Refleksje

[krzycho88]

Wspomnienia to miła sprawa
Zamykasz oczy
Wraca
Rzym
Wenecja
A może
Warszawa

Ludzie
Tez łatwo wracają
Wspaniałe myśli
Żywe się stają
Możesz zobaczyć
Osobę
Stojącą
W oknie
I dziecko
Bawiące się
Też radośnie

Ktoś
Cię pocieszył
Dodał otuchy
A może sercem
Swym cię poruszył

Wracają piękne marzenia
Noce tajemne
I uniesienia

Gdy tak rozkosznie
Mrużysz swe oczy
I tajemnica
Też Cię zaskoczy

W myślach
Ludzie wracają
Często marzenia
Się i ziszczają

Przychodzą refleksje
Może spóźnione
Dlaczego poszedłeś
Gdzieś w dziwną
Stronę

Miast szukać
Rady w mądrości
Pławiłeś się
Tylko w próżności.

KF.

[lukasz1471]

Czołem! Niestety muszę napisać, że wiersz nie jest dobry! Jest troszkę bez sensu
- za mało zwracasz uwagę na znaczenia słów!!! Nie rozumiem zupełnie dlaczego
dziecko "też" się bawi radośnie??? (Kiepska składnia rozmywa znaczenie)

Gdy tak rozkosznie
Mrużysz swe oczy
I tajemnica
Też Cię zaskoczy

Tutaj nie rozumiem sensu dwu ostatnich wersów? Nie możesz wtrącać sobie po
prostu słowa "też" tam, gdzie brakuje Ci sylaby!

Miast szukać
Rady w mądrości
Pławiłeś się
Tylko w próżności.

Tutaj też nie najlepiej...
Formy archaiczne nie zawsze przydają utworowi erudycyjności (albo może nigdy??
nie wiem, ale to tani chwyt moim zdaniem). Poza tym pointa jest średnia!
Przytaczasz przez pół wiersza jakieś miłe sprawy, by zaskoczyć nas na koniec
czymś w rodzaju życiowej przestrogi. Dydaktyka? Też kiepski pomysł!

A teraz z innej beczki...
Nie obrażaj się! Jeśli Cię uraziłem - sorry! Takie jest moje odczucie i tyle,
pracuj i dłużej się zastanawiaj!!! Pozdrawiam.