Co jest poprawne, a co nie?

[romanglowacki]

Ostatnio b. głośno było(i jest)o przywódcy Palestyńczyków, Arafacie. Jasirze
czy Jaserze - no właśnie? Cały czas definiując używam JASIR - a od kilku dni
(patrz ONET)stoi jak byk - JASER.
Szanowną brać szaradziarską proszę o wyjaśnienia.

[jfalek]

romanglowacki napisał:

> Ostatnio b. głośno było(i jest)o przywódcy Palestyńczyków, Arafacie. Jasirze
> czy Jaserze - no właśnie? Cały czas definiując używam JASIR - a od kilku dni
> (patrz ONET)stoi jak byk - JASER.
> Szanowną brać szaradziarską proszę o wyjaśnienia.
=================================
Wielka Encyklopedia PWN, tom II podaje:

Arafat Jasir, Muhammad Jasir Abd ar-Ra'uf al-Qudwa; pseud. Abu Ammar

I to powinno wystarczyć, lepszego źródła nie znam.

Co do pisowni imion i nazwisk obcych w j. polskim się nie wypowiadamm.
Co profesor to inna szkoła ;)

Jędrzej

[widok22]

Uczone księgi podają, że w języku arabskim jest tylko 6 samogłosek, w tym trzy
krótkie odpowiadające polskim a, i oraz u (nie ma "e"), a także trzy długie -
długie a, długie i oraz długie u.
Dosyć popularnym imieniem arabskim jest imię wymawiane jak Yassir, ale Arafat
był Jaser. A może Jaser Arafat miał na imię Jasir?
To zapewne nie najszczęśliwsze porównanie, ale czy Maryla Rodowicz ma w metryce
Maryla? Albo reżyser "Kasi i Tomka" Yurek Bogajevicz?
Ma indi fikrah (nie mam pojęcia).
ليلة سعيدة

[jfalek]

widok22 napisał:

[...]

Ładnie to wyłożyłeś. Ja jednak wierzę tym z PWN ;)

Pisownia i wymowa, może coś w tym jest, niech arabiści łamią sobie tym głowę.
Gdybym miał wstawić w zadanie hasło "Jasir", to własnie takie bym wstawił. Z
taką podkładką jaką podałem trudno polemizować, a i redakcje pewnie nie są
madrzejsze od tych autorów tej encyklopedii.

Jędrzej

[widok22]

Zobacz oficjalną stronę Arafata
www.p-p-o.com/
A najlepiej pisać po arabsku:
ياسر عرفات
Podobny problem dotyczy Brechta - Bertold czy Bertolt?
Pewien zacny znawca szaradziarstwa wyjaśnił mi kiedyś, że to sam Brecht
zażyczył sobie, żeby jego imię pisać "nieortograficznie", to znaczy przez "t"
na końcu. No i większość encyklopedii uznała jego wolę i podaje "Bertolt", ale
niektóre upierają się przy "poprawnym" Bertoldzie. I kto ma rację?

[jfalek]

widok22 napisał:

> Zobacz oficjalną stronę Arafata

Widziałem, jedyne co zrozumiałem, to wiem że chodzi o "tego" Arafata, i wiem
jak to piszą po angielsku, ich problem :)

> A najlepiej pisać po arabsku:
> ياسر عرفات

he, he, tak późno w nocy, a Ciebie się żarty trzymają ;)

> Podobny problem dotyczy Brechta - Bertold czy Bertolt?
> Pewien zacny znawca szaradziarstwa wyjaśnił mi kiedyś, że to sam Brecht
> zażyczył sobie, żeby jego imię pisać "nieortograficznie", to znaczy przez "t"
> na końcu. No i większość encyklopedii uznała jego wolę i podaje "Bertolt",
> ale niektóre upierają się przy "poprawnym" Bertoldzie. I kto ma rację?

Moim zdaniem rację ma PWN, bo to oni bodajże ustalają z tą nową Radą Języka
Polskiego, ( chyba się nie pomyliłem w tej nazwie), ustalają co i jak.

ad. Brecht, u mnie jest w wszystkich źródłach którym wierzę na 99,999% Bertolt.
Pamiętajmy że jesteśmy tu w naszym krju, a nie gdzie indziej, i piszemy wg
naszych reguł.

Ponadto zauważyłem przerzucając kilka kartek, że w wymienionej encyklopedii,
nazwiska pisze się w wersji oryginalnej, np. Brégy, Brešan, lub miejscowości
Břeclaw – (Brzecław), Brčko.

To nie dla mnie, polegam na źródłach i fachowcach, niech sobie głowy tym
łamią :)

Jedrzej

[reptar]

widok22 napisał:

> Zobacz oficjalną stronę Arafata


Niestety, oficjalna strona Arafata (Yasser) nie może rozstrzygać, kiedy chodzi
o polską pisownię nazwiska, które jest transkrybowane z języka o niełacińskim
alfabecie. Zdanie się na anglojęzyczność konsekwentnie powinno skłaniać Cię do
pisania Brezhnev zamiast Breżniew.

Jedna z angielskojęzycznych encyklopedii podaje pisownię wariantywną "Yasir or
Yasser" => www.infoplease.com/ce6/people/A0804490.html

Wydaje mi się rozsądnym używać wersji Jasir, co do której nadzwyczajnie zgodni
są nawet PWN z Kopalińskim.

Rzuć okiem na slowniki.pwn.pl/poradnia/lista.php?szukaj=quaeda&kat=18
i zdecyduj, czy będziesz pisać al-Kaida czy al-Quaeda.

[wujekjarek1]

z Arabami to w ogóle jest problem:
w jednej gazecie (polskiej) piszą BIN Laden w innej (też polskiej) BEN Laden -
a przecież to jedna z najważniejszych osób ostatnich lat na całej kuli
ziemskiej - a tu nie ma jednoznaczności

co prawda ramadan i ramazan są poprawne, więc może i tu, obie formy nalezy
uznać za poprawne

chyba pozostało poszukać innego tworzywa do zadań - Arabowie są zbyt
niezdecydowani :))

pozdrawiam
JB

[widok22]

reptar napisał:
> Niestety, oficjalna strona Arafata (Yasser) nie może rozstrzygać, kiedy chodzi
> o polską pisownię nazwiska, które jest
transkrybowane z języka o niełacińskim
> alfabecie. Zdanie się na anglojęzyczność
konsekwentnie powinno skłaniać Cię do
> pisania Brezhnev zamiast Breżniew.
Pytanie wątkotwórcy brzmiało: dlaczego - skoro w encyklopediach jest Jasir, onety
i gazety piszą: Jaser? (nie wszystkie, bo np. dzisiejszy Super Express pisze o
ogłoszeniu zgonu Jasira Arafata). Próbowałem odpowiedzieć: "bo on sam tak chciał"
- lektorzy telewizyjni częściej wymawiają Jaser niż Jasir, tworząc tym samym
zwyczaj, do którego nawiązuje p. Grzenia w odniesieniu do Al-Kaidy.
Ale dlaczego tak czynią? Może zapatrzyli się na angielski wzorzec? Dla mnie
powodem pisania Jaser a nie Jasir byłoby to, że częściej słychać Jaser niż Jasir,
a słychać tak dlatego, że on sam tak chciał. A pewnie najwięcej racji ma
wujekjarek, że to wszystko jedno, bo i tak wiadomo o kogo chodzi - ważniejsza od
poprawności jest komunikatywność (dlatego wolę kalambur od polinimu;))

[reptar]

widok22 napisał:

> Próbowałem odpowiedzieć: "bo on sam tak chciał"


Może wyjdzie na to, że się czepiam, ale zaintrygowała mnie ta próbna wersja.
Skąd domysł, że "on sam tak chciał"?

[widok22]

reptar napisał:

> Skąd domysł, że "on sam tak chciał"?

Po pierwsze jest to pseudonim, a więc pełna dowolność.
Po drugie rozpracujmy to po arabsku:
ي ا س ر ع ر ف ا ت
Spójrz na litery arabskie - od prawej: j alif s r (4 litery - bez kasry) ayn r
f alif t, więc faktycznie jest kłopot, bo "jasr" do polskiego nie pasuje,
trzeba to zapisać tak, żeby się czytało.
W googlach jest od groma niearafatów zarówno yassirów i yasirów, jak i yaserów
i yasserów (angielskojęzycznych), więc można chyba przyjąć, że panowie o
arabskim imieniu ياسر mają w tej kwestii pełną dowolność. A na oficjalnej
stronie Arafata w angielskiej wersji jest imię, które odczytuję przez "e" a nie
przez "i".
A zatem Jaser - wcale nie chcę pisać Yasser, tak jak nie chcę pisać Breshnev.
I jeszcze PS. - Znalazłem "swoją" krzyżówkę z Arafatem - jest w niej Jasir ;)

[reptar]

widok22 napisał:

> A na oficjalnej stronie Arafata w angielskiej wersji jest imię, które
odczytuję przez "e" a nie przez "i".


Podawałem wyżej link do angielskojęzycznej encyklopedii, gdzie podaje się,
że JEST oboczność - Yasir albo Yasser. Nie wyobrażam sobie, by na oficjalnej
stronie arafata napisano "Yasir or Yasser Arafat". Ktoś musiał jedną z wersji
wybrać. Czy był to sam Arafat, czy jakiś webmaster, który w toku nauki
angielskiego został nauczony, że po angielsku pisze się "Yasir or Yasser"?
Ten drugi scenariusz wydaje mi się dużo bardziej prawdopodobny.

Z wykonawcami stron, nawet tych oficjalnych, bywa różnie. Na przykład na stronie
TVN poświęconej Olimpii A. (można przyjąć, że najbliższej samej zainteresowanej)
mamy pisownię nazwiska w dwóch wersjach, a funkcjonuje jeszcze i trzecia:

Ajakayie oraz Ajakaiye - telegra.tvn.pl/prow/g=olimpia
Ajakaye - www.filmpolski.pl/fp/film1.dll/spisfilmow?osoba=26439&baza=1

Czy potrafisz na tej podstawie powiedzieć, jak chciał Arafat?

[widok22]

Ha!
Wyobrażam sobie webmastera, który się droczy z Olimpią albo ją nawet przeinacza
(zobacz portal Luxer;)), ale nie wyobrażam sobie webmastera, który się droczy z
Arafatem...
A swoją drogą Jasir przez "i" brzmi chyba łagodniej niż twarde i bezwzględne
Jaser przez "e"...

[reptar]

widok22 napisał:

> ale nie wyobrażam sobie webmastera, który się droczy z Arafatem...


Czemu od razu miałby się droczyć? Po prostu: ma wolną rękę, dostosowuje się do
tego, co widział w źródłach amerykańskich, bo jest to akurat język, w którym
tworzy, ma swoją podkładkę, a przywódca mu się nie wtrąca... Prawdopodobne?

Czy naprawdę sądzisz, że każdy ważny człowiek musi osobiście kontrolować, jak
piszą jego imię w innych alfabetach? Że gdyby zrobili oficjalną stronę Arafata
po węgiersku, chińsku, migowemu, to wnikałby on, jak mu napisali po tamtejszemu?
Nie chodzi mi tu już o samą pisownię, ale o argument "bo sam tak chciał", który
wygląda mi na zbyt jawnie naciągany.

[widok22]

reptar napisał:
>
Prawdopodobne?

Tak, oczywiście - ale jeżeli jest dowolność, to lepiej by wyboru dokonał ktoś z
kół zbliżonych niż redaktór gazety. Być może mędrcy z pewuenu mieli jakieś
argumenty za jasirem - cała "obrona" jasera wynikała stąd, żeby odgadnąć,
dlaczego w stacjach telewizyjnych mówią jaser, rzepa pisze jaser, itd. Ale -
masz rację - oboczność yasir - yasser załatwia sprawę całkowicie.

BTW. Co jest poprawne, a co nie?

[jfalek]

widok22 w jednym z postów npisał"

> ...ważniejsza od poprawności jest komunikatywność (dlatego wolę kalambur od
polinimu;))

Czyżby polinim był dla ciebie mniej komunikatywny, zresztą to już nieważne.

A co powiesz o kalamburze szufladkowym, i odmianie takowego "słowo w słowie",
wariant zaproponowany przez Adama Sumerę.
Przypomnę więc może jeśli ktoś nie pamięta. W szufladkowym kanony "mówią" że
wyraz drugi ma być "wsuniety" w pierwszym, Pan Sumera zaproponował odwrotność
tej zasady i nadał jej nazwę "słowo w słowie".

Tutaj chyba też chodzi o tę komunikatywność, mała subtelna różnica.

Cy to dla Ciebie to samo.
Chodzi tu o inną zasadę niż w relacji kalambur-polinim, ale jestem ciekawy co
tym myślisz.

Podobna sytuacja jest w pewnej odmianie kalamburu anagrawowego

np.

Twór literacki co wydrwiwa,
Rzadkości określ epitetem
A rzecz się staje osobliwa
Masz wprost czy wspak tę samą fetę

(satyra rarytas)
autor "Swan"
========================
lub

Warstwa tynku z sieczki i gliny,
duchowny w wojsku, co w sutannie,
i masz splot słów dosyć zabawny,
wprost i wspak czytaj oba płynnie.

(NALEPA KAPELAN)

a nie sa to przecież kalambury palindromowe, tam są inne zasady.

Pozdrawiam

Jędrzej

[widok22]

jfalek napisał:

> Czyżby polinim był dla ciebie mniej komunikatywny, zresztą to już nieważne.
>
> A co powiesz o kalamburze szufladkowym, i odmianie takowego "słowo w słowie",

Zdaje się, że w kwestii nazywania zadań jestem w zdecydowanej mniejszości, więc
tak tylko po cichutku odpowiadam, że tak - kalambur (jako gra słów) obił się o
uszy zdecydowanie większej liczbie osób niż polinim, więc na nazwę zadania jest
lepszy, nawet gdyby ktoś bardzo dokładny miał zastrzeżenia do poprawności
gatunkowej. Dużo bardziej podoba mi się też tytuł "Pod wspólnym określeniem"
niż "Synonimolog", "Słowo w słowie" niż "kalambur szufladkowy", itd.
Zdaję sobie jednak sprawę, że większość osób woli rozwiązywać "deduktogram"
niż, dajmy na to, "rozbrykane literki" ;) ale to już temat dla Vesny i jej
koleżanek socjolożek.

[jfalek]

widok22 napisał:

> Zdaje się, że w kwestii nazywania zadań jestem w zdecydowanej mniejszości,
> więc tak tylko po cichutku odpowiadam, że tak - kalambur (jako gra słów) obił
> się o uszy zdecydowanie większej liczbie osób niż polinim, więc na nazwę
> zadania jest lepszy, nawet gdyby ktoś bardzo dokładny miał zastrzeżenia do
> poprawności gatunkowej.

I o tą poprawność gatunkową właśnie tam chodziło, a ponieważ założyłem tamten
wątek tylko po to aby zasięgnąć "języka", jak dzisiaj patrzycie na te sprawy.
Ponadto akurat zamuję się działem "Kalambury" z OPS-a, gdzie jednak chyba warto
przypomnieć o tym jak to "bywało" z tymi odmianami różnych zadań; kalambur
zwykły - polinim, i że dzisiaj to zróżnicowanie jest już nie tak ważne.
Dotyczy to także innych zadań.

> Dużo bardziej podoba mi się też tytuł "Pod wspólnym określeniem"
> niż "Synonimolog",

Też popieram pierwszą nazwę

> "Słowo w słowie" niż "kalambur szufladkowy", itd.

Tutaj wolę tą drugą nazwę, i to z tej przyczyny że jest bardziej
spopularyzowana.

> Zdaję sobie jednak sprawę, że większość osób woli rozwiązywać "deduktogram"
> niż, dajmy na to, "rozbrykane literki" ;) ale to już temat dla Vesny i jej
> koleżanek socjolożek.

ha, ha, zgadzam się

FJ

Weremczuk i Pluszczenko

[reptar]

Kiedyś próbowałem ustalić, jak ma na nazwisko projektant mody Arkadius. Prasa
podawała je w dwóch wariantach: Waremczuk lub Weremczuk, z lekkim, ale nie
powalającym wskazaniem na "We". Problem był w tym, że wszystko to były
doniesienia agencji i witryn informacyjnych, nie było zaś strony oficjalnej.
Tymczasem miałem wzięty z jakiegoś sklepu (handlującego odzieżą Arkadiusa)
papierowy prospekt z wersją przez "Wa". Wydawało mi się, że ze wszystkich tych
przypadków właśnie to, papierowy prospekt z firmowego sklepu, zostało stworzone
"najbardziej pod okiem" samego zainteresowanego. Dziś oficjalna strona już
jest. Widnieje na niej Weremczuk ("pronounced Ar-kah-dee-us Veh-rem-chuk"), co
ostatecznie rozstrzygnęło moje wątpliwości. Adres: www.arkadius.com/
W tym wypadku uznałem oficjalną stronę internetową za najwiarygodniejszą.

Ciekawym przypadkiem jest niejaki Jewgienij Pluszczenko, którego raz pisano
i wymawiano Pluszczenko, kiedy indziej Pluszenko. Język Pluszczenki, jak wiemy,
zapisywany jest innym alfabetem, stąd konieczność transkrypcji. Oto link do
oficjalnej strony Jewgienija Pluszczenki: plushenko.narod.ru/
Już sam adres to plushenko. Tak też piszą w tych fragmentach strony, gdzie
stosowany jest alfabet łaciński. Czy wobec tego ta "oficjalna" pisownia w jakiś
sposób miałaby obowiązywać i nas? A jednak w tejże strony fragmentach pisanych
cyrylicą, w tym na bitmapach (!), mamy wyraźnie literę "szczja" a nie "sza". To
przekonało mnie, że po polsku powinniśmy pisać Pluszczenko, nie oglądając się
na zachodnią "szcz"-fobię. Dziś w polskich zasobach Google przewagę ma już
Pluszczenko. Kiedy próbowałem rozstrzygnąć ten problem rok czy półtora roku
temu, proporcje były odwrotne. Wygląda na to, że świadomość polskich mediów
w tym względzie zrobiła udanego aksla.

[totet]

Nie tak dawno w swoim zadaniu użyłem imienia Arafata jako Jasir, ale przyznaję
jednocześnie że obie wersje słyszę mniej więcej z równą częstotliwością.
Uznałbym je zatem za wariantowe.
Z nazwiskami obcymi jest mnóstwo językowych kłopotów. Przykłady można mnożyć. Do
nazwiska łyżwiarza figurowego Plusz(cz)enki dorzuciłbym jeszcze jego imię(),
albo lepszy przykład - narciarkę Lubov Jegorową. Rosyjskie "je" też przysparza
kłopotów - kiedyś spotkałem się z regularnym mówieniu o Egorowej. Proponuję też
przećwiczyć temat choćby w kontekście egzotycznych piłkarzy. Wiele różności
można w mediach spotkać.
Drogi jfalku - nie wierzyłbym tak mocno w niezawodność PWN-u. Reptar wymienia
niektóre przykłady, a ma ich w zanadrzu jeszcze wiele. Wyłapane nieścisłości
sprawdzałem niedawno w najnowszym dziele - Leksykonie PWN z X 2004. W porównaniu
z "Nowym Leksykonem" część z nich poprawiono, ale... nie wszystkie. Pamiętajmy
również, że pisownia w dziełach samego PWN-u jest różna - encyklopedie i
leksykony stoją w sprzeczności ze słownikiem ortograficznymi - Nowym czy
Wielkim. Ot, choćby niedawno w jednym z zadań natknąłem się na mail. Autora
obronił USJP (tam mail i odsyłacz do e-mail), ale Wielki Ortograficzny wspomina
tylko o formach e-mail i mejl.Ponadto nawet pytając w Poradni PWN dowiemy się,
że odpowiedzi to stanowiska poszczególnych profesorów, a nie całej Rady czy
Komisji. To potwierdza tezę, że co słownik (ściślej autor), to zdanie.

[widok22]

reptar napisał:
>
> (...) sposób miałaby obowiązywać i nas? A jednak w tejże strony fragmentach
pisanych
> cyrylicą, w tym na bitmapach (!), mamy wyraźnie literę "szczja" a nie "sza".

A jak angole traskrybują "szczja"?

Wygląda na to, że świadomość polskich mediów
> w tym względzie zrobiła udanego aksla.

to mógł też być toe-loop ;)

Premier Korei

[jw1969]

Dorzucę jeszcze jeden przykład - jako jeden z potencjalnych następców Arafata
rozważany jest obecny palestyński premier, którego nazwisko, nawet w jednej
gazecie, poawia się w dwóch wersjach: Korei lub Kurei. Ta pierwsza zdecydowanie
atrakcyjniejsza szaradziarsko (miałem nawet gotowe określenie na pojedynkowy
konkurs: "tutaj premier Korei może gościć premiera Korei", ale po ostatnich
wydarzeniach postanowiem z niego zrezygnować).
Inny przykład: Łukaszenko czy Łukaszenka?
A z rosyjskim "szcz" jakoś sobie czasem radzą, o: "Nikita S. Khrushchev"
(www.encyclopedia.com)

[reptar]

jw1969 napisał:

> Inny przykład: Łukaszenko czy Łukaszenka?


Długa i ciekawa odpowiedź jest na ten temat w Poradni językowej PWN:
slowniki.pwn.pl/poradnia/lista.php?szukaj=%B3ukaszenka&kat=18

Ciekawa, choć jak dla mnie, to ktoś tu przedobrzył i za bardzo się powymądrzał.
Skoro Białorusini piszą i wymawiają to jako Łukaszenka, to wszelkie retusze
z naszej strony to pseudonaukowa nadgorliwość. A wykorzystywanie w argumentacji
Kościuszki i Matejki to już jawna demagogia (bo niby czemu Kościuszko i Matejko,
a nie Maleszka i Jujka?!).

[jw1969]

Rzeczywiscie ktoś kombinował nieźle. Nigdy wcześniej nie widziałem, jak się to
nazwisko pisze w oryginale i sądziłem, że to kwestia akania, czyli
przechodzenia końcowego, nieakcentowanego "o" w "a".

I proszę, mamy MOPCNNDS!

[reptar]

Wątek powoli staje się nam Minileksykonem Osób Pisanych Co Najmniej Na Dwa
Sposoby   ;-)

Proszę o kolejne "hasła".

Kazandzakis

[reptar]

reptar napisał:

> Wątek powoli staje się nam Minileksykonem Osób Pisanych Co Najmniej Na Dwa
> Sposoby   ;-)


W zasadzie to można by to określić inaczej, bo przecież nie chodzi tu o takie
oczywiste oboczności jak Szekspir / Shakespeare czy Descartes / Kartezjusz...

Chodziłoby w zasadzie tylko o takie typy, których pisownia jest stosunkowo
trudna do ustalenia.

W tym kontekście wspomnę o Nikosie Kazandzakisie. Dziś piszę jego nazwisko
przez 'dz' zgodnie z tym, co znalazłem np. w "Wielkim słowniku ortograficznym
PWN" lub tu: encyklopedia.pwn.pl/34642_1.html
Kiedyś jednak nie było tak lekko. Mam w domu dwie książki N.K. wydane przed
laty i na obydwu nazwisko pisarza widnieje w postaci Kazantzakis. W PWN-owskich
słownikach da się je (tylko przez 'dz') znaleźć dopiero od niedawna.

[jfalek]

reptar napisał:

> W tym kontekście wspomnę o Nikosie Kazandzakisie. Dziś piszę jego nazwisko
> przez 'dz' zgodnie z tym, co znalazłem np. w "Wielkim słowniku ortograficznym
> PWN" lub tu: <a href="encyklopedia.pwn.pl/34642_1.html"
> target="_blank">encyklopedia.pwn.pl/34642_1.html</a>

A to mamy problem.

Wielka PWN, tom 10 podaje:

Kazandzakis, Kazantzakis, Nikos, ur. 2.XII.1985........., mąż Ghalatii
Kazandzaki; .... dalej mniej więcej wszystko się zgadza, tylko jest to
opisane dużo szerzej.

U ciebie jest: mąż Galatii ,

Kazandzakis - literka "a", ale to ostatnie "a" ma pod spodem kropeczkę na
samym środku, nie wiem dlaczego tylko to "a". Nie znalazłem nigdzie takiej
litery, nie wiem o co tu chodzi.

Jest więc podane chyba w dwu wersjach(Kazantzakis).
Ale największe moje zdumienie budzi to, oba źródła podają inny rok urodzeniai
inną żonę :)))))))
Co mi się chwieje wiara w PWN, Czyżby po wnikliwych badaniach PWN postanowił
odmłodzić tą osobę. ;)
Gdyby to były dwie redakcje z innych wydawnictw, ani bym sie nie zająknoł, a tu
jak to widzę, to tak naprawdę nie wiem co mam o tym sądzić. Przeciez Twoje
źródła i moje to jedna potężna firma, czy oni nie koordynują pomiędzy soba
takich sprawa.

> Kiedyś jednak nie było tak lekko. Mam w domu dwie książki N.K. wydane przed
> laty i na obydwu nazwisko pisarza widnieje w postaci Kazantzakis.
> W PWN-owskich słownikach da się je (tylko przez 'dz') znaleźć dopiero od
> niedawna.

Oj, miałem i ja ci masę problemów swego czasu z pisownią tego nazwiska, aż mi
skóra marszczy na plecach ;))
Dziś znowu mi go przypomniałeś, wątpliwości nadal są takie jakie były. Ba, a
nawet większe, doszedł jeszcze ten rok urodzenia i jak było na imię jego żonie.

Jędrzej

[reptar]

jfalek napisał:

> Wielka PWN, tom 10 podaje:
>
> Kazandzakis, Kazantzakis, Nikos, ur. 2.XII.1985.........


Szybkie śledztwo wykazało, że co najmniej cztery całkiem godne zaufania źródła
podają rok 1883:
  us.imdb.com/name/nm0443611/ (18 II 1883 r.)
  portalwiedzy.onet.pl/70649,haslo.html
  encyklopedia.pwn.pl/34642_1.html
  www.infoplease.com/ce6/people/A0827240.html
...ale uwaga! ostatnie z nich przy dacie tej umieszcza znak zapytania. Czyli
zapewne istnieją jakieś obiektywne trudności z ostatecznym ustaleniem (chyba
chodziło Ci o 1885). Co do pisowni nazwiska, to podejrzewam, że forma przez -tz-
wzięła się z pośrednictwa innych języków (książki, o których wspomniałem, były
tłumaczone z francuskiego). Poza tym sam pisarz opuścił Grecję i osiadł na stałe
we Francji, gdzie raczej nie podpisywał się przez polskie -dz-. Wynik 3220:8 dla
Kazantzakisa wykazują Google przy ograniczeniu szukania do stron francuskich.
To z kolei przekonuje mnie, że "francuski" Kazantzakis powinien być uznany
przez naszych ortografów przynajmniej jako oboczność. No ale przynajmniej
chwilowo nie jest.

[uhuhu]

reptar napisał:

> To z kolei przekonuje mnie, że "francuski" Kazantzakis powinien być uznany
> przez naszych ortografów przynajmniej jako oboczność. No ale przynajmniej
> chwilowo nie jest.

Mniej więcej 2 lata temu miałem wydrukowany na łamach malutki szyfrogram z
rozwiązaniem NIKOS KAZANTZAKIS (NIKOS KAZANTZAKIS = KISZONKA + NAZISTKA). Jeśli
chwilowo ortografowie nie uznają oboczności, to na pocieszenie uznają ją
szaradziarskie redakcje ;-)

a może coś z "medyka"

[romanglowacki]

dlaczego Dr. Oetker
....ponad stuletnia historia firmy Dr. Oetker rozpoczęła się w 1891 roku w
Północnej Nadrenii, od wynalezienia receptury proszku do pieczenia.....

dlaczego Dr Watson - .... Sherlock Holmes i dr Watson rozwiązują tajemnice .....

to tylko kropka - czy aż kropka?

Tom(m)asz Kam(m)el

[reptar]

Nowość w tym temacie to Tomasz Kammel, który do niedawna był Tomaszem Kamelem.
Podkładka (na obydwu): gala.onet.pl/3,1196507,gwiazdy.html

[romanglowacki]

W dzisiejszym konkursie pytanko 7 podaje imie Monroe tak jak lubię i sie
przyzwyczajiłem. Ale już od jakieś czasu wszyscy pisza inaczej, Marilyn - więc
jak jest poprawnie?

[reptar]

Jeśli chodzi o obcojęzyczne nazwiska aktorów, to najbardziej wiarygodnym
źródłem jest IMDB. Tu masz link: us.imdb.com/search

Monroe jest tu: us.imdb.com/name/nm0000054/

PWN-owi - jeśli chodzi o film - absolutnie nie wierz. Alec Guinness w jednym
tylko żółtym leksykonie "Kino" występuje aż w czterech różnych pisowniach.

[romanglowacki]

dziękuję Ci reptarze