Trochę problemów z EURO 2012

[rico-chorzow]

Mowa o stadionach,a gdzie infrastrktura i wiele innych mniejszych problemów.

[agulaszek]

Trochę to mało powiedziane. Hurra optymizm się skończył a pozostało wiele pytań
i problemów. Chyba na razie wszystko stoi. Nawet stołki jeszcze nierozdane a od
tego pewnie zaczną.

[rico-chorzow]

Mój optymizm wyraziłem w słowie - trochę -

[agulaszek]

Tja, tylko optymizm tu pomoże ))

[carrramba]

kolezanka mowila mi, ze na stadionie X Lecia na razie sie nic nie zmienilo.
Normalny handel trwa nadal. A podobno najwiekszym problemem jest gruz, jaki
nalezy usunac spod stadionu. Nie wiem o co chodzi, ale podobno to naprawde
klopot. Oj, zeby dali rade nasi budwolancy...../podobno nie tylko nasi/.

[agulaszek]

Nawet jest artykuł na temat Stadonu:
miasta.gazeta.pl/warszawa/1,34862,4252304.html
To było do przewidzenia.

[rico-chorzow]

Mowa o stadionach,a gdzie infrastrktura i wiele innych mniejszych problemów.

wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80277,4249775.html
Rico,a kto za ciebie miał wleić ten artykuł,rozmawiasz z duchami?)

Kuryłowicz o Euro...

[kriss67]

"Pięć lat budowano nowe Wembley, choć robili to najlepsi. Przyjmując, że
budujemy tempem, jakie narzucają obecne przepisy, nie mamy żadnych szans zdążyć
nie tylko na Euro 2012, ale nawet na 2020 - mówi profesor Stefan Kuryłowicz,
projektant Stadionu Narodowego

Michał Pol: Old Trafford Manchesteru United określany jest mianem "Teatru
Marzeń", a monachijska Allianz Arena - "Operą futbolu". Dzisiejsze stadiony to
chyba coś więcej niż tylko obiekt sportowy?

Prof. Stefan Kuryłowicz, architekt: Dziś widz, który przychodzi na stadion,
najchętniej usiadłby zawodnikowi na głowie i z tego miejsca patrzył jak walczy
on z rywalem. Dlatego stadiony buduje się ciasno. Strome trybuny jak najbliżej
boiska potęgują emocje. Podobnie rzecz ma się z operą i teatrem. Kiedyś widza
od aktorów oddzielało proscenium, a w operach fosa dla orkiestry. Współczesna
opera i teatr stara się jak najbardziej zniwelować tę barierę. Aż po wynoszenie
spektakli z gmachu teatru czy opery, np. na kanały Wenecji. Bo dzisiejszemu
widzowi nie wystarczy samo patrzenie. On chce współuczestniczyć w oglądanym
wydarzeniu.

Czy stadion może być dziełem sztuki?

- Każdy obiekt architektoniczny może. Dziełami sztuki są stadiony olimpijskie w
Rzymie i Berlinie, Hala Ludowa we Wrocławiu czy Spodek w Katowicach. A z
nowoczesnych wspomniana Allianz Arena i zaprojektowany przez tę samą pracownię
na igrzyska w Pekinie stadion o nazwie "Ptasie gniazdo". To piękne obiekty o
wysublimowanej technologii i przemyślanych rozwiązaniach technologicznych. Choć
trzeba przyznać, że obiekty sportowe stają się dziełem sztuki bardzo często
wbrew intencjom fundatorów.

Bo ci oczekują wyłącznie użyteczności?

- Dla wszystkich najważniejsze są terminy realizacji i funkcjonalność. Tylko 21
proc. inwestorów przywiązuje znaczenie do wartości artystycznych i jakości
wykonania obiektu. Ale i dla nich są one dopiero 11. kryterium ważności.

A polscy inwestorzy?

- Władzom Warszawy, na których zlecenie moja pracownia wykonała projekt
Stadionu Narodowego, zależało przede wszystkim na tym, by spełniał on wymagania
UEFA i FIFA. Tak zrobiliśmy, i nasz projekt stał się elementem oferty Polski i
Ukrainy w staraniach o Euro 2012. Po przyznaniu organizacji turnieju z przyczyn
dla mnie niezrozumiałych Centralny Ośrodek Sportu [właściciel stadionu X-lecia,
na miejscu którego ma stanąć Narodowy - red.] postanowił nie korzystać z
naszego projektu. I tracąc co najmniej rok, ogłosić konkurs na nowy. W tym
momencie konkurs jest dopiero przygotowywany, więc nie są mi znane oczekiwania
zleceniodawcy.

Czy pana pracownia przystąpi do nowego konkursu?

- Zastanawiamy się. Nasz projekt w znacznej mierze posłużył do wydania decyzji
o warunkach zabudowy tego terenu i stał się publicznie znany. Choćby dlatego
bylibyśmy zmuszeni go zmienić. Poza tym nowy konkurs będzie obejmował budowę aż
sześciu gigantycznych obiektów na obszarze dawnego stadionu X-lecia: oprócz
Stadionu Narodowego na 70 tys. widzów - centrum konferencyjno-kongresowego na
15 tys., hotelu, biurowca, basenu o wymiarach olimpijskich i aquaparku.
Jesteśmy największą pracownią w Polsce, ale z moich obliczeń wynika, że
opracowanie projektu pochłonie 11800 godzin pracy.

Zdążymy wybudować Narodowy w cztery lata, skoro budowa Wembley zajęła aż pięć?

- W projekcie opracowanym w lutym 2006 nasz harmonogram zakładał, że jeżeli
robota ruszy natychmiast, zdążymy na 2012 rok. Minął już rok i trzy miesiące.
Zanim zamknięta zostanie procedura nowego konkursu i podpisane umowy z autorami
poszczególnych obiektów minie kolejne pół roku, a może rok. To trudna do
wytłumaczenia strata.

Budowa Wembley trwała pięć lat, a trzeba pamiętać, że w jego budowę
zaangażowani byli najwięksi profesjonaliści na świecie! Ludzie działający w
kraju o znacznie prostszych procedurach administracyjnych. Kraju ze 150-letnią
tradycją budowy stadionów. W którym w 1851 roku architekt Joseph Paxton w osiem
dni zaprojektował stadion Crystal Palace o powierzchni szklanej ścian i dachów
równej 95 tys. m kw. Dla porównania, szklany dach Stadionu Olimpijskiego w
Monachium ma 35 tys. m kw. I stadion Crystal Palace zbudowano w cztery
miesiące! Nie znam kompetencji znakomitych członków komitetu odpowiedzialnego
za budowę stadionów na Euro 2012. Ale znam znaczną część ludzi w Polsce, którzy
profesjonalnie zajmują się obsługą dużych inwestycji budowlanych, w tym
sportowych. Z owych ludzi nie ma w tym komitecie nikogo.

Sejm ma przegłosować specjalny pakiet ustaw, żeby przyspieszyć budowę sześciu
stadionów na Euro.

- Przyjmując, że budujemy tempem, jakie narzucają obecne normy administracyjne,
nie mamy żadnych szans, żeby zdążyć ze wszystkim nie tylko na 2012, ale nawet
na rok 2020. Przede wszystkim musi być widoczna wola zbudowania tych obiektów.
Ona musi wylewać się uszami. Obecnie mam wrażenie, że po pierwszym entuzjazmie
po ogłoszeniu decyzji UEFA ta wola odrobinę osłabła. Może nie wiem o wszystkich
sprawach, ale nie dostrzegam szczególnej presji.

W pierwszej kolejności powinna zostać zmieniona ustawa o planowaniu
przestrzennym. Po drugie ustawa o zamówieniach publicznych. Z obecnym trybem w
2012 nie zaczniemy jeszcze budować, bo nadal będziemy rozstrzygać protesty.
Przedsięwzięcia o nieporównanie mniejszej skali niż stadiony na mistrzostwa
Europy potykały się w tym kraju o bezwładność administracji i brak decyzyjności.

Budowa Wembley tak bardzo się przeciągnęła, bo stadion powstał w miejscu
starego. Może więc Stadion Narodowy powinien stanąć w szczerym polu?

- Narodowy zostanie zbudowany od zera, bo stadion X-lecia nie daje możliwości
przebudowy. Poważny problem stanowi jednak masa materiałów, która została użyta
do jego budowy, a zwłaszcza olbrzymie ilości gruzu ze zburzonej Warszawy.
Widziałem kalkulacje zakładające, że do wywozu takiej ilości gruzu potrzeba stu
ciężarówek jeżdżących 24 godziny na dobę przez pół roku. Obecna przepustowość
ulic Warszawy stawia pod znakiem zapytania to przedsięwzięcie. Nasza koncepcja
zakładała zachowanie jak największej masy ziemi, żeby trzeba było jak najmniej
wywozić. Część wału miała pomagać wejść na jeden z pośrednich poziomów stadionu.

Lokalizacja wielkiego stadionu w centrum to paraliż miasta w dniu meczu.

- Santiago Bernabeu leży w centrum Madrytu i nikomu to nie przeszkadza. Myślę,
że mieszkańcy Warszawy będą o wiele bardziej zadowoleni ze stadionu niż
wielkiego bazaru z jego subkulturą, jaki tam mają obecnie. Przecież oprócz
Narodowego zyskają ogólnodostępne tereny sportowe.


Sama budowa też nie musi sparaliżować miasta, o ile zostanie precyzyjnie
zaplanowana. Ostatnio leciałem małym samolotem z Casablanki i obserwowałem z
góry miasta turystyczne na wybrzeżu Hiszpanii. Wyraźnie widać, że najpierw
powstaje siatka dróg, infrastruktura, a dopiero później stawia się obiekty.
Podobnie jest w Pekinie. Teraz sadzi się tam 20-metrowe drzewa, żeby na
otwarcie igrzysk obiekty stały w lesie. To, gdzie stanie które drzewo wiadomo
było już 10 lat temu, bo ktoś to zaplanował. W Polsce powinno się więc w
błyskawicznym tempie zbudować infrastrukturę drogową, która pozwoli zbudować
wielkie obiekty, a później je obsłużyć.

Wszystkie miasta, które kochamy i podziwiamy miały swoich wizjonerów, czasem
szalonych, ale zawsze z wyobraźnią. Często powstawały w oparciu o decyzję
silnej władzy centralnej, która chciała udokumentować swoją pozycję i zostawić
coś po sobie. Albo rozwijały się w wyniku debaty bogatych i umiejących ze sobą
rozmawiać społeczeństw. Martwi mnie, że w przypadku Polski jak na razie żaden z
tych warunków nie jest spełniony. Warszawie potrzebny jest człowiek, który
miałby wizję, jak miasto będzie wyglądać za kilkanaście lat. A także czas, nie
mierzony od wyborów do wyborów. Nie cztery lata, ale czterdzieści. Ludzie
zmieniający się u władzy nie powinni mieć żadn