szkoły społeczne - artykuł Polityka

[joa66]

www.polityka.pl/efekt-cieplarniany/Lead33,933,286524,18/

[ratyzbona]

Moim zdaniem jeden z mądrzejszych artykułów na ten temat jaki napisano.
Dzieciaki ze szkół społecznych bardzo często mają problem ze zrozumiem jak
funkcjonuje zywkły i często nieprzyjazny świat. Bardzo się to rzuca w oczy na
studiach kiedy częśc absolwentów takich szkół nie jest w stanie pojąć że część
form prac czy zasad nie podlega dyskusji i tyle. Poza tym prawda jest taka że
dzieciaki z tych szkół może i mają większe pojęcie o losie sierot z Afryki ale
tzw. średnia krajowa jest dla nich jak rezerwat przyrody - nie rozumieją
przeciętnego obywatela i często nie mają pojęcia jak wygląda życie ludzi którzy
może nie są bardzo biedni ale w luksusy też nie opływają. można powiedzieć że to
wcale nie tak źle o ile nie chce się iść na kierunek społeczny

[kkokos]

tekst chyba verdana pisała na boku :) bo się idealnie zgadza z jej tezami :)

[verdana]

He, he.
Nie verdana, ale prawie.
Co to znaczy własciwie dziecko wychowac:-)
Mnie sie akurat ten atrykul nieszczegolnie podobał, ze wzgledy na
tezę, ze porzadni ludzie wychodza tylko ze szkół spolecznych, a
reszta świata to klamstwo, oszustwo i "ciemność widze, ciemność".
Mój syn, w gimnazjum jak najbardziej panstwowym tez ma wolontariat,
tez szkołę raczej lubi (tego nie rozumiem), a tolerancji jest uczony
na okrągło.

[joa66]

Moje wątpliwości budzi założenie, że Bednarska=szkoła społeczna w
ogóle.

[kkokos]

mnie przeraził wątek z wigilią dla bezdomnych. świadczy dla mnie o tym, że tam
wszystko się miota od ściany do ściany - żadnego umiarkowania. wszystko jest na
wysokim C: jak działać, to od razu w 7 organizacjach/ruchach jednocześnie, jak
wychowawca, to uczeń Umberto Eco, jak zetknięcie z życiem poza szkołą, to od
razu zamordyzm i czyste świństwa (zresztą nie wiem, skąd założenie, że człowiek
po innej szkole nie walczy, gdy mu świnie podkładają, tylko na pewno
pragmatycznie kładzie uszy po sobie), a jak wigilia, to od razu bezdomni
upychający pierogi po kieszeniach... mimo zapewnień kobiety, która to
opowiadała, że tu nie ma nic z klimatu XIX-wiecznej filantropii, ja dokładnie
tak tę scenę odebrałam (podobnie jak te dzieci z domu dziecka w szkole itd. -
moja zesnobowana ciotka z domieszką błękitnej krwi też pozwalała swej córce w
latach 60. raz na dwa tygodnie bawić się z córką dozorcy, w ramach wcielania w
życie ideałów demokracji).
no i sorry, wolałabym, by moje dziecko (które zresztą nieustająco stykało i
styka się z brudem świata w zwykłej podstawówce i zwykłym gimnazjum), nie
musiało sobie radzić z bezdomnymi upychającymi pierogi po kieszeniach - bo po
co? czemu to tak naprawdę miałoby służyć?


brak w tym wszystkim rzeczy pośrodku, normalności właśnie. odpowiedź na to,
dlaczego, pośrednio pada w tekście: bo reszta świata jest miałka, nijaka, bez
charakteru, jak ci ludzie spotkani na studiach.

argument, że to nie są dzieci cieplarniane, bo dużo z nich z rodzin po
rozwodach, mnie po prostu śmieszy.

joa66 ma oczywiście rację, tam są same szkoły bednarskiej plus malutko o
krakowie, a nie ma słowa o tym, że liceum kuronia też należy do bednarskiej. i
znowu ta upiorna, stereotypowa alternatywa: jak nie bednarska, to od razu
"twarda szkoła kar, upokorzeń, presji"... zupełnie jakby ze zdania "pielęgnowano
w nas intelektualne snobizmy. Wypadało zarwać noc, żeby przeczytać książkę albo
napisać esej w dwóch wersjach" wynikało, że żadnej presji nie ma :)

[agatka_s]

A ja dzisiaj usłyszałam coś w radiu co jest takim kamyczkiem do
ogródka Bednarskiej (ze wszystkimi filiami).

Chodziło o schronisko artyski pani Wahl. Okazuje się że to
schronisko jest na skraju bankructwa, No i co się okazało ? Na
ratunek śpieszą (niczym Superman ;-) ) uczniowie z Raszyńskiej-będą
zbierać pieniądze, zrobią aukcje obrazów. No i fajnie. Tylko zaraz
po tej informacji, słyszę wywiad z pania Starczewską, o tym jak to
jest ważne dla tych dzieci, jak w tej szkole dba się o to aby dzieci
dostrzegały innych, jak to dzieci z jej szkoły wspierają i
niepełnosprawnych i uchodźców i biedne zwierzątka... tak cały czas w
tę mańkę chyba przez 15 minut-z w sumie fajnej akcji dzieci robi się
karykaturę.

Mój syn przez całą podstawówkę wspierał (razem z całą szkołą)
schronisko na Paluchu, nawet Mikołajki organizowali dla zwierząt
(każde dziecko kupiło zamiast prezentu dla innego dziecka, prezent
dla konkretnego zwierzaczka), jeździli tam, pomagali (jak to dzieci
mogą). Przez całą podstawówkę wspierali też świetlicę socjalną (czy
jakoś tak to się nazywa)-robili różne kiermasze swoich prac i
przekazywali pieniądze. Była też zawsze akcja "góra grosza" czy
jakoś tak. W szkole zebrano też pieniądze na operację dziewczynki,
która jest córką jednego z nauczycieli, nie zebrano oczywiście całej
kwoty ale sporo się udało-wydali płytę, zrobili aukcje, oczywiście
wszystko z nauczycielami i rodzicami (to była szkoła SPOŁECZNA).
To samo i teraz w gimnazjum (PUBLICZNYM), np przygotowali
przedstawienie na Swieta dla dzieci z izby dziecka (swoją drogą nie
był to podobno najlepszy pomysł, ta integracja nie bardzo się
powiodła). Ale na Miły Bóg nikt do tego nie dorabia jakiejś
ideologii i nie trąbi o tym w radiu, nie leci z tym do gazet (ja jak
już słysze o tych uchodźcach na Raszyńskiej to powiem szczerze mam
już ciut odruch wymiotny....(przepraszam, ale jestem szczera)).
Gdyby nauczyciele mojego dziecka opowiadali we wszystkich mediach ,
ba gdyby nawet na zebraniach jakie to wspaniałe rzeczy robią dla
biednych chyba by mnie szlag trafił. Dobre rzeczy sie ROBI, a nie o
nich GADA na prawo i lewo.

Może ja jestem trochę przewrażliwiona na punkcie Raszyńskiej-
Bednarskiej bo nie bardzo mi się spodobało co tam widziałam podczas
dnia otwartego, ale naprawde mam wrażenie że ta "filantropia" o
której wspomina kokos ociera się już czasem o śmieszność, dawno już
chyba zatracono tego biednego uchodźce i niepełnosprawnego, stali
się oni tylko instrumentem do wychowywania naszych dzieci "na
anioły".

[jakw]

Może to taka PR-owa strategia - dbają o to, żeby mówić o szkole w
pozytywnym kontekscie? Przecież uczniowie innych szkół też robią
różne akcje. Rzeczywiście ta filantropia to trochę taka jak Prus
opisywał w "Lalce" - siedzą damy z towarzystwa, zbierają kasę na
różne "sierotki", ale nie mają zielonego pojęcia jak wygląda życie
poza towarzyskim salonem.

Ratyzbona

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

> Moim zdaniem jeden z mądrzejszych artykułów na ten temat jaki napisano.
> Dzieciaki ze szkół społecznych bardzo często mają problem ze zrozumiem jak
> funkcjonuje zywkły i często nieprzyjazny świat.

Tu się zgadzam, a także ze wszystkim, co dalej powiedziano o "dobrych paniach",
XIX-wiecznych filantropach itd.

> Bardzo się to rzuca w oczy na
> studiach kiedy częśc absolwentów takich szkół nie jest w stanie pojąć że część
> form prac czy zasad nie podlega dyskusji i tyle.

Ale tu już się nie zgodzę. To bardzo dobrze, że ktoś wychowuje ludzi, którzy nie
uważają pewnych rzeczy za oczywiste. Zbyt wielu widzę Polaków, którzy każdą
bzdurę w życiu społecznym, jaką można by dość łatwo zmienić, kwitują: ale po co,
skoro jest wystarczająco dobrze jak jest?

Na chwilę trochę odbiegnę od tematu studentów i zasad na studiach, ale nie mogę
się oprzeć, żeby nie podać mojego ulubionego przykładu: Kompletny brak dobrych
manier u polskich kierowców - niebezpieczna, zbyt szybka jazda po wąskich
ulicach w mieście, blokowanie dróg rowerowych, jeżdżenie po chodnikach,
blokowanie chodników. Nieraz zwracam na to uwagę kierowcom. Oni są zdumieni, o
co w ogóle chodzi. Nie dostrzegają własnego wieśniactwa. Zaparkowałem na całą
szerokość chodnika? O co chodzi, przecież ludzie przechodzą sobie bokiem po
błocie i jest OK.

Wracając do studiów: Od paru dni toczy się na krakowskiej Gazecie Wyborczej
dyskusja o "ksero-studentach". Pojawiła się tam historia, jak to studenci
ściągali na egzaminie, a profesor potraktował ich bardzo surowo. Studenci na to
zaczęli skarżyć się na forum, że profesor wykłada od lat rzeczy niezrozumiałe i
w dodatku przestarzałe, więc nie potrafili się ich nauczyć. Zapytałam, dlaczego
mu tego nie powiedzieli? Przecież mogli przynajmniej spróbować negocjować zasady
zajęć i egzaminu przed egzaminem.

No właśnie. Sama spotkałam się z sytuacją, gdy moi studenci bali się mi zwrócić
uwagę, że coś jest niezrozumiałe itp., a potem obsmarowali mnie w ankietach :-)
że czegoś tam dostatecznie nie wytłumaczyłam na zajęciach. To efekt tresowania
od małego w państwowych szkołach, że zasady nie są do negocjowania. Przecież
mogli po prostu powiedzieć, że chcą, aby im dokładniej wytłumaczyć.

W Stanach podobno największą uciążliwością bycia profesorem fizyki na
uniwersytecie jest to, że na okrągło zamęczają cię studenci pragnący
przedyskutować wystawione przez ciebie oceny. I to jest bardzo w porządku. Tak
powinno być. Tak - jeśli dobrze rozumiem - myślą twoi koledzy ze szkół
społecznych. Jakże odmienne to jest od myślenia wychowanków szkół państwowych.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Zastanowiłam się i dopiszę jeszcze jedno.
Ten artykuł jako największą zaletę szkół społecznych pokazuje owo niezadowolenie
młodych ludzi z tego "polskiego dziadostwa": braku dobrych manier,
niesolidności, ściemniania byle dobrze z wierzchu wyglądało, prowizorki.

Z artykułu wynika, że niezgoda na obecny poziom cywilizacyjny Polski, dążenie do
zmian na lepsze, to jest cecha niezwykła, którą można nabyć tylko w takich szkołach.

Zdałam sobie sprawę, że to przecież ewidentny błąd w punkcie widzenia! Wszystkim
obywatelom powinno zależeć na poprawianiu świata wokół siebie - po prostu dla
komfortu swojego własnego życia. Taki abszmak co do nieestetycznych aspektów
polskiej rzeczywistości jest jak najbardziej uprawniony i powinien być uważany
za rzecz normalną, nie jakiś tam elitarny kaprys.

I tu dochodzę do sedna: W istocie nie jest zupełnie potrzebne, żeby ktoś do tego
chodzić do prywatnych szkół. Potęga smaku ujawnia się dzięki porównaniu, że coś
może być zrobione lepiej, niż u nas. Dlatego zdegustowanie zaczynają czuć
miliony młodych ludzi, lepiej lub gorzej wykształconych - jedynie dzięki temu,
że wyjechali do pracy do Anglii. Nie trzeba kończyć snobistycznych szkół, żeby
tego się nauczyć. Osobiście zamiast na czesne w takiej szkole wolałabym
przeznaczyć pieniądze na podróże zagraniczne dla dzieci. Nie trzeba wiele.

Ja np. zdałam sobie sprawę z chamstwa polskich kierowców po tym, gdy pojechałam
na postdoca do Niemiec i dużo jeździłam tam samochodem. Wcześniej w Polsce nie
jeździłam prawie wcale i nie dostrzegałam problemu. Dopiero teraz go widzę, gdy
wróciłam i na ulicy czuję się jedyną normalną w domu wariatów. To działa
dokładnie na takiej zasadzie.

[menodo]

Rzeczywiscie, tez mam wrazenie, ze artykul troszke idealizuje szkoly spoleczne
(zwlaszcza ze sa rozne szkoly spoleczne) a przede wszystkim Bednarska, z ktora
jako rodzic mialam 6-letnie doswiadzczenie (gimnazjum+liceum).
Moje dziecko mialo tam roznych kolegow - i zapewniam, ze idealistow porywajacych
sie na realizacje wznioslych idei byla tam garstka - czyli tyle pewnie, co w
kazdej innej szkole. Jakiejs nadzwyczajnej szlachetnosci nie zauwazylam ani
wsrod dzieci, ani wsrod nauczycieli...Podobnie z pedem do nauki...W roczniku
mojego syna korepetycje i kursy przed matura byly norma.
Zgadzam sie natomiast z opinia, ze ta szkola "wyposaza" dzieci w poczucie
wlasnej wartosci - daje cos w rodzaju bezwarunkowej akceptacji. Czy maja potem
problemy w zderzeniu z rzeczywistoscia? Jedne tak, inne nie. Te ktore maja,
mialyby po kazdym innym liceum, o ile by ja skonczyly, bo juz na starcie byly
troche nietypowe...
Ogromna zaleta tej szkoly jest tez to, ze pozwala rozwijac sie dzieciom o
wybitnych zainteresowaniach, ma kilkoro swietnych nauczycieli, prawdziwych
pasjonatow...A tym o zainteresowaniach zadnych - gwarantuje mila atmosfere:)

[joa66]

Czasami wydaje mi się, że Bednarska staje się powoli karykaturą
samej siebie.

Ale wracając do szkoł społecznych jako takich - chyba niewiele z
nich wpisuje się w schemat przedstawiony w artykule.

[verdana]

Ja miałam wrazenie, ze te dzieci ksztalcone są nie na dzieci,
dostrzegących niesprawiedliwosci i speszących z pomoca, tylko
na "dobre panie". Osobiscie nie znosze "dobrych pań"...
Rzeczywiscie, moje dwie znajome dziewczyny po Bednarskiej i
Nowowiejskiej zachowuja się wypisz-wymaluj jak opisane tam
dzieciaki - pracują w dziesiątkach organizacji typu "sprawiedliwy
handel", jeżdżą do Afryki budowac studnie, bojkotuja chińskie
towary, bojkotują samochody, jedza tylko wegetariannsko i bierają
się ekologicznie - na dwie dziewczyny to sporo... I trzeba przy tym
miec niezle zaplecze finansowe, zeby sobie na to pozwolić.
W Najgorszym Liceum Warszawy, w ktorym uczyłam, klasa zaryzykowała
maturę, by pomoc na koledze choremu na białaczkę, parę osób
pracowalo w hospicjach - tylko o tym jakos cicho było. Bo to nie
była "smietanka" i "elita".

[joa66]

Ja jestem rozczarowana tym artykułem. Gdzieś w podtytułach pojawiły
się pojęcia "szkoły społeczne", "pod kloszem" itd.Ciekawa byłam czy
z perspektywy autora np. moje dziecko ma zapewniony taki parasol
ochronny i jeżeli tak to dlaczego.

Miałam nadzieję, że to będzie refleksja nad całym systemem szkół
społecznych (oczywiście na tyle, na ile da się to uogólnić) a nie
jednej "dyżurnej" szkoły.

[ratyzbona]

A co do nauczycieli pasjonatów - studiuję historię i praktycznie wszyscy
studenci tego kierunku zdecydowali się na te studia bo gdzieś w państwowej
szkole - gimnazjum czy liceum natrafili na nauczyciela pasjonata który rozbudził
w nich ciekawość świata - biorąc pod uwagę że historię co roku zaczyna na UW ok.
200 osób nie jest to słaby wyniki. Ja chodziłam do bardzo średniego liceum i
nauczycieli z pasją było tam kilkoro. Po prostu w innych szkołach ci nauczyciele
po prostu są a w bednarskiej to część tworzenia uczniom obrazu świata w których
jest ich dobra szkoła i ten zły świat na zewnątrz.

[Gość: menodo]

Ja nie wiem, czy efekt "dobrej pani" to produkt czysto "bednarski" czy ogolnie
kiepskich wolontariatow, ktorych wszedzie pelno.
Ale fakt, ze i we mnie powstal pewien opor kiedy uslyszalam jak to wspaniale ze
tyle tu wszyscy robimy dla innych...Moje dziecko kompletnie sie nie zalapalo na
te klimaty - nalezal zreszta do sporej grupy obsmiewajacej "dobre serduszka" czy
wszelkie dzialaczki...Co wiecej, powstalo u niego cos w rodzaju uczulenia na
hipokryzje...Uwazam ze to mu zostalo po bednarskiej...

[agatka_s]

>
> Ale wracając do szkoł społecznych jako takich - chyba niewiele z
> nich wpisuje się w schemat przedstawiony w artykule.


Moim zdaniem to czy szkoła jest społeczna czy publiczna chyba ma
drugorzędne znaczenie. Podstawową różnicą jaką ja widzę między tymi
dwoma typami szkół jest tzw "demokracja". Rzeczywiście w szkołach
społecznych to rodzice mają wpływ na to jak funkcjonuje szkoła (w
tym artykule jest to np głosowanie nad finansowanie edukacji
dla....DZIECI UCHODŹCÓW (no mówiłam że mam odruch ;-). Tego w
szkołach publicznych rzeczywiście nie ma-życie w szkołach
publicznych reguluje prawo i przepisy (aczkolwiek czasem udaje się
między nimi ciut polawirować tak aby było nieźle, i wszyscy byli
szcęśliwi). I tu (w demokratyzacji decyzji dotyczących szkoły)
rzeczywiście widze różnice społeczna-publiczna.

Co do oferty edukacyjno-wychowawczej dla samych dzieci to nijak nie
widzę to granicy przebiegającej wzdłuż statusu własności. Moim
zdaniem to bardziej zależy czy ma się fajny pomysł na szkołę, czy
nie, a nie od formy właśności. Ja mam przykład ze szkoły mojego
syna. Gimnazjum jest fantastyczne (i nie chodzi tu o miejsca w
rankinagach, choć też)-jest to szkoła naprawde fajnie prowadzona, z
licznymi inicjatywami, z różnymi rzeczami które się dzieją, z
własnymi zasadami, no poprostu jest to szkoła bardzo energicznie
zarządzana- "jakaś". W tym samym czasie Liceum działające razem w
tym samym zespole jest szkołą OK, ale niczym specjalnie się nie
wyróżniającą (smutno mi to mówić bo to moje liceum, ale niestety
taka prawda). Czemu tak jest ? Bo Dyrektor gimnazjum jest super i
babka z ikrą, a w Liceum taka bardziej "mało chcąca" dyrekcja-i
różnice widać jak na dłoni.

Byłam w Staszicu na dniu otwartym-jest to tak fantastyczna szkoła,
że chyba nie ma tak fajnej szkoły wśród niepublicznych (ja w każdym
razie dotąd żadnej szkoły która by na mnie takie wrażenie zrobiła
nie widziałam, a widziałam już sporo szkół). Ja nie wiem czy dzieci
po Staszicu wychodzą z jakimiś problemami, o których pisze się w tym
artykule, mimo że Staszic jest też szkołą "elitarną" i w jakiś
sposób "cieplarnianą" ? Nie sądze.

W krytykowanej tu szkole publicznej na Mokotowskiej podoba mi się
pomysł (sposób w jaki wybiera się przedmioty). Szkoły dwujęzyczne
też widać że mają barzo przemyślany pomysł. Itp itd

Jednym słowem: szkoły mogą być różne i mogą być bardzo różne
pomysły. Dlatego wszelkie tezy że szkoły społeczne to to i tamto, a
szkoły publiczne to na odwrót , uważam za bezsensowne.

[joa66]

"Dlatego wszelkie tezy że szkoły społeczne to to i tamto, a
szkoły publiczne to na odwrót , uważam za bezsensowne"

Zgadzam się. Ale tuaj autor posunął się jeszcze dalej - czyli szkoła
społeczna = Bednarska. Tylko szkoda, że nie zaznaczył w tytule, że
jest to artykuł o jednym zespole szkół.

[Gość: menodo]

joa66 napisała:

> "Dlatego wszelkie tezy że szkoły społeczne to to i tamto, a
> szkoły publiczne to na odwrót , uważam za bezsensowne"
>
> Zgadzam się. Ale tuaj autor posunął się jeszcze dalej - czyli szkoła
> społeczna = Bednarska. Tylko szkoda, że nie zaznaczył w tytule, że
> jest to artykuł o jednym zespole szkół.

Hehe, Bednarska od zawsze miala swietny PR. Wlasnie trwa rekrutacja do jej
zespolu szkol...

[verdana]

Wydaje mi się, ze Staszic jest poza wszelkimi rankingami. To
wyspecjalizowana szkoła, grupujaca naprawde uzdolnioną mlodzież (a
nie tylko takich, co nauczyli się od a do z i zdali dobrze test), z
wlasnym, autorskim programem. Co wiecej na kursach mialam humanistow
po Staszicu, ktorzy w casie szkoly zmienili zainteresowania - i oni
też szkołę chwalili!
Gdybym miała wybitnie uzdolnione matematycznie dziecko, to na pewno
namawiałabym na Staszica.
No i podział na "jakość atmosfery" , a wlasność szkoły jest
absurdalny. Naprawde, sa okropne szkoy panstwowe. Sa tez niezwykle
przyjazne uczniom, o klimacie bardzo zblizonym do Bednarskiej, choć
bez pewnych przegięć - bp. Witkacy.

[kkokos]

no ale witkacy wyrósł z LX LO, tzw. eksperymentu (tak mówiliśmy o naszych
kolegach: "on chodzi do eksperymentu" :)), który był taką "bednarską czasów
komuny" :) ze względu i na innowacyjność, i na poczucie elitarności

[verdana]

Resztki eksperymentu zachowały się jeszcze w Górskim. I w gimnazjum
pzy Witkacym tez widać różnicę.
Czyli przetrwało to tyle lat i rozszerza się - innymi slowy - mozna.

[agatka_s]

verdana napisała:

> Resztki eksperymentu zachowały się jeszcze w Górskim. I w
gimnazjum
> pzy Witkacym tez widać różnicę.
> Czyli przetrwało to tyle lat i rozszerza się - innymi slowy -
mozna.


a na czym ten eksperyment polegał/polega ? Ja z Mokotowa, a tu
wszystko zawsze po bożemu było, nijakich eksperymentów !!!!

[verdana]

Latos to zupełnie inna szkola byla - teraz zostały tylko resztki,
ale i tak jest niexle.
W Witkacym np. są godzinne lekcje (IMO - idiotyczne, ale cóż).
Mlodzież ma prawo nie przyjść do szkoły, jesli się przygotowuje do
konursu czy olimpiad. Jest sporo zajęć integracyjnych, sporo
swobody, i ogolnie - naprawde dużo róznych zajęć do wyboru.
W gimnazjum mijego syna sa trymestry, nie semestry. Od drugiej klasy
kazdy ma fakultety, jakie sobie wybiera - dla najlepszych dwa
rozszerzające, dla slabych - dwa wyrownujace, dla srednich jeden
taki, jeden taki. Przy czym nikt nie mowi "masz wybrac to i to" -
wybor jest naprawde wyborem. Fakultety "rzszerzające" z tego co
widze nie przerabiaja programu i nie przygotowuja do egzaminu, tylko
poszerzaja wiedze ogólna - i sa naprawde interesujące.
W Górskim nie bylo klas profilowanych, fakultety do matury wybieral
uczeń i nie bylo żadnych obowiazkowych "zestawów". Ktos chce WOS i
chemie? Czemu nie.
Z Witkacym nie mam i niestety nie będe miała zadnych osobistych
doswiadczeń. Z Czartoryskim i Górskim mialam i mam - i mnie sie to
podoba.

[verdana]

I jeszcze jedna (a może i dwie) charakterystyczne rzeczy. Kazda
klasa ma po dwóch wychowawców, najczęściej faceta i kobietę,
niestety nie zawsze... I grono pedagogiczne jest tez mniej- więcej
pół na pół - czyli mniej sfeminizowane niż w przeciętnej szkole.

[joa66]

Czy Żoliborz ma wyłącznośc na eksperymenty?;)

A poważnie. Verdana- z ciekawości zajrzałam na stronę LO Górskiego.
Wydaje się, że faktycznie może być bardzo fajna szkoła. Nie jestem
wielbicielką rankingów, ale zastanawia mnie niska pozycja tego
liceum. Z czego to wynika?

[verdana]

Moja córka skończyła Górskiego. Górski będzie miał zawsze niska
pozycję chocby z jednego powodu - chodzi tam mnóstwo osób z
Łomianek, z rodzin, dla których matura jest już awansem społecznym.
Ci ludzie nie mają korepetycji, czesto nie mają tez w domu zachęty
do dalszej nauki - przeciwnie. Dla wielu kolezanek mojej córki było
wiadome, ze po maturze pójdą do pracy, a nie na studia. Część zadła
mature bardzo dobrze, ale i tak poszła na zaoczne, albo do szkół
pomaturalnych, bo nie stać ich było na dzienne studia w państwowej
uczelni.
Tego rankingi nie uwzględniają, bo założenie jest takie, ze kto
idzie do LO - tego celem są dzienne studia.

[joa66]

verdana- a słyszałaś o podobnych szkołach (jak Witkacy, Górski) w
rejonie Ochota, Śródmieście, Mokotów?

do anuszki

[joa66]

Poruszyłaś temat, który mnie tez interesuje - gdzie jest granica
tego co akceptujemy, a z czym walczymy i na czym polega słynne
nieprzystosowanie do życia uczniów ze szkoł społecznych.

Nie chciałabym, żeby moje dziecko dostowało spazmów, bo pani w
sekretariacie jest niemiła, ale niechciałabym też, żeby było
totalnym komformistą.

Doświadczenia moje ( jako matki )są związane z tylko jedną szkołą
(podstawówka plus gimnazjum), szkołą społeczną, która ma się nijak
do artykułu w Polityce. Pomijam takie drobiazgi, że i tu zdarzyło
się nauczycielowi zgubić klasówki, a jak klasa zrobi totalny chlew z
sali, to woźna nie robi im pogadanki, tylko wyraźnie mówi co o nich
myśli. Tak jak w każdej (państwowej też ) szkole jest młodzież,
która zajmuje się róznego rodzaju pomocą charytatywną, jest to
dostrzegane i chwalone, ale to ma jakiś taki...ludzki wymiar.

[joa66]

I jeszcze jedno. Różnicą, którą zaczynam zauważać to obecność
księdza w szkole państwowej. Na razie to tylko wrażenie, ale ciekawi
mnie jak duża jest jego rola.

[verdana]

W szkolach żoliborskich, ktore znam, rola ksiedza jest hm... zerowa?
W gimnazjum mojego syna księdza w ogóle nie ma - jest świecki
katecheta, w opinii mojego dziecka, całkiem niezły. Tak czy inaczej
nie jest to typowa szkola, bo ponad polowa klasy chodzi na etykę.
Co do drugiego problemu to jest tez zasadnicza róznica między walką
z chamstwem i nieprawidłowosciami, a załamywaniem się, gdy nie
wszyscy dookola serdecznie zajmują się delikwentem. Obawiam się, ze
niektorzy absolwenci z opisywanych w artykule szkół oczekują tego
drugiego.
Dziś wlasnie przyszła do mnie delegacja studentow, ze skargą na
dziekanat. Dla mnie to własnie jest racjonalne działanie - nie
rozpacz, ze z takim chamstwem żyć się nie da i rezygnacja ze
studiów, ani tez uznanie, ze Pani Z Dziekanatu jest Władzą i z nią
się nie wygra, tylko złożenie skargi gdzie trzeba i proba zmiany.
Zaręczam, że moi studenci nie konczyli szkół spolecznych, czasem nie
wiem, czy co poniektorzy w ogóle cos konczyli:-)
A w Górskim pani z sekretariatu znała kazdego ucznia i do niej
przychodzono sie wyplakiwac.

[agatka_s]

Ale czy nie przesadzasz (tak samo jak i artykuł) z rolą szkoły ?

A gdzie są rodzice. Gdzie inne środowisko poza szkołą (harcerstwo,
kluby sportowe, podwórko, krewni), gdzie inny prawdziwy świat poza
nawet załóżmy cieplarnianymi warunkami jakie stwarza szkoła ?

Jakoś nie chce mi się wierzyć że młodego człowieka można tak
kompletnie odizolować od rzeczywistości że nie wie że Pani w
dziekanacie może być chamska, a ludzie czasem oszukują dla
partykularnych interesów (np dają łapówki). Jeśli tak jest to
winiłabym raczej rodziców za taki stan rzeczy, a nie szkołe.

Moim zdaniem to przede wszystkim rola domu aby z jednej strony
nauczyć dziecko dawać sobie rade w różnych sytuacjach, czasem
niezbyt miłych (bo życie nie zawsze jest miłe a nawet jak mówił
klasyk: life is brutal and ful of zasadzkas), a z drugiej strony
dbac o to aby nie przekroczyc tej granicy zgody na to co nie jest
akceptowalne (najlepiej własnym przykładem, bo trudno wymagać od
dziecko aby się nie godziło na różne rzeczy jak sami nie buntujemy
się przeciw niczemu). Szkoła to raczej poligon dla tego co młody
człowiek wyniósł z domu, tym bardziej cenny bo młody człowiek ma
szanse skonfrontować wszystko w praktyce, skonfrontować w bardzoi
realnych czasem konfliktowych sytuacjach (vide sytuacja z Jana
Nowaka). Myślę że dobrze wyposażone dziecko spokojnie da sobie rade
(i nie zwariuje !!!!) i w elitarno-cieplarnianej Bednarskiej i
elitarno-wyścigowym Janie Nowaku-myślę że żadna szkoła nie jest w
stanie złamać, załamać czy poprzestawiać w głowie młodemu
człowiekowi jeśli ma on dobre podstawy wyniesione z domu.

Rola księdza ? Nie wiem co masz na myśli ? W szkole mojego syna
jest ksiądz jako nauczyciel religii, dzieciaki go uwielbiają bo na
lekcjach relgii bardziej gadają o wszystkim niż o samej religii
(ksiądz straszny gaduła podobno i ma wiele róznych zainteresowań).
Jakoś wpływu samego ksiedza na szkołę nie zauważyłam (choć akurat
wiem że w przeszłosci był jakiś incydent w Reytanie, z tym akurat
księdzem, zdajsie że chodziło o sławetne dni tolerancji).

[verdana]

To nie my przeciez, to artykuł!!! Z niego wynika, że mlodziez
wychodzaca ze szkół nie zetknęła się nigdy z "normalnym swiatem".
Mnie to tez dziwi, nie przeczę.
Choc wiem, ze akurat nie Bednarska, a Nowowiejska prowadziła w
pewnym okresie taka polityke, aby mlodziez miała kontakty głównie ze
szkołą.
Zwróć tez uwage, ze część (spora) rodzicow po to posyła dzieci do
takiej szkoly, aby zapewnic im "wlasciwe towarzystwo". Co wzmacnie,
nie osłabia działania szkoły. Znam , bardzo miłą zresztą matkę,
ktora wlasnie po to wyslala jedno dziecko na Bednarska, a drugie do
szkoły baletowej, by je odizolowac od dzieci z "gorszych rodzin". I
nie mogla się nadziwic, ze nie wiem, kim sa rodzice kolegów moich
dzieci.
O ile jestem przekonana, ze samo liceum wiekszości osób nie zmieni,
to już nie wiem, jak jest z gimnazjum i liceum, czyli
latami "najbardziej wrazliwymi". I o ile zgodze sie, ze Bednarska
dziecka z rozsądnej rodziny nie przemieni w mdlejacego na widok
niegrzecznej sekretarki młodzieńca, o tyle co do zlamania kregoslupa
przez szkołę typu Mokotowskiej - nie jestem pewna. Tlumaczenie przez
trzy lata, ze jestes marny, czesto powoduje , ze mlody człowiek w
to uwierzy (ja tam uwierzyłam). Niezaleznie od wsparcia domu.
Wprowadzenie w bezwzgledną rywalizację może spowodowac, ze wyniki
stana się wszystkim, później także w pracy. Ja konczyłam podobna
szkołę i wrogowi nie życzę, a co dopiero wlasnemu dziecku.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

joa66 napisała:

> Nie chciałabym, żeby moje dziecko dostowało spazmów, bo pani w
> sekretariacie jest niemiła

Artykuł nic nie mówi o tym, że dostają spazmów. Jest tylko napisane, że są
zniesmaczeni i jest to ukazane w świetle takim, jakby to była nietypowa, nie z
tego świata postawa. A ja się dziwię ludziom, którzy NIE SĄ zniesmaczeni. Jak
długo ludzi przejmujących się takimi rzeczami będzie się w Polsce uważać co
najwyżej za szalonych społeczników, co ruszają z motyką na słońce?

Ja byłabym ciekawa, jak opisani w artykule studenci reagują, gdy pani w
sekretariacie jest niemiła? Zwracają jej uwagę? Czy w męczeństwie przetrawiają
swój niesmak?

[agatka_s]

Nie przesadzajmy. Człowiek który wszystkim i wszędzie zwraca uwagę
bo ktoś jest niemiły, to taki ideał ? Ja raczej nie chciałabym tak
wychować swojego syna. To co proponujesz to pieniactwo. Takich
ludzi się nie bardzo lubi i zazwyczaj poprostu ignoruje, bo
wiadomo "ten typ tak ma" czepia się wszystkiego. Tacy ludzie co
zwracają wszystkim uwagę są zazwyczaj strasznie nieszczęśliwi...

Życie czasem wymaga aby policzyć do 10, i przejść spokojnie nad tym
co nas denerwuje. To się nazywa "być ponadto" (czasem politykom by
się przydało).

Pamiętam jak kiedyś moja juz nieżyjąca ponad 80-letnia babcia
zwracała uwagę każdemu młodemu człowiekowi, który powiedział
brzydkie słowo, i opowiadała nam o tym z dumą i jak wszyscy ją
błagaliśmy aby przestała bo w końcu ktoś jej w końcu zrobi coś
złego. Są sytuacje kiedy reagować można i należy i warto, ale
czasem trzeba dla własnego bezpieczeństwa, dla higieny psychicznej i
przede wszystkim dla normalnych stosunków z innymi "zamilknąć".

[joa66]

1) Już tłumaczę tego księdza. Rozumiem, że jezeli ksiądz uczy
religii, jest w danej szkole obecny na prawach każdego innego
nauczyciela. Ale spotkałam sie też z przykładami obecności
proboszcza parafii szkoły na uroczystościach szkolnych. Ponieważ
wiem jaką rolę w szkole czasami proboszcz chciałby mieć (kontrola)
ciekawa jestem jak to wygląda w praktyce.

2)"spazmy" to było celowe przerysowanie

3)zgadzam się, że podstawy wychowania to dom rodzinny, ale uważam,
że rola szkoły też jest duża. Gdyby nie to, wiele dyskusji na forum
byłoby niepotrzebnych - wybieramy szkołę , która gwarantuje dobrze
zdaną maturę i tyle. A jednak niektóre z nas pisały, że nie
chciałyby, aby ich dziecko było nauczane np. w systemie liceum przy
Mokotowskiej.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

> Nie przesadzajmy. Człowiek który wszystkim i wszędzie zwraca uwagę
> bo ktoś jest niemiły, to taki ideał ? Ja raczej nie chciałabym tak
> wychować swojego syna. To co proponujesz to pieniactwo.

I dlatego w Polsce urzędnicy bywają niegrzeczni, a w Niemczech, gdzie kontrola
społeczna posunięta jest daleko w stronę drugiego ekstremum - nie. Bo ludzie w
Polsce zwrócenie uwagi uważają za pieniactwo. Zauważ różnicę pomiędzy zwracaniem
uwagi bo tak, a zwracaniem uwagi, bo ktoś MNIE OSOBIŚCIE robi przykrość.

[agatka_s]

Nie prawda.

Ludzie, w tym i urzędnicy wszędzie bywają nieuprzejmi (i to często
dużo bardziej niż w Polsce, gdzie pod tym względem bardzo, bardzo
się polepszyło). Znam wiele krajów bo w kilku pracowałam, i moja
praca w ogóle wymaga wielu podrózy, nie mówiąc że pracuje w firmie
gdzie mamy około 50 narodowości, i to nie jest tak że akurat w
Polsce jest jakoś wyjątkowo źle. Powiem nawet, że w Polsce bywa
nawet często lepiej, bo Polacy mają sporą empatie, inteligencję
emocjonalną. Urzędnik w cytowanych przez Ciebie Niemczech może z
pozoru jest uprzejmy ale porusza się tylko w granicach przepisu i
nic tak po ludzku życzliwie nie zrobi. W Polsce pod tym względem
bywa często fajniej, bo ludzi bywają życzliwsi (choć ma to i drugą
stronę bo czasem bywają bezinteresownie niezyczliwi), często też
udaje się coś zrobić co z pozoru było niemożliwe bo przepisy tak
mówily.

Czy wyobrażasz sobie miłą pogawędkę z niemieckim policjantem w
stylu "Oj Pani kierowco, chyba się będzie manadacik płaciło" ? Coś
za coś, co kraj to obyczaj.

Podróże kształcą i czasem dają wiele do myślenia (jak już minie
taki pierwszy zachwyt bardzie zielona trawą u sasiada), że "ten
kraj" wbrew pozorom nie jest taki najgorszy.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Owszem, obyczaje niemieckie, jeśli już o nich mówimy, mają swoje wady. Mają
jednak jedną gigantyczną zaletę, którą przydałoby się wprowadzić w Polsce choć w
części: Stwarzają porządek w życiu społecznym. Wiesz, czego się po kim
spodziewać. Urzędnik nie zaskoczy cię przesadną życzliwością, ale też złym humorem.

Ale co tak naprawdę chcesz mi powiedzieć? Że to źle zwrócić uwagę komuś, kto
niegrzecznie się do nas odnosi?

[agatka_s]

anuszka_ha3.agh.edu.pl napisała:

> >
> Ale co tak naprawdę chcesz mi powiedzieć? Że to źle zwrócić uwagę
komuś, kto
> niegrzecznie się do nas odnosi?


Tak, czasem to "zle", bo czasem poprostu nie warto i cala awantura
rzadko przynosi dobry skutek (sorry ale nie spotkalam sie z sytuacja
aby jakakolwiek pyskowka dala cos dobrego, zazwyczaj to
tylko "spuszczenie" emocji). My i tak nie "wychowamy" chamskiej
osoby, zreszta nie jestesmy od tego (wystarczy ze mamy wlasne dzieci
do wychowania). Oczywiscie jesli sytuacja jest drastyczna, nalezy
zareagowac, np skladajac skarge na postepowanie danego urzednika.


A tak w ogole to ja nie mam takich doswiadczen-ja jestem zawsze
bardzo uprzejma i zazwyczaj spotykam sie z identycznym
traktowaniem. Probowalam sobie porzypomniec kiedy ostatnio bylam
gdzies nieuprzejmie potraktowana i naprawde nic mi nie przychodzi do
glowy. Ostatnio bylam w "hipotece" i musze powiedziec ze bardzo
mnie tam milo obsluzono, mimo ze to ja zrobilam bledy i w sumie
gdyby urzednicy mieli kierowac sie tylko prawem to chyba do dzis nie
mialabym nic zalatwionego. Nawet sluzba zdrowia z ktora ostatnio
mam doczynienia sporo-absolutnie nie mam nic do zarzucenia manierom
i uprzejmosci (mam ze na operacje mam czekac ponad 6 miesiecy, ale
to inna historia...)

Z tym zwracaniem uwagi to tak samo jak z nastolatkami. Jesli
rodzice czepiaja sie kazdej glupoty, wojuja o kazdy drobiazg to
trudno w takiej rodzinie sie funkcjonuje- i potem sa lamenty ze
nastolatki sa takie okropne.... Zwyczajnie czasem lepiej na cos
przymknac oko i wiedziec kiedy rzeczywiscie warto o cos kruszyc
kopie. To nie jest oczywiscie latwo, bo nas doroslych wiele rzeczy
ktore "wyprawiaja" nastolatki strasznie wkurzaja, ale naprawde
czasem warto zagryzc zeby, policzyc do 10. Tym bardziej ze
nastolatki kiedys przestaja byc nastolatkami (mam nadzieje !!!).

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Właściwie również na twój post odpowiedziałam kawałek niżej, pod postem Menodo.

Jedna uwaga: widzę, że my rozmawiamy dwoma językami. Mówimy obie - reagować na
niegrzeczne zachowanie, ale ty rozumiesz pod tym słowem awantury i czepianie się
wszelkiego drobiazgu, natomiast ja - asertywność. Ty chyba wyobrażasz sobie coś
zupełnie innego niż ja, gdy mowa o niewłaściwym zachowaniu.

[Gość: ally]

co kto lubi. mnie nie kręcą miłe pogawędki; od urzędnika państwowego oczekuję
szybkiego i profesjonalnego załatwienia sprawy oraz kultury osobistej, i do
widzenia. wolę płacić mandaty niż przed wejściem do urzędu zastanawiać się, na
kogo trafię i w jakim będzie humorze. jasne, w większości przypadków ludzie są
mili i pomocni, ale mało mnie to pocieszało, kiedy musiałam użerać się z
dziekanatem, który nie tylko problemów nie rozwiązywał, ale je tworzył.

wiesz, po czym w urzędzie za granicą można rozpoznać Polaka? kiedy wchodzi do
pokoju, kuli się w sobie, a jego postawa mówi "przepraszam, że żyję".

[morekac]

Bo panie w dziekanacie są nieśmiertelne...

[Gość: ally]

eee tam, z paroma miałam do czynienia. tylko jedna była wredna, ale za to jak...

[Gość: menodo]

anuszka_ha3.agh.edu.pl napisała:

> Ja byłabym ciekawa, jak opisani w artykule studenci reagują, gdy pani w
> sekretariacie jest niemiła? Zwracają jej uwagę? Czy w męczeństwie przetrawiają
> swój niesmak?

Podejrzewam, ze roznie. Ale np. mojemu synowi (6 lat w szkole opisanej w
artkule) zajelo troche czasu zanim nauczyl sie rozmawiac z "paniami w
dziekanacie". Nie dostawal spazmow, ale zwyczajnie wkurzal sie.Szybko jednak
zalapal jak walczyc o swoje (np. nagrody,studia rownolegle, formalnosci do
stypendium zagranicznego etc.)i okazalo sie, ze jest bardzo asertywny.
Slowem - mozna sobie z tymi paniami poradzic. Nawet po Bednarskiej. Tylko - PO
CO? Nie lepiej wymienic je na mile osoby chamskie, bardziej kompetentne i
zmotywowane do pracy?
Kompletnie nie rozumiem zarzutu kierowanego wobec szkol spolecznych, ze nie ucza
akceptacji patologii. Bardzo dobrze, ze nie ucza.

[joa66]

Menodo- jeżeli dobrze pamiętam szukasz liceum dla córki. Dlaczego
nie Bednarska, skoro chodził tam Twój syn? Nie byłaś zadowoona?

[Gość: menodo]

joa66 napisała:

> Menodo- jeżeli dobrze pamiętam szukasz liceum dla córki. Dlaczego
> nie Bednarska, skoro chodził tam Twój syn? Nie byłaś zadowoona?

W zasadzie powinnam byc zadowolona, bo moj syn swietnie zdal mature, studiuje na
2 kierunkach i bardzo milo wspomina swoja szkole. (Trafil tam po naprawde
chamskiej podstawowce, balam sie, ze w rejonowym gimnazjum bedzie mu jeszcze
gorzej, a byl bardzo delikatnym dzieckiem.)
Natomiast mnie w tej szkole zawsze cos irytowalo - jakis rodzaj zadecia, ktory
udzielal sie i dzieciom, i rodzicom.Zamkniety swiat, w ktorym my wybrancy
ludzkosci napawamy sie wzajemnym narcyzmem.
Sa ludzie, ktorzy dobrze sie czuja w takich klimatach, ja-nie; nie uwazam ze
powstanie Bednarskiej jest najwiekszym osiagnieciem Polski po '89 roku - takie
zdanie przeczytalam kiedys chyba na stronach szkoly...

Druga rzecz to dyskusyjny poziom nauczania.Moim zdaaniem za takie pieniadze i z
tak podobno fantastyczna mlodzieza mozna by zdzialac o wiele wiecej...A juz na
pewno nie powinno byc korepetycji przed matura ani uczenia sie dodatkowo jezykow
"na miescie".

Kolejna rzecz to - ogolnie rzecz biorac - sama jestem malo luzacka i zle sie
czuje w srodowisku luzakow, zwlaszcza gdy sa nimi nauczyciele mojego dziecka.

Moja corka jest zupelnie inna osoba, mniej zdyscyplinowana wewnetrznie; obawiam
sie, ze gdyby trafila w srodowisko "zlotej mlodziezy" swietnie by sie bawila
przez 3 lata, no ale co dalej?
Slowem - to niezla szkola dla dziecka uzdolnionego w jakiejs dziedzinie i
wewnatrzsterownego. Ale na przyklad dla tylko uzdolnionego - jak moja corka-
chyba jednak nie.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

> Kompletnie nie rozumiem zarzutu kierowanego wobec szkol spolecznych, ze nie ucza
> akceptacji patologii. Bardzo dobrze, ze nie ucza.

Bardzo dobrze. Uważam, że my wszyscy - Polacy - i tak mamy w sobie za dużo
akceptacji dla patologii. To łatwo sobie zracjonalizować argumentami o
tolerancji, nieczepianiu szczegółów, unikaniu pieniactwa. A przecież nie o to
chodzi. Chodzi o to, by skutecznie zmieniać swoje otoczenie. Tak, aby mnie żyło
się wygodniej. I innym też.

W jednych przypadkach skuteczne będzie napisanie skargi na urzędasa, tak że
oberwie od szefa.
W innych - skuteczna będzie asertywność.
Uważam, że wymaganie pewnych form jest to jest coś, co się wszystkim opłaci i
nie należy tego odpuszczać.

Przypomniało mi się takie zdarzenie, opowiadał mi to ktoś z rodziny. Poszedł
bodajże na pogotowie i obsługiwała go tam pielęgniarka. Pielęgniarka zwracała
się do niego per: "niech usiądzie, niech się rozbierze". I wówczas ów pacjent
lekko się zdenerwował i zwrócił uwagę pielęgniarce, że odnosi się do niego
niegrzecznie. I okazało się to słuszną metodą, bo pielęgniarka po prostu nie
wiedziała, że taka forma jest odbierana jako niegrzeczna. Podobno bardzo
przepraszała. I co? Można było nie zwracać uwagi, ale można było też zwrócić. I
opłaciło się.