historyjka

[all2]

Ostatni wpis na TT pojawił się przed godziną.
Ostatnie krople deszczu wyschły przed kwadransem.
Ostatnia chmura wypięła brzuszek nad dachem i zastygła.
Ostatni dostawczy z cocacolą zatrzymał się z kołem uniesionym nad krawężnikiem
ostatni łyk herbaty tajemniczo zniknął z kubka
...wszystko stanęło, i naraz....

Piszcie! Co było dalej?

[irysek1]

...zadzwonił telefon...nigdzie nie moglam go znależć,sterty gazet, ksiażek,
otaczaly mnie,a telefon dzwonił...

[annabl]

all2 napisała:

> Co było dalej?


ostatnia wątpliwość zniknie
następna pojawi się znowu

[alex.4]

ale w net zapanowała cisza... złowroga i jakże piekna cisza... nie docierał
żaden dżwiek... nawet zza otwartego okna... umilkł telefon i telewizor, choc
nikt oto ich nie prosił.... cisz aleciutko pieściła swoją delikatnością i
nieśmiałością... ale z drugiej strony irytowała swoim natręctwem... czy to
mozliwa taka cisza....
Pozdr

[ashanti5]

Z ciszy zaczęły wyłaniać się głosy moich myśli. Początkowo były to cichutkie
głosiki. Próbowałam je jednak uciszyć, żeby się za bardzo nie rozkrzyczały i
nie ściągnęły tej natrętnej tęsknoty.

[alex.4]

a więc powróciły.... natrętne myśli. To jest stan bardzo irytujacy. Czemu muszą
wracać gdy ich nie przywołuję. Gdy nie chcę, aby wracały, gdy chcę aby skryły
się głęboko w mrokach niepamięci, zostały w skrytych zakamarkach mej duszy...

[all2]

alex.4 napisał:

> ale w net zapanowała cisza...


jaka piękna dwuznaczność ;))

[alex.4]

i wszechograniajacy bezruch....
z napieciem mozna było oczekiwać czy coś się zmieni...
a może tak wyglada koniec świata...

[ashanti5]

za duzo tych opisów.
Może jakaś akcja?
Albo wprowadzenie bohatera?

[all2]

To nie gadaj - rób! :)))

[ashanti5]

Burczenie w brzuchu zagłusza moje myśli :))

[alex.4]

burczenie w brzuchu doprowadzilo bohatera a imieniu BOhater do powrotu na
ziemię. Zajrzał do lodówki. Oprócz wczorajszej sałątki nie znalazł tam nic.
Trzeba wyjść z domu i zrobić zakupy...

[all2]

alex.4 napisał:

> burczenie w brzuchu doprowadzilo bohatera a imieniu BOhater do powrotu na
> ziemię. Zajrzał do lodówki. Oprócz wczorajszej sałątki nie znalazł tam nic.
> Trzeba wyjść z domu i zrobić zakupy...

Naraz jednak poczuł na sobie czyjeś nieprzyjazne spojrzenie. Potrząsnął głową i
spojrzał jeszcze raz. Sałatka przemieściła się na brzeg półki i wyraźnie czaiła
się do skoku prosto w jego twarz. Sacrebleu - zaklął szpetnie Bohater, czując
jak mróz przechodzi mu po kościach...

[ashanti5]

Pomyślał, że błędem było zjedzenie na wczorajszą kolację zapasu ciasteczek z
haszyszem.

[alex.4]

ale czy haszysz nalezy obwiniać za ten dziwny stan. Nie. za tym kryje się na
pewno coś bnardziej niepokojacego. Strach narastał. Metafizyczne uczucie, ze
swiat nie jest w porządku znów pojawiło się w jego głowie. Przecież odkad stał
rano nic nie działo się tak jak powinno... a sałatka nadal prezyła swoje
muskuły...

[alex.4]

... w tym momencie uświadomił sobie, ze nie wie jak się nazywa. Niby taki mały
problem. czyzby aż tak bardzo zabawił się wczorajszego dnia. Nie sytuacja była
znacznie gorsza. Nasz Bohater nie wiedział kim jest. Nie wiedział czy ma
rodzinę. W mieszkaniu nikogo nie było, ale to jeszcze nie dowód. W końcu jest
lato. Moze pojechali sobie, a jego zostawili w domu. Właściwie zaczął się
zastanawiać czy może powinien iść do pracy. Ale jakiej. Tego też nie wiedział.
Nasz bohater dopiero teraz zaczął odczuwać strach. Nie wiedział co on tutaj
właściwie robi. Gdzie, jest, po co jest, skąd jest. Pustka w jego głowie była
zoraz większa. To wszystko przez te ciasteczka. Uspokajał się. Ale w tym
momencie uświadomił sobie brutalną prawdę...

[alex.4]

... i te smutne rozważania naszego bohatera przerwał telefon. a więc coś się
dowiem o sobie pomyślał bohater. Usłyszał z komórki głos, który mocno namieszał
mu w jego obolałej głowie.... Panie premierze, niepokoimy się o pana...
Pozdr