misja, misja i po misji

[xiv]

news.scotsman.com/scotland/How-Vatican-reacted-to-mission39s.3695607.jp

[tuhanka]

Już o tym gdzieś czytałam w mediach polonijnych. To po prostu zgroza. W dodatku
szkodzi też Kościołowi. Czy ks. Marian Łękawa SAC może być sędzią we własnej
sprawie? Przecież de facto jest on stroną konfliktu. Watykan pewnie potraktował
sprawę na zasadzie: przecież jest hierarchia, więc nie sami to załatwią. Takie
mają pojęcie.
A co do tradycyjności: w Londynie bardzo długo omijałam polskie msze i chodziłam
na angielskie (zresztą jestem formalnie parafianką jednej z parafii prowadzonych
przez angielskich jezuitów), bo po prostu atmosfera w nich była dla mnie za
duszna, za bardzo staroświecka i zaściankowa. Po prostu pewne rzeczy mnie męczą
- politykowanie na ambonie, masakrowane tradycyjne pieśni (oprawa muzyczna
liturgii w wielu polskich kościołach, i w kraju i na obczyźnie kuleje), rewia
mody, wiernopoddańcze traktowanie księdza (dla mnie ksiądz musi najpierw
zapracować na szacunek, nie ma go "z urzędu"), popadająca w dewocję pobożność
maryjna, a nawet w sumie nieistotny szczegół, jakim jest forma udzielania
komunii (to, że ludzie są przyzwyczajeni otrzymywać do ust, a nie na rękę, jak
ja, to wolny wybór - ale na angielskich mszach jest normą komunia pod obiema
postaciami: Chleba i Wina).
To, czego mi brakowało w polskim, tradycyjnie pojmowanym kościele, znalazłam u
Anglików (nie mylić z anglikanami :)). Zastanawiam się, dlaczego Kościół polski
jest na siłę tradycjonalistyczny, a duchownych o bardziej otwartych głowach się
tępi - chyba za to, że idą z duchem czasu i potrafią trafić do młodych ludzi. A
Polskie Misje Katolickie w różnych miejscach są totalnym skansenem. O
angielsko-walijskiej pewnie Xiv mógłby niejedno napisać, o szkockiej właśnie
czytamy (znam jeszcze jedną awanturę w Szkocji, której ofiarą padł mój kolega,
niczemu niewinny, ale nie ma sensu wchodzić w szczegóły). Właściwie bardzo duże
podobieństwo widziałam w PMK w Belgii. Do tego stopnia, że chyba po dwóch razach
zaczęłam unikać polskich mszy i tułałam się po mszach po francusku, aż nie
znalazłam polskojęzycznego, bardzo kameralnego duszpasterstwa w Europejskim
Centrum Katolickim. W Londynie sama włączyłam się w polskie duszpasterstwo w
mojej parafii, ale na szczęście ono nie podlega w żaden sposób pod PMK, a
duszpasterzem jest młody kapłan, zaraz po święceniach, który przyjechał do
Londynu kontynuować studia. Styl duszpasterzowania zupełnie inny i odpukać,
władze Polskiej Misji Katolickiej nie mogą mu tego zabronić. A że jest to
potrzebne, niech świadczy to, że co tydzień na mszy o 20.30 są tłumy ludzi,
praktycznie zawsze 200-250 osób, często z małymi dziećmi - i zostają jeszcze,
żeby porozmawiać, a nie uciekają od razu.

[werner.rauch]

dla tuhanki:

" nawet w sumie nieistotny szczegół, jakim jest forma udzielania
komunii (to, że ludzie są przyzwyczajeni otrzymywać do ust, a nie
na rękę..."

Nieistotny szczegól"?

W ten sposób ksieza pokazuja, jak naz widza: niemowle,
niepelnoletne... trzeba karmic

Pozdrawiam
Werner Rauch

[tuhanka]

Podoba mi się to porównanie do niemowlęcia :) Swoją drogą, ostatnio byłam z
wizytą w Brukseli i razem z koleżankami, u których się zatrzymałam, poszłam na
mszę do Polskiej Misji Katolickiej (początkowo miałam iść gdzie indziej, ale w
końcu wybrałam się z nimi). Totalna porażka, proboszcz zupełnie zignorował mój
gest świadczący o tym, że chcę przyjąć komunię na rękę (inna sprawa, że ten
człowiek z zasady nie zauważa pewnych rzeczy, pamiętam to z dawnych czasów,
kiedy sama mieszkałam w Brukseli), a potem jak wyszedł na ambonę z ogłoszeniami
parafialnymi, to miałam ochotę wyjść przed czasem, bo plótł bez sensu, aby pleść
(sądzę, że jest dobrym człowiekiem, ale strasznie męczącym gadułą). Efekt był
taki, że właściwie do końca mi to rozbiło nastrój przeżycia religijnego. Gdy
wyszłam z kościoła, miałam poczucie, jakbym wcale na mszy nie była. Dobrze, że
były rekolekcje i przynajmniej homilia była znośna...

[werner.rauch]

Hallo tuhanko,

Cala terminologia kosciola rzymskiego jest wymowna w tym kontekscie.

Kaplan = ojciec - dziecko
Pasterze i owce
listy pasterskie
Excelencja
Eminencja
Swiatobliwosc
Ojciec Swiety
Czcigodny Ojcze
Ojciec Dyrektor
Przewielebny ...
Najpzrewielebniejszy Ojcze ...
Ksiadz Pralat
Ksiadz Proboszcz itd.
Kardynal
Prymas
Arcy...
Metro ....

i chyba jeszcze tuzin innych szlachetnych tytulów i strojów i
pierscien ...

Chyba Jezus sie z naz smieje.

Mat.23.8
"Lecz wy nie pozwalajcie, by was tak nazywano. Macie tylko jednego
Nauczyciela, a wy jako bracia, jesteście sobie równi. 9 I do nikogo
na ziemi nie zwracajcie się „ojcze”, bo tylko jednego macie Ojca w
niebie. 10 Nie pozwalajcie się nazywać „mistrzami”, gdyż jednego
tylko macie Mistrza – Mesjasza...."

Pozdrawiam
Werner