DLACZEGO MĘŻCZYŹNI UCIEKAJĄ OD PODJĘCIA DECYZJI??

[Gość: KAJA]

Mam do Was pytanie. Nie jest ono może z dziedziny seksuologii, ale uczestnicy
tego forum nie z takimi sprawami sobie świetnie radzili. Chciałabym dowiedzieć
się dlaczego niektórzy mężczyźni uciekają od podejmowania decyzji i jasnego
postawienia sprawy. Drążę ten temat, ponieważ 1,5 m-ca temu na urlopoie w
górach poznałam faceta. Obustronne intensywne zainteresowanie od pierwszego
wejrzenia. Parę naprawdę niezapomnianych chwil. Duże przeszkody-ponad 200 km, a
więc mieszkanie i praca; ja jestem wolna, ale on rozwiedziony, dziecko 8 lat
(b.częste kontakty) i mieszka z kobietą, która postawiła go do pionu po
rozwodzie, ale której podobno nie kocha. Minął miesiąc wypełniony setkami SMS-
ów i telefonami. Kilka razy mówił, że rozważa możliwość ponownego przewrócenia
swojego życia do góry nogami. Przez ten czas był dwa razy służbowo w moim
mieście. Po drugim pobycie-kilkudniowym, przerwanym podobno przez jakieś nagłe
kłopoty w pracy-wrócił do siebie i przez tydzień nie dał znaku życia. Dla mnie
sprawa była jasna-minęło mu wakacyjne zafascynowanie, w domu pewnie nie jest
tak źle jak mówił itp. Albo należy do tych facetów, którzy są w stanie stanąć
na głowie, żeby "zaliczyć" kobietę, która im się spodoba, a potem tracą
zainteresowanie. OK, ja to wszystko mogę zrozumieć (chociaż szkoda ,ze to
właśnie mnie spotkało!). Tylko dlaczego on nie potrafi tego powiedzieć?
Schowałam swoją dumę i zadzwoniłam do niego z takim pytaniem, prawie włożyłam
mu w usta tekst typu "było miło, ale to nie ma szans na jakiś dalszy rozwój,
sorry", wystarczyło, żeby przytaknął. A on stwierdził, że nie może tak
powiedzieć, bo mu nie przeszło, ale ma milion problemów-z pracą, z dzieckiem, z
rodzicami, w domu to już tylko rozmowy "służbowe" itp. itd. i on musi się
jeszcze zastanowić. Stanęło na tym, że jak się zastanowi to da znać. No i 2
tyg. ciszy. Żeby się z niego całkiem wyleczyć potrzebuję ostatecznego
zamknięcia sprawy, a nie takiego zawieszenia. Dałam mu okazję łatwego
zakończenia, a on zachował się jak tchórzliwy asekurant. Z opowiadań koleżanek
znam takich więcej. Bardzo chciałabym zrozumieć ten mechanizm. Proszę,
podzielcie się ze mną swoimi doświadczeniami i refleksjami. Nie ukrywam, że
bardzo mnie to wszystko zdołowało i być może traktuję ten post jako pewną
terapię.

[Gość: Bona]

Może asekurant, może nie asekurant. (Ale mądre, no nie?) Ale poważnie - tego
typu asekurację stosują równie często mężczyżni, jak i kobiety. Faktycznie, z
różnych powodów niektórym ludziom trudno przechodzi przez gardło słowo prawdy.
Bo nie chcą sprawić przykrości. Jakby takie zawieszenie było mniej przykre.
Może chcą podtrzymać swój wyidealizowany wizerunek - bo przyznanie, że "było,
minęło" trochę go psuje? Może..
Ale weż też pod uwagę, że facet ma trochę nieprzyjemnych doświadczeń. Z
kamienia, chyba nie jest. I może po prostu obawiać się kolejnego zaczynania
wszystkiego od początku. Że w domu tylko rozmowy "służbowe", nie musi znaczyć
że łatwo przyszłoby to - ot, tak sobie - zostawić. Podobno obecnej partnerce
dużo zawdzięcza. Perspektywa średnio przyjemna, mimo wszystko. A jeśli czuje
się zobowiązany? Wprawdzie nie jest to powód do pozostawania w związku, ale
może być przeszkodą w jego zakończeniu. "Murzyn zrobił swoje, murzyn może
odejść". Murzyn, czyli aktualna partnerka. No i jeszcze jedna sprawa :
wiedziałaś, że wiążesz się z mężczyzną, który ma szereg zobowiązań. Powinnaś
sobie zdawać sprawę, że bierzesz i ten "bagaż". Sytuacja typu "albo rybki, albo
akwarium - albo mętna woda". Dobrze Cię rozumiem, ale nie wydaje mi się żeby
naleganie na szybkie i jasne wyklarowanie sytuacji coś dało. Raczej może coś
pogorszyć. Nie pozostaje nić innego, jak uzbroić się w cierpliwość i
wyrozumiałość, albo dać sobie spokój. Jeśli potrafisz.
Na koniec jedno pytanie : czy nie sądzisz, że Wasza znajomość jest trochę zbyt
świeża, żeby od razu podejmować tak istotne decyzje? Ty nie masz takich
doświadczeń jak on. On się już sparzył. Jeśli dmucha na zimne, nie można mu
mieć tego za złe.
Pzdr!

[Gość: KAJA]

Droga Bono, tak sobie pomyślałam, że może właśnie Ty napiszesz coś pierwsza i
bardzo się z tego cieszę, bo cenię Twoje wypowiedzi. Dziękuję. To wszystko co
piszesz, to jest dokładnie to co "tłukę" w mojej głowie na okrągło. Zgadzam się
z tym i tak też brzmiały nasze rozmowy o tej sytuacji (dopóki jeszcze były).
Nie naciskałam absolutnie na szybkie podjęcie ostatecznej decyzji, bo sama bym
się wystraszyła, gdyby tak szybko ją podjął. Ale wyjścia były dwa: albo
ciągniemy to dalej i coraz lepiej się poznajemy, albo kończymy i żyjemy jakoś
dalej bez siebie. A żeby się poznawać, potrzebne są kontakty, a nie cisza. W
związku z powyższą wydaje mi się, że on już podjął decyzję o tej drugiej
alternatywie. Właśnie ta niepewność najbardziej mnie męczy. Gdybym miała
pewnośc lepiej poradziłabym sobie z tą sytuacją. A z drugiej strony czasem
wydaje mi się, że on sobie spokojnie siedzi i śmieje się jak to udało mu się
skręcić następną naiwną i romantyczną.
Pozdrawiam ciepło!

[Gość: dina]

Droga Bono. Miałam podobną nieco sytuację . Byłam z facetem, który miał inną
kobietę, widywaliśmy sie raz na dwa miesiące, mieszkałam troche u niego. Jak
wyczaiłam, że on tej kobiety raczej nie zostawi na moja rzecz, bo jak twierdził
on ją kocha ( mnie też kocha niby). W pewnym momencie przestało mi to pasować
więc zinęłam manatki, wsiadłam w samolot i dobitnie dałam mu do zrozumienia ,
że z nami juz koniec. To było ze trzy lata temu . No i potem on dzwonił z
oferta nowej "tylko przyjąźni" na którą przystałam ( podkreśliłam , że nic
więcej) po czym zaczął znowu bredzić o miłości. Sytuacja powtórzyła się ze dwa
razy i w końcu żeby uwolnić się od niego przestałam odbierać jego telefon. To
mi przysłał list, w którym zapewniał mnie , że dojrzał i sie zmienił.No ale ja
w to nie wierzę.
Pytanie brzmi:
Dlaczego nie mając nic do zaoferowania cały czas mnie męczy i nie daje spokoju?
Dlaczego to trwa tak długo? Czego on do cholery chce? Muszę dodać , że jego
nieustanne telefony sporo namieszały w moiom nowym związku.Bono, mogłabyś
powiedzieć co o tym myślisz?

[Gość: Momo]

Miła KAJU!
przykre to, ale takie jest życie. Jedyne co mogę Ci zaproponować, to - jesli
potrafisz - pisz do niego krótkie listy, niech ma o czym myśleć, nie mówię, aby
to były wyznania miłosne, bo sie przestraszy, ale coś w rodzaju dziennika, co u
ciebie słychać, jak załatwiłaś jakieś tam ważne dla ciebie sprawy, cokolwiek,
aby dawać mu materiał do wspomnień i jednocześnie zapewnienie,ze nadal o nim
myślisz. Bo jesli nawet nic z tego nie wyjdzie, to mozesz zyskać (i on też )
wspaniałą przyjaźń na lata.
Życzę powodzenia i uśmiechu.Momo

[Gość: KAJA]

No właśnie, takie jest życie. Powtarzam sobie to codziennie i z każdym dniem
funkcjonuję coraz lepiej. Jednostronne pisanie to nie w moim stylu. Nie pozwala
mi na to duma czy jak to tam nazwać. A facet zbyt mi się podoba intelektualnie,
mentalnie i fizycznie, żebym mogła się z nim tylko przyjaźnić.
Dziękuję Ci za rady i słowa otuchy! Postaram się uśmiechać!
Pzdr!

[Gość: Dar]

Przeczytałem na tym foru wszystkie Twoje wątki i ofszem są ciekawe, wiem że
sama wychowujesz syna 13 letniego dlatego jestem bardzo ciekawy jak to się
stało, że jesteś sama powiedz coś o sobie.
pozdr.

[Gość: Bona]

A może Ty najpierw powiedz, czy Zenek to Twój drugi nick?
Może się mylę, ale coś mi tu znajomo pachnie :))) Przypuszczam, że błędy są
zamierzone :))) Pzdr!

[Gość: lucki]

Oczywiscie, że Dar i zenek to ta sama osoba. Wystarczy spojrzeć na adres, spod
którego łączy się z siecią. A to spryciarz. :-)))))

[Gość: zenek]

Trudno nie udało się - ale macie nosa - gratuluje.
pozdrawiam serd.

[Gość: zenek]

Intencją było ( żart ) wywołanie oburzenia w stylu "co cię to obchodzi" z
komentarzem ale Lucki to zepsuł.
pozdrawiam

[Gość: Bona]

Gość portalu: zenek napisał(a):

> Intencją było ( żart ) wywołanie oburzenia w stylu "co cię to obchodzi" z
> komentarzem ale Lucki to zepsuł.
> pozdrawiam

Ależ, Zenku, Lucki nic nie zepsuł. Ja się nie oburzyłam, tylko ubawiłam. A
odpowiadać i tak nie zamierzałam, bo - jak to już onegdaj się zdarzyło - zapytano
mnie o moje życie i moje sprawy w wątku, ktory tego w żaden sposob nie dotyczy.
No i nie mam mam zwyczaju odpowiadać na jakiekolwiek pytanie w stylu "co cię to
obchodzi" :)))
Pzrd!

[Gość: KAJA]

Zenku, gdybyś pogrzebał w starych postach, znalazłbyś coś o szczęśliwym związku
Bony. Jak jesteś tak bardzo ciekawy, to sobie poszukaj i nie męcz jej już!
Pzdr

[Gość: zenek]

OK - dzięki poszukam !
pozdr.

[Gość: orzeszek]

Zgadzam sie z Bona, ze nie tylko mezczyzni, ale tez i kobiety (powiem brzydko)
sciemniaja. Dlaczego tak jest: powodow moze byc mnostwo, cala gama sytuacyjnych
(choroba tego pana, wielkie klopoty w pracy, zginal mu Twoj nr telefonu, itd
itp, im dalej wymyslam, tym bardziej przychodza mi banalne pomysly do glowy) i
podmiotowych (ten pan tak juz ma, ze lubi naobiecywac, a potem ciezko mu
dotrzymac, chce-jak pisze Bona oszczedzic Ciebie, lub swoj wizerunek itd, itp).
Jaka jest prawda wie rzeczony pan, chociaz moze byc i tak, ze jego poziom
refleksji (a zdarza sie to naprawde czesto) nie pozwala na odpowiedz: dlaczego
zwlekam z podjeciem decyzji.
Co, moim zdaniem, wazne w tej sytuacji to to, ze jego zachowanie Tobie nie
sluzy (tak zakladam opierajac sie na Twoim poscie). Proponuje Ci zebys
zastanowila sie nad tym co aktualnie czujesz do tego pana, co czujesz w tej
sytuacji (sytuacji zawieszenia, opuszczenia-nie wiem jak to odbierasz) i
postarala sie w dogodnych dla Ciebie warunkach (czas na rozmowe, odp miejsce)
twarza w twarz np przekazala te informacje rzeczonemu panu. Zrob to wg takiego
klucza:
1. opisz jego zachowanie (co robi, a czego nie, ale nie krytykuj jego jako
osoby)
2. powiedz co to zachowanie w Tobie powoduje (uczucia, emocje, stan)
3. powiedz jak wolalabys zeby sie zachowal (np powiedzial Ci co dalej)
4. okresl nieprzekraczalne granice pojawienia sie pozadanego zachowania
W takiej sytuacji kolejne sciemnienie moim zdaniem spokojnie mozesz uwazac za
sciemnianie wlasnie. Bo owszem, moze zdarzyc sie, ze dorosly mezczyzna
(doswiadczony zreszta) jest tak oglupialy i niezdecydowany, ze tygodniami nie
potrafi sie ustosunkowac. Czy jednak chcesz byc z takim mezczyzna?

[Gość: KAJA]

Tak jak napisałam w odpowiedzi na post Bony-cały czas dopuszczam możliwość, że
jest on inteligentnym i wygadanym ściemniaczem i żyje sobie spokojnie mając
mnie gdzieś. I to budzi we mnie wiadome uczucia!! Ale cały czas też jest myśl:
a może nie, może jest tak jak pisze Bona. Wiesz jak to jest, nadzieja umiera
ostatnia. Uczucia kłębią się we mnie różne. Czasem górę bierze urażona duma, a
czasem żal, że poznałam faceta, który tak bardzo mi się spodobał pod wieloma
względami i wyszło tak jak wyszło. Zrobię jak radziła Bona-poczekam
cierpliwie, "lecząc się" jednocześnie z tych uczuć.
Dzięki za konstruktywne wnioski, które pozwoliły mi trochę lepiej to sobie
poukładać w głowie.

[Gość: KAJA]

A może jakiś mężczyzna wypowie się na temat? Może jakiś "zawodowy ściemniacz":))

Faceci sa z natury poligamistami

[Gość: JB]

[Gość: JB]

Facet nie ma ochoty zrywac definitywnie "zwiazku" z Toba ani z kobieta z ktora
mieszka. Czasem trudno sie zdecydowac na gwaltowny ruch, poza tym niekiedy to
nie ma sensu, dla niego obecny uklad jest na reke. Co innego ceni w Tobie a co
innego w kobiecie z ktora mieszka.

[Gość: KAJA]

I co, wszyscy faceci tak mają?? Bo mi się wydawało, że poznałam w swoim życiu
paru monogamistów, ale może dobrze się kamuflowali.
Pzdr

[Gość: yaa]

Skoro wywołany został jakiś mężczyzna to yaa wtrące moje trzy grosze, choć nie
jestem "zawodowym ściemniaczem". Odpowiedzi może być kilka.
Po pierwsze może to być tak, że Ty mylisz trochę uczucia. A przynajmniej mylisz
się co do jego uczuć. Może była to po prostu chwilowa fascynacja Tobą -
fascynacja, która ma to do siebie że pojawia się jest gwałtowna ale niestety
szybko się kończy.
Po drugie może ten facet ma rzeczywiście jakieś problemy i chce się z nimi
uporać a potem wróci do Ciebie i będzie wspaniale (choć wydaje mi się to b.
mało prawdopodobne).
Po trzecie może być to typ "łowcy głów" (przepraszam za to określenie).
Szczerze mówiąc jednak nie sądze. Ktoś taki zachowywałby się inaczej, nie
opowiadałby tyle o sobie, swoich problemach i przeżyciach.
Po czwarte rację ma Bona (jak zwykle zresztą), że ten człowiek ma swoje
doświadczenia, niezbyt miłe zresztą i być może po prostu obawia się kolejnej
próby - tym bardziej, że oznaczałoby to jak sama piszesz "ponowne przewrócenie
swojego życia do góry nogami". On coś sobie po rozwodzie zbudował, jakoś
poustawiał sobie życie - i teraz jest mu ciężko to wszystko zburzyć. Każdy
człowiek ma zakodowane naturalne dążenie od spokoju, do tego aby w życiu
znaleźć swoje miejsce - aby mieć ten spokojny port gdzie można się schronić w
czasie burzy. I nawet jeśli ten port nie jest specjalnie miły i przytulny - gdy
w porcie prowadzi się tylko "służbowe" rozmowy - to przynajmniej dobrze, że
jest. Pewnie, że można to porzucić i trafić z inną osobą lepiej, ale naprawdę
potrzeba dużo odwagi, silnej woli i zdecydowania aby zaczynać po raz kolejny. I
nie nazywałbym tego cwaniactwem czy tchórzostwem - po prostu ciężko mu podjąć
decyzję o wywróceniu swojego życia do góry nogami po raz kolejny.
Nie jest też do końca tak, że on o Tobie zapomniał i dlatego nie dzwoni - może
jemu też jest z tym źle - ale postanowił, że trzeba zacisnąć zęby i przeczekać?
Nie jest to najsympatyczniejsze ale może on uważa to za najlepsze - a nie
kończy tego jednoznacznie, bo nie jest pewny swoich uczuć?
Poidsumowując - wydaje mi się( o ile można postawić diagnozę z kil;ku postów),
że nie jest on typem "męskiej szowinistycznej świni" ale raczej facetem dla
którego jesteś osobą ważną , może nawet bardzo ważną ale chyba jest coś
ważniejszego (coś nie ktoś) - jego z trudem zbudowane po rozwodzie życie. Jeśli
masz dużo siły a Twoje uczucie do niego jest na tyle silne, żeby przekonać go
do zniczczenia tego wszystkiego a potem do wspólnego budowania wszystkiego od
początku (bo samo niszczenie jest nic nie warte) - spróbuj. Jeśli to uczucie to
nie jest tak silne - odpuść sobie. Wybór należy do Ciebie.
Tyle moich męskich spostrzeżeń.
Pozdrawiam
Yaa

[Gość: KAJA]

Dziękuję Cii bardzo za męskie spostrzeżenia. Teoretycznie ja to wszystko wiem.
Jeśli czytałeś moje odpowiedzi na poprzednie posty, to wiesz, że biorę pod
uwagę i wakacyjną fascynację, która przeminęła, i "łowcę głów", i cały natłok
problemów, które go dopadły. Trafiłeś w dziesiątkę z tym poustawianym po
rozwodzie życiem, które ciężko porzucić - rozmawialiśmy o tym nie raz i wiem,
że myślał o tym cały czas. Ja to wszystko mogę zrozumieć i przyjąć. I nie tyle
chodzi mi o to, dlaczego urwał nasz kontakt (bo tego nikt z nas na tym forum
nie zgadnie), ale bardziej o to, dlaczego w ten sposób - przez takie ostre
cięcie. To mnie kopnęło najbardziej, bo o każdej z tych przyczyn mógł mi
powiedzieć (no pewnie oprócz przypadku łowcy głów:)) i tylko tego bym chciała.
Nie jestem histeryczną małolatą, która zasypywałaby go potem telefonami i on o
tym wiedział. Dlatego uważam, że tchórzliwie uciekł myśląc sobie "a, nie odezwę
się więcej, to samo jakoś przyschnie".
A siły moich uczuć nie ma co rozważać, bo do miłości nie można nikogo zmusić i
ja nie mam zamiaru tego robić.

Tak jak napisałam wczoraj, potraktowałam mój post jako pewną terapię.
Potrzebowałam spojrzeń obcych, obiektywnych ludzi - i rzeczywiście - Wasze
wypowiedzi pozwoliły mi popatrzeć na sprawę z większym dystansem i poprostu
przyjąć pewne fakty za dokonane i pogodzić się z nimi (a przynajmniej próbować
pogodzić). I za to Wam bardzo dziękuję.
A gdyby ktoś miał jeszcze jakieś refleksje, to chętnie poczytam.
Pozdrawiam

[iz2001]

Moja rada: odpuść

[Gość: Malwina]

Za bardzo sie na niego napalilas i sie przestraszyl. Teraz zamiast
spontanicznosci oczekujesz jasnych deklaracji, prawie umow, a on nie dosc ze
pewnie sam do konca nie wie co czuje, to nawet nie ma szans tego sprawdzic, bo
teraz juz kazdy gest z jego strony bedzie przez ciebie odebrany jako wielka
nadzieja, zobowiazanie. To bardzo nieprzyjemne dla niego i bolesne dla ciebie,
wiec sadze ze z takiego ukladu juz nic nie bedzie.
Ten problem jest w tobie, tylko ty sama mozesz sobie pomoc dajac sobie luz, ale
nie bedzie to z poczatku latwe.

[Gość: luk]

Jestem takim facetem po rozwodzie, ktory "ustawil sobie zycie",
ale kocha/nie-kocha swojej obecnej partnerki, tylko nie moze jej rzucic
ze wzgledu na cierpienie jakiego na pewno musialaby zaznac, wiec
mysle sobie, ze milosc to nie wszystko, wazny czlowiek. Mozna nie
spelniac pewnych pragnien. A w milosci najwazniejsza jest przyjazn.
Ale, czasem kusilo mnie, chcialem,
raz nawet doszlo do czegos, ale wycofalem sie. To byla bardziej namietnosc
niz milosc. Moja partnerka jest raczej oziebla, a przynajmniej ma z tym problem
(w dziecinstwie byla zgwalcona). W pewnym sensie gardzi seksem. Myslalem
ze moze 'skok w bok' nie zaszkodzi od czasu do czasu, ale zauwazylem
ze bedac polaczonymi ze soba emocjonalnie, stanowimy pewna jednosc,
i ma to wplyw negatywny na nia (moja obecna partnerke), wiec wycofalem sie.
Tym bardziej ze nie umiem, jak widze, skakac z kwiatka na kwiatek. Bardzo
to splyca emocjonalnosc. Tak przynajmniej ja to czuje. Balbym sie angazowac w
cos nowego, powaznego. Ale, to ze ten gosc nie mowi otwarcie z Toba o tym co
sam czuje jest nie w porzadku, poniewaz uniemozliwia ci tym samym doswiadczyc w
zyciu byc moze gdzies przechodzacej milosci. Trzyma Cie w pewnym sensie na boku.
To ze nie wyobraza sobie co Ty przezywasz, lub wie, ale nie reaguje, swiadczy o
tym, co mowisz, o tchorzostwie. Ale nie popadaj w zaogolnienia. Zaogolnienia
wiesz, to tak jak: wszystkiemu winni sa Zydzi, Arabi, Szwaby,etc.
Juz sie mscisz. Moja pierwsza zona byla alkoholiczka. Tez ulegalem tej pokusie
ze wszystkie kobiety to k... Ale moim najblizszym i najprawdziwszym
przyjacielem jest kobieta, wiec trudno bylo. Moja ex tez sie mscila na
facetach, biorac sobie mnie, naiwnego, niewinnego, niedoswiadczonego. Nie
popadaj w te glupote. Ludzie sa rozni, najprzerozniejsi. Badz soba, a obcy beda
Cie unikac. A jesli jest on w nia zaangazowany, odejdzie do Ciebie, a potem
bedzie do niej wracal od czasu do czasu, bo nawet najsmaczniejszy kasek nudzi
sie. Lepiej szukaj kogos samotnego i najlepiej bezdzietnego, jesli nie
potrzebujesz dodatkowych stymulacji umyslowo-emocjonalnych. Bo swirowanie jest
dobre dla artystow, ktorzy wspolzycie traktuja jako natchnienie do pracy
tworczej. Wiazanie sie z kims kto juz przeszedl przez jakis zwiazek, i to
powazny, wymaga powaznego zalatwienia wszystkich doswiadczen. Musialabys dlugo
rozmawiac z kims takim, pojac caly problem. Poza tym do dzisiaj, czesciowo,
emocjonalnie jestem zwiazany z moja eks, i musze nad tym panowac. Ale, to jest
bardzo pozytywne doswiadczenie w moim przypadku, ucze sie rownowagi. Mialem za
duzo emocji, za malo mozgu.Bylem zaslepiony emocjami. Musialem troche umrzec
emocjonalnie i rozwinac sie intelektualnie. To sa skomplikowane sprawy.

[frisky2]

Luk bardzo ciekawie to napisales.
Jesli chodzi o twojego faceta Kaju, to nie sadze zeby byl to sciemniacz. Wydaje
mi sie ze on sie boi podjecia decyzji - w te albo tamta strone. Boi sie
zaangazowac, ale tez boi sie powiedziec: koniec.
Jesli chcesz zeby sie odkryl przed toba, zaoferuj mu po prostu przyjazn bez
zobowiazan. Wtedy bedzie wiedzial, ze nie utraci ciebie w razie gdyby
powiedzial o swoich obawach, ale tez bedzie wiedzial, ze nie ma w tej chwili
obowiazku sie na 100 proc. angazowac. I to pomoze mu sie odkryc i postawic
sprawe jasno (i uczciwie - jak pisze luk. ten facet chyba rzeczywiscie nie
zdaje sobie sprawy, ze zwlekajac z decyzja naraza ciebie na niepotrzebne - moze
- czekanie).

[Gość: ola]

bardzo mi ciebie zal! To samo zdarzylo sie mi.Mezczyzna pare razy milkl,mimo ze
prosilam go by zawsze wytlumaczyl przyczyne.On twierdzil ze sie unika bolu.Aja
ze duzo gorzej jest bez wyjasnienia bo to tal jakby ciebie nie bylo i nie
bylabys wazna albo wprost nielubiana.Nienawidze tego milczenia bo sprawia
najwiecej bolu.ja nawet napisalam mu"powodzenia" by dac mu szanse odpisac to
samo - zupelnie zignoorowal.Zniknal przed moim wyjazdem i nawet nie zyczyl
szczesliwej podrozy! Czuje sie fatalnie, jakby mnie wprost ni znosil!!A ja mu
nic nie zrobilam poza duzym zaufaniem!Prosze wyblagaj "swojego" o wyjasnienie
bo wydaje sie byc az takim draniem jak "moj".wszystkiego dobrego

[Gość: ola]

kaja, to ja. autorka ostatniego listu.przepraszam za szybko napisany list is
chce poprawic jedno zdanie: mianowicie: "twoj" NIE wyglada na takiego drania
jak "moj" dlatego wyblagaj wyjasnienie. wszystkiego dobrego.

[Gość: smyk]

Facet Was nie chcę i tyle.
Z tym błaganiem dajcie sobie spokuj to naprawdę nieprzystoi.

[Gość: Una]

Kaju, prawie wszystko zostało już w Twojej sprawie powiedziane, ale... Wydaje
mi się, że w natłoku dobrych rad i rozważań typu: czy facet to ściemniacz, czy
zagubiony w życiu i szukający właściwej drogi, umknęła jedna sprawa bardzo
adekwatna do tytułu tego wątku. Nie wiem czy dobrze zrozumiałam, ale Twój
wybranek mieszka z inną kobietą - prawda? Czy nie przeszkadza Ci, że sypia
równocześnie z Tobą i z Nią? Mogę zrozumieć wszystko, no prawie wszystko, ale
tego akurat nie. Wiem też, że są osoby, którym to nie przeszkadza i być może do
takich należysz. Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: dina]

Droga BOno!! tam na górze jest post ode mnie ( chyba trzeci czy czwaty) .
Mogła byś coś powiedzieć?Ciekawa jestem Twojej opinii jako eksperta od spraw
damsko-męskich. No i ja naprawdę nie wiem o co chodzi!!! A chciała bym sie
dowiedzieć....

Do Diny

[Gość: Bona]

Ja ekspertem od spraw damsko męskich? Qrczę,dzięki za komplement - ale ja bym
się nie przeceniała :)))
Ale , oczywiście, mogę powiedzieć, co o tym myślę. A myślę, że może być kilka
przyczyn tego, że facet się upiera. Twierdził, że kocha i Ciebie, i inną
kobietę. Może to prawda, ale skoro Tobie taki układ nie odpowiada - co przecież
jest zupełnie zrozumiałe - bardzo dobrze zrobiłaś odchodząc. Jesli się tak
długo upiera, to może faktycznie mu na Tobie zależy - tylko wynika stąd ,że on
chce mieć wszystko i nie bardzo liczy się z Twoimi uczuciami i potrzebami.
Tobie daje siebie kawałek (okruchy z pańskiego stołu?!), w zamian chce od
Ciebie wszystkiego. Cwany, skubaniec! I jeszcze miesza w Twoim nowym związku!
Jego postępowanie jest po prostu nie fair. Świadczy nie tyle o uczuciu i
konsekwencji, ale bardziej o egoizmie. Dla mnie wyglada na to, że facet
zachowuje się jak rozkapryszone książątko - jak mu się zabawka podoba, będzie
się upierać, dopóki nie dostanie porządnie po uszach.
Albo jest jeszcze inaczej - może nie potrafi się pogodzić z tym, że odchodząc
dałaś mu do zrozumienia, że Twój świat na nim się nie kończy i cierpi jego
urażona męska duma. Drąży, bo jeśli wydrąży, potwierdzi tym swoją wartość jako
mężczyzny, któremu nie można się oprzeć. Macho z brazylijskich seriali, czy co?
Też nieciekawie...
Przepraszam, że tak się wyrażam o człowieku, którego darzyłaś uczuciem i
szacunkiem na pewno też. Ale chciałaś wiedzieć, co o tym myślę - tak właśnie
myślę. Tak można wnioskować na podstawie tego, co napisałaś. I tak zrobisz, jak
będziesz chciała - w końcu Ty wiesz najlepiej, czy Twój nowy związek jest wart
utrzymania. A w te powroty i zapewnienia, że teraz już będzie inaczej, to ja w
ogóle nie wierzę. A tę wiarę biorę i z obserwacji, i z własnego doświadczenia.
Pozdrawiam :)

[Gość: dina]

Dzięki Bona. Fajnie, że odpowiedziałaś. No i ja tak myslałam, że to
taka "samcza duma" i egoizm ale byłam ciekawa, jak to odbierze ktoś kto nie zna
mnie ani jego.
Nie zamierzam do niego wracać ale czasami...tak mi jakoś...no bo oprócz tego,
że w sprawach damsko-męskich był not fair to w innych kontekstach to bardzo
fajny facet. No ale tak na serio to sobie nim głowy nie zaprzątam tylko jak
dzwoni to czuje taka mieszankę złości, żalu i bezsilności ( bez sensu). Nie
jest łatwo zapomnieć o kimś kogo się kochało a kto cały czas o sobie
przypomina.Może o to właśnie mu chodzi?

Do Diny

[Gość: Bona]

Gość portalu: dina napisał(a):

>jak
> dzwoni to czuje taka mieszankę złości, żalu i bezsilności ( bez sensu). Nie
> jest łatwo zapomnieć o kimś kogo się kochało a kto cały czas o sobie
> przypomina.Może o to właśnie mu chodzi?
-----Najszbciej o to! Ale kto to może wiedzieć? Chyba tylko on, a i to nie na
pewno:) Faceci ocean atramentu wypisali i niejedną klawiaturę wykończyli
narzekając na kobiety, którym nie wiadomo o co chodzi - bo nielogiczne,
niekonsekwetne itd, itp... Wśród nich - co jeden to "logiczniejszy", nie sądzisz?
Pzdr!

[Gość: dina]

No nie? W najlepszym wypadku trafisz na histeryka....pzdr. Jeszcze raz
dzięki :-)

[Gość: KAJA]

Gość portalu: Una napisał(a):
> Nie wiem czy dobrze zrozumiałam, ale Twój
> wybranek mieszka z inną kobietą - prawda? Czy nie przeszkadza Ci, że sypia
> równocześnie z Tobą i z Nią? Mogę zrozumieć wszystko, no prawie wszystko, ale
> tego akurat nie. Wiem też, że są osoby, którym to nie przeszkadza i być może do
>
> takich należysz. Pozdrawiam serdecznie.

Nie należę do takich osób. Przeszkadzało.
Pozdrawiam również.

[Gość: ola]

smyku przeciez nie chodzi o odzyskanie facet, tylko zeby zachowal sie z
szacunkiem do kobiety i zakonczyl w grzeczny cywilizowany sposob.Przeciez nic
nie szkodzi powiedziec (czy napisac): Powodzenia i zycze szczescia w zyciu! A
tak jakby kobieta byla niczym i nie zaslugiwala chociaz na odrobine
ciepla.Niech kulturalnie skonczy is zniknie!

[Gość: smyk]

Olu! To jest proste, facet robi takie uniki bo tak mu dobrze i na pewno nie
jest to zaangażowanie a wykorzystanie seksualne bez uczucia,kilkakrotnie się
już w życiu z tym spotkałem.

[Gość: ola]

dziekuje smyku za odpowiedz. on tez powtarzal mi ze nie mam sie przywiazywac bo
mu skomplikuje zycie. a wiesz ze mi sie to bardzo dziwne wydaje ze mezczyzna
moze sie tak zachowac i nie miec wyrzutow sumienia.w moim wypadku on wiedzial
ze bardzo sie sparzylam poprzednio, a mimo to tak sie zachowal.a obiecal ze
pomoze odzyskac zaufanie.a zaszkodzil tak bardzo ze juz nikomu nie ufam.to
mezczyzna nie ma wyrzutow sumienia?

[Gość: smyk]

Gość portalu: ola napisał(a):

> dziekuje smyku za odpowiedz. on tez powtarzal mi ze nie mam sie przywiazywac bo
>
> mu skomplikuje zycie. a wiesz ze mi sie to bardzo dziwne wydaje ze mezczyzna
> moze sie tak zachowac i nie miec wyrzutow sumienia.w moim wypadku on wiedzial
> ze bardzo sie sparzylam poprzednio, a mimo to tak sie zachowal.a obiecal ze
> pomoze odzyskac zaufanie.a zaszkodzil tak bardzo ze juz nikomu nie ufam.to
> mezczyzna nie ma wyrzutow sumienia?

Olu! Mężczyźni też ludzie. A Ty nie trafiłąś widocznie na "CZŁOWIEKA" tylko
Kanalię

[Gość: ola]

szmyczku dziekuje ze zadales sobie trud na wyczerpujaca odpowiedz ze jestes
taki cieply.Caluje z wdziecznosci twoja kochana buzke. juz skonczylam
zrzedzenie na temat tego drania do szescianu!Pa(przepraszam za taki polski -
wychowana jestem zagranica.pa! :-) ****

[Gość: smyk]

Gość portalu: ola napisał(a):

> szmyczku dziekuje ze zadales sobie trud na wyczerpujaca odpowiedz ze jestes
> taki cieply.Caluje z wdziecznosci twoja kochana buzke. juz skonczylam
> zrzedzenie na temat tego drania do szescianu!Pa(przepraszam za taki polski -
> wychowana jestem zagranica.pa! :-) ****

Nie ma za co! Dziękuje za miłe słowa.
Pozdrawiam

[Gość: atka]

Naprawdę nie wiecie, dlaczego uciekają od podjęcia decyzji? Ponieważ oni, jako
istoty o szerokim spektrum uczuciowości, nie chcą nas zranić! Unikając podjęcia
decyzji przez czas jakiś (czasem całe lata) doprowadzają do tego, że w końcu to
my mamy dosyć i my podejmujemy decyzję. I wtedy to jest NASZA wina.

[Gość: dina]

Exactly.I to my potem musimy użerac się z wizerunkiem Famme Fatal....Co za
życie tragiczne..;-)

[Gość: Mimi]

Tak ,tak, tak,wszystko sie zgadza,tyle tylko ,że
PRAWDZIWEGO MĘŻCZYZNĘ POZNAJE SIĘ PO TYM JAK KOŃCZY ,A NIE JAK ZACZYNA!
i ci którzy wiążą się bo ona podjęła taką decyzję to baby w męskim ciele,
za wszystko potem obwiniają kobietę mówiąc:chciałaś...itd....

[Gość: Don Juan]

Wszystkie nasze problemy i klopoty z plcia przeciwna
biora sie z narzuconej nam przez chrzescijanstwo
monogamii. Czy nie lepiej byloby pogodzic sie z mysla ,
ze czlowiek ma nature zblizona do naszych najblizszych
malpich krewnych ? Relacje z naszymi bliskimi z reguly
zaspakajaja tylko czesc naszych intelektualnych ,
emocjonalnych i materialnych potrzeb . Mowiac prosciej
mozna miec jedna pania do roboty , inna do pieszczoty a
jeszcze inna do madrych dyskusji . I to samo dotyczy
panow . I zostawmy ludziom wolny wybor co do rodzaju i
liczby tych zwiazkow.