Czy chcielibyście mieszkać w kraju arabskim? Lub

[carwszechrusi]

lub ilu z was tam mieszka? Nie urodzić się tam lecz wyemigrować? Nie chodzi
mi tylko o uroki tych krajów lecz o możliwości rozwoju (także ekonomicznego)
No jak to jest?

Do Egiptu!

[gajasirocco]

JUż....nawet jutro! (bez rozwoju-dla przyjemności!)

[elapietrusiak]

no ba! jedziemy ! :D

ale tak serio... to chyba mieszkac, to co innego niz tam zyc co dzien.
Bo jak się mieszka w Polsce jest ta tęsknota, do czegoś się dąrzy co dzien, a
kiedy sie już jest TAM - nasyca się TYM, delektuje kazdą chwilką... jakby
miało się to na co dzien straciłoby to swoj urok, "zcodzienniałoby" nam...

[beduinka]

ja chcę w przyszłości zamieszkać w kraju arabskim
odwiedzam je od 11 lat, w niektórych mieszkałam - w Syrii studiowałam, w
Egipcie pracowałam jako pilot wycieczek, w Libii - w ambasadzie polskiej, w
Libanie, Jordanii i Syrii byłam zaangażowana w pracę wolontariacką...

Czuję, że byłabym w stanie tam zamieszkać, przystosować się do tamtjeszej
specyfiki, sądzę, że znalazłabym satysfakconującą pracę, a przede wszystkim
będąc TAM czuję się bardzo szczęśliwa :)))

[carwszechrusi]

Więc czemu nie wyjedziesz?

[beduinka]

carwszechrusi napisał:

> Więc czemu nie wyjedziesz?

dopiero półtorej miesiąca temu wróciłam stamtąd - byłam tam 13 miesięcy -
przedtem była w Polsce aż 10 dni - i tam 4 miesiące - i tak w kółko

i znów planuję by tam wyjechać :)))

[szaga33]

gdybym mogła, to wyjechałabym tam choćby jutro, ale jeszcze nie teraz :(

[gajasirocco]

...bo marzenia nie zawsze można od razu realizować...trzymają nas obowiązki, z
których musimy się wywiązać...ale nadejdzie taki czas, gdy...wyfruniemy z RAju
do Piekła...

[beduinka]

gajasirocco napisała:

> których musimy się wywiązać...ale nadejdzie taki czas, gdy...wyfruniemy z
RAju
> do Piekła...

z raju do piekła?? nie pomyliły ci się kierunki??

[gajasirocco]

Specjalnie tak napisałam (bez pomyłki)- bo przecież Ty uciekasz z polskiego
RAju do palestyńskiego Piekła (piekła wojny, niepewności jutra...), ja z
europejskiego bogactwa do egipskiej biedy...

[beduinka]

gajasirocco napisała:

> Specjalnie tak napisałam (bez pomyłki)- bo przecież Ty uciekasz z polskiego
> RAju do palestyńskiego Piekła (piekła wojny, niepewności jutra...), ja z
> europejskiego bogactwa do egipskiej biedy...

a ja już myślałam, że się pomyliłaś... bo jednak mój raj leży TAM

[absztyfikant]

Polska to Twoim zdaniem pieklo?

[persepolis1]

Do Beduinki,

Hej a czym zawodowo zajmujesz się obecnie w Polsce, ciekawi mnie co robisz po
arabistyce ?

Narazie :)

[beduinka]

persepolis1 napisała:

> Do Beduinki,
>
> Hej a czym zawodowo zajmujesz się obecnie w Polsce, ciekawi mnie co robisz po
> arabistyce ?
>
> Narazie :)

na razie nie jestem jeszcze po arabistyce... jestem na arabistyce... na
finiszu... na ostatnim roku...
a w między czasie zawodowo różnymi rzeczami się zajmuję :)

[chaladia]

Sława Wam, Wasze Błagarodije!

Jeśli miałbym gdzieś mieszkać "na stałe", to chyba w Dubaju w którejś z willi
na tych sztucznych lagunach... oczywiście pod warunkiem, że mnie by było na to
stać. Niekoniecznie jako rentier, jako rezydent pracujący (bo w przypadku
posiadania domu chyba już się nie jest expatem?) - też.

Na dłuższy pobyt (kilkuletni) mógłbym zamieszkać w Kairze, najchętniej Maadi,
Omanie, dowolnym Emiracie, Syrii, Jordanii, mniej chętnie w Libii.

Kategorycznie do wyłączenia są:
- Saudi Arabia - za całokształt.
- Jemen - za porwania.
- Liban - za obecność bojówek, brak kontroli nad całym terytorium, ataki
Izraela itp.
- Oczywiście Autonomia.

[libaneska]

Mmm napewno tak marze o tym od dawna,jesli chodzi o kraj egipt
wydaje mi sie w porzadku,pewnie gdzie w alexandri,albo w oklolicach
nasr city.Ale ukoronowaniem moich marzen jest Liban,wiem ze cala ta
sytuacja jest dosc niestabilna,i zycie tam nie nalezy do
najlatwiejszych,ale pomimo tego ciagle mnie tam ciagnie..i juz chyba
nigdy nie przestanie..

[tetys]

Bardzo:) Z dotychczas odwiedzonych to Tunis pasuje idealnie! Na pewno Kair,
Damaszek też... Dubaj i inne - lubię wieżowce! Także zdecydowanie TAK.

[chaladia]

Trochę późno na moją emigrację, Wasze Błagarodije, ale do Dubaju -
bardzo chętnie. Im bardziej Kaczory czynią ze swojej RP4 parodię
praworządnego państwa, tym bardziej. I kto wie, czy się to tak nie
skończy.

[beesok]

Mieszkalam 15 lat w roznych arabskich krajach i jestem pol-arabka ale
nie, nie, nie i nie! Nie chcialabym mieszkac w zadnym kraju arabskim a
juz szczegolnie nie w Dubaju :)

[clavdia]

Marzy mi się ucieczka od tej polskiej paranoi. Waham się między Egiptem a
Marokiem, ale chyba na dłużej to do Maroka z krótkimi wypadami nad Morze
Czerwone i w uliczki, cmentarze, meczety Starego Kairu. Chociaż z drugiej strony
znam siebie nazbyt dobrze i wiem, że zatęsknię za Ojczyzną. Taką mam romantyczną
duszę ...

[beesok]

Nie chce komentowac "polskiej paranoi" poniewaz od 4 lat nie mieszkam
w Polsce i nie interesuje sie polska scena polityczna ale dziwi mnie
takie troche naiwne podejscie do krajow arabskich - szczegolnie takich
jak Egipt. Przeciez tam to dopiero jest paranoja przez duze "P"!! Czy
naprawde zycie w Kairze jest taka idylla? Nie wiem, moze dlatego, ze
jestem jednak arabka i ta "egzotyka" dla mnie to codziennosc.
Nie chcialam nikogo urazic - wlasciwie to milo czytac jak pozytywne
podejscie maja Polacy do tych krajow - zuplenie odwrotne niz Arabowie
:))))))))

[joanna_xx]

Wiesz co beesok, rozumiem Twoje rozgoryczenie jesli chodzi o kraje
arabskie, bo w sumie chyba kazdy kraj po dluzszym pobycie okazuje
sie beznadziejny. Wynika to z tego, ze nigdzie nie jest doskonale i
wszedzie predzej czy pozniej cos nas wkurzy. Ale nie pisz: "zupelnie
odwrotnie niz Arabowie" bo to nieprawda. To, ze sama masz dosyc
mieszkania w krajach arabskich (w ilu mieszkalas by osadzac
wszystkie?) to nie znaczy, ze wszyscy maja podobne zdanie jak Ty. Ja
znam wielu Arabow, ktorzy oczywiscie, mieszkajac w krajach arabskich
chcieliby sie stamtad wyrwac (choc to z reguly biedni ludzie, bo
bogaty zawsze sobie moze zbudowac wille w porzadnej dzielnicy i
odgrodzic sie od smrodu arabskiego), ale jak juz im przyjdzie
pomieszkac troche na zachodzie to b. duza czesc z nich ma chec
powrotu (no, chyba, ze zyja z socjalu, a tego nikt nie gwarantuje w
krajach arabskich). Pol rodziny mojego meza po wielu latach
pomieszkiwania w Szwecji powrocilo "do siebie" z wielu powodow (np.
pogoda, przyjaciele, cieplejsze stosunki miedzyludzkie, zycie nocne
i sprawy materialne, tak, wlasnie sprawy materialne, bo w Syrii nikt
nie zdziera z Ciebie Twoich ciezko zarobionych pieniedzy). Poza tym
nie zniechecaj ludzi do krajow arabskich .Niech sprobuja, jak sie
nie spodoba to wroca. Ja uwazam, ze fajnie jest pomieszkac w roznych
krajach ,roznych kulturach po to by nauczyc sie czegos o zyciu i o
innych kulturach i by odnalezc swoje miejsce na globie. Pozdrawiam

[beesok]

Witam joanno. W odpowiedzi na Twoj post:
1. nie jestem rozgoryczona :)
2. nie uznaje twierdzenia "arabski smrod" i choc, przyznam, w
slumsah nigdy nie mieszkalam - co do odgradzania sie w willi -
rozumiem do kogo nawiazujesz ale ja do tej grupy nie naleze (i to
nie z powodow finansowych.) Bywalam bardzo czesto i nadal mam
rodzine mieszkajaca w obozach dla uchodzcow palestynskich wiec
dokladnie znam realia o ktorych wspominasz.
3. OK - masz racje- poprawiam swoje stwierdzenie: wiekszosc Arabow,
ktorych ja znam osobiscie nie ma tak "rozowego" podejscia do krajow
arabskich. I to nie oznacza wcale, ze kraje europejskie/us/canada so
100% perfect. Oczywiscie, ze zaden kraj nie jest doskonaly!
4. Mieszkalam / zwiedzilam Syrie, Emiraty, Libie, Egipt, Maroko. Nie
osadzam wszystkich :)
5. Dlaczego piszesz ze w Syrii nie zdzieraja? Nie pytam
sarkastycznie tyko z ciekawosci?? z moich doswiadczne, owszem,
zdzieraja. Tylko w innej formie niestety.
6. Oczywiscie ze fajnie poznac nowe kultury i sama jestem tego
adwokatem - mieszkalam w wielu krajach i za rok sie przeprowadzam
znow, zwiedzilam pol swiata a moi przyjaciele sa kazdy z innego
zakarka.kultury. Co jak co ale diveristy jest moja mocna strona :)
Nie chcialam nikogo zniechecac - zreszta, watpie zeby opinia
anonimowej osoby na Forum miala az tak wielkie znaczenia. Napisalam,
ze wrecz cieszy mnie takie pozytywne podejscie Polakow. Wiesz mi, za
duzo negatywnych opinii slysze o krajach arabskich i takie podejscie
choc romantycznie naiwne jest bardzo "refreshing" :)))))))
Nie zgadzam sie, ze "kazdy kraj po dluzszym pobycie wydaje sie
beznadziejny"....sa kraje, ktore wlasnie po dluzszym pobycie,
doceniamy i chce nam sie w nich spedzic coraz wiecej czasu. A to ze
wszedzie nas cos/ktos wkurzy - no to oczywiste!
pozdrawiam

[joanna_xx]

Witaj beesok, fajnie, ze odpisalas. Uzywajac slowa arabski smrod
(moze mocne, ale w krotki sposob oddaje to, co inaczej musialabym
opisac w kilku zdaniach)nie mialam na mysli nic pejoratywnego.
Osobiscie znam w Szwecji osoby, ktore znudzone zachodnim trybem
zycia wlasnie maja wielki szacunek dla tego smrodu i to jest to, co
ich pociaga na wschodzie i za czym tesknia. Co do Syrii, to uwierz
mi, ze w ogolnym rozliczeniu wiecej z Cieibe zedra w Szwecji czy
SWzwajcarii (moja siostra mieszka w tym "raju" i juz ma go dosyc,
zastanawiam sie kiedy wroci do Polski- tylko jej facet ja tam
trzyma) niz w Syrii. Wielu znajomych i czlonkow rodziny wrocilo do
Syrii i cieszy sie zyciem. W Szwecji sie tylko znastanawiali co sie
stalo z ich ciezko zarobionymi pieniedzmi. A jask zachorujesz, to
lepiej w Syrii niz w Szwecji.
pozdrawiam i juz koncze, bo musze na uczelnie nan arabski gdzie az
roi sie od entuzjastow krajow arabskich, ktorzy marza, by sie tam
przeniesc (sa wsrod nich takze Arabowie).

[yallamark]

Pozostaje jeszcze jedna kwestia. Nie piszę o ludzich którzy poznali
troche dany kraj, nie zza okna wczasowego autobusu i przez pryzmat
kurortów. Którzy swiadomie zdaja sobie sprawe z plusów, minusów,
realiów, mozliwosci zarobku a tym samym-wegetacji lub normalnego
życia. Wiekszość wypowiedzi wczasowiczów jest pełna zachwytów, i
chęci zamieszkania tam. Tyle , że leżac 2 tygodnie na plazy, nie
martwiąc się o prace, życie itp itd, odnosi sie wrażenie że
rzeczywiscie trafiliśmy do raju. Tyle,że nie zdają sobie sprawy jak
naprawdę wyglada to zycie, gdzie- trzeba pracować, zajmowac się
wszelkimi przyziemnymi sprawami a odpoczynek to inna melodia, kiedy
kupa ludzi pracuje podczas tego odpoczynku, własnie by stworzyć ten
2 tygodniowy raj. To tak w drugą stronę odskoczyłem od tematu, czyli
bardzo infantylnego spojrzenia na dany kraj przez pryzmat kurortu w
jakim własnie wylądowali i czesto jednorazowego pobytu w miejscu
które jest sztucznym tworem, stworzonym dla rozrywki, przy
jednoczesnym przyjmowaniu do wiadomosci tylko idealistycznego obrazu
wykreowanego na swoje potrzeby, nie biorac pod uwagę prawdziwych
realiów.

[yallamark]

A mieszkać ? hmmmmmmmm. i tak i nie . Jedne kwestie sprawiają że
decyzja brzmi: tak, inne -nie, lub nie bardzo. Ale pewnie tak, przy
podstawowej w sumie sprawie- normalna, satysfakcjonująca praca, z
płacą pozwalajacą normalnie zyć. W odniesieniu do warunków danego
kraju oczywiscie. Gdzie ? Każde sympatyczne miejsce z fajnymi
sąsiadami

...miejsce ze słoneczkiem, rafami i pracą!

[aisza5]

yallamark napisał:

> A mieszkać ? hmmmmmmmm. i tak i nie . Jedne kwestie sprawiają że
> decyzja brzmi: tak, inne -nie, lub nie bardzo. Ale pewnie tak,
przy
> podstawowej w sumie sprawie- normalna, satysfakcjonująca praca, z
> płacą pozwalajacą normalnie zyć. W odniesieniu do warunków danego
> kraju oczywiscie. Gdzie ? Każde sympatyczne miejsce z fajnymi
> sąsiadami

...a ja dorzucę słoneczko (bo marzną mi dzisiaj palce na klawiaturze
i pracuję w rękawiczkach- chociaz to jeszcze sierpień), moje
ukochane rafy...ale najważniejsza jest praca, dzieki której mozna by
było korzystać z tych wszystkich cudeniek natury!
Mogłabym tam gdzieś żyć pod warunkiem, że stać mnie będzie na służbę
zdrowia i by mi nigdy wody nie zabrakło!

Nawet "Kiepski" przenosi się w stronę "raju"....

[aisza5]

wyborcza.pl/1,75248,5702592,Wspoltworca_Kiepskich_wyemigrowal_z_Polski.html
Chcemy wychować syna w kraju, który jest bezpieczny dla dzieci.
Ludzie w Polsce są z roku na rok coraz bardziej agresywni i
prostaccy. Narkomania w szkołach, pijaństwo, przestępczość na
ulicach, seks w parkach. Materializm, brak tolerancji, zanik
duchowości. Taka jest Polska. Nie będę za nią tęsknił
Czy Piotr przesadza w krytyce Polski i Polaków? Czy może ma trochę
racji? Czekamy na Wasze listy. Napisz: [e-mail]



Piotr Kalwas (ur. 1963) w latach 80. był punkiem, pił na umór, palił
trawę i śpiewał w zespole Model 62 anarchistyczne teksty.

Pod koniec lat 90. razem z kolegami wymyślił serial "Świat według
Kiepskich". W pierwszych 40 odcinkach, do których współtworzył
scenariusz, wyśmiewał zaściankowość, egoizm, lenistwo, dewocję
Polaków.

W 2000 r. wyjechał w samotną podróż po Bliskim Wschodzie, Afryce i
Indiach. Przyjął islam i imię Ibrahim.

W 2005 r. opisał w książce "Salam" swoją punkową młodość i swoje
nawrócenie. Potem napisał jeszcze trzy książki. W ostatniej wydanej -
"Rasa Mistica" - opowiada o podróży do Indii.

Trzy tygodnie temu razem z żoną Agatą i synkiem Hasanem wyemigrował
do Egiptu.

Rozmowa z Piotrem i Agatą Kalwasami

Alex Kłoś: Dlaczego emigrujecie do Egiptu, a nie np. do Irlandii?

Piotr Kalwas: Z powodów prozaicznych - w Egipcie koszty życia są
pięciokrotnie niższe niż w Polsce. Metr mieszkania w dobrej
dzielnicy w Aleksandrii kosztuje 1-1,5 tys. zł. Nie ma czynszu:
płaci się tylko za światło, wodę, gaz, telefon.

Rozumiem, jest taniej, ale dlaczego Egipt?

- Tu jest stabilnie, łatwo dolecieć, a większość ludzi mówi po
angielsku. Poza tym ludzie tutaj są po prostu fantastyczni.



W Polsce nie są fantastyczni? Naprawdę uważasz, że cały kraj jest
tak kiepski jak ten z twojego serialu?

- W Polsce przeszkadza mi wszędobylskie, wszechogarniające chamstwo.
Ludzie są z roku na rok coraz bardziej agresywni i prostaccy. Zanika
elementarna kultura.

No, ale Egipt to kraj muzułmański. Prawo i religia dużo bardziej niż
w Polsce ingeruje w obyczajowość. Tam jest mało wolności.

- Jej margines jest zachowany. Na tyle, żeby życie toczyło się
sprawnie. Trzeba przyjąć do wiadomości, że tu po prostu jest
inaczej. Trzeba szanować inne kultury, obyczaje, styl życia.

Osiem lat temu przeszedłeś na islam, teraz emigrujecie do państwa
muzułmańskiego. Co jeszcze zmieniło się w twoim życiu?

- Islam wprowadził harmonię, szczęście i pogodę ducha. A byłem
wychowany w katolickim domu. Wysyłano mnie do kościoła, na pokaz.
Zniechęciłem się. Odszedłem do innej religii, bo chciałem, by
uporządkowała moje życie. Mierząc skalą zachodnią, islam wprowadza w
życie dryl.

Trzeba się pięć razy dziennie modlić i bić pokłony w kierunku
Mekki...

- Dyscyplina z czasem staje się niezauważalna. Na początku patrzyłem
na zegarek, sprawdzałem pory dnia. Po roku to stało się tak
naturalne jak mycie, jedzenie, oddychanie. Religia staje się życiem.


Agata, co zmieniło się w waszym związku, gdy Piotr został
muzułmaninem?

Agata Kalwas: Dom jest pełen szczęścia i harmonii.

Dlaczego więc sama nie przyjęłaś islamu?

- Jestem agnostyczką. Ale wszystko przede mną... (śmiech).

Jak na waszą decyzję o emigracji zareagowała rodzina, znajomi?

- Boją się o moją pozycję. Pytają, czy będę chodziła w chuście, a
mój mąż będzie miał kolejne żony. Czy będę mogła wychodzić bez
pozwolenia z domu.

I jak będzie? Co im odpowiadacie?

Agata: Że to wszystko bzdury.

Piotr: Kiedyś byłem w Arabii Saudyjskiej na pielgrzymce do Mekki i
czytałem tamtejszą gazetę po angielsku. Znalazłem artykuł o tym, że
w Łodzi rodzice zabijali swoje dzieci, a potem wsadzali je do
beczek. Przeciętny Arab myśli - co to za straszny, makabryczny kraj
ta Polska?! My też wyobrażenia o krajach islamskich kształtujemy w
oparciu o takie doniesienia.

Kobieta i mężczyzna żyją tu na innych zasadach, ale jest w tym sens.
Rodziny są wielodzietne, wielopokoleniowe. Nie ma sierocińców i
domów starców. Ludzie mają wyższą kulturę osobistą.

Na Stępińskiej, gdzie mieszkaliśmy w Warszawie, ludzie chleją,
bluzgają i awanturują się. Egipcjanin żyjący w Warszawie powiedział
mi, że gdyby u niego na ulicy stali młodzi ludzie i przeklinali, to
interweniowałaby policja.

Agata: Tu będzie spokojniej i bezpieczniej. Zmieniamy nasze życie na
lepsze.

Bezpieczniej? Przecież na każdym skrzyżowaniu w egipskich kurortach
stoją żołnierze pod bronią. W Szarm el Szejk wybuchają bomby!

Piotr: Bomby wybuchają bardzo rzadko. W Polsce w ciągu roku ginie
więcej ludzi z rąk pijanych oprychów niż tutaj z powodu ataków
fanatyków religijnych.

Tu nie grożą nam polskie patologie

Emigrujecie na całe życie, czy tylko na trochę?

Piotr: Nie wiemy. Może na kilka lat, może na dłużej. Na pewno
chcemy, aby nasz synek spędził dzieciństwo w Egipcie. Potem może
mieszkać, gdzie zechce.

Sprzedaliście już ostatecznie mieszkanie w Warszawie?

- Jeszcze nie. Teraz jest słaby okres na sprzedaż.

Czyli zostawiliście sobie jakąś furtkę...

- Nie ma mowy o jakiejkolwiek furtce. Będziemy odwiedzać Polskę,
zwłaszcza latem, kiedy w Egipcie jest strasznie gorąco.


Z czego właściwie będziecie tam żyć?

- Będę pisał książki. Mamy trochę ulokowanych pieniędzy w Polsce,
możemy żyć z zysków. A moja żona chce już tylko zajmować się domem i
dzieckiem.

Znacie arabski?

- Słabo. Idziemy na trzyletni kurs. Ale to nie problem: tutaj dużo
ludzi mówi po angielsku.

A znacie jakichkolwiek innych Polaków, którzy wyemigrowali do
Egiptu?

- Nie, ale słychać o Polakach w Hurgadzie i Szarm el Szejk. Wielu
Europejczyków kupuje sobie tam wakacyjne domy.

A wy już kupiliście? Jak?

- Normalnie, u dewelopera, jak wszędzie na świecie. Nieruchomości
można kupić po przyznaniu prawa do pobytu. A podstawą do jego
uzyskania jest nasza nauka arabskiego i to, że nasz synek Hasan
pójdzie do szkoły.

Hasan? Dlaczego dałeś synowi takie imię?

- To Agata wymyśliła. Ja chciałem, żeby miał na imię Kamil, bo
używają go i chrześcijanie, i muzułmanie. Jest więc Hasan Kamil.

Czy z powodu imienia Hasanowi dokuczały dzieci w Polsce?

- Nie. Ma dopiero pięć lat, chodził do przedszkola. Ale wyjeżdżamy
także po to, by się z takimi docinkami nie spotkał. Hasan chłonie
tutejszą kulturę. Zna już wiele słów. Bardzo dobrze tu się czuje.

Do jakiej szkoły go poślecie?

- Normalnej, egipskiej, tyle że takiej, w której uczą się też
cudzoziemcy. Bardzo się cieszę, że wychowamy naszego syna w kraju, w
którym jest bezpiecznie dla dzieci. Tu nie ma zagrożeń patologiami,
które w Polsce są powszechne.

Jakie patologie masz na myśli?

- Narkotyki i alkoholizm. Na tych dwóch fundamentach wznosi się
obecnie kultura Zachodu. W Egipcie nie ma narkomanii w szkołach, nie
ma problemów z pijaństwem, nie ma przestępczości na ulicach. Życie
koncentruje się wokół rodziny. Jest bardzo mało dyskotek. Nie ma
clubbingu, nie ma seksu w parkach.

I tobie to odpowiada? Przecież sam byłeś punkiem. Opisałeś barwnie
swoje przygody w książce „Salam”.

- Owszem, ale to nie znaczy, że chcę, by moje dziecko też było kimś
takim. Wolę, żeby Hasan był normalnym chłopakiem.

Ty nie byłeś?

- Wielu rzeczy z tamtych czasów żałuję, np. wieloletniego palenia
marihuany. A to się prawie zawsze wiąże z subkulturą, wtedy z
punkiem, dziś z hip-hopem.


A co będzie, jeśli 18-letni Hasan się zbuntuje i ucieknie z Egiptu?

- Wola Boska.

Nie jestem terrorystą, nie biję żony, nikt mi nie wierzy

Długo decydowaliście się na ten wyjazd?

- Około dwóch lat. Byliśmy w Aleksandrii cztery razy, zanim
kupiliśmy mieszkanie.

Co ze sobą zabraliście z Polski?

- Oprócz po

Nie! Nic do ich kultury nie mam, ale nienawidzę

[czyngis_chan]

upałów :)

Oj marzy mi się, ale praca mnie trzyma...

[aisza5]

Nadal to moje niespełnione marzenie... lecz narazie kibicuję naszej
Beduince, jak jej się uda, to będę miała kogo odwiedzac!

Już na samą myśl, że zbliżają się jesienne pluchy- chcę w stronę
słoneczka, morza, raf, owoców, palm, piasku... nawet muezin mi nie
straszny!

Może się kiedyś zdecyduję...

[aisza5]

I znów wróciłam z cudownego Egitu...zmarzłam wracając z lotniska i ciagnie mnie do słoneczka. Czuję się tam coraz lepiej....