Wiosna?

[to.ya]

gdy pyszczki pierwiosnków spod ziemi chcą wyjść
i młodość to błogość a błogość to dobroć-
zaś wrogość jest niska, nijaka i niecna
- to wiosna (tak, wiosna; kochanie) to już!
spójrz, jak ptaszki figlują, jak każdy gdzieś gna
spójrz, jak rybki zbytkują, jak płyną pod prąd
(spójrz jak góry wirują tanecznie)

gdy znów bezszelestnie rozwiera się liść
i błogość to dobroć a dobroć to szczodrość-
zaś wrogość to brednie i brechty i bzdury
- to znów; znów żyjemy: to (całuj mnie) już!
i znów ptaszki się wznoszą, i ona i on,
i znów rybki trzepoczą, jak ty i jak ja,
(i znów góry wirują, znów góry)

gdy to co zginęło znajduje się dziś
i dobroć to szczodrość a szczodrość to mądrość-
zaś wrogość trupieje, truchleje i truje
- to wiosna (noc staje się dniem) tak, to już!
wszystkie ptaszki nurkują do dna tego dnia
wwzystkie rybki wzlatują ku swiatłu przez toń
(wszystkie góry wirują; wirują)

[E.E.Cummings, tłum. St.Barańczak]

[klymenystra]

to.ya Ty to wesola ostatnio jestes ))

[to.ya]

klymenystra napisała:

> to.ya Ty to wesola ostatnio jestes ))

Tak dobrze się maskuję? super!!
Wesoła ostatnio???? Ja??? Pomyłka...

[krystyna_jl1]

jeszcze prosze o jakis wiosenny wierszyk (te z FoKrakow juz wszystkie
przeczytalam)....taki nastroj w ogrodzie, wiosenny: uczta dla oczu, dla wzroku,
no to jeszcze troche dla ducha, poprosze!

[klymenystra]

uu.. to w takim razie wiosenny apollinaire dla Ciebie

Mai

Le mai le joli mai en barque sur le Rhin
Des dames regardent du haut de la montagne
Vous etes si jolies mais la barque s`eloigne
Qui donc a fait pleurer les saules riverains

Or des vergers fleuris se figeaient en arriere
Les petales tombes des cerisiers de mai
Sont des ongles de celle que j`ai tant aimee
Les petales fletris comme ses paupieres

Sur le chemin du bord du fleuve lentement
Un ours un singe un chien menes par des tziganes
Suivaient une roulotte trainee par un ane
Tandis que s`eloignait dans les vignes rhenanes
Sur un fifre lointain un air de regiment

Le mai le joli mai a pare les ruines
De lierre de vigne vierge et de rosiers
Le vent du Rhin secoue sur le bord les osiers
Et les roseaux jaseurs et les fleurs nues de vignes

[to.ya]

Dziękuję za dobre i serdeczne słowo.
Wiersz zapewne ładny ale francuskiego nie znam ((
Dołek głębokości równej wysokości Mount Everest... (( ale może sobie pójdzie.
Pozdrawiam życząc słońca!

srednie tlumaczenie ale fajny wiersz...

[liloom]

Więc ciągle twoje oczy liczą fiołki leśne - Jeden, sto, potem tysiąc - daleko
od dróg? I nie pozwolisz nigdy, bym kołysać mógł Jak na huśtawce, ciebie,
pogrążoną we śnie? Jesteś żywym obrazem między paletami Ułożonymi z kwiatów -
bzów i georginii, Co światłością park zdobią. Tam głos ludzki ginie, Aby łkał
strumień, co wciąż odbiciem nas mami. Niebo błękitne, niebo kwitnie motylami;
Powiedz, krzykniemy smutkom twoim: "Z jaskółkami Uciekamy daleko, daleko w
marzenie?" Jak za ten pocałunek, co tak wzruszający, Bo najprawdziwszy w
świecie, nie dziękować słońcu, Że Rosarium Miłości wznosi wśród pustyni!
przetłumaczył Marian Stala


Toujours tes yeux à compter les violettes - Une, puis cent, puis mille - loin
des chemins? Ne veux-tu donc pas que te berce ma main Presque endormie ainsi
dans l'escarpolette? Ô chère image en chair parmi les palettes Que font les
fleurs - roses, lilas et jasmins - Seuls en ce parc où ne meurt le bruit humain
Que pour laisser jaser l'eau qui nos reflète! Un ciel bleu, un ciel fleuri de
papillons. Dis, si nous disions à tes craintes: "Foyons Avec l'hirondelle,
loin, comme des rêves?" Ah, comme après ce baiser, le seul touchant, Le seul
vrai, on bénit le soleil couchant D'allumer les Rosiers d'Amour sur les grèves!

Dziękuję za ładny wiersz.Może mnie ktoś kiedyś...

[to.ya]

Ach, kiedy znowu ruszą dla mnie dni?
sł. E. Stachura, muz. K. Myszkowski


Minęło wiele miesięcy.
Ale mnie nic nie minęło;
Czas dla mnie w miejscu przystanął;
takie jest, chłopcy, takie jest piekło

Na odgłos kroków po schodach
Serce wciąż skacze do gardła,
Że może jednak to ona,
Ona - to: piękna moja zagłada.

Ach, kiedy znowu ruszą dla mnie dni?
Noce i dni!
I pory roku krążyć zaczną znów
Jak obieg krwi:
Lato, jesień, zima wiosna -
Do Boliwii droga prosta!
Wiosna, lato, jesień, zima -
Nic mi się nie przypomina!

Ni żyć już można, ni umrzeć.
Wypłakać łzy doszczętnie;
Oddycham ledwie i z bólem,
Kością mi w gardle staje powietrze

Czy tak już będzie i będzie,
Boże mój, Boże, mój Boże.
Zawsze i wszędzie w obłędzie,
Boże mój, wbiłeś we mnie wszystkie noże!

Ach, kiedy znowu ruszą dla mnie dni?
Noce i dni!
I pory roku krążyć zaczną znów
Jak obieg krwi:
Lato, jesień, zima wiosna -
Do Boliwii droga prosta!
Wiosna, lato, jesień, zima -
Nic mi się nie przypomina!

[krystyna_jl]

A. Osiecka: "Chciales"
.......................
Chciales zabrac mnie nad morze,
a zgubilam sie na lata,
teraz musze, moj ty, Boze,
wracac dookola swiata.
Dookola swiata plyne,
co za koszt i jaki klopot,
zamiast wtedy kupic bilet,
prosta droga pruc do Sopot...
Cierniem jestes w mej koronie,
w mym usmiechu - smuga smutku,
czy ja kiedy cie dogonie,
chociaz idziesz pomalutku?

:)

[to.ya]

Ładne te wiersze od Was- dziękuję.
Trochę słońca dzięki nim już do duszy wróciło.

[galinette]

Y a de la joie
bonjour, bonjour les hirondelles

Il fait merveilleusement beau et chaud en France.
Les petits oiseaux brillent, le soleil chante ...
les décolletés se font plus profonds, les jupes plus courtes ...
La nature s’acoquine avec elle-même.

La renaissance avec le soleil qui tape donc un conseil
« Ne remettez pas au lendemain ce que vous pouvez ratez le jour-même »
Bon ! J’admets ! C’est vraiment QQ

Mhm, wiosna

[trzcina]

Les eaux de Mars
G.Moustaki

Un pas, une pierre, un chemin qui chemine
Un reste de racine, c'est un peu solitaire
C'est un éclat de verre, c'est la vie, le soleil
C'est la mort, le sommeil, c'est un pi?ge entrouvert

Un arbre millénaire, un n?ud dans le bois
C'est un chien qui aboie, c'est un oiseau dans l'air
C'est un tronc qui pourrit, c'est la neige qui fond
Le myst?re profond, la promesse de vie

C'est le souffle du vent au sommet des collines
C'est une vieille ruine, le vide, le néant
C'est la pie qui jacasse, c'est l'averse qui verse
Des torrents d'allégresse, ce sont les eaux de Mars

C'est le pied qui avance ? pas s?r, ? pas lent
C'est la main qui se tend, c'est la pierre qu'on lance
C'est un trou dans la terre, un chemin qui chemine
Un reste de racine, c'est un peu solitaire

C'est un oiseau dans l'air, un oiseau qui se pose
Le jardin qu'on arrose, une source d'eau claire
Une écharde, un clou, c'est la fi?vre qui monte
C'est un compte ? bon compte, c'est un peu rien du tout

Un poisson, un geste, c'est comme du vif argent
C'est tout ce qu'on attend, c'est tout ce qui nous reste
C'est du bois, c'est un jour le bout du quai
Un alcool trafiqué, le chemin le plus court

C'est le cri d'un hibou, un corps ensommeillé
La voiture rouillée, c'est la boue, c'est la boue
Un pas, un pont, un crapaud qui croasse
C'est un chaland qui passe, c'est un bel horizon
C'est la saison des pluies, c'est la fonte des glaces
Ce sont les eaux de Mars, la promesse de vie

Une pierre, un bâton, c'est Joseph et c'est Jacques
Un serpent qui attaque, une entaille au talon
Un pas, une pierre, un chemin qui chemine
Un reste de racine, c'est un peu solitaire

C'est l'hiver qui s'efface, la fin d'une saison
C'est la neige qui fond, ce sont les eaux de Mars
La promesse de vie, le myst?re profond
Ce sont les eaux de Mars dans ton c?ur tout au fond

Un pas, une " ... pedra é o fim do caminho
E um resto de toco, é um pouco sozinho ... "
Un pas, une pierre, un chemin qui chemine
Un reste de racine, c'est un peu solitaire...

t.))