in nomine ...

[stefan4]

Piękny przykład współistnienia blisko siebie dopełniaczy z różnych deklinacji:
    in nomine Patris (= ojca, 3. deklinacja)
    et Filii (= syna, 2. deklinacja)
    et Spiritu (= ducha, 4. deklinacja)
    Sancti (= świętego, znowu 2. deklinacja, przymiotnik)

A dlaczego po polsku mówi się ,,w imię''? Po łacinie tam jest niewątpliwie narzędnik, czyli ,,w imieniu''. Wg sensu też powinno być, że przemawiasz ,,w imieniu Ojca itp.'', a nie że wkładasz jakieś dziwne treści ,,w imię Ojca itp.''.

- Stefan

[stefan4]

stefan4:
>     et Spiritu (= ducha, 4. deklinacja)

Powinno być
    et Spiritus (= ducha, 4. deklinacja)
Przepraszam za skuchę.

- Stefan

[zbyfauch]

stefan4 napisał:

> Wyrażam skruchę za skuchę.

A już myślałem, że zamierzasz dokonać schizmy.

[randybvain]

Wygląda to na kalkę z greckiego εις το όνομα, gdzie εις rządzi biernikiem. Biernik pojawia się w tłumaczeniu wersetu 19 rozdziału 28 Ewangelii św. Mateusza na rosyjski, ukraiński, bułgarski, serbski i macedoński, więc podejrzewam pośrednictwo staro-cerkiewno-słowiańskie.

[randybvain]

Dokładniej rzecz biorąc, tekst grecki mówi o chrzcie jako o zanurzaniu w wodę, a przenośnie w imię, i tu biernik jest logiczny, jako cel ruchu. To nie jest chrzest wodą, jako czymś, czym się polewa głowę. Tymczasem łacina używa tam ablatywu, podobnie jak w polskim zanurzyć w wodzie. Na przykład List do Rzymian 6:3 ma an ignoratis quia quicumque baptizati sumus in Christo Jesu, in morte ipsius baptizati sumus?, a nie in Christum, mortem, podczas gdy po grecku jest to η αγνοειτε οτι οσοι εβαπτισθημεν εις χριστον ιησουν εις τον θανατον αυτου εβαπτισθημεν, po polsku Azaż nie wiecie, iż którzykolwiek w Chrystusie Jezusie jesteśmy ochrzczeni, w śmierci jego ochrzczeni jesteśmy? według Wujka. Tym bardziej nie jest to chrzczenie w imieniu kogoś, jako pełnomocnik.

[apersona]

> A dlaczego po polsku mówi się ,,w imię''? Po łacinie tam jest niewątpliwie narzędnik, czyli ,,w imieniu''.

może to funkcjonuje jako zaklęcie magiczne?

[al.1]

Takie dziwności są powszechne. Weźmy powiedzenie (z innej beczki) co gorsza, a dlaczego nie co gorzej?