Jutro film o chłopcu autystycznym w TVP

[gorawka]

Niedawno na forum pytałam, czy ktoś ma dostęp do tego filmu. Tak
informacyjnie piszę dla zainteresowanych, że jutro jest w TVP1 o
22.10.
Okruchy życia: Tomek i ja
22:10 TVP 1 środa, 28 lipca 2010Stereo
FILM OBYCZAJOWY (After Thomas), Wielka Brytania, 2006

6-letni syn Nicoli (Keeley Hawes) i Roba (Ben Miles) Grahamów, Kyle
(Andrew Byrne), cierpi na autyzm. Chłopiec funkcjonuje wyłącznie w
swoim, zamkniętym dla otoczenia świecie. Bardzo często wpada w
histerię, jest agresywny lub odwrotnie - milczący i apatyczny. W
takich chwilach nie reaguje na żadne słowa i nieustannie ogląda w
telewizji swój ulubiony serial, którego bohaterem jest ciuchcia
imieniem Tomek. Choroba syna jest dla małżonków prawdziwą tragedią.
Oboje coraz trudniej radzą sobie z wychowywaniem dziecka z autyzmem.
Również na tym tle w ich związku dochodzi do poważnego kryzysu. W
przetrwaniu ciężkich chwil pomagają im rodzice kobiety, Pat (Sheila
Hancock) i Jim (Duncan Preston). Pewnego dnia matka radzi Nicoli, by
podarowali synowi psa. Mimo początkowych wątpliwości, Grahamowie
decydują się na zakup szczeniaka rasy golden retriever. Czworonóg,
nazwany Tomkiem, szybko podbija serca wszystkich domowników.
Szczególnie przywiązuje się do niego Kyle. Pies sprawia, że dziecko,
z którym dotychczas nie można było nawiązać kontaktu emocjonalnego,
stopniowo zmienia się.

[urson77o2.pl]

Dzięki za wiadomość pewnie bym przegapiła :)

[madzis12]

czy ktoś ma dostęp do tego filmu, tak zeby mozna go było sciagnac, mieszkam we
włoszech i tu nie ma szans na TVP1 :-(

[madzis12]

oooo na youtube jest

[baskokvet]

będzie ktos nagrywał?

[marika012]

Ja nie mam nawet TV. Myślałam że może brat mi nagra ale nie da rady bo mu karta
telewizyjna buczy :(

nie masz czego zalowac

[mruwa9]

Obejrzalam. Ckliwy, naiwny, plaski, bazujacy na stereotypach. Do
tego draznia mnie filmy,w ktorych zdrowe dziecko gra, udaje
niepelnosprawne (choc trudno sobie wyobrazic dziecko z autyzmem
pokornie wykonujace polecenia rezysera). Taki lukrowany wyciskacz
lez. Choc wiadomo, ze kazde dziecko z autyzmem to inny obraz
kliniczny, ale i tak ten film dla mnie byl malo przekonujacy i
sztuczny. Obejrzalam z poczucia obowiazku ;-) ale kilka razy mialam
ochote wylaczyc TV.
Nic nie stracilas.

[madziulec]

Nie wiem. Ja nie widzialam nic lukrowanego.
Za to... zauwazylam cos, ze tak naprawde przy chorym (niekoniecznie
autystycznym) dziecku trudno jest utrzymac rodzine w calosci. Po prostu trudno i
pisaly o tym dziewczyny na forum strata dziecka, chore dziecko.
Ze po prostu faceci jakos nie dorastaja. Taka prawda. Gdzies sie oddalaja.

[gepardzica_z_mlodymi]

Hmm, a w moim poczuciu był bardzo realistyczny. W 75% opisywał nasze
doświadczenia - konkretne sytuacje, reakcje otoczenia, faktyczne
stereotypie i fiksacje. A aktor grający dziecko autystyczne był,
moim zdaniem, bardzo przekonywujący, aż byłam zaskoczona - to jego
spojrzenie, takie mi znajome.

[madziulec]

Jeszcze jedno mi sie przypomnialo.

Kupowanie butow... u nas do pewnego momentu byl to standard, ze
musialam isc na zakupy z moimi rodzicami i bylo trzymanie Miska,
ktory dokladnie zachowywal sie tak jak bohater filmu.
Wypisz wymaluj.

Teraz moge isc do sklepu i powiedziec, by Misiek usiadl i nie ma
problemu.

[dasia_23]

A ja uważam że film był niezły, pokazywał walkę na każdym kroku:
sklep, ulica, gapienie się i oczywiście porady otoczenia, posiłki,
fizjologia, ubrania, rodzinne imprezy, bajka Thomas i Friends (dla
mnie to wszysko to codzienność a mój mały to tylko ZA) i niestety
kryzys małżeński. Jak ja zazdrościłam postawy dziadków wobec małego
i zrozumienia jego świata. Trochę mi zabrakło więcej informacji o
terapiach w szkole i w domu - ale pewnie nie to chciał pokazać
reżyser. Aktor super, skąd ja znam takie wrzaski, bieganie,
powtarzanie. Dla mnie i spojrzenie i sposób poruszania się aktora
zasługują na duży szacunek. A najwspanialszy był koniec (opis co się
działo z chłopczykiem dalej), dał mi nadzieję że dziecko z autyzmem
może wrócić na normalną ścieżkę edukacji i odnaleźć się w świecie
typowych ludzi.

[gorawka]

Dla mnie podobnie jak dla kilku dziewczyn wyżej film nie był
lukrowany. To pewnie zależy od naszych konkretnych przypadków i
tego, jakie są NASZE dzieci (bo przecież wiadomo, że u każdego z nas
jest inaczej). W tej historii z filmu jest wiele scen z naszego
codziennego życia - wymieniane już wcześniej mierzenie butów,
bieganie wahadłowo (scena przed domem),mówienie: "nie mów dobrze". U
nas to było przez jakiś czas z taką tylko modyfikacją, że mały
usłyszawszy "dobrze" powtarzał zrozpaczony: "chcesz dobrze, chcesz
dobrze" i starał się daną czynność wykonać "dobrze", choć właśnie mu
mówiłam, że robi "dobrze". I wiecie - dla mnie ten koniec wcale nie
jest ckliwy i taki "wszystko skończyło się super, autystyczne
dziecko zostało cudownie wyleczone". Ja do ostatniej sceny widziałam
w tym chłopcu autystyczne zachowania.I jestem przekonana, że ma je
do dzisiaj. Ogromnym sukcesem jest to, że udało mu się skończyć
szkołę, studia, pokonać bariery związane z tym jego autyzmem i
nauczyć się funkcjonować w zwyczajnym świecie. Ja ze swojej strony
reklamuję bardzo film fabularny "Temple Grandin" z 2010 roku. Ona
też skończyła studia i osiągnęła sukces, ale sama w filmie na koniec
mówi, że wciąz jest autystyczna (odpowiadając na pytanie rodziców
małych dzieci, którzy zachwycenie pytają: jak udało się ją
wyleczyć). Gdybyście chciały go zobaczyć, to mogę dać namiar - tyle
że jest jedynie w wersji angielskiej (przynajmniej mi się nie udało
znaleźć wersji z polskimi napisami).

[madziulec]

Ja jeszcze tak od siebie...
Ogladalam do pewnego momentu, potem jednym okiem, zeby nie bylo.

Ale... nie chcialabym, by rodzice dzieci autystycznych czy w ogole z
zaburzeniami mieli zludne poczucie, ze kupia psa i w ogole jak za
dotknieciem czarodziejskiej rozdzki ich problemy sie skoncza.

A tak mniej wiecej pokazywal film.

Ja mam po prostu wrazenie, ze to znacznie wiecej pracy.

[gepardzica_z_mlodymi]

Wcale nie miałam wrażenia, że ich problemy się skończyły. Nie
zauważyłam tam żadnej czarodziejskiej różdżki. Pies jako
dogoterapeuta pomógł dokonać kilka kroków do przodu w dość długim
przedziale czasu. U nas podobną rolę spełnia Pan Żaba - wielki
pluszak i ... starszy brat. Żadnych oszałamiających efektów ale
powolne, mozolnie uzyskiwane, małe sukcesy.
I też był to film, w którym na koniec nie było nic takiego, że młody
się wyleczył i był cud i miód. Nie, raczej to, że szedł do przodu,
że edukacyjnie jakoś sobie poradził, rozszerzył swoje
zainteresowania. I ważne dla mnie było przesłanie, ze wsparcie i
postawa rodziny oraz otoczenia jest najważniejsza a nie
wyekspediowanie dziecka z domu na super - hiper terapie, czy do
ośrodka, które są ważne ale tylko jako dopełnienie całości.
Mnie jakos dał nadzieję, bo moje dziecko funkcjonuje podobnie, tyle,
że jest z nim więcej interakcji, więcej mówi i może łatwiej go do
czegos przekonać.
Myślę, że genaralnie film miał duży walor edukacyjny dla ogółu
społeczeństwa.

[madziulec]

Ogolnie mam pretensje, ze film byl emitowany o 22:10...

Bo mimo tego, ze jednak byl dosc plaski (bo byl...) to powinien byc
pokazany o 18 czy 19 czy 20.
Pokazywal wg mnie i was sporo waznych tematow:
- wytykanie i ciekawosc i ostracyzm (ulica, sklep, kosciol), tu mnie
uderzylo przywiezienie ze sklepu przez policje
- problem np. opieki w domu, lacznie z zatrzasnieciem drzwi
- odsuniecie od rodziny
- problemy we wlasnej rodzinie (tarcia na linii maz-zona i jednak
lekki rozpad malzenstwa)

To pokazanie jak funkcjonuja takie rodziny. Taka prawda. Procz
pokazania jak tak naprawde funkcjonuje dziecko, ze nie wiadomo czy
poznaje matke, ojca.. Ze ma swoj swiat. No ale o tym to juz wiemy

[gepardzica_z_mlodymi]

No, tak tylko, ze nie był to film dla nas - rodziców autystycznych
dzieci - sami moglibyśmy napisać własne scenariusze, każdy o swojej
historii. Nie było to tez dzieło kinematografii ale właśnie
obyczajówka kierowana do ogółu społeczeństwa. I dobrze, oby więcej
ten temat był poruszany, by generalnie ludzie wiedzieli o co chodzi
z tym autyzmem a nie uciekali wzrokiem, gdy się przyznaję, że syn
jest autystyczny. A jak wiadomo filmy i seriale to najlepszy sposób
dotarcia do większości.

[gomado]

Gorawka!
Przeslij mi ten film Temple Grandin.
Pozdrawiam

[gorawka]

Gomado,
Wysłałam na priv linka. Jeśli byłyby kłopoty ze ściągnięciem, to daj
znać. Postaram się przesłać Ci bezpośrednio. W tym linku znajdziesz
też filmy: Czarny balonik, Śniegowe ciastko, Paradox Lake, Rain Man,
Adam, Zaklęte serca - wszystkie o autyzmie, wg mnie jedne
optymistyczne, inne "lukrowano sztuczne", inne dołujące, ale na
pewno warte obejrzenia, żeby wyrobić sobie własne zdanie.

[gizmaaa]

a ja przegapiłam kurcze....
czy mogę prosic o linka do filmu by móc go ściągnąc?

[gorawka]

Linku do filmu "Tomek i ja" nie mam. Nie znalazłam w sieci, ale 3
osoby obiecały mi, że film nagrają. Więc jest szansa, że któraś z
nich dotrzymała słowa;) Jak dostanę film to udostępnię.

[madzis12]

film "Tomek i ja" ale w wersji angielskiej mozna obejrzeć na youtube

ja również poproszę link w którym można znaleźć inne filmy

[gizmaaa]

gorawka napisała:

> Linku do filmu "Tomek i ja" nie mam. Nie znalazłam w sieci, ale 3
> osoby obiecały mi, że film nagrają. Więc jest szansa, że któraś z
> nich dotrzymała słowa;) Jak dostanę film to udostępnię.

będę bardzo wdzięczna :) z góry dziękuję

[aagawek]

Ja też poproszę o ten link.
Dzięki!

Czy ktos nagrywal?

[madziulec]

Moja mama chcialaby obejrzec ;)

Bylabym wdzieczna za kopie...

[tijgertje]

Tak sie zlozylo, ze akurat jestesmy w Polsce i moglam obejrzec film.
MAsa emocji mna trgala, gtdy go ogladalam. podobal mi sie bardzo.
Patrzylam z podwojnej perspektywy: mamy autystycznego chlopca i
osoby, ktora sama ma autyzm. My wprawdzie wysoko funkcjonujemy, ale
bardzo duzo rozpoznalam w filmie. Co mnie uderzylo. NA poczatku
matka w zasadzie ma zal, ze ma takie dziecko, kocha go, stara sie,
ale tak napawde pojecia nie ma o tym, co sie z takim dzieckiem
dzieje. kilka razy pojawil sie motyw niezrozumienia. Chlopiec sie z
rodzicami nie komunikowal, nie mowil, wiec zakladali, ze niczego nie
rozumie. Pies pokazal im, ze nie chodzi o to CO mowia, ale w jaki
sposob przekaz sie odbywa. Autysta nie jest idiota, ale ze jego mozg
funkcjonuje inaczej, to pewne przekazy musza byc dostosowane do jego
mmozliwosci rozumienia. kilka momentow dla kogos niewtajemniczonego
moze wydalo sie powierzchownych czy niezrozumialych, jednak film
warto byloby obejrzec kilka razy i zastanowic sie glebiej nad
drobiazgami. Kilka scen:
1.Babcia (ktora zostala moim absolutnym idolem!) kolysze galezia.
Uprzedza, ze jak doliczy do 3, to skoncza zabawe. Liczy, potem
spokojnie z dzieckiem odchodzi od drzewa. Co sie stalo? Uprzedzila,
co sie stanie, nie przerwala nagle zabawy i nie zlekcewazyla
dziecka, co na pewno doprowadziloby do ataku szalu.
2.ojciec rozmawia z bratowa, ktora stwierdza, ze u nich Kyle nie
dostaje szalu, co ojciec komentuje "bo wy nic od niego nie chcecie".
W tych krotkich slowac zawarta jest kwintesencja autyzmu: autysta ma
bardzo silna potrzebe decydowania i kontrolowania wlasnego
zycia. "Normalny" autystyk nie daje soba dyrygowac, musi miec
poczucie, ze to on podejmuje decyzje.
3. Kyle biega tam i spowrotem, ojciec chce go zawolac, zeby cos
zjadl, ale nie mowi tego wprost, tylko wlacza sie do "zabawy" i w
taki sposob przekazuje informacje, ze dziecko samo podejmuje
decyzje. Czysta manipulacja, ale pozwolila uniknac awantury, dajac
dziecku poczucie kontroli nad sytuacja.
4. nauczycielka prowadzi chlopca do sklepu. nie zmusza, ale wyjasnia
mu konieznosc zakupu nowych butow z innej perspektywy. Nie wyraza
tego, czego oczekuje od chlopca, wyjasnia sytuacje na znanym mu
przykladzie i pozwala podjac decyzje. U wielu autystow przekaz
zawierajacy oczekiwanie, ktore trzeba spelnic czy polecenie spotyka
sie z natychmiastowym protestem.

[lillyofthevally]

1.Babcia (ktora zostala moim absolutnym idolem!) kolysze galezia.
> Uprzedza, ze jak doliczy do 3, to skoncza zabawe. Liczy, potem
> spokojnie z dzieckiem odchodzi od drzewa. Co sie stalo?
Uprzedzila,
> co sie stanie, nie przerwala nagle zabawy i nie zlekcewazyla
> dziecka, co na pewno doprowadziloby do ataku szalu.
> 2.ojciec rozmawia z bratowa, ktora stwierdza, ze u nich Kyle nie
> dostaje szalu, co ojciec komentuje "bo wy nic od niego nie
chcecie".
> W tych krotkich slowac zawarta jest kwintesencja autyzmu: autysta
ma
> bardzo silna potrzebe decydowania i kontrolowania wlasnego
> zycia. "Normalny" autystyk nie daje soba dyrygowac, musi miec
> poczucie, ze to on podejmuje decyzje.
> 3. Kyle biega tam i spowrotem, ojciec chce go zawolac, zeby cos
> zjadl, ale nie mowi tego wprost, tylko wlacza sie do "zabawy" i w
> taki sposob przekazuje informacje, ze dziecko samo podejmuje
> decyzje. Czysta manipulacja, ale pozwolila uniknac awantury, dajac
> dziecku poczucie kontroli nad sytuacja.
> 4. nauczycielka prowadzi chlopca do sklepu. nie zmusza, ale
wyjasnia
> mu konieznosc zakupu nowych butow z innej perspektywy. Nie wyraza
> tego, czego oczekuje od chlopca, wyjasnia sytuacje na znanym mu
> przykladzie i pozwala podjac decyzje. U wielu autystow przekaz
> zawierajacy oczekiwanie, ktore trzeba spelnic czy polecenie
spotyka
> sie z natychmiastowym protestem.

podpisuje sie obiema rękami :D


babcia tez mym guru jest!

[calosciowezaburzeniarozwojowe]

Poprosze Cie na poczte gazetowa o link do tych innych filmow (w zasadzie to
zalezy mi tylko na Paradox lake - inne juz znam).
Bede bardzo wdzieczna, nie udalo mi sie nigdzie znalezc samodzielnie tego filmu.

[mruwa9]

to ja dopiesz jedyna scene, ktora mnie ruszyla: gdy ojciec kloci sie
z matka o wyslanie mlodego do szkoly z internatem, argumentujac
tekstem "a co z naszym zyciem?" Wtedy zupelnie automatycznie
nasunela mi sie jedna, oczywista odpowiedz, ktora nie padla w
filmie: TO jest, kuzwa, nasze zycie, TO jest nasze dziecko, ktore ma
prawo do zycia w kochajacej rodzinie, do rodzicow, ktorzy kochaja go
i akceptuja takiego, jakim jest, a nie takiego, jakim powinien byc w
ich wyobrazeniu.

[tijgertje]

mruwa9 napisała:
"a co z naszym zyciem?" Wtedy zupelnie automatycznie
> nasunela mi sie jedna, oczywista odpowiedz, ktora nie padla w
> filmie: TO jest, kuzwa, nasze zycie, TO jest nasze dziecko, ktore
ma
> prawo do zycia w kochajacej rodzinie, do rodzicow, ktorzy kochaja
go
> i akceptuja takiego, jakim jest, a nie takiego, jakim powinien byc
w
> ich wyobrazeniu.

Masz racje i chyba taki problem ma wiekszosc rodzicow dzieci z
autyzmem. Maja jakies oczekiwania i wyobrazenia, ktorym dziecko nie
chce, nie moze czy nie potrafi sprostac i wszystko sie sypie. W
historii kyle'a to wlasnie pies byl pierwszym, ktory niczego nie
oczekiwal i akceptowal dziecko dokladnie takim, jakim bylo.

[gepardzica_z_mlodymi]

A mnie ścisnęła za gardło scena, w czasie której, po jakimś radosnym
wydarzeniu ojciec wyciąga rękę, by objąć synka i w połowie drogi się
wstrzymuje.
Mama tak samo. Mój syn nie znosi dotyku, zwłaszcza mojego. Zawsze
się zatrzymuję w pół drogi do przytulenia syna, bo skończyłoby się
to megahisterią. Tak, relacja z moim synem nie spełnia moich
oczekiwań, jest źródłem mojej niechęci do życia, nie cieszy mnie.
Czasem mam wrażenie, że jemu jest wszystko jedno, czy jest z nami,
czy nie. Powtarza często, że chce mieć inną mamę i innego tatę, nie
rozpoznaje nas wśród innych (wiem, wiem, propazognozja ale to
przykre). Jego zaburzenie odebrało normalny rytm życia nam ale
przede wszystkim naszym zdrowym dzieciom. Dla mnie to nie do
zaakceptowania.

[madzis12]

"Jego zaburzenie odebrało normalny rytm życia nam ale
przede wszystkim naszym zdrowym dzieciom. Dla mnie to nie do
zaakceptowania."

u nas jest tak samo, starszy syn nie może robić wszystkiego co by chciał, bo
ogranicza go młodszy zaburzony brat, najmłodsza nie może na razie uczyć sie
swobodnie chodzić, bo zaburzony brat jest dla niej niebezpieczeństwem,
niepotrafie tego zaakceptować jest we mnie mnóstwo frustracji i złości nie tyle
na syna co na jego zachowania i niemozność normalnego życia

[gostki2ija]

gepardzica_z_mlodymi napisała:

> A mnie ścisnęła za gardło scena, w czasie której, po jakimś radosnym
> wydarzeniu ojciec wyciąga rękę, by objąć synka i w połowie drogi się
> wstrzymuje.
> Mama tak samo. Mój syn nie znosi dotyku, zwłaszcza mojego. Zawsze
> się zatrzymuję w pół drogi do przytulenia syna, bo skończyłoby się
> to megahisterią. Tak, relacja z moim synem nie spełnia moich
> oczekiwań, jest źródłem mojej niechęci do życia, nie cieszy mnie.
> Czasem mam wrażenie, że jemu jest wszystko jedno, czy jest z nami,
> czy nie. Powtarza często, że chce mieć inną mamę

u mnie to samo chce mieć inną mamę i dodatkowo od około roku bez przerwy słyszę "nie lubię Cię, nie patrz na mnie, nie dotykaj mnie" na początku, przed zdiagnozowaniem nie brałam tego do siebie... a teraz widzę i czuję, jak moje dziecko oddala się ode mnie... i nie bardzo wiem jak o nie zawalczyć :(
Pocieszające jest to, że jak dotąd nieustanie i niezmiennie kocha swoją roczną siostrę:)

[madziulec]

mruwa9 napisała:

> to ja dopiesz jedyna scene, ktora mnie ruszyla: gdy ojciec kloci sie
> z matka o wyslanie mlodego do szkoly z internatem, argumentujac
> tekstem "a co z naszym zyciem?" Wtedy zupelnie automatycznie
> nasunela mi sie jedna, oczywista odpowiedz, ktora nie padla w
> filmie: TO jest, kuzwa, nasze zycie, TO jest nasze dziecko, ktore ma
> prawo do zycia w kochajacej rodzinie, do rodzicow, ktorzy kochaja go
> i akceptuja takiego, jakim jest, a nie takiego, jakim powinien byc w
> ich wyobrazeniu.

Nasze???
Cholera...

Popatrz sama... Wszystko sie rozpieprza. Ta matka jest sterana zyciem. Jest
umeczona dzieciakiem, nie ma SWOJEGO zycia, ojciec idzie sobie z kolegami na
piwo, a ONA co ma?????

[mit-och]

Podpisuję się również!
Ja postępuję tak z moim młodym, moja intuicja mi mówi, ze wystarczy
zmienić sposób przekazu i wszystko trafia
Dla mnie to proste...co oznacza,że też jestem ZA? :)
Tijgertje - podczytuję Twojego bloga, podoba mi się Wasz sposób na
zycie!

[gorawka]

Dziewczyny, obiecuję, ze wszystkim, które wyraziły zainteresowanie
podeślę link najpóźniej w ciągu weekendu. Mam też już film Tomek i
ja, więc udostępnię wszystko razem. Muszę się tylko z tym wszystkim
ogarnąć, bo w tej chwili mam trochę pilnych rzeczy na głowie. Co do
filmu Paradox Lake to ten jest (przynajmniej dla mnie)już bardziej
wagi ciężkiej, bo tam grają autentyczne dzieci dotknięte
autyzmem.

[marika012]

Ja też poproszę te linki i film Tomek i ja bym chciała ;)

Ja tez poprosze o dostep dp filmu n/t

[3-mamuska]

[gostki2ija]

i jeszcze ja poproszę [e-mail]

Do Gorawka

[gomado]

Hej!
Jestem jakas uwsteczniona. Nie umiem wejsc na swoja gazetowa poczte.
Jak to sie robi?

O filmie

[gomado]

To ja jeszcze od siebie o filmie. Mnie uderzyl brak zrozumienia
dziecka przez rodzicow, wlasnie same oczekiwania i zwiazana z tym
flustracja. Widoczne to bylo np w scenie jak ojciec cos usiluje
dziecku tlumaczyc i po chwili zrezygnowany patrzy na zegarek.
Przeciez to dziecko nawiazywalo kontakt wzrokowy, a u gorzej
funkcjonujacych autystow ciezko o takie cos.

Do Gorawka

[donna28]

ja też poproszę o link. Na gazetowego. Będę bardzo wdzięczna, bo szukam tych
różnych filmów po sieci i znalazłam tylko "Miracle of Love"
Do Gomado: w lewym górnym rogu ekranu na szarym tle masz napis "Poczta" i tam
klikasz.

[calosciowezaburzeniarozwojowe]

A bylaby szansa na otrzymanie od Ciebie "Miracle of love"?

[donna28]

Jasne, tylko wrzucę na coś i wyślę linka.

[yula]

ja też poprosze

[jan.kran]

*** "Jego zaburzenie odebrało normalny rytm życia nam ale
przede wszystkim naszym zdrowym dzieciom. Dla mnie to nie do
zaakceptowania".

---------> Nie widziałam tego filmu ale odniosę sie do powyższego zdania.

Miałyśmy cholernie ciężki okres , ja i siostra Liliowego przed diagnozą.
W momencie kiedy się okazało ze Obcy ma ZA , powoli krok po kroku wchodzimy w
Jego świat.

Czytamy co się da na temat , rozmawiamy o Nim , współpracujemy...
Córka ma znakomity kontakt z Juniorem ale stoi za tym ciężka praca z Jej
strony ... na szczęście są efekty.
Ja mam naprawdę wielkie szczęście że mogę pracować tak żeby się dostosować do
potrzeb Liliowego...

Dzisiejszy poranek na przykład był super...
Ja pracowałam na noc a Junior roznosił porannie gazety , musiał wstać przed
szóstą rano...
Przed dziewiątą przyszedł do mnei do pracy i sobie wolnym krokiem szliśmy do
domu...
W pięknych okolicznościach przyrody:)
Ja lekko walnięta po dziesięciogodzinnym dyżurze ...
I tak było miło:)
Junior mi opowiadał o roślinach które spotykaliśmy po drodze , ma kolejna
obsesję na temat jednej rosliny:PPP
Ratowaliśmy ślimaczki leżące na drodze przed rozdeptaniem ...
A zarazem powoli próbowałam się dowiedzieć paru waznych rzeczy z Jego życia.
Jednak komunikacja z Obcym jest wyższą sztuką jazdy ale ja się ciągle i ciągle
uczę jak z Nim rozmawiać...
I taka jestem z Niego zadowolona...
Wolę ponad przeciętne dziecko które wzbogaca mój świat niż normalne która ma
wszystko w nosie i żadnych zainteresowań..
Młoda też jest dumna z Brata...
Nie jest lekko , czasem naprawdę mam ochotę zachlastać sie tępym mydłem ...
Ale nie wyobrażam sobie że Obcy mógłby być inny...

W ciagu ostatnich lat nauczyłam się jednej podstawowej rzeczy. Spokoju i powolności.
Ja jestem szybka i nerwowa i bym chciała żeby Junior funkjonował normalnie. Ale
się nie da. Teraz umiem właczyć na luz , bardzo trudno czasami ale daje efekty.
Tylko trzeba mieć anielską cierpliwość...

Takieppopołudnieowe rozważania...
Kran:)

[gepardzica_z_mlodymi]

jan.kran napisała:
Córka ma znakomity kontakt z Juniorem ale stoi za tym ciężka praca z
Jej
> strony ... na szczęście są efekty.

Gratuluję fajnej córy:)
Moi zdrowi synkowie jednak maja odpowiednio: jeden - 7 lat a drugi -
8 miesięcy. Uczymy ich jak postpepować z bratem ale na efekty
przyjdzie nam poczekać.., zwłaszcza, że syn słabo rodzeństwo
zauważa, traktuje ich trochę jak meble albo zwierzątka.

[madziulec]

To ja wam opowiem ... moj bol, gdy maly spotyka sie z ojcem.

Ojciec przychodzi i maly na przyklad opowiada:
- bo wiesz tato wczoraj w Harrym ogladalismy i byl taki potwor... - i tu..
"wiesz Misiu, ale mnie to nei interesuje, bo ja nie lubie takich filmow jak
Harry Potter"
- pokazuje mu GENIALNY rysunek krokodyla (swoja droga musze zeskanowac i wrzucic
na strone), po mazajach Miska ten krokodyl jest naprawde wspanialy!! i Misiek
opowiada... - reakcja ojca, no tak.. i NIC wiecej
- poszlismy we trojke do zoo, Misiek zafascynowany rekinarium, ale nie rekinem a
manta, potem polecial oczywiscie do ukwialow, to dla niego bylo wazne, popatrzyl
tez na pajaki, potem mowi: chce jeszcze zobaczyc hieny - ojciec: nie, idziemy do
domu
- i KAZDY weekend, Misiek ma pomysl co robic, ostatnio chcial isc do lasy na
spacer - ojciec nie, jedziemy na przejazdzke samochodem.

To sie nazywa akceptacja.
Po takich kontaktach ja musze odbudowywac dziekco.
Po prostu. 3 razy w tygodniu.
Zazdroszcze rodzin, ktore akceptuja, mniej lub wiecej, ale akceptuja i wiedza
jak postep[owac.
Ojciec Michala nie dosc, ze nie chce, to jeszcez przeczy, ze malemu cos jest.

I juz.

Do gorawka

[gomado]

Poczta gazetowa to jakas wieksza filozofia. Ja zrozumialam ze ty
wyslalas mi na moj osobisty mail na wp.pl ale nie doszlo.

Udostepnia ktos???

[madziulec]

jesli tak, prosilabym o link, bylabym wdzieczna...

[gorawka]

Właśnie wysłałam do zainteresowanych zbiorczego maila. Płytkę z
filmem mam i bardzo chcę udostępnieć, ale mam problem... bo nie za
bardzo wiem, jak sobie z tym technicznie poradzić. To co mam na
płycie to 4 pliki każdy po prawie 1 GB plus do tego kilka takich
małych pliczków po ileś tam kB. Jak te wszystkie pliki zzipowałam i
spróbowałam zarzucić na chomika, to wyszło mi, że będę to wrzucać
ponad 6 godzin... I tak się zaczęłam zastanawiać, ile wy to
będziecie ściągać? Może powinnam to zmienić na jakiś inny format?
Jeden kolega mi obiecał, ze pomoże, ale może któraś z Was szybciej
dałaby mi wskazówki?

[gorawka]

Gomado, a ja właśnie zobaczyłam, że mój mail wysłany do Ciebie
wrócił, więc podaj mi proszę jakiś mailowy adres do Ciebie typu wp i
wyślę Ci linka jeszcze raz.
A co jest z tym Twoim adresem gazetowym? Generalnie jak ktoś jest na
jakimś forum Gazety to jego adres jest standardowy, czyli
[e-mail] Wysłałam Ci więc na adres: [e-mail]

[gomado]

Guzik, na gazetowym nic nie ma. Problem taki ze musialam
aktualizowac, czy zakladac i pisac setki jakis bzdur. Lepiej moze na
[e-mail]. A ciekawe jaki ty wczesniej mialas moj priv ze nie
doszedl list.

[madzis12]

www.chomikuj.pl/plamiaczki wszystkie filmy wymienione tutaj są dostępne do
ściagniecia

hasło plamiaczki

[gorawka]

Gomado,
Nie ma, bo tak jak pisałam wyżej mail wrócił mi do skrzynki.
Wysłałam na adres [e-mail] przez domniemanie, że masz maila
na gazecie:) Już dosłałam Ci na wirtualną polskę.

Do madzis12 i gostki2ija

[gorawka]

Dziewczyny, przykro mi, ale od Was dwóch też maile mi wróciły. Do
innych osób przeszły bez problemu. Mogłam niechcący zrobić jakiś
błąd. Ale skoro Madzis już sama znalazłaś dostęp do filmów to nie
będę się już powielać:) Pozdrawiam serdecznie.