, aby przypadkowo, (a tego nie byłabym
  w stanie przewidzieć), czy nie byłby również gnębiony w klasie..,
  dlatego, posłałam go ze swoim rocznikiem (radzi sobie świetnie, lekcje
  właściwie robi sam, bo ja muszę dopilnowywać starszego... ). Niestety, z
  perspektywy czasu, wiem, że gdybym odroczyła rok szkolny starszemu, wcale nie
  ubyłoby mi pracy, którą wykonuję z nim stale. Widzę jak obecnie zmienia się (na
  szczęście na lepsze), ale kończy już IV klasę.... . A co do opini psychologów,
  to trzeba podchodzić bardzo wyważenie, to że "czegoś się uczyli..." nie znaczy,
  że teoria zawsze sprawdza się w praktyce.... . Przećwiczyłam, to z
  psychiatrami, do których trafiłam ze starszym. Pani dr ze szpitala na
  Litewskiej (W-Wa), bez wahania zaaplikowała mojemu dziecku psychotropy, które
  ja mu podawałam przez 1 miesiąc, a było coraz gorzej, nawet zmianę na gorsze
  zauważyli swego czasu nauczyciele ze szkoły ( w tym psycholog, reedukator i
  logopeda). Zrezygnowałam z plątania się po specjalistach, wzięłam
  na "przetrzymanie" i wreszcie widzę dojrzewanie emocjonalne mojego syna (choć
  wcale nie jest jeszcze tak słodko jak bym sobie życzyła). Tak więc, jest to
  problem, na który nie ma odpowiedzi: TAK lub NIE. Pozdrawiam;
  - babe007 Re: Tak naprawdę musisz sama podjąć decyzję 22.06.05, 11:08
    
    Myslę, ze wiek (a dokładnie data urodzenia) są dużo mniej istotne (a co za tym
    idzie mniej "dokuczaniogenne") niż rzeczy, które widać - jak tusza, nietypowy
    kolor włosów czy skóry lub np. trudności w nauce. Mój syn z powodu odroczonego
    obowiązku szkolnego nigdy nie miał żadnych problemów w grupie (myślę, że nikt
    nawet o tym nie mysli - a właśnie zdał do IV klasy czyli jest rówieśnikiem
    Twojego ). Nie demonizowałabym tez tego "opóźnionego wejścia w dorosłe
    życie". Czym jest rok w porównaniu z długością ludzkiego życia? Sama jestem
    dzieckiem osoby, która o rok wcześniej zaczęła i edukację i tzw dorosłe życie.
    Nie wyszło jej to na dobre, bo chociaż nie miała problemów z nauką to była zbyt
    niedojrzała emocjonalnie, zeby podejmować dorosłe decyzje. Dlatego kiedy
    przyszedł czas na mnie to mimo tego, że byłam bardzo dobrze rozwinieta na swój
    wiek i jako 6 latkę psycholog zakwalifikował mnie do 1-szej klasy to moja mama
    powiedziała NIE i poszłam razem ze swoim rocznikiem.
    
    Pozdrawiam
    
    Z.
    - arko1 Re: Tak naprawdę musisz sama podjąć decyzję 22.06.05, 11:26
      
      Absolutnie nie neguję Twoich argumentów, ale z dojrzałością emocjonalną jest
      naprawdę różnie, niektórzy dojrzewają później, a niektórzy .. niestety wcale,
      pomimo dorosłego życia (mam taki przypadek w rodzinie, podobno jest to
      związane z jednostką chorobową, która nazywa się paranoją). Wszystko zależy od
      indywidualnego problemu, akurat moje dziecko opanowało program zerówki i
      niestety wiem, że problem jaki z nim miałam i mam, nie zmniejszyłby się, gdybym
      puściła go rok później. Cieszę się, że Tobie się udało i jak rozumiem Twoje
      dziecko osiągnęło odpowiedni poziom dojrzałości i jest wszystko w porządku.
      Wcale nie jestem przeciwniczką odraczania szkoły, ale jest to naprawdę bardzo
      indywidualny problem, do którego muszą być też przekonani rodzice, a ja na
      bazie problemu mojego dziecka nie byłam do tego przekonana.
      - verdana Re: Tak naprawdę musisz sama podjąć decyzję 22.06.05, 23:21
        
        Dzieci, i te dojrzałe i te niedojrzałe do szkoły nie są głupie. I jeśli ich
        wszyscy koledzy i rówieśnicy idą do szkoły, a one zostają o rok dłużej w
        przedszkolu, to dobrej opini o sobie nabrac nie mogą. Koledzy będą mieli
        tornistry, podręczniki i obowiązki, a oni pozostaną starszakami. Nie łudźmy się
        - dziecko nie pomyśli "No, cóż nie osiąnęłęm jeszcze dojrzałosci szkolnej"
        Pomyśli - niezaleznie od wysiłków rodziców- "jestem głupszy od kolegów", "mniej
        umiem od innych", "nie nadaję się" - a to pogłębi się jeszcze w pierwszej
        klasie, gdy dorośli drugoklasiści nie odmówią sobie przyjemnosci zakpienia z
        byłego równolatka, a teraz malucha. Jeśli nie zaczną nabijać się od razu, na
        podwórku. Nie jest to dobry start w życie ucznia.
        Słowem - uważam, że zostawiać dziecko w przedszkolu nalezy tylko przy naprawdę
        poważnym opóźnieniu. Albo przed zerówką, kiedy dzieci sa młodsze - a przejście
        czy nie przejscie do zerówki nie jest takim istotnym awansem.
        A jesli zostanie w zerówce, to w następnym roku powinno znaleźć się koniecznie
        w innej szkole, niż jego byli koledzy.
        
        babe007 Re: Tak naprawdę musisz sama podjąć decyzję 23.06.05, 09:36
        
        Troche w tym prawdy, ale sa na to sposoby (szczególnie w dużych miastach). Mój
        syn drugi rok w zerówce "przerabiał" w innej szkole. Tzn. pierwsza zerówka była
        w przedszkolu a druga w szkole do której teraz chodzi.

porta2 Re: Posłać dziecko rok później do szkoły ? 06.07.05, 16:17

eveo! Sprawa posłania dziecko do szkoły zgodnie z rocznikiem czy też wg jego
dojrzałości jest niezmiernie ważna dla jego sukcesów szkolnych. Każdy psycholog
powie Ci, że najważniejsze jest stwierdzenie u dziecka dojrzałości szkolnej.
Składa się na nią nie tylko harmonijny rozwój psychofizycznomotoryczny, ale
niezmiernie ważna jest dojrzałość emocjonalna. W zerówce to nie jest istotne,
jednak w szkole nikt nie będzie się "patyczkować" z niedojrzałym emocjonalnie
dzieckiem, tylko będzie realizował program szkolny. Tu nie ma miejsca na
sentymenty. Niepowodzenia szkolne dziecka w pierwszym roku mogą mieć niezwykle
negatywny wpływ na jego motywację uczenia sie. Jeśli jesteś jednak gotowa iść
wraz z dzieckiem - krok w krok - i towarzyszyć mu w radościach, małych
porażkach i sukcesach, to da sobie radę. Jeśli pozostawisz je samemu sobie,
wczesniej czy później - mogą dać o sobie znać konsekwencje zlekceważenia tych
podstawowych zasad. Jakze często spotykam się z rozpaczliwymi zabiegami matek:
zgodzić się na drugoroczność dziecka czy nie zgodzić się. Te konsekwencje
przeważnie wychodzą w trzeciej klasie. Nauczyciel stwierdza, że dziecko nie ma
pożądanego zasobu wiedzy, co źle wróży w dalszych latach nauki. Sprawa jest
zbyt poważna - musisz rozważyć za i przeciw. Nie opieraj się też na opinii
jednego psychologa, tak jak nie powinno się opierać na opinii jednego
specjalisty przed operacją.
Pozdrawiam

iffona do porta2 06.07.05, 21:12

wyslalam do Ciebie maila, moglabys mi napisac czy dotarl ?

a11b12 Re: Posłać dziecko rok później do szkoły ? 06.07.05, 16:56

To trudna decyzja.
Jestem z końca roku i poszłam do szkoły terminowo, zawsze byłam najmniejsza,
lub jedną z najmniejszych w klasie, wyrównało to się chyba dopiero na
studiach smile

.
Jednak nie mam z tego powodu żadnych kompleksów.
Przeciwskazaniem była by np choroba dziecka.

Trafiło mi się szkole podstawowej chorować dość poważnie w wakacje, i jeszcze
trochę po. Mimo, że nauka wcześniej, wtedy i później przychodziła mi łatwo,
myślę, że wtedy, w szkole podstawowej przydałby mi się ten dodatkowy rok, bo
nie tylko o naukę chodzi.
Samo odsiedzenie 6h w szkole stanowiło wysiłek.
Potem dodanie tego dodatkowego roku nie jest już możliwe.
Chociaż obecnie, dzięki szkołom gimnazjalnym jest to prostsze.

Z drugiej stony stawienie dziecku zbyt małych wymagań, może być szkodliwe.
8-latek może się nudzić na lekcjach I-klasy. smile

Najnowsze z forum Starsze dziecko

Zaloguj się