ALGIERIA

[beduinka]

ALGIERIA

[piautre1]

jest pewno sporo fanów algierii
aktualnie jeszcze niebezpiecznie ale w niedzlekiej przyszłosci... kto wie..
najpiękniejsze miejsca
wrazenia, przezycia

u mnie na liscie:
mzab (ghardaia i okolice)
balkony rouffi
taghit > timmimoun > el golea
ouargla > el oued
el kantara
corniche jijel
kaniony: kherrata, lakhdaria, bilda-medea
tikjda
tlemcen, oran (santa cruz)
annaba (st augustin), constantine

timgad, djamila, tipasa


hoggar & tassili to osobny temat

massalama

pi- autre

[beduinka]

już kilkakrotnie byłam od Algierii na wyciągnięcie ręki - czy to w Tunezji w
górskich oazach (np. Chebika) czy teraz w Libii (w Ghadamesie czy w
Ghacie)...tak bliska, a jednak daleka...kiedyś na pewno się tam
wybiorę...inshaallah
pozdrawiam



piautre1 napisał:

> jest pewno sporo fanów algierii
> aktualnie jeszcze niebezpiecznie ale w niedzlekiej przyszłosci... kto wie..
> najpiękniejsze miejsca
> wrazenia, przezycia
>
> u mnie na liscie:
> mzab (ghardaia i okolice)
> balkony rouffi
> taghit > timmimoun > el golea
> ouargla > el oued
> el kantara
> corniche jijel
> kaniony: kherrata, lakhdaria, bilda-medea
> tikjda
> tlemcen, oran (santa cruz)
> annaba (st augustin), constantine
>
> timgad, djamila, tipasa
>
>
> hoggar & tassili to osobny temat
>
> massalama
>
> pi- autre

[tamerza]

witam milosnikow Algierii
Cudowny kraj niestety ogladalam go tylko od strony Tunezji... Tak jak ty,
Beduinko bylam na wyciagniecie reki od Algierii ale na tym sie skonczylo...
chcialabym tam kiedys pojecha poznalam nawet kilku wspanialych ludzi z tego
kraju ...moze kiedys mi sie uda... Ostatnio ogladalam film dok. o Algierii na
TVP2 ... i dlatego jeszcze bardziej chce tam pojechac...
Pozdrawiam wszystkich milosnikow krajow arabskich
Ps. Chebika jest cudowan oaza ;)
Gabi

[beduinka]

tamerza napisała:

Ostatnio ogladalam film dok. o Algierii na
> TVP2 ...

też oglądałam, ale średnio mi się podobał...było więcej o miłości niż o kraju i
trzęsących nim problemach (które autorka filmy wydaje się nie rozumieć)

[hadija]

Sa tu jakies polki mieszkajace na stale w algeri? Chciclabym kogos takiego
poznac. Na jakich zasadach mozna wyjechac do algeri, ile czasu czeka sie na
przyznanie obywatelstwa, i w jaki sposob zalatwic wszystkie formalnosci.
Dzwonilam do ambasady algierskiej w polsce.. ale z przykroscia musze
stwierdzic ze mialam przyjemnosc rozmawiac z dosc niekompetentna osoba, ktora
mnie usilnie odsylala do ambasady polskiej w algeri.. :-| Jesli jest tu ktos
kto moglby mi pomoc w jakis sposob prosze o kontakt na maila
[e-mail] dziekuje i pozdrawiam

27 ofiar wybuchu w algierskiej rafinerii

[beduinka]

27 ofiar wybuchu w algierskiej rafinerii

Co najmniej 27 osób zginęło, a 72 zostały ranne, gdy w rafinerii na wybrzeżu
wybuchł bojler - poinformowały władze. Do wypadku we wtorek doszło w mieście
Skikda. Według raportów bojler od dawna był wadliwy.


źródło: gazeta.pl, afp, dp 20-01-2004

skikda i inne

[piautre1]

tak to już jest w algierii, prawie wszystko funkcjonuje na zasadzie
bylejakości. od czasu do czasu nastąpi jakies bum!! i zaczynają wtedy szukac
dywersantów i winy u innych. podobnie było np. w pobliskiej annabie
kilkanaście lat temu coś im tam wybuchło w hucie (gdzie pracował nasz
centrozab). a potem wszystko wraca do normalności.
massalama
pi autre

Algieria za Colombey

[beduinka]

Algieria za Colombey - felieton z cyklu "Prognoza Pogody"
Dawid Warszawski 03-11-2004, gazeta.pl

Pół wieku temu, w dzień Wszystkich Świętych, seria zamachów terrorystycznych we
francuskiej wówczas Algierii ogłosiła światu powstanie Frontu Wyzwolenia
Narodowego (FLN). Zaledwie osiem lat później francuski prezydent Charles de
Gaulle podpisał z FLN porozumienia z Evian, kładące kres najkrwawszemu
konfliktowi, w jaki od II wojny światowej zaangażowane było jakiekolwiek
państwo europejskie. Zginęło w nim około 300 tys. Algierczyków, w ogromnej
większości cywili; straty francuskie były dziesięciokrotnie niższe, i niemal
wyłącznie wojskowe.

Porozumienia przyznające Algierii niepodległość podpisano w momencie, gdy FLN
był niemal rozgromiony: francuska strategia masowych represji wobec cywili,
połączona z powszechnym stosowaniem tortur, okazała się militarnie skuteczna.
Politycznie jednak zakończyła się klęską Paryża: nie była zdolna powstrzymać
terroru i zagroziła podstawom francuskiej demokracji: we Francji doszło do
dwóch prób zamachu stanu. Udana i zalegalizowana post factum wyniosła w 1958
roku do władzy de Gaulle'a. W trzy lata później nieudany pucz czterech
francuskich generałów w Algierze przyspieszył koniec Algierii francuskiej.



Triumf FLN oznaczał klęskę dla Francuzów z Algierii osiedlonych tam od ponad
wieku. Ponad półtora miliona z nich w panice ewakuowało się do Francji; ich
gorycz była tym większa, że de Gaulle, obejmując władzę, obiecywał prowadzenie
wojny do zwycięstwa. Ale zwycięstwo nie było możliwe bez przyznania algierskim
Arabom pełni praw obywatelskich, to zaś - w słowach de Gaulle'a - mogło
oznaczać, że jego rodzinna wioska Colombey-Les-Deux-Eglises (Colombey-Dwa-
Kościoły) zmieni kiedyś nazwę na Colombey-Dwa-Meczety. Generał wolał utracić
Algierię niż Colombey; znakomita większość Francuzów z metropolii go w tym
poparła. Dla algierskich Francuzów decyzja ta, pozbawiająca ich ojczyzny,
oznaczała zdradę: de Gaulle cudem uniknął zamachu, a we Francji bomby zaczął
podkładać nie FLN, lecz OAS - terrorystyczne ugrupowanie Francuzów z Algierii.
Trzeba było lat, by w metropolii zabliźniły się rany zadane konfliktem.



W Algierii krwawią one nadal. FLN używał terroru nie tylko przeciwko Francuzom,
lecz także przeciwko swym arabskim politycznym rywalom. Niepodległość nie
położyła kresu przemocy, lecz zapoczątkowała serię zamachów stanu, w których
przywódcy zwycięskiego FLN pozbywali się konkurentów do władzy z własnego już
ugrupowania. Zaś w trwającej już kilkanaście lat algierskiej wojnie domowej
islamscy fundamentaliści posługują się wobec władz terrorem ze szkoły FLN, te
zaś odpowiadają zbiorowymi represjami i torturami jeszcze krwawszymi niż
francuskie. FLN płaci nadal cenę swego opartego na przemocy zwycięstwa; Paryż
cieszy się owocami swej będącej efektem politycznego wyboru klęski. Ale klęskę
tę mógł wybrać dlatego, że za morzem była metropolia, do której można się było
wycofać. Gdy za plecami jest jedynie morze, takiego wyboru nie ma.

Co najmniej 4 osoby zabite przez burzę

[beduinka]

PAP, MFi /2004-11-14

Algieria: Co najmniej 4 osoby zabite przez burzę



Burze i silne wiatry na północy Algierii spowodowały w sobotę śmierć co
najmniej czterech osób; 18 osób uważa się za zaginione - poinformowała AFP.

Według algierskiego radia, wśród ofiar śmiertelnych jest jeden marynarz z
tureckiego statku, który cumował w porcie w Algierze. Zaginieni pochodzą z
załóg dwóch innych statków należących do algierskiego armatora.

Według algierskiej straży pożarnej, ulewne deszcze, którym towarzyszyły
porywiste wiatry, zniszczyły wiele domów na północy kraju. Wśród ich
mieszkańców jest co najmniej trzech zabitych i dziesiątki rannych.

W poszukiwaniu zaginionych biorą udział jednostki algierskiej marynarki
wojennej oraz straży przybrzeżnej.

Algierska organizacja terrorystyczna GIA

[beduinka]

Algierska organizacja terrorystyczna GIA faktycznie przestała istnieć

gazeta wyborcza, Bartosz Węglarczyk 10-01-2005

GIA - najstarsza i najbardziej krwawa organizacja terrorystyczna w Algierii -
została doszczętnie rozbita. Ma jednak zdolnych następców. W połowie lat 90.,
gdy GIA była najsilniejsza, jej bojówki dokonywały publicznych egzekucji przy
użyciu maczet i toporów.

"GIA jest martwa" - takim tytułem algierskie gazety przywitały doniesienia o
rozbiciu Islamskiej Grupy Zbrojnej (GIA). W ciągu kilkunastu miesięcy policja
wyłapała wszystkich bez wyjątku liczących się członków GIA. Dwa miesiące temu
za kratki trafili dowódca GIA Nurredine Budiafi oraz jego trzej zastępcy i szef
sztabu. Wpadli podczas narady w willi na przedmieściach Algieru, o której
policja wiedziała zawczasu dzięki informatorowi w kierownictwie grupy.

Rząd ukrywał przez kilka tygodni informację o pojmaniu Budiafiego. W tym czasie
algierska bezpieka umieszczała nawet w internecie fałszywe komunikaty
Budiafiego, w których dowódca GIA uspokajał podwładnych i zachęcał ich do
działania. W międzyczasie policja zwijała wsypywane przez pojmanych towarzyszy
kolejne komórki GIA.

Policja nie ujawni oczywiście metod, jakimi posłużyła się do rozbicia groźnej
i - jak się wydawało - doskonale zorganizowanej grupy. Zdaniem amerykańskich
ekspertów Algierczycy odnieśli sukces dzięki podziałom wewnątrz GIA, które
popchnęły część działaczy do szukania schronienia właśnie u policji.

Latem ub.r. Budiafi zorganizował wewnątrz GIA przewrót pałacowy, mordując kilku
członków kierownictwa, którzy chcieli szukać porozumienia z rządem. Budiafi w
momencie aresztowania przygotowywał serię ataków bombowych w Algierze.

GIA została tak dokładnie spenetrowana przez policję, że ta od razu wiedziała,
kto miał być nowym dowódcą (emirem), gdy aresztowanie Budiafiego wyszło
wreszcie na jaw. Nowy emir Szaaban Junes został zabity, gdy wpadł w policyjną
zasadzkę niedaleko Blidy, małego miasteczka 50 km na południe od Algieru. Junes
jechał właśnie na ceremonię objęcia władzy nad GIA.

GIA powstała w 1992 r., gdy wojskowy rząd Algierii unieważnił wyniki wyborów
wygranych przez islamską partię Islamski Front Ocalenia. Wtedy najbardziej
radykalni działacze Frontu postanowili walczyć o władzę przy użyciu siły. W
połowie lat 90., gdy GIA była najsilniejsza i liczyła ponad tysiąc członków,
jej bojówki prowadziły publiczne egzekucje przy użyciu maczet i toporów. Ginęli
w nich mieszkańcy całych wiosek.

W ciągu dziesięciu lat GIA zabiła także ponad stu cudzoziemców, przede
wszystkim Francuzów. W 1994 r. jej ludzie porwali w Algierze samolot Air
France, a rok później - zdetonowali serię bomb w metrze w Paryżu i innych
miastach Francji.

Koniec GIA nie oznacza jednak końca algierskiej wojny z terrorystami. Pod
koniec lat 90. byli algierscy mudżahedini działający w GIA nawiązali kontakty z
al Kaidą. W zamian za pieniądze Osamy ben Ladena mudżahedini odeszli z GIA i
założyli własną organizację - Salaficką Grupę Nauki i Walki (GSPC).

GSPC zaprzestała ślepych ataków na cywilów, biorąc na cel wojskowych i
urzędników. Rok temu emir GSPC złożył przysięgę na wierność ben Ladenowi.
Kilkanaście dni temu GSPC przygotowała na pustyni, 450 km na południe od
Algieru, pułapkę na wojskowy konwój. Podczas doskonale zaplanowanego i
wykonanego ataku zginęło 13 żołnierzy. Atak nastąpił dwa tygodnie po
konferencji prasowej szefa policji, który twierdził, że
fundamentaliści "całkowicie podupadli na duchu i myślą tylko o tym, jak
uratować swą skórę".

Po tej pustynnej bitwie algierska armia odcięła od świata kilkanaście osad i
oaz na południu kraju. Amerykańscy eksperci są przekonani, że właśnie tam - na
obszarze kilkuset kilometrów kwadratowych - ukrywa się najważniejszy komendant
GSPC, dowódca pustynnego ataku na konwój Mochtar Belmochtar. Mochtar szkolony w
afrykańskich obozach al Kaidy, w ostatnich latach rekrutował ludzi do GSPC w
algierskiej diasporze w Mali.

zatonął północnokoreański statek z chemikaliami

[beduinka]

Zatonął północnokoreański statek z chemikaliami


PAP 12-04-2005

U wybrzeży Algierii w poniedziałek wieczorem w czasie gwałtownego sztormu
zatonął północnokoreański frachtowiec z 5.600 tonami chemikaliów. Z 22 członków
załogi czterech zginęło, a 17 uznano za zaginionych. Zginął też algierski
ratownik.

Z podawanych w Algierze informacji wynika, że zarejestrowany w Korei Północnej
statek "Lujin II" utracił sterowność i rozbił si o skały w pobliżu portu
naftowego Skikda, ok. 440 km na wschód od stolicy kraju, Algieru.

Olbrzymie, ośmiometrowe fale uniemożliwiły straży przybrzeżnej
odholowanie "Lujina II" i szybko zatopiły statek, uniemożliwiając akcję
ratunkową.

Z całej załogi uratowano tylko jednego marynarza, narodowości libańskiej. Wśród
członków załogi większość stanowili obywatele Rumunii i Syrii.

Algierskie służby nie odnotowały do tej pory wycieku chemikaliów z
ładowni "Lujin II".

Algeria

[juliaa3]

Czy znacie jakies forum o Algerii?
Chcialabym sie wiecej dowiedziec o tym kraju,o Omanie

[gajasirocco]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=15378

Tydzień Polski w Algierii

[beduinka]

Tydzień Polski w Algierii


15 września rozpoczyna się Tydzień Polski w Algierii. Jest to pierwszy taki
projekt przygotowywany przez Instytut im. Adama Mickiewicza w Afryce.

Algierska publiczność będzie miała okazję do spotkania z polską kulturą w
dużych miastach: Algierze, Oranie, Tizou Ouzou w tak prestiżowych miejscach jak
Palais de la Culture czy Biblioteka Narodowa.

Program - podobnie jak przy innych projektach Instytutu - jest wypadkową
polskich propozycji oraz zainteresowań i upodobań artystycznych partnera
algierskiego. Rozpocznie go koncert Kayah w Palaise de la Culture w Algierze.
Oprócz koncertu Kayah w programie znalazły się również polski folk - Kapela ze
Wsi Warszawa oraz koncerty muzyki klasycznej. Zagrają Alfabre Concinui, żeński
kwartet The Strings oraz światowej sławy pianistka Ewa Pobłocka, która wykona
utwory Chopina, Mozarta, Debussego i Panufnika.

Polski tydzień w Algierii, to również prezentacja polskiego designu na wystawie
w Bibliotece Narodowej w Algierze, zatytułowanej "Polska sztuka przedmiotu". W
Galerii Racin zaprezetowana zostanie szkoła polskiego plakatu od lat 60-tych po
współczesność, a w Maison de culture w Tizou Ouzou - wystawa fotografii. Polską
literaturę przybliżą wystawa oraz czytania Gombrowicza po francusku i arabsku
oraz spotkania z Antonim Liberą.

Na życzenie strony algierskiej w programie znalazły się pokazy filmów
Kieślowskiego, zarówno słynnego tryptyku Trzy kolory: "Niebieski", "Biały"
i "Czerwony", jak też filmów dokumentalnych. Po pokazie" Trzy kolory: Biały" z
publicznością spotka się Zbigniew Zamachowski.

Obraz Polski dopełni wystawa poświęcona Solidarności prezentowana wcześniej.w
ramach Sezonu Polskiego we Francji Nova Polska oraz konferencja "Transformacja
po 1989 roku." Prezentacje zakończą się 21 września.

Rewanżem będzie prezentacja Algierii w Polsce, która rozpocznie się 10
listopada 2005 roku.

(IAR/kr / 14 września 2005 13:15)

[tessa17]

Znajomi męża byli na koncercie Kayah... podobalo się. TV algierska pokazywala
dużo migawek z imprez, a mój mąż był zdziwiony, że nasze media nawet słowem nie
wspomniały o tym, że Polska prezentowała się kulturalnie w Algierii... :).

"Targi książki w Algierze"-z Arabia.pl

[gajasirocco]

Targi książki w Algierze
KUNA
niedziela, 2006-09-17 17:56:14
Członek komitetu wykonawczego z Algieru (kulturalnej stolicy krajów arabskich
na rok 2007) Ahmad Hamdi powiedział dziś, że ponad 1000 książek zostanie
pokazanych na targach w Algierze w 2007 r. Podczas konferencji prasowej Hamdi
opisał proces przygotowywania targów oraz standardy i procedury wyboru książek,
które zostaną pokazane podczas imprezy.

W konferencji prasowej oprócz Hamdiego uczestniczył dyrektor generalny wystawy
z Ministerstwa Kultury Algierii Hadż Nasser Raszid oraz przewodniczący komitetu
Bin Dajf Hassan.

Hamdi powiedział również, że ministerstwo algierskie zamierza opublikować ponad
500 książek, uważanych za źródło i tradycję klasycznej literatury i historii
arabskiej. Będą one rozprowadzone w bibliotekach publicznych, instytucjach
kulturalnych i na uniwersytetach.
-
sirocco.turystyka.net
krajearabskie.prv.pl

Rząd algierski wypłaca odszkodowania rodzinomofiar

[gajasirocco]

Rząd algierski wypłaca odszkodowania rodzinom ofiar
KUNA
poniedziałek, 2006-09-25 09:09:17
Algierski rząd rozpoczął wczoraj wypłatę odszkodowań ponad 2600 rodzinom,
których synowie zginęli w starciu z algierskimi służbami bezpieczeństwa z
powodu swoich związków z grupami zbrojnymi.

Algierski minister ds. zatrudnienia i narodowej solidarności Dżamal Weld-Abbas
powiedział w oświadczeniu prasowym, że z odszkodowań skorzystają rodziny,
których członek był terrorystą. Odszkodowania rozpoczęto wypłacać opierając się
na prawie narodowego pojednania, które wspiera rodziny grup zbrojnych i ma
poprawić ich warunki bytowe.

Ostatnie walki pomiędzy rządem a islamistycznymi grupami zbrojnymi spowodowały
śmierć 200 000 ludzi. Agresja wybuchła, gdy wojsko odwołało wybory
parlamentarne w 1992 roku, ponieważ miała w nich wygrać islamska radykalna
partia.

Współpraca Tunezji Algierii w dziedzinie turystyki

[gajasirocco]

Współpraca Tunezji i Algierii w dziedzinie turystyki
Tunezyjska i algierska komisja turystyczna zapowiedziała wczoraj, że wzmocni
współpracę obu krajów w dziedzinie turystyki. Spotkaniu przewodniczył
tunezyjski minister turystyki Tidżani Haddad oraz algierski minister turystyki
Nureddine ibn Mussa.

Haddad w imieniu swojego kraju zachęcił algierskich inwestoró do pracy w
tunezyjskim sektorze turystycznym oraz dodał, że Tunezja może zaoferować
ekspertyzy ws. rozwoju turystyki w Algierii.

Haddad podkreślił, że ponad milion algierskich turystów odwiedziło Tunezję w
2005 roku.

Algierski minister poinformował, że jego kraj rozbudowuje plan turystyczny na
rok 2015 i dodał, że zamierzają skorzystać z doświadczenia Tunezji w tej
sprawie.

DeLaVega:Stosunki algiersko-hiszpańskie wyśmienite

[gajasirocco]

De La Vega: Stosunki algiersko-hiszpańskie wyśmienite
KUNA
2006-10-02 23:41:14
Pierwszy wicepremier Hiszpanii Maria Teresa De La Vega opisała stosunki
algiersko-hiszpańskie jako wyśmienite. W oświadczeniu prasowym De La Vega
stwierdziła, że jej wizyta w Algierii odzwierciedlała dobre relacje obu państw.

Podkreśliła również, że rozmowy toczyły się wokół współpracy oraz stosunków
politycznych i gospodarczych. De La Vedze towarzyszył minister spraw
zagranicznych i współpracy Miguel Angel Moratinos.

Trzęsienie ziemi w Algierii-z Arabia.pl

[gajasirocco]

Trzęsienie ziemi w Algierii
KUNA
2006-10-07 15:00:08
Dziś doszło do trzęsienia ziemi o sile 4,1 stopni w skali Richera w regionie
Tizi Wazu, 50 kilometrów na wschód od stolicy Algierii. Algierski ośrodek
obserwujący trzęsienia ziemi, poinformował, że wystąpiło ono o 6:00 rano czasu
lokalnego, a epicentrum znajdowało się o 18 kilometrów w stronę morza w
północno-wschodnim mieście Tigzirt.

Nie odnotowano żadnych strat w ludziach ani zniszczeń budynków.

Przeobrażenia w krajach Maghrebu...Algieria

[gajasirocco]

Algieria
Algieria to najmniej stabilne państwo regionu maghrebskiego - zmagające się ze
skutkami trwającej blisko 10 lat wojny domowej. Aby zminimalizować zagrożenie
ze strony terrorystycznych organizacji władze nadal utrzymują wprowadzony w
1992 r. stan wyjątkowy. Głową państwa jest od 1999 r. Abdelaziz Bouteflika.
Prezydent ciągle umacnia swoją pozycję krocząc drogą powolnych reform.
Procesowi temu sprzyja „sojusz prezydencki” trzech głównych partii politycznych
(Front Wyzwolenia Narodowego, Narodowe Zgromadzenie Demokratyczne i Ruch
Społeczny na rzecz Pokoju). Sytuację wewnętrzną w państwie komplikuje jednak
etniczny podział społeczeństwa - brak jedności między Arabami i Berberami.

Jednym z najpoważniejszych problemów społecznych państwa jest bezrobocie
połączone z wysokim poziomem ubóstwa (23% ludności Algierii żyje w warunkach
skrajnego zubożenia). Algieria jest państwem bogatszym od Tunezji (PKB w
przeliczeniu na jednego mieszkańca w 2005 r. wyniósł 3086 USD). Sektor paliwowy
stanowi podstawę algierskiej gospodarki (państwo to pokrywa 1/3 zapotrzebowania
Europy na gaz ziemny).

Dzięki współpracy z Bankiem Światowym i Międzynarodowym Funduszem Walutowym
Algieria opanowała trudności gospodarcze związane z błędami centralistycznego
zarządzania w latach 70-tych i 80-tych. Ponadto postępuje szybka spłata
zadłużenia zagranicznego - z 21,4 mld USD w końcu 2004 r. spadło ono do poziomu
15,5 mld USD w lutym 2006 r.

W kwietniu 2002 r. Algieria podpisała Umowę stowarzyszeniową z Unią Europejską.
Do obszarów wsparcia zaliczono rozwój gospodarczy (w zakresie energetyki i
transportu), zwiększenie zatrudnienia, a także udoskonalenie szkolnictwa i
wzmocnienie potencjału badawczego.

Priorytetowym celem w polityce zagranicznej jest rozwój współpracy z Unią
Europejską. Potwierdza to opisana powyżej Umowa stowarzyszeniowa. Niezależnie
od tego Unia Europejska przeznacza dodatkowe środki w ramach programu MEDA II (
latach 2005-2006 106 mln euro do wykorzystania) na przeprowadzenie reformy
zarządzania państwem, poprawę infrastruktury ekonomicznej i walkę z ubóstwem.

W regionie Maghrebu polityka zagraniczna Algierii koncentruje się wokół kwestii
Sahary Zachodniej. Począwszy od 1990 r. konsekwentnie popiera ona
przeprowadzenie pod nadzorem ONZ referendum w kwestii przyszłości spornego
terenu. Stając po stronie Frontu POLISARIO Algier rywalizuje o wpływy w
regionie z Marokiem, które dąży do międzynarodowego uznania swojej
zwierzchności nad Saharą Zachodnią.
www.arabia.pl/content/view/286520/2/

Stanowisko Algierii ws.powstrzymania nielegalnej i

[gajasirocco]

Stanowisko Algierii ws. powstrzymania nielegalnej imigracji
Biuletyn MSZ
2006-10-10 20:27:13
"El Watan" z 04.10: Gazeta wyraża opinię, że Unia Europejska szukając sposobu
powstrzymania nielegalnej imigracji z Afryki chce wykorzystać państwa Maghrebu
jako tarczę ochronną.

Bruksela zdecydowała się na politykę powstrzymania fali imigrantów poprzez
zaostrzenie nadzoru granicznego, przechwytywania i zawracania grup usiłujących
dostać się do Europy drogą morską czy lądową.

Zaproponowano państwom Maghrebu udział w różnorodnych ćwiczeniach morskich i
lądowych w celu zwiększenia skuteczności jednostek straży granicznej w
przechwytywaniu imigrantów. W celu rozbudowy tej strategii pośpiesznie
zorganizowano w 07.2006 w Rabacie konferencję europejsko-afrykańską na ten
temat. Komisja Europejska postanowiła wzmocnić ochronę granic
śródziemnomorskich poprzez zainstalowanie na terytorium państw Maghrebu obozów
dla zatrzymanych nielegalnych imigrantów. Maroko, Libia i Mauretania ugięły się
pod presją Brukseli i wyraziły zgodę. Natomiast Algieria odrzuciła nie tylko tę
propozycję, ale również i całą strategię unijną w sprawie imigracji. W opinii
Algieru narusza ona godność przetrzymywanych i jest zaledwie środkiem
prewencyjnym o ograniczonej skuteczności, niezdolnym do przybliżenia trwałego
rozwiązania. Algieria stoi konsekwentnie na gruncie decyzji Rady Europejskiej
podjętej w Tampere w 1999 roku.

Zobowiązuje ona państwa członkowskie Unii do zwalczania przyczyn nielegalnej
migracji. Wizytę w Algierze 2.10 Marii Fernandez de la Vega, hiszpańskiej
wicepremier, poświęconą sprawie współpracy między obu państwami w zwalczaniu
nielegalnej imigracji, należy odczytać jako ważny sygnał. Madryt zdał sobie
sprawę z fiaska strategii UE na konferencji w Rabacie, i zdecydował się na
szukanie rozwiązania na warunkach postanowionych przez Algier.

Jednym z nich jest udzielenie krajom Południa pomocy umożliwiającej trwały
rozwój gospodarczo-społeczny i powstrzymanie w ten sposób imigracji. Zdaniem
gazety na bazie globalnej strategii w dziedzinie zwalczania nielegalnej
imigracji UE - jej poszczególne państwa członkowskie tworzą własną restrykcyjną
praktykę. Przykładem może być koncepcja Nicolasa Sarkozy'ego, francuskiego
ministra spraw wewnętrznych, tak zwanej "migracji selektywnej", czyli
wpuszczania na terytorium Francji imigrantów użytecznych dla gospodarki.

Nowe złoża ropy naftowej w Algierii-z Arabia.pl

[gajasirocco]

Nowe złoża ropy naftowej w Algierii
Sonatrach, algierska państwowa firma zajmująca się wydobyciem ropy naftowej
ogłosiła wczoraj odkrycie nowego złoża ropy w szybie naftowym w Burkin w
południowo-wschodniej Algierii.

Przepływ ropy szacuje się na ok. 1 metr sześcienny na godzinę. Odkrycie zaś
było czternastym tego rodzaju w Algierii od początku roku oraz siódmym na
koncie firmy Sonatrach.

Algieria jest członkiem Organizacji Państw Eksportujących Ropę Naftową (OPEC).

Stosunki polsko-algierskie

[gajasirocco]

www.arabia.pl/content/view/287168/2/
Stosunki polsko-algierskie
Grzegorz Wilk-Jakubowski

Początki polsko-algierskich stosunków dyplomatycznych sięgają 1962 r. Do roku
1989 wizyty w Algierii składali: przewodniczący Rady Państwa (1969 r.).
wicepremierzy (w latach: 1966, 1967, 1973) i ministrowie spraw zagranicznych (w
latach: 1963, 1969, 1985).


Przemiany w Polsce na przełomie lat 80-tych i 90-tych wyhamowały dynamikę
stosunków. Ich odbudowa po roku 1989 r. postępowała powolnie. Dialog polityczny
utrzymywany był na szczeblu wiceministrów Spraw Zagranicznych: w 1992 roku.
Następnie w 1995 r. miały miejsce w Algierze kolejno wizyta robocza i
konsultacje polityczne. Nowy okres aktywności zapoczątkowała wizyta oficjalna
algierskiego Ministra Spraw Zagranicznych w Warszawie w 1996 r. i podpisany
protokół o współpracy resortów. W 1998 roku odbyły się w Warszawie konsultacje
na szczeblu podsekretarzy stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W tym
samym roku ministrowie spraw zagranicznych spotkali się też podczas 53 Sesji
Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku. W 2000 roku miało
miejsce spotkanie prezydentów A. Kwaśniewskiego i A. Boutefliki podczas
Milenijnego Szczytu ONZ w Nowym Jorku. Dialog utrzymywany jest w formie
konsultacji, które prowadzili w Algierze w 2002 r. podsekretarz stanu w
Kancelarii Prezydenta RP - A. Majkowski i w 2004 r. podsekretarz stanu w
Ministerstwie Spraw Zagranicznych - B. Zaleski.

Polska utrzymuje również aktywne kontakty międzyparlamentarne z tym państwem. W
Algierii przebywały delegacje, którym przewodzili przewodnicząc Komisji Spraw
Zagranicznych Sejmu w latach 2001 i 2003, wicemarszałek Sejmu (A. Król. 2001
r.) i marszałek Senatu (L. Pastusiak, 2005 r.). W 2003 r. ze strony algierskiej
oficjalną wizytę w Polsce złożył przewodniczący Rady Narodu - A. Bensalah.
Podczas V Konferencji Przewodniczących Parlamentów Państw Obszaru
Eurośródziemnomorskiego w Barcelonie (listopad 2005 r.) marszałek Senatu - B.
Borusewicza i wicemarszałek Sejmu RP - M. Kotlinowski spotkali się z
przewodniczącym algierskiego Narodowego Zgromadzenia Ludowego - A. Saadanim.

W ostatnich latach występowały również korzystne tendencje w polsko-algierskiej
wymianie handlowej, wyrażające się w relatywnie wysokim poziomie naszego
eksportu i dodatnim saldzie handlu zagranicznego. W 2005 roku wymiana handlowa
osiągnęła wysokość 119,75 mln USD, w tym nasz eksport 119,58 mln USD (wzrost o
ponad 41% w stosunku do 2004 roku). Algieria znalazła się zatem w gronie
czołowych partnerów Polski w Afryce (pod względem wartości naszego eksportu
zajmuje trzecią pozycję, po RPA i Egipcie). Podejmowane są również działania na
rzecz pogłębienia dywersyfikacji eksportu z Polski, w którym dominują produkty
pochodzenia zwierzęcego (głównie mleko w proszku - po spadku jego udziału w
eksporcie w 2004 r. do 31,5%, w 2005 r. wzrósł on do poziomu 43,7% eksportu),
następnie produkty pochodzenia roślinnego (zwłaszcza pszenica, owoce — 18,9%),
wyroby z metalu (11,4%) oraz produkty mineralne (głównie koks i półkoks – 9,7%).

Możliwości współpracy w zakresie remontu sprzętu i uzbrojenia, modernizacji sił
powietrznych i jednostek algierskiej marynarki wojennej potwierdziła wizyta
sekretarza stanu w MON. J. Zemke (w Algierii w grudniu 2004 roku). Ustalenia z
wizyty zakładają szkolenie specjalistów wojskowych, a także ofertę kształcenia
algierskich żołnierzy na Wojskowej Akademii Technicznej. Obecność w Algierii
szefa Agencji Wywiadu w 2003 roku oraz w 2005 r. - szefa WSI, poświęcona była
współpracy ze szczególnym uwzględnieniem problematyki terroryzmu.

Odnotowania wymaga tu również współpraca resortów finansów i realizacja umowy z
2000 roku o restrukturyzacji algierskiego zadłużenia wobec Polski (na początku
2006 r. niespełna 13,5 mln USD). Strona polska z pochwalnie wyraża się o
realizacji tej umowy. W 2003 r. w ramach kontaktów obu resortów przebywała w
Polsce algierska minister ds. reformy finansowej - pani F. Mentouri, która
zapoznała się m.in. z polskimi doświadczeniami z zakresu transformacji
gospodarczej. Natomiast w 2004 r. rozmowy w Ministerstwie Finansów RP
przeprowadził minister finansów Algierii - A. Benachenhou. Polskiej specyfice
funkcjonowania małych i średnich przedsiębiorstw poświęcona była wizyta
algierskiego ministra ds. tego sektora - M. Benbady (w 2005 roku). Wizyta w
Algierii ministra gospodarki - P. Woźniaka (luty 2006 r.) zaowocowała
podpisaniem porozumienia o współpracy w dziedzinie rozwoju małych i
średnich przedsiębiorstw, umożliwiające obu stronom m.in. szersze podejmowanie
wspólnych przedsięwzięć inwestycyjnych. Nawiązane w Algierii przez ministra
Woźniaka kontakty są rozwijane w rozmowach. prowadzonych ze stroną algierską
przez PGNiG S.A., w sprawie dywersyfikacji źródeł zaopatrzenia Polski w nośniki
energii.

Od kilku lat rozwijają się również kontakty resortów zdrowia, w wyniku których
znane polskie ośrodki medyczne (Instytut Kardiologii w Aninie, Klinika
Kardiochirurgu CZD) podjęły współpracę z algierskim Ministerstwem Zdrowia i
Reformy Szpitalnictwa. W czasie trwania wizyty ministra zdrowia - M. Balickiego
podpisano w Algierii w 2005 r. list intencyjny, dotyczące współpracy obu
resortów i przemysłów farmaceutycznych Polski i Algierii. Podpisanie
międzyresortowego porozumienia o współpracy zapowiedziano po rozmowach
przeprowadzonych w Algierii w kwietniu 2006 r. przez podsekretarza stanu w MZ -
J. Pinkasa.

Resorty edukacji i sportu oraz kultury prowadzą również współpracę ze stroną
algierską. W czasie trwania wizyty w Algierii podsekretarza stanu w MENiS - A.
Giersza (2004 r.) podpisano list intencyjny dotyczący m.in. wspólnych inicjatyw
z zakresu kultury fizycznej i sportu, zaś podpisanie protokołu w sprawie
współpracy w zakresie konserwacji i odbudowy zabytków, kinematografii i
kształcenia artystycznego - było rezultatem wizyty w Algierii ministra kultury -
W. Dąbrowskiego (2005 r.).

Współpraca kulturalna i naukowa opiera się na umowie z 1964 r. Do 1991 r. była
ona realizowana w oparciu o 3-letnie programy wykonawcze. Sytuacja wewnętrzna w
Algierii w 1991 r. wymusiła zawieszenie tej formy współpracy, jednakże w
związku z wizytą ministra kultury RP w Algierze w 2005 r. przewiduje się
reaktywowanie praktyki programów wykonawczych. Warto również podkreślić, że
Polska uczestniczy w corocznym Festiwalu Kultury Europejskiej w Algierze.
Natomiast we wrześniu 2005 r. odbyły się Dni Kultury Polskiej w Algierii (w
otwarciu wziął udział podsekretarz stanu w MK RP, R. Mikliński). Spotkały się
one z szerokim odbiorem w stolicy i w głównych miastach kraju - zostały uznane
za największe wydarzenie medialne roku. Analogiczne przedsięwzięcie algierskie
w Polsce podjęto w listopadzie 2005 r. Natomiast w maju 2006 r. w Tizi Ouzou
(stolica Kabylii) otwarto wystawę polskiej fotografii artystycznej przygotowaną
przez Związek Polskich Artystów Fotografików.

Baza traktatowa stosunków formalnie jest dobrze rozwinięta, chociaż niektóre
umowy i porozumienia wymagają aktualizacji. Stosunki bilateralne w sprawach
gospodarczych regulują umowy międzyrządowe (m.in.: Umowa o współpracy
gospodarczej, naukowej i technicznej z 1963 r., Umowa o transporcie lotniczym z
1965 r. - w toku są uzgodnienia dotyczące zmiany jej zapisów, w ramach
dostosowywania umów bilateralnych do prawa UE, Porozumienie żeglugowe z 1975
r.), jak też porozumienia międzyresortowe (m.in.: Umowa o współpracy w
dziedzinie poczty i telekomunikacji z 1978 r., Umowa o współpracy gospodarczej
i naukowo-technicznej w dziedzinie rolnictwa z 1996 r.). Inne dziedziny
współpracy regulowane są przez m.in.: Umowę o współpracy kulturalnej z 1964 r.,
Umowę dotyczącą obrotu prawnego

Algieria: 50 tys. osób ukłutych przez skorpiony

[beduinka]

Algieria: 50 tys. osób ukłutych przez skorpiony w 2005 roku

źródło: gazeta.pl, PAP 2006-06-10

Blisko 50 tys. osób zostało ukłutych przez skorpiony w 2005 roku w Algierii -
ogłosiła w sobotę w Algierze miejscowa Obrona Cywilna.
Dla 74 osób, w większości dzieci, kontakt ze skorpionem skończył się śmiercią.
Jednak w porównaniu z wcześniejszymi latami, kiedy ukłucie skorpiona powodowało
śmierć ok. 200 osób, jest to znaczny spadek.

Poprawa sytuacji jest efektem rozwoju metod leczniczych i kampanii
uświadamiającej - powiedział przewodniczący krajowego komitetu walki z
zatruciami jadem skorpiona prof. Mohamed Grenek.

2miejsce na World Press Photo

[beduinka]

zdjęcie z Algierii zajęło drugie miejsce na World Press Photo w kategorii Natura

www.worldpressphoto.com/index.php?option=com_photogallery&task=view&id=886&Itemid=146&bandwidth=high

Przemoc wobec kobiet niepokoi ONZ

[beduinka]

Przemoc wobec kobiet niepokoi ONZ

gazeta.pl, mar, PAP
2007-02-01

"Niewidzialna" przemoc stosowana wobec kobiet w Algierii budzi zaniepokojenie
Organizacji Narodów Zjednoczonych -oświadczyła w opublikowanym w czwartek
raporcie Rada Praw Człowieka ONZ.
Rada wezwała rząd algierski do podjęcia konkretnych działań przeciwko aktom
agresji, na jakie narażone są kobiety jako żony i matki.

Po dziesięciodniowym pobycie w Algierii przedstawicielka Rady, Yakin Erturk,
wskazała na konferencji prasowej na nędzę, w jakiej żyją samotne matki, kobiety
wypędzone przez mężów lub rozwiedzione i dziewczęta pochodzące z nieślubnych
związków.

"Wiele kobiet jest wyrzucanych ze swych domów i zmuszonych do życia na ulicy,
gdzie stają się ofiarami gwałtów i przemocy" - oświadczyła Yakin Erturk.

"W przypadku rozwodów jedynie te kobiety, które mają dzieci, mogą nadal
mieszkać w domu męża, ale często są wyrzucane na bruk, gdy tylko uzyskają w
sądzie formalne prawo do opieki nad dziećmi" - dodała.

W raporcie podkreśla się, że w Algierii miejscem dyskryminacji kobiet są
również zakłady pracy, gdzie stają się one nagminnie ofiarami molestowania
seksualnego.

Przedstawicielka Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka powitała z
zadowoleniem prawne zakwalifikowanie przez rząd algierski niektórych form
molestowania seksualnego kobiet jako przestępstw.

"To pierwszy krok w kierunku rozwiązania problemu" - powiedziała Yakin Erturk.

Ośmiu zabitych w zamachach bombowych

[beduinka]

Ośmiu zabitych w zamachach bombowych

gazeta.pl, mar, PAP
2007-02-13

Co najmniej osiem osób zginęło, a 24 zostały ranne we wtorek we wschodniej
części Algierii w serii zamachów bombowych na komisariaty policji i budynek
żandarmerii - podała agencja France Presse.
Ładunki wybuchowe eksplodowały w kilku miejscowościach regionu Kabylia, w
północnej Algierii.

Nie wiadomo kto dokonał zamachów.

Moving closer toward a gas cartel

[beduinka]

23 February 2007
Algeria: Moving closer toward a gas cartel
© 2007, Simeon Mitropolitski
Simeon Mitropolitski.
Recent developments show that the Russian idea of creating a 'gas OPEC', in
which Algeria will play a prominent role, is far from being neglected in
Algiers. On the contrary, there is growing evidence that Algerian government
may want to have this option wide open. Thus, it will put some additional value
to its already large gas reserves. And it will make the Europeans pay for its
economic development, a kind of financial compensation for its colonial past.
Some technical problems may delay the creation of this gas cartel. But when
they are eliminated, Algeria may be ready to take a fateful decision, a
decision that will determine its foreign relations' course for generations.

Algeria is a large, but not densely populated country in Northern Africa. In
the past, it was part of some multinational empires, Roman, Arab Caliphate,
Ottoman, and at the end, of the French colonial empire until after the end of
the World War II. It was the Algerian war of independence (1954-1962) that
acted as a powerful earthquake in France, causing the political system to move
from parliamentary to presidential regime. In France, the memory of the time
when Algeria was considered not as a colony, but as a group of departments, is
still alive. This is a powerful factor that still creates many
misunderstandings between Algiers and Paris. France is ready to acknowledge the
genocide of the Turks against the Armenians during the World War I, but not to
give the same name for what happened in Algeria more recently. We'll see later
how these misunderstandings may influence future relations between Algeria and
France, and the EU in general.

Two recent developments zoom our attention on this Arab country: the higher
energy prices and the idea to create gas cartel, sort of a 'gas OPEC'. Let's
begin with the latter. The EU is heavily dependent on imported gas. With the
recent EU enlargements, this dependency becomes even bigger, because the new
members have no significant gas production. On the other hand, countries
exporting gas, such as Russia, Algeria, and Norway, surround EU. Europe is
dependent on their energy, but these gas exporters have little influence over
European decision-making. Expensive oil since 1973 made rich European countries
more dependent on alternative energy sources, but Moscow still takes little
more than just money against selling its natural resources.

The idea to create a gas cartel comes originally from Iran, a country that has
huge gas reserves, but doesn't export but very small quantities of them. For
Iran, as well as for Saudi Arabia, another advocate for the new cartel, making
gas more expensive will make automatically the oil even more expensive. Natural
gas wouldn't be taken as cheaper and more ecologically friendly alternative any
more. Gas-importing countries then, it's assumed, given the bad experience
after the oil chocks in 1973 and 1979, will rush to make individual deals with
exporters, making importers vulnerable for political and other sorts of
blackmailing. The cartel will provide extra rents and extra power to its
members by the simple fact of its existence, even if they aren't capable of
coordinating any policy on quotas or prices.

All right, let's now get back to the question how current higher oil prices may
influence the Algerian decision on whether or not to join this cartel. Algeria
is not only a big gas, but also a big oil producer and exporter. High oil
prices make it more independent financially from Europe. Instead of using the
extra dollars for new economic development, Algerian government is first
repaying its debts. This doesn't make much sense in terms of money, but it does
make sense in terms of financial independence. With current rates of debt
reimbursement, Algeria will clear completely its external debt by the end of
this year at the latest. If it wants to join a gas cartel, this is a good first
step in the right direction.

In hindsight, it seems that the EU made a very bad decision in eliminating any
possibility of enlargement that will embrace northern Africa. This decision
made sense in terms of geography and religion, but paid little attention to
possible new realities like the high dependency on imported energy. With such
painful colonial past, legacies of semi-socialist economy, and being abandoned
by France and Europe on its own fate, it will be surprising if Algeria decides
after all to keep friendly relations with Europe and refuse the generous offer
coming from Moscow and Tehran. Looking at Algeria as a member of this new gas
cartel may explain why it spends billions on buying so many conventional
weapons from Russia.

www.ired.com