Czy to problem z erekcją?

[mademoiselle]

Mam problem, który rodzi moją frustrację, zaczyna rodzić moją niechęć do sexu a
jednocześnie jest tej natury, że dyskusja o nim z moim partnerem wiem, że
wzbudziłaby w nim ból i zraniłaby go. Niedawno rozpoczęłam współżycie ze
wspaniałym męźczyzną, z którym wiążę swoje plany na przyszłość. Pragnę
zaznaczyć że jest dla mnie pierwszym partnerem (ja dla niego drugą kobietą),
jednak mimo braku "doświadczenia" śmiem wnioskować, że to co ma miejsce nie
jest prawidłowe. Odnoszę wrażenie, że ma problemy z erekcją. Ostatnio
kochaliśmy się w pozycji określanej "pozycją płodności", gdzie partner kocha
się z kobietą od tyłu. Po kilku ruchach, wysuwał się ze mnie, gdyż jego członek
robił się "miększy", masturbował się i znów we mnie wchodził, powtórzyło się to
pięciokrotnie, w końcu dosięgnął orgazmu i tyle. Nie wspomne już o tym, że
takie praktyki nie wywołują we mnie zbytniego podniecenia, a orgazmie nie ma
mowy, jednak to co przede wszystkim mnie nurtuje to kwestia jego sprawności
seksualnej. Wiem, że brał swego czasu leki obniżające potencję (neurastenia),
które już przestał zażywać. Nie wiem czy to ich wpływ, czy jakaś "wada"
wrodzona, jeśli to przyczyna leków, to czy minie. Proszę mi pomóc. Mam 21 lat i
chciałabym aby sex był dla mnie przyjemnością i wspaniałą chwilą zbliżenia
między nami a nie powodem do zamartwiania się.

[Gość: MC]

Jeśli brał takie leki, faktycznie, należy poczekać na opinię eksperta. Ale
zastanawia mnie problem z masturbacją. W takiej sytuacji dla niedoświadczonej
kobiety może to być problem. Czy przyjęłabyś radę od trochę bardziej
doświadczonej? Proponuję miłość francuzką. Jeśli tego nie próbowałaś, może to
być propozycja szokująca, zwłaszcza, jeśli wychowanie seksualne masz takie, jak
prawie wszyscy młodzi ludzie w Polsce. Tak czy inaczej, nie powinnaś zostwaiać
w tej sytuacji partnera samego ze sobą. On będzie miał wrażenie, że musi robić
wszystko, żeby "sprawdzić się", Ty będziesz coraz bardziej zniechęcona
obserwując jego właściwie samotne wysiłki.Jeśli się raz odważysz, zobaczysz,
jakie to podniecające i przyjemne - dla obojga.

[mademoiselle]

Właśnie ostatnio, kiedy miała miejsce opisywana przeze mnie sytuacja pieściałam
go ustami. Stwierdził że robiłam to bardzo dobrze i że sprawiło mu przyjemność,
później chciał jeszcze abym to powtórzyła. Jednak moją frustację zbudził
właśnie fakt, że po tym jak go pieściłam i zaczeliśmy sie kochać, on wychodził
ze mnie i jeszcze się masturbował, odniosłam wrażenie, że jego
członek "wiotczeje". Może przyczyną tego było jego zmęczenie. Nie wiem.
Inaczej sobie jednak wyobrażałam kwestie sexu.

[mademoiselle]

Widzę że mój problem jest błahy i nie zasługuje na uwagę pana doktora, szkoda
bo sądziłam, że specjalista odpowie mi na moje zapytania.

[andrzej.depko]

Zapewniam Cię, że Twój problem nie jest błachy i już odpowiadam. Nie podałaś
jaka jest różnica wieku w waszym związku. Jest to dość istotna informacja, gdyż
okreslony wiek mężczyzny predysponuje go do określonych zaburzeń seksualnych.
Problemy z erekcją u mężczyzny wynikać mogą bądż z zaburzeń samej sfery
seksualnej lub mogą być następstwem chorób ogólnoustrojowych. Jako następstwo
chorób ogólnoustrojowych ( np.: cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, ch.wrzodowa
żołądka, miażdzyca naczyń krwionośnych, schorzenia kręgosłupa, depresje )
zaburzenia erekcji mogą być wynikiem uszkodzenia mechanizmu erekcji wskutek
samego procesu chorobowego lub jako działanie uboczne zażywanych leków.
Od pewnego wieku u mężczyzn rozpoczynają się zaburzenia hormonalne które
również prowadzą do znanego Ci z autopsji następstwa. Wspominałaś,iż twój
partner przyjmował pewne leki z powodu neurastenii. Do prawidłowej oceny istoty
zaburzenia erekcji ważne co to były za preparaty i jak długo były przyjmowane.
Czy pacjent nie przyjmował w tym samym czasie leków innych, bowiem mogłoby
dojśc do interakcji leków skutkujących okreslonymi zaburzeniami. W Polsce
problem zaburzeń erekcji jest bardzo dużym problemem. Około co czwartego
mężczyznę dotyczy ten problem. Wielu mężczyzn płaci taką cenę za dużą aktywność
zawodową, stres i przemęczenie które również nie służą sprawności w sferze
seksualnej. Inną grupą zaburzeń sprawności jest utrwalony nawyk masturbacyjny u
mężczyzn- wówczas kontakt seksualny z pochwą kobiety nie gwarantuje określonej
intensywności bodźców.
Wracając do Twojego problemu. Jeżeli, jak sam wspominasz wiążesz określone
plany na przyszłość z tym partnerem. Odpowiedzialnośc za związek dotyczy
obydwojga. Jeżeli zaobserwowałaś określone objawy u niego nieodzowne jest
przeprowadzenie z nim szczerej rozmowy, podczas której on bedzie mógł odczuć,
iż zainteresowanie Twoje jego kłopotami wynika z Twojej odpowiedzialności za
Was. Rozmowa musi być przeprowadzona w klimacie zaufania i intymności. Znam
wielu mężczyzn którzy na skutek braku delikatności w rozmowie z partnerkami
pogłębili tylko zakres zaburzeń. Jeżeli problemy będą się powtarzały i sami nie
znajdziecie przyczyny takiego stanu rzeczy niezbędna będzie konsultacja
seksuologiczna.

[mademoiselle]

Dziękuję bardzo za odpowiedź. Mój partner ma 27 lat, nie wiem jak długo
przyjmował owe leki na neurastenię, wiem tylko że wpływały niekorzystnie na
erekcję i że nie bierze ich od około miesiąca, możliwe więc że to one są
przyczyną problemu, zastanawiam się tylko czy może on minąć, to znaczy czy nie
wywołały one nieodwracalnych zmian. Faktem jest również, że pracuje w
stresujących warunkach. Nie mniej z pewnością będę z nim romawiała o tym.
Zastanawia mnie to jak masturbacja wpływa na pożycie seksualne mężczyzny z
kobietą, czy to nie jest tak, że tylko on sam jest w stanie najlepiej się
zadowolić, lepiej niż stosunek.

[Gość: Bona]

mademoiselle napisał(a):

> Zastanawia mnie to jak masturbacja wpływa na pożycie seksualne mężczyzny z
> kobietą, czy to nie jest tak, że tylko on sam jest w stanie najlepiej się
> zadowolić, lepiej niż stosunek.

Przy innej okazji ekspert to wyjasniał - pewne praktyki mogą wytworzyć nawyk. Ale
w opisanej przez Ciebie sytuacji chyba to jeszcze nie jest u partnera utrwalone.
Ja na Twoim miejscu poprosiłabym go, żeby przynajmniej na "kilka razy" spróbował
z tego zrezygnować i kontynuowałabym eksperymenty z miłością francuską. Jeśli
będzie to dla niego niezbyt dobre rozwiązanie, niech powraca do masturbacji, ale
nie tak od razu i nie za każdym razem. Jeśli zależy mu nie tylko na własnej, ale
i Twojej satysfakcji, powinien o tym pomyśleć. Z czasem powinno coś z tego
wyniknąć. Jest przecież młodym mężczyzną i ma mnóstwo czasu na zmiany w sferze
seksu. A tak na marginesie-może dla Ciebie ten sposób uprawiania seksu nie jest
odpowiedni? Napisałaś, że partner wyraził się pochlebnie. A jakie były Twoje
wrażenia? Czy nie jest to dla Ciebie, zło konieczne? Pytam, bo zmoich obsrwacji
wynika, że wiele kobiet, zwłaszcza na prowincji (mieszkam na prowincji), stosunki
oralne wręcz potępia. Wynika to pewnie z zahamowań, ale nie zawsze.

[Gość: Pz VI]

Dla rozłądowania poważnej i trochę pesymistycznej atmosfery dodam od siebie
cytat podnoszący morale mężczyzn mających problemy z erekcją: "Nie ma
impotentnych mężczyzn są tylko niesprawne manualnie kobiety!".
Polecam zapalone światło i pozycję "ginekologiczną", mocna kawa z koniakiem ,
albo zamiast wieczorem to popołudniem, może jakiś delikatny "pornos"?