14.08.10, 17:46
USTAWA z dnia 28 marca 1933 r.o grobach i cmentarzach wojennych.

Art. 1. 1. Grobami wojennemi w rozumieniu ustawy niniejszej są:
1) groby poległych w walkach o niepodległość i zjednoczenie Państwa Polskiego,
2) groby osób wojskowych, poległych lub zmarłych z powodu działań wojennych,
bez względu na narodowość,
3) groby sióstr miłosierdzia i wszystkich osób, które, wykonując zlecone im
czynności przy jakiejkolwiek formacji wojskowej, poległy lub zmarły z powodu
działań wojennych,
4) groby jeńców wojennych i osób internowanych,
5) groby uchodźców z 1915 r.,
6) groby osób wojskowych i cywilnych, bez względu na ich narodowość, które
straciły życie wskutek represji okupanta niemieckiego albo sowieckiego po dniu
1 września 1939 r.,
7) groby i cmentarzyska prochów ofiar niemieckich i sowieckich obozów,
8) groby osób, które straciły życie wskutek walki z narzuconym systemem i
represji totalitarnych w okresie od 1944 r. do 1956 r.
2. Groby rodzinne, chociażby w nich były umieszczone zwłoki osób, wymienionych
w ust. 1, nie są grobami wojennemi.
3. Cmentarzami wojennemi w rozumieniu ustawy niniejszej są cmentarze,
przeznaczone do chowania zwłok osób, wymienionych w ust. 1.
4. Groby wojenne zasadniczo powinny być zgrupowane na cmentarzach wojennych.
Art. 1a. (uchylono).
Art. 2. Groby wojenne bez względu na narodowość i wyznanie osób, w nich
pochowanych, oraz formacje, do których osoby te należały, mają być
pielęgnowane i otaczane należnym tym miejscom szacunkiem i powagą.
Art. 3.
1. Grunty, zajęte przez groby i cmentarze wojenne, jako też grunty, potrzebne
do założenia takich cmentarzy i grobów, – z wyjątkiem gruntów cmentarzy
wyznaniowych i gminnych – nabywa na własność Skarb Państwa w drodze umowy,
bądź też, gdy umowa nie przyjdzie do skutku, na zasadach, określonych w
obowiązujących przepisach o wywłaszczeniu nieruchomości na potrzeby urządzeń
użyteczności publicznej, a w województwach krakowskiem, lwowskiem,
stanisławowskiem i tarnopolskiem, oraz w cieszyńskiej części województwa
śląskiego z zastosowaniem ustawy z dnia 18 lutego 1878 r. (Dz. U. P. austr.
Nr. 30).
2. Termin, od którego postanowienie ust. 1 będzie stosowane do gruntów,
zajętych w dniu wejścia w życie ustawy niniejszej przez groby i cmentarze
wojenne, określi rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych, wydane w
porozumieniu z Ministrem Skarbu.
3. Postanowienie ust. 1 nie ma zastosowania do gruntów, które przed terminem,
określonym na podstawie ust. 2, zostaną zwolnione przez przeniesienie grobów
bądź cmentarzy na inne miejsce.
Art. 4. 1. Wojewodzie przysługuje prawo zarządzania ekshumacji zwłok z grobu
wojennego i przeniesienia ich do innego grobu.
2. Wojewoda wskutek umotywowanej prośby rodziny lub otoczenia osoby,
pochowanej w grobie wojennym, bądź prośby instytucji społecznej może zezwolić
na ekshumację zwłok z grobu wojennego, przeniesienie ich na inne miejsce w
kraju lub poza granicami Państwa i na sprowadzenie zwłok z obcego państwa
celem pochowania w kraju w grobie wojennym.
Art. 5. Przeprowadzanie robót ziemnych, wznoszenie pomników i innych urządzeń
na cmentarzach i grobach wojennych wymaga zezwolenia wojewody.
[Akty powiązane]
Dz.U. z 1990 nr 34 poz. 198 art. 4 pkt. 2
Art. 6. 1. Groby i cmentarze wojenne pozostają pod opieką Państwa; zwierzchni
nadzór nad nimi, polegający na sprawdzaniu i kontrolowaniu działań podległych
jednostek pod względem legalności i podejmowania w tym zakresie decyzji
administracyjnych, sprawuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego, z zachowaniem uprawnień przysługujących Kościołom i
innym związkom wyznaniowym oraz wójtom (burmistrzom, prezydentom miast) na
podstawie ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych
(Dz. U. z 2000 r. Nr 23, poz. 295, z późn. zm.2)) oraz uprawnień
przysługujących Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa na podstawie ustawy z
dnia 21 stycznia 1988 r. o Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (Dz. U. Nr
2, poz. 2, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 2000 r. Nr 31, poz. 382).
2. Koszty utrzymania grobów i cmentarzy wojennych są ponoszone ze środków
budżetu państwa.
3. Wojewoda może, w drodze porozumienia, powierzyć jednostce samorządu
terytorialnego obowiązek utrzymania grobów i cmentarzy wojennych, z
jednoczesnym przekazaniem odpowiednich funduszy, jeżeli jednostka samorządu
terytorialnego nie przejmie tego obowiązku bezpłatnie.
4. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może
powierzyć fundacjom, stowarzyszeniom i instytucjom społecznym, za ich zgodą,
obowiązek utrzymania grobów i cmentarzy wojennych.
5. Wynagrodzenie partnera prywatnego, z tytułu realizacji zadań publicznych w
ramach partnerstwa publiczno-prywatnego może w całości stanowić zapłata sumy
pieniężnej ze środków podmiotu publicznego odpowiedzialnego za wykonywanie
tych zadań.
Art. 7. Bezpośredni dozór nad stanem grobów i cmentarzy wojennych sprawują
gminy, jeżeli czynności dozoru nie poruczono zrzeszeniom i organizacjom
społecznym w myśl art. 6 ust. 4.
[Akty powiązane]
Dz.U. z 1936 nr 85 poz. 595
Art. 8. Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Spraw
Wojskowych i z Ministrem Opieki Społecznej wyda w drodze rozporządzenia
przepisy, określające obowiązki władz i urzędów tak państwowych, jak
samorządowych w zakresie utrzymywania i wykonywania opieki i nadzoru nad
grobami i cmentarzami wojennemi, jako też właściwość władz w sprawach,
przewidzianych w art. 4 i 5.
[Akty powiązane]
Dz.U. z 1981 nr 29 poz. 158 art. 2 pkt. 7
Art. 9. Kto naruszy postanowienia art. 4 ust. 2 i art. 5 oraz kto zachowuje
się na cmentarzu lub grobie wojennym w sposób nie licujący z powagą miejsca,
jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa, podlegającego karze surowszej, ulega w
drodze administracyjnej karze aresztu do 6 tygodni i grzywny do 500 zł lub
jednej z tych kar.
Art. 10. Do grobów i cmentarzy wojennych stosuje się odpowiednio przepisy
ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, z
wyjątkiem art. 6.
Art. 11. Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych
w porozumieniu z Ministrami: Spraw Zagranicznych, Spraw Wojskowych, Skarbu,
Opieki Społecznej, Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego oraz Rolnictwa
i Reform Rolnych.
Art. 12. Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje na
całym terenie Rzeczypospolitej z tem, że na obszarze województwa śląskiego
zamiast przepisów, powołanych w art. 6 ust. 1 i art. 10, stosuje się
odpowiednie przepisy, obowiązujące na tym obszarze.

Prezydent Rzeczypospolitej: I. Mościcki
Prezes Rady Ministrów: A. Prystor
Minister Spraw Wewnętrznych: Bronisław Pieracki
Minister Spraw Zagranicznych: Beck
Minister Spraw Wojskowych: J. Piłsudski
Minister Skarbu: Wł. Zawadzki
Minister Opieki Społecznej: Hubicki
Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego: J. Jędrzejewicz
Minister Rolnictwa i Reform Rolnych: Sew. Ludkiewicz
Obserwuj wątek
    • wuj_rabarbar Re: test 14.08.10, 17:49
      USTAWA z dnia 28 marca 1933 r.o grobach i cmentarzach wojennych.

      Art. 1. 1. Grobami wojennemi w rozumieniu ustawy niniejszej :
      1) groby poległych w walkach o niepodległość i zjednoczenie Państwa Polskiego,
      2) groby osób wojskowych, poległych lub zmarłych z powodu działań wojennych,
      bez względu na narodowość
      ,
      3) groby sióstr miłosierdzia i wszystkich osób, które, wykonując zlecone im
      czynności przy jakiejkolwiek formacji wojskowej, poległy lub zmarły z powodu
      działań wojennych,
      4) groby jeńców wojennych i osób internowanych,
      5) groby uchodźców z 1915 r.,
      6) groby osób wojskowych i cywilnych, bez względu na ich narodowość, które
      straciły życie wskutek represji okupanta niemieckiego albo sowieckiego po dniu 1
      września 1939 r.,
      7) groby i cmentarzyska prochów ofiar niemieckich i sowieckich obozów,
      8) groby osób, które straciły życie wskutek walki z narzuconym systemem i
      represji totalitarnych w okresie od 1944 r. do 1956 r.
      2. Groby rodzinne, chociażby w nich były umieszczone zwłoki osób, wymienionych w
      ust. 1, nie są grobami wojennemi.
      3. Cmentarzami wojennemi w rozumieniu ustawy niniejszej są cmentarze,
      przeznaczone do chowania zwłok osób, wymienionych w ust. 1.
      4. Groby wojenne zasadniczo powinny być zgrupowane na cmentarzach wojennych.
      Art. 1a. (uchylono).
      Art. 2. Groby wojenne bez względu na narodowość i wyznanie osób, w nich
      pochowanych, oraz formacje, do których osoby te należały, mają być pielęgnowane
      i otaczane należnym tym miejscom szacunkiem i powagą
      .
      Art. 3.
      1. Grunty, zajęte przez groby i cmentarze wojenne, jako też grunty, potrzebne do
      założenia takich cmentarzy i grobów, – z wyjątkiem gruntów cmentarzy
      wyznaniowych i gminnych – nabywa na własność Skarb Państwa w drodze umowy, bądź
      też, gdy umowa nie przyjdzie do skutku, na zasadach, określonych w
      obowiązujących przepisach o wywłaszczeniu nieruchomości na potrzeby urządzeń
      użyteczności publicznej, a w województwach krakowskiem, lwowskiem,
      stanisławowskiem i tarnopolskiem, oraz w cieszyńskiej części województwa
      śląskiego z zastosowaniem ustawy z dnia 18 lutego 1878 r. (Dz. U. P. austr. Nr. 30).
      2. Termin, od którego postanowienie ust. 1 będzie stosowane do gruntów, zajętych
      w dniu wejścia w życie ustawy niniejszej przez groby i cmentarze wojenne,
      określi rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych, wydane w porozumieniu z
      Ministrem Skarbu.
      3. Postanowienie ust. 1 nie ma zastosowania do gruntów, które przed terminem,
      określonym na podstawie ust. 2, zostaną zwolnione przez przeniesienie grobów
      bądź cmentarzy na inne miejsce.
      Art. 4. 1. Wojewodzie przysługuje prawo zarządzania ekshumacji zwłok z grobu
      wojennego i przeniesienia ich do innego grobu.
      2. Wojewoda wskutek umotywowanej prośby rodziny lub otoczenia osoby, pochowanej
      w grobie wojennym, bądź prośby instytucji społecznej może zezwolić na ekshumację
      zwłok z grobu wojennego, przeniesienie ich na inne miejsce w kraju lub poza
      granicami Państwa i na sprowadzenie zwłok z obcego państwa celem pochowania w
      kraju w grobie wojennym.
      Art. 5. Przeprowadzanie robót ziemnych, wznoszenie pomników i innych urządzeń
      na cmentarzach i grobach wojennych wymaga zezwolenia wojewody.
      [Akty powiązane]
      Dz.U. z 1990 nr 34 poz. 198 art. 4 pkt. 2
      Art. 6. 1. Groby i cmentarze wojenne pozostają pod opieką Państwa; zwierzchni
      nadzór nad nimi, polegający na sprawdzaniu i kontrolowaniu działań podległych
      jednostek pod względem legalności i podejmowania w tym zakresie decyzji
      administracyjnych, sprawuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony
      dziedzictwa narodowego, z zachowaniem uprawnień przysługujących Kościołom i
      innym związkom wyznaniowym oraz wójtom (burmistrzom, prezydentom miast) na
      podstawie ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych
      (Dz. U. z 2000 r. Nr 23, poz. 295, z późn. zm.2)) oraz uprawnień przysługujących
      Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa na podstawie ustawy z dnia 21 stycznia
      1988 r. o Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (Dz. U. Nr 2, poz. 2, z 1996
      r. Nr 106, poz. 496 oraz z 2000 r. Nr 31, poz. 382).
      2. Koszty utrzymania grobów i cmentarzy wojennych są ponoszone ze środków
      budżetu państwa.
      3. Wojewoda może, w drodze porozumienia, powierzyć jednostce samorządu
      terytorialnego obowiązek utrzymania grobów i cmentarzy wojennych, z jednoczesnym
      przekazaniem odpowiednich funduszy, jeżeli jednostka samorządu terytorialnego
      nie przejmie tego obowiązku bezpłatnie.
      4. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może
      powierzyć fundacjom, stowarzyszeniom i instytucjom społecznym, za ich zgodą,
      obowiązek utrzymania grobów i cmentarzy wojennych.
      5. Wynagrodzenie partnera prywatnego, z tytułu realizacji zadań publicznych w
      ramach partnerstwa publiczno-prywatnego może w całości stanowić zapłata sumy
      pieniężnej ze środków podmiotu publicznego odpowiedzialnego za wykonywanie tych
      zadań.
      Art. 7. Bezpośredni dozór nad stanem grobów i cmentarzy wojennych sprawują
      gminy, jeżeli czynności dozoru nie poruczono zrzeszeniom i organizacjom
      społecznym w myśl art. 6 ust. 4.
      [Akty powiązane]
      Dz.U. z 1936 nr 85 poz. 595
      Art. 8. Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych
      i z Ministrem Opieki Społecznej wyda w drodze rozporządzenia przepisy,
      określające obowiązki władz i urzędów tak państwowych, jak samorządowych w
      zakresie utrzymywania i wykonywania opieki i nadzoru nad grobami i cmentarzami
      wojennemi, jako też właściwość władz w sprawach, przewidzianych w art. 4 i 5.
      [Akty powiązane]
      Dz.U. z 1981 nr 29 poz. 158 art. 2 pkt. 7
      Art. 9. Kto naruszy postanowienia art. 4 ust. 2 i art. 5 oraz kto zachowuje się
      na cmentarzu lub grobie wojennym w sposób nie licujący z powagą miejsca, jeżeli
      czyn nie stanowi przestępstwa, podlegającego karze surowszej, ulega w drodze
      administracyjnej karze aresztu do 6 tygodni i grzywny do 500 zł lub jednej z
      tych kar.
      Art. 10. Do grobów i cmentarzy wojennych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy
      z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, z wyjątkiem art. 6.
      Art. 11. Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych w
      porozumieniu z Ministrami: Spraw Zagranicznych, Spraw Wojskowych, Skarbu, Opieki
      Społecznej, Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego oraz Rolnictwa i Reform
      Rolnych.
      Art. 12. Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje na
      całym terenie Rzeczypospolitej z tem, że na obszarze województwa śląskiego
      zamiast przepisów, powołanych w art. 6 ust. 1 i art. 10, stosuje się odpowiednie
      przepisy, obowiązujące na tym obszarze.

      Prezydent Rzeczypospolitej: I. Mościcki
      Prezes Rady Ministrów: A. Prystor
      Minister Spraw Wewnętrznych: Bronisław Pieracki
      Minister Spraw Zagranicznych: Beck
      Minister Spraw Wojskowych: J. Piłsudski
      Minister Skarbu: Wł. Zawadzki
      Minister Opieki Społecznej: Hubicki
      Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego: J. Jędrzejewicz
      Minister Rolnictwa i Reform Rolnych: Sew. Ludkiewicz
      • wuj_rabarbar Re: test 14.08.10, 17:57
        USTAWA z dnia 28 marca 1933 r.o grobach i cmentarzach wojennych.

        Art. 1. 1. Grobami wojennemi w rozumieniu ustawy niniejszej są:
        1) groby poległych w walkach o niepodległość i zjednoczenie Państwa Polskiego,
        2) groby osób wojskowych, poległych lub zmarłych z powodu działań wojennych,
        bez względu na narodowość,
        3) groby sióstr miłosierdzia i wszystkich osób, które, wykonując zlecone im
        czynności przy jakiejkolwiek formacji wojskowej, poległy lub zmarły z powodu
        działań wojennych,
        4) groby jeńców wojennych i osób internowanych,
        5) groby uchodźców z 1915 r.,
        6) groby osób wojskowych i cywilnych, bez względu na ich narodowość, które
        straciły życie wskutek represji okupanta niemieckiego albo sowieckiego po dniu 1
        września 1939 r.,
        7) groby i cmentarzyska prochów ofiar niemieckich i sowieckich obozów,
        8) groby osób, które straciły życie wskutek walki z narzuconym systemem i
        represji totalitarnych w okresie od 1944 r. do 1956 r.
        2. Groby rodzinne, chociażby w nich były umieszczone zwłoki osób, wymienionych w
        ust. 1, nie są grobami wojennemi.
        3. Cmentarzami wojennemi w rozumieniu ustawy niniejszej są cmentarze,
        przeznaczone do chowania zwłok osób, wymienionych w ust. 1.
        4. Groby wojenne zasadniczo powinny być zgrupowane na cmentarzach wojennych.
        Art. 1a. (uchylono).
        Art. 2. Groby wojenne bez względu na narodowość i wyznanie osób, w nich
        pochowanych, oraz formacje, do których osoby te należały, mają być pielęgnowane
        i otaczane należnym tym miejscom szacunkiem i powagą.
        Art. 3.
        1. Grunty, zajęte przez groby i cmentarze wojenne, jako też grunty, potrzebne do
        założenia takich cmentarzy i grobów, – z wyjątkiem gruntów cmentarzy
        wyznaniowych i gminnych – nabywa na własność Skarb Państwa w drodze umowy, bądź
        też, gdy umowa nie przyjdzie do skutku, na zasadach, określonych w
        obowiązujących przepisach o wywłaszczeniu nieruchomości na potrzeby urządzeń
        użyteczności publicznej, a w województwach krakowskiem, lwowskiem,
        stanisławowskiem i tarnopolskiem, oraz w cieszyńskiej części województwa
        śląskiego z zastosowaniem ustawy z dnia 18 lutego 1878 r. (Dz. U. P. austr. Nr. 30).
        2. Termin, od którego postanowienie ust. 1 będzie stosowane do gruntów, zajętych
        w dniu wejścia w życie ustawy niniejszej przez groby i cmentarze wojenne,
        określi rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych, wydane w porozumieniu z
        Ministrem Skarbu.
        3. Postanowienie ust. 1 nie ma zastosowania do gruntów, które przed terminem,
        określonym na podstawie ust. 2, zostaną zwolnione przez przeniesienie grobów
        bądź cmentarzy na inne miejsce.
        Art. 4. 1. Wojewodzie przysługuje prawo zarządzania ekshumacji zwłok z grobu
        wojennego i przeniesienia ich do innego grobu.
        2. Wojewoda wskutek umotywowanej prośby rodziny lub otoczenia osoby, pochowanej
        w grobie wojennym, bądź prośby instytucji społecznej może zezwolić na ekshumację
        zwłok z grobu wojennego, przeniesienie ich na inne miejsce w kraju lub poza
        granicami Państwa i na sprowadzenie zwłok z obcego państwa celem pochowania w
        kraju w grobie wojennym.
        Art. 5. Przeprowadzanie robót ziemnych, wznoszenie pomników i innych urządzeń
        na cmentarzach i grobach wojennych wymaga zezwolenia wojewody.
        [Akty powiązane]
        Dz.U. z 1990 nr 34 poz. 198 art. 4 pkt. 2
        Art. 6. 1. Groby i cmentarze wojenne pozostają pod opieką Państwa; zwierzchni
        nadzór nad nimi, polegający na sprawdzaniu i kontrolowaniu działań podległych
        jednostek pod względem legalności i podejmowania w tym zakresie decyzji
        administracyjnych, sprawuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony
        dziedzictwa narodowego, z zachowaniem uprawnień przysługujących Kościołom i
        innym związkom wyznaniowym oraz wójtom (burmistrzom, prezydentom miast) na
        podstawie ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych
        (Dz. U. z 2000 r. Nr 23, poz. 295, z późn. zm.2)) oraz uprawnień przysługujących
        Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa na podstawie ustawy z dnia 21 stycznia
        1988 r. o Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (Dz. U. Nr 2, poz. 2, z 1996
        r. Nr 106, poz. 496 oraz z 2000 r. Nr 31, poz. 382).
        2. Koszty utrzymania grobów i cmentarzy wojennych są ponoszone ze środków
        budżetu państwa.
        3. Wojewoda może, w drodze porozumienia, powierzyć jednostce samorządu
        terytorialnego obowiązek utrzymania grobów i cmentarzy wojennych, z jednoczesnym
        przekazaniem odpowiednich funduszy, jeżeli jednostka samorządu terytorialnego
        nie przejmie tego obowiązku bezpłatnie.
        4. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może
        powierzyć fundacjom, stowarzyszeniom i instytucjom społecznym, za ich zgodą,
        obowiązek utrzymania grobów i cmentarzy wojennych.
        5. Wynagrodzenie partnera prywatnego, z tytułu realizacji zadań publicznych w
        ramach partnerstwa publiczno-prywatnego może w całości stanowić zapłata sumy
        pieniężnej ze środków podmiotu publicznego odpowiedzialnego za wykonywanie tych
        zadań.
        Art. 7. Bezpośredni dozór nad stanem grobów i cmentarzy wojennych sprawują
        gminy, jeżeli czynności dozoru nie poruczono zrzeszeniom i organizacjom
        społecznym w myśl art. 6 ust. 4.
        [Akty powiązane]
        Dz.U. z 1936 nr 85 poz. 595
        Art. 8. Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych
        i z Ministrem Opieki Społecznej wyda w drodze rozporządzenia przepisy,
        określające obowiązki władz i urzędów tak państwowych, jak samorządowych w
        zakresie utrzymywania i wykonywania opieki i nadzoru nad grobami i cmentarzami
        wojennemi, jako też właściwość władz w sprawach, przewidzianych w art. 4 i 5.
        [Akty powiązane]
        Dz.U. z 1981 nr 29 poz. 158 art. 2 pkt. 7
        Art. 9. Kto naruszy postanowienia art. 4 ust. 2 i art. 5 oraz kto zachowuje się
        na cmentarzu lub grobie wojennym w sposób nie licujący z powagą miejsca, jeżeli
        czyn nie stanowi przestępstwa, podlegającego karze surowszej, ulega w drodze
        administracyjnej karze aresztu do 6 tygodni i grzywny do 500 zł lub jednej z
        tych kar.
        Art. 10. Do grobów i cmentarzy wojennych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy
        z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, z wyjątkiem art. 6.
        Art. 11. Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych w
        porozumieniu z Ministrami: Spraw Zagranicznych, Spraw Wojskowych, Skarbu, Opieki
        Społecznej, Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego oraz Rolnictwa i Reform
        Rolnych.
        Art. 12. Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje na
        całym terenie Rzeczypospolitej z tem, że na obszarze województwa śląskiego
        zamiast przepisów, powołanych w art. 6 ust. 1 i art. 10, stosuje się odpowiednie
        przepisy, obowiązujące na tym obszarze.

        Prezydent Rzeczypospolitej: I. Mościcki
        Prezes Rady Ministrów: A. Prystor
        Minister Spraw Wewnętrznych: Bronisław Pieracki
        Minister Spraw Zagranicznych: Beck
        Minister Spraw Wojskowych: J. Piłsudski
        Minister Skarbu: Wł. Zawadzki
        Minister Opieki Społecznej: Hubicki
        Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego: J. Jędrzejewicz
        Minister Rolnictwa i Reform Rolnych: Sew. Ludkiewicz
        • wuj_rabarbar Re: test 14.08.10, 18:06
          USTAWA z dnia 28 marca 1933 r.o grobach i cmentarzach wojennych.

          Art. 1. 1. Grobami wojennemi w rozumieniu ustawy niniejszej :
          1) groby poległych w walkach o niepodległość i zjednoczenie Państwa Polskiego,
          2) groby osób wojskowych, poległych lub zmarłych z powodu działań wojennych,
          bez względu na narodowość
          ,
          3) groby sióstr miłosierdzia i wszystkich osób, które, wykonując zlecone im
          czynności przy jakiejkolwiek formacji wojskowej, poległy lub zmarły z powodu
          działań wojennych,
          4) groby jeńców wojennych i osób internowanych,
          5) groby uchodźców z 1915 r.,
          6) groby osób wojskowych i cywilnych, bez względu na ich narodowość, które
          straciły życie wskutek represji okupanta niemieckiego albo sowieckiego po dniu 1
          września 1939 r.,
          7) groby i cmentarzyska prochów ofiar niemieckich i sowieckich obozów,
          8) groby osób, które straciły życie wskutek walki z narzuconym systemem i
          represji totalitarnych w okresie od 1944 r. do 1956 r.
          2. Groby rodzinne, chociażby w nich były umieszczone zwłoki osób, wymienionych w
          ust. 1, nie są grobami wojennemi.
          3. Cmentarzami wojennemi w rozumieniu ustawy niniejszej są cmentarze,
          przeznaczone do chowania zwłok osób, wymienionych w ust. 1
          .
          4. Groby wojenne zasadniczo powinny być zgrupowane na cmentarzach wojennych.
          Art. 1a. (uchylono).
          Art. 2. Groby wojenne bez względu na narodowość i wyznanie osób, w nich
          pochowanych, oraz formacje, do których osoby te należały, mają być pielęgnowane
          i otaczane należnym tym miejscom szacunkiem i powagą
          .
          Art. 3.
          1. Grunty, zajęte przez groby i cmentarze wojenne, jako też grunty, potrzebne do
          założenia takich cmentarzy i grobów, – z wyjątkiem gruntów cmentarzy
          wyznaniowych i gminnych – nabywa na własność Skarb Państwa w drodze umowy, bądź
          też, gdy umowa nie przyjdzie do skutku, na zasadach, określonych w
          obowiązujących przepisach o wywłaszczeniu nieruchomości na potrzeby urządzeń
          użyteczności publicznej, a w województwach krakowskiem, lwowskiem,
          stanisławowskiem i tarnopolskiem, oraz w cieszyńskiej części województwa
          śląskiego z zastosowaniem ustawy z dnia 18 lutego 1878 r. (Dz. U. P. austr. Nr. 30).
          2. Termin, od którego postanowienie ust. 1 będzie stosowane do gruntów, zajętych
          w dniu wejścia w życie ustawy niniejszej przez groby i cmentarze wojenne,
          określi rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych, wydane w porozumieniu z
          Ministrem Skarbu.
          3. Postanowienie ust. 1 nie ma zastosowania do gruntów, które przed terminem,
          określonym na podstawie ust. 2, zostaną zwolnione przez przeniesienie grobów
          bądź cmentarzy na inne miejsce.
          Art. 4. 1. Wojewodzie przysługuje prawo zarządzania ekshumacji zwłok z grobu
          wojennego i przeniesienia ich do innego grobu.
          2. Wojewoda wskutek umotywowanej prośby rodziny lub otoczenia osoby, pochowanej
          w grobie wojennym, bądź prośby instytucji społecznej może zezwolić na ekshumację
          zwłok z grobu wojennego, przeniesienie ich na inne miejsce w kraju lub poza
          granicami Państwa i na sprowadzenie zwłok z obcego państwa celem pochowania w
          kraju w grobie wojennym.
          Art. 5. Przeprowadzanie robót ziemnych, wznoszenie pomników i innych urządzeń
          na cmentarzach i grobach wojennych wymaga zezwolenia wojewody.
          [Akty powiązane]
          Dz.U. z 1990 nr 34 poz. 198 art. 4 pkt. 2
          Art. 6. 1. Groby i cmentarze wojenne pozostają pod opieką Państwa;
          zwierzchni nadzór nad nimi, polegający na sprawdzaniu i kontrolowaniu działań
          podległych jednostek pod względem legalności i podejmowania w tym zakresie
          decyzji administracyjnych, sprawuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony
          dziedzictwa narodowego, z zachowaniem uprawnień przysługujących Kościołom i
          innym związkom wyznaniowym oraz wójtom (burmistrzom, prezydentom miast)
          na
          podstawie ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych
          (Dz. U. z 2000 r. Nr 23, poz. 295, z późn. zm.2)) oraz uprawnień przysługujących
          Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa na podstawie ustawy z dnia 21 stycznia
          1988 r. o Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (Dz. U. Nr 2, poz. 2, z 1996
          r. Nr 106, poz. 496 oraz z 2000 r. Nr 31, poz. 382).
          2. Koszty utrzymania grobów i cmentarzy wojennych są ponoszone ze środków
          budżetu państwa.
          3. Wojewoda może, w drodze porozumienia, powierzyć jednostce samorządu
          terytorialnego obowiązek utrzymania grobów i cmentarzy wojennych, z jednoczesnym
          przekazaniem odpowiednich funduszy, jeżeli jednostka samorządu terytorialnego
          nie przejmie tego obowiązku bezpłatnie.
          4. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może
          powierzyć fundacjom, stowarzyszeniom i instytucjom społecznym, za ich zgodą,
          obowiązek utrzymania grobów i cmentarzy wojennych.
          5. Wynagrodzenie partnera prywatnego, z tytułu realizacji zadań publicznych w
          ramach partnerstwa publiczno-prywatnego może w całości stanowić zapłata sumy
          pieniężnej ze środków podmiotu publicznego odpowiedzialnego za wykonywanie tych
          zadań.
          Art. 7. Bezpośredni dozór nad stanem grobów i cmentarzy wojennych sprawują
          gminy, jeżeli czynności dozoru nie poruczono zrzeszeniom i organizacjom
          społecznym w myśl art. 6 ust. 4.
          [Akty powiązane]
          Dz.U. z 1936 nr 85 poz. 595
          Art. 8. Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych
          i z Ministrem Opieki Społecznej wyda w drodze rozporządzenia przepisy,
          określające obowiązki władz i urzędów tak państwowych, jak samorządowych w
          zakresie utrzymywania i wykonywania opieki i nadzoru nad grobami i cmentarzami
          wojennemi, jako też właściwość władz w sprawach, przewidzianych w art. 4 i 5.
          [Akty powiązane]
          Dz.U. z 1981 nr 29 poz. 158 art. 2 pkt. 7
          Art. 9. Kto naruszy postanowienia art. 4 ust. 2 i art. 5 oraz kto zachowuje
          się na cmentarzu lub grobie wojennym w sposób nie licujący z powagą miejsca,
          jeżeli czyn nie stanowi przestępstwa, podlegającego karze surowszej, ulega w
          drodze administracyjnej karze aresztu do 6 tygodni i grzywny do 500 zł lub
          jednej z tych kar
          .
          Art. 10. Do grobów i cmentarzy wojennych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy
          z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, z wyjątkiem art. 6.
          Art. 11. Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych w
          porozumieniu z Ministrami: Spraw Zagranicznych, Spraw Wojskowych, Skarbu, Opieki
          Społecznej, Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego oraz Rolnictwa i Reform
          Rolnych.
          Art. 12. Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje na
          całym terenie Rzeczypospolitej z tem, że na obszarze województwa śląskiego
          zamiast przepisów, powołanych w art. 6 ust. 1 i art. 10, stosuje się odpowiednie
          przepisy, obowiązujące na tym obszarze.

          Prezydent Rzeczypospolitej: I. Mościcki
          Prezes Rady Ministrów: A. Prystor
          Minister Spraw Wewnętrznych: Bronisław Pieracki
          Minister Spraw Zagranicznych: Beck
          Minister Spraw Wojskowych: J. Piłsudski
          Minister Skarbu: Wł. Zawadzki
          Minister Opieki Społecznej: Hubicki
          Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego: J. Jędrzejewicz

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka