Co wloskiego wlasnie czytamy?

[viki2lav]

Moccia "Tre metri sopra il cielo" , polecam, mimo nudnego poczatku:-)

[pulma]

Giorgio Bassani : "Il giardino dei Finzi-Contini".
Czy ktoś wie,czy było to tłumaczone na polski?
Jak,kiedy i przez kogo?
Dzięki.A.

[linn_linn]

Byl piekny film...

[fakendraken]

Było. Barbara Sieroszewska, PIW 1964. Matko, com się naszukała (był w drugim
rzędzie). A we włoskim wydaniu trzymam domową kasę ;-)

[pp17]

Comma 22 - Joseph Heller

[pulzara]

Wloskie to nie jest, ale po wlosku - Il cliente di John Grisham

[annarea]

Sveva Casati Modignani "Come vento selvaggio"
takie sobie czytadlo- w sam raz do metra

[bonalisa]

Moja znajomość włoskiego nie jest na tyle doskonała aby czytać w
oryginale "arcydzieła" literatury ale chce się podzielić uzyteczna (mam
nadzieję ;-) informacją, a mianowicie: pożyczyłam właśnie książkę "Viale di
Gerusalemme" napisaną przez Polaka mieszkającego obecnie we Włoszech i polecam
ją dla uczących się języka. Jest to książka z serii dwujęzycznych (w tym
przypadku włosko-polska), w których po lewej stronie tekst jej po włosku a po
prawej przetłumaczony na polski. Jaka to satysfakcja, gdy czytasz i praktycznie
wszystko rozumiesz a jednocześnie ułatwienie, bo nieznane słowa możesz w każdej
chwili sprawdzić.
Przy okazji mam pytanie: czy ktoś wie o innych tytułach tego typu wydanych w
wersji polsko-włoskiej? Może ktoś orientuje się gdzie je można dostać (książka,
którą czytam została kupiona we Włoszech)?
z góry dzięki
B.

[bartys3]

a ja wlasnie mecze Gerusalemme liberata..;)

[kubissimo]

w oryginale?

[bartys3]

no przeciez nie po staropolskiemu..:)

[kubissimo]

e tam
wedlug mnie Kochanowski dal radę ;)

[bartys3]

nie mowie ze nie dal... ;)

ale to tak jakby czytac Pana Tadeusza we wloskim przekladzie..;)

[kubissimo]

ale to bardzo dobry przeklad ;)

[dorrit]

Ja czytam glownie po angielsku, bo: 1) lubie 2) zeby w miare mozliwosci go nie
zapomniec.
Ale moze wezme sie za cos lekkiego, jak wymieniona Sveva Casati Modignani - "w
sam raz do metra" - bo ono jest moja glowna "sala di lettura" (dojezdzam do
pracy niecala godzine...)

[andrea_w_polsce]

Dla italianistów i nie tylko polecam "Il piacere della letteratura italiana" di
Enzo Mandruzzato, Mondadori (chyba trzeba ją szukać uzywana).
Chociaż nierzadko nie się zgodziłem z autorem (za dużo przeciw katolików IMHO),
styl jest tak przyjemny a punk z widzenia tak originalny, że to naprawde fajna
a interesująca kżązka.

Troche lżejsza "Il secondo di bordo" di Margherita d'Amico.
Nie wiem dlaczego ta młoda autorka nie jest bardziej znana, według mnie jest
super: delikatna, inteligentna i wesoła. Jej powieści przepominają mi filmy
Truffault'a.

[linn_linn]

Luca Zingaretti jest jej mezem i w tym kontekscie pojawia sie czesto jej
nazwisko. A szkoda...
www.f-aida.it/NEW/ita/eventi_sorsi04_zingaretti.htm

[annarea]

No to widze, ze mamy ten sam salonik do czytania - ja tez okolo godziny
jade do pracy.
I w takim razie polecam ci te autorke - to nie sa jakies powazne powiesci
albo z jakims przeslaniem ale w gwarze metra czyta sie dobrze/scorrevole.

[viki2lav]

zazdroszcze wam, ja musze samochodem, zaczyna byc drogo! i poczytac nie mozna

[linn_linn]

A nie... ja czytam w domu, na tarasie... Nie mam niestety zwyczaju zabierania
ze soba ksiazki, a czesto by sie przydala np. u fryzjerki, gdzie trace zawsze
mnsotwo czasu.

[annarea]

oczywiscie narobilam zamieszania bo o czytaniu w metrze pisala Dorrit.


Sono andata in tilt....

pozdrawiam

[kubissimo]

kupuj/sciagaj audiobooki :)

[andrea_w_polsce]

Zingaretti jest mężem Margherita d'Amico?!
Nie wiedziałem, ale się ciesze, bo lubię tego aktora. Fajnie małżeństwo.

[linn_linn]

Nie wiem dlaczego, ale ksiazki lubie w formie tradycyjnej. Nawet dotyk stron
nowej ksizaki, ich szelest... Tyle, ze z przyjemnoscia kupuje je w necie.
Przegladam, porownuje, wybieram i zamawiam. Dlatego tyle sie ich nazbieralo...

[viki2lav]

ja tez, najlepiej nowe i moje wlasne:-)

[iwona_bb]

Ja obecnie czytam "Io non ho paura" Niccolò Ammaniti. W ogóle gorąco polecam
wszystko tego autora. Takie fajne, że po minucie czytania przestaje zauważać,
że jest po włosku w ogóle.

[agnieszkaaa6]

Przeczytałam zaledwie trzy książki Ammanitiego (niestety nie po włosku, bo nie
jestem jeszcze na tyle biegła w tym języku, aby czytać książki) i dwie z nich
bardzo mi się podobały ("Io non ho paura" i "Ti prendo e ti porto via"), ale
trzecia "Il fango" wywołała we mnie mieszane uczucia. Kilka opowiadań w tej
książce ma dla mnie zbyt drastyczne zakończenie. Ale uważam, że jego książki
czyta się bardzo lekko, potrafi tak budować napięcie, że nie można się oderwać
od czytania. Szkoda, że nie przetłumaczono na polski więcej jego książek.