http://serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34309,2358566.html

[ksfiona]

co sadzicie o sztuce jaka tworzył Nikifor
takie dziecinne niby obrazki,proste traktowanie świata i sztuki,ewenement...
na skalę światową

[ksfiona]

niestety link w tytule jest nieaktywny,szkoda
podaję jeszcze raz, serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34309,2358566.html

Nikifor -prostota widzenia świata

[ksfiona]

a co myślicie na temat pani Felfman i jej sposobu widzenia świata,a moze
niewidzenia tego co ten swiat nam daje??

[wiloa]

Pani Krystyna Feldman? wydaje mi sie ze to bardzo ciekawa osoba jest niesamowita

Nikifor w Lublinie

[ksfiona]

Felieton "Zza bramy klasztoru"

Zauważono postać Nikifora na lubelskich ulicach. Niewielkiego wzrostu
przechadzał się we wtorek po mieście, nie miał ze sobą ani farb w ręce, ani
skrzyneczki z przyborami do malowania. Spacer odbył od początków Ogrodu
Saskiego przez KUL, poprzez całe Krakowskie Przedmieście. W jednej ręce miał
laskę, którą się podpierał, a drugą pod ramię trzymał dużo młodszego od siebie
człowieczka. Dosłownie co chwila rozpoznawany udzielał autografów na prawo i
lewo. Na dziedzińcu KUL-owskim podszedł do niego pewien bezdomny i po bardzo
eleganckim powitaniu, powiedział: "Ja jestem taki Nikifor lubelski". Po czym
bezszelestnie odpłynął, oddaliwszy się w nieznane. Nikifor z Krynicy nawiedził
pewną redakcję dziennika, która swoją siedzibę ma właśnie pośrodku Krakowskiego
Przedmieścia. Tam popatrzył na nowoczesne komputery i stwierdził, że słyszał
już, iż coś takiego istnieje. W Bramie Krakowskiej spotkał dziennikarza tej
samej gazety i po krótkiej rozmowie z nim stwierdził, ci ludzie, tutaj w
Lublinie są jacyś inni, bardziej normalni, i przynajmniej nigdzie się nie
spieszą.

Wieczorem w Chatce Żaka, wypełnionej tak szczelnie, że wielu młodych i nie
tylko musiało siedzieć na schodach i podłodze, po obejrzeniu filmu, w którym
grał główną rolę, czyli siebie samego, opowiadał o tym, że warto w życiu być
uczciwym. Sala słuchała go w milczeniu, z uwagą jakiej nie ma nawet na
wykładach największych sław profesorskich. Opowiadał o pobiciu w Jeleniej Górze
w marcu tego roku i o tym, jak trudno jest trafić do Lublina, gdy życzliwy
człowiek wysadza cię z pociągu na dworcu w Nałęczowie. A mówiąc już o samym
filmie "Mój Nikifor", to potwierdził on tezę, że nie tylko szybkie filmy akcji
mają swoją wierną widownię.

Zarysowana walka wewnętrzna, malarza Mariana Włosińskiego i kompleks artysty,
nieuznanego przez otoczenie, nasunął z kolei od razu porównanie do Salieriego
i Mozarta z filmu "Amadeusz" Formana. Tylko u Krauzego, i w życiu też,
Włosiński dał sobie radę ze sobą samym. Po mistrzowsku zagrane sceny;
podnoszenia ołówka upadłego na podłogę i nasypywanie cukru do szklanki,
pokazały, że Krystyna Feldman, bo o niej mowa, przecież zasłużyła na recenzję,
którą wypowiedział Wajda. Tylko dwie takie rolę zostały zagrane mistrzowsko w
polskim kinie powojennym. Cybulskiego w "Popiele i diamencie" i pani Krystyny
w "Moim Nikiforze".

Mały człowieczek, a wielki artysta, powrócił do domu po pobycie w Lublinie.
Jeśli go kiedyś znowu ujrzycie u nas, dajcie znać do klasztoru na Złotą.

Tomasz Dostatni

Nikifor w wersji filmowej i inne polskie filmy...

[blotniarka.stawowa]

Dzieki Ksfiona za ten watek i podanie linku o filmie i ciekawego artykulu o
Nikiforze.

Zaluje, ze nie udalo mi sie obejrzec tego filmu, podobnie jak nie dane mi bylo
zobaczyc filmu "Pregi". Czy byl ktos na tym ostatnim? Jak Wam sie oba filmy
podobaly?

W ramach nadrabiania zaleglosci czytelniczych z polskiej literatury najnowszej
przeczytalam ostatnio ksiazke, na podstawie ktorej zrobiono film - "Pregi"
Ksiazka nosi tytul "Gnoj", a jest naprawde dobra. Polecam. Mam nadzieje, ze
film (choc zwykle kazdy traci w porownaniu z literackim pierwowzorem) jest
rownie udany.