wiersze niemoje moje

[irenkap]

Z "Japomskich wierszy smierci" autora z wiadomych wzgledow nie pamietam
Moj dom splonal
i juz nic nie zaslania mi ksiezyca

T. Karpowicz "Zmyslony czlowiek":
Nie przyglądaj się mej twarzy -
twarz to zmyslona
Ciułałem martwy rys po rysie
rozpinałem nad sobą sarkofag
Pół życia straciłem lecz dokonałem arcyrzeczy:
nawet krzywe zwierciadło
takiej twarzy nie może pogiąć

Nie przysłuchuj się mojej mowie -
jest także zmyślona
Dotykałem niezwykłego czynu:
ominąłem język ojczysty
W wieży Babel
wymieniłem rzecz czarnoleską
na syntezę mowy
było to trudniejsze od lotu bez skrzydeł
Straciłem na to drugie pół życia

Nie przyglądaj się mym rękom
nie przyglądaj się mym stopom
nie przyglądaj się memu cieniowi -
zmyśliłem siebie
jestem zmyślony człowiek -
owoc nieistniejącego drzewa

[marxx]

ladne.......ja nie mam tu jakiejkolwiek poezji...

[irenkap]

Masz w internecie..

[marxx]

Jakies strony?
A co czytasz? Co Ci sie podoba? Czy sa dobre tlumaczenia Wysockiego???

trza poszukac!

[marxx]

Kiedys mi sie Galczynski podobal...a teraz to i tak nic z niego nie
pamietam...Zawsze graficznie to Majakowski byl de best :)

nawet nie wiem na jakie wiersze mam ochote:(

m

[irenkap]

ten tekst napisala Osiecka na Laszubach nad jeziorem Wieckim

Trzeba mi wielkiej wody,
tej dobrej i tej złej.
Na wszystkie moje pogody,
na niepogody duszy mej -
trzeba mi wielkiej drogi
wśród wiecznie młodych bzów...
Na wszystkie moje złe bogi
i niebogi z moich snów.
Oceanów mrukliwych
i strumieni życzliwych,
czarnych głębin niepewnych
i opowieści rzewnych...
Drogi białosrebrzystej,
dróżki nieuroczystej,
piachów siebie niepewnych
i ptasich rozmów śpiewnych...

I tylko taką mnie ścieżką poprowadź,
gdzie śmieją się śmiechy w ciemności
i gdzie muzyka gra, muzyka gra.
...nie daj mi, Boże, broń Boże, skosztować
tak zwanej życiowej mądrości,
dopóki życie trwa,
póki życie trwa.

Trzeba mi wielkiej wody,
tej dobrej i tej złej.
Na wszystkie moje pogody,
i niepogody duszy mej -
trzeba mi wielkiej psoty,
trzeba mi psoty, hej...
Na wszystkie moje tęsknoty,
ochoty duszy mej.
Wielkich wypraw pod Kraków,
długich rozmów rodaków,
wysokonogich lasów
i bardzo dużo czasu.

I tylko taką mnie ścieżką poprowadź,
gdzie śmieją się śmiechy w ciemności
i gdzie muzyka gra, muzyka gra.
...nie daj mi, Boże, broń Boże, skosztować
tak zwanej życiowej mądrości,
dopóki życie trwa,
póki życie trwa.

I tylko taką mnie ścieżką poprowadź,
gdzie śmieją się śmiechy w ciemności
i gdzie muzyka gra, muzyka gra.
...nie daj mi, Boże, broń Boże, skosztować
tak zwanej życiowej mądrości,
dopóki życie trwa,
póki życie trwa.

I tylko taką mnie ścieżką poprowadź,
gdzie śmieją się śmiechy w ciemności
i gdzie muzyka gra, muzyka gra.
...nie daj mi, Boże, broń Boże, skosztować
tak zwanej życiowej mądrości,
dopóki życie trwa,
póki życie trwa.

[adamkoltowski]

podoba mi sie :), nawet bardzo wiersz w sam raz na sobotni ranek :) Pani Irenko
kiedy zawita wreszcie do Chicago Pani corka :)?

[marxx]

Wlasnie !

A Osiecka miala niesamowity talent do zrozumialego przelewania bez zbednego
udziwnianiawaznych spraw na papier, i przez to wychodzily piekne piosenki!

[irenkap]

no chlopaki, dawac mi tu do poczytania teksty piosenek, lub ich fragmenty,
ktore Was porwaly wlasnie za tresc, po polsku oczywiscie:)
a moja cora juz niedlugo, wize wlasnie dostala, musze tylko popracowac nad
stworzeniem jej tu dopbrych warunkow:) Nie ma to jak Mamy, no nie.. Moja tez
jest kochana.. Ponoc Bog nie moze byc wszedzie, dlatego stworzyl matki..

[marxx]

kombinat pracuje
oddycha buduje
kombinat to tkanka
ja jestem komórką
nie wyrwę się
nie wyrwę się
to tylko wiem
wiem wiem wiem

kombinat pulsuje
nikt nie wie że żyje
nic nie wiem o sobie
mam tętno miarowe
nie wyrwę się
to tylko wiem
wiem wiem wiem

to tylko wiem

te biurka się ciągną
aż hen po widnokrąg
zasypiam w szufladzie
dokładnie wskazanej
nie wyrwę się
nie wyrwę się
teraz już wiem

Uslyszalem to w jakims roku 1983 , normalnie odpadlem...az sie z wrazenia
trzeslem kiedy slyszalem te piosenke...dla mnie byl to niesamowity protest,
pelen energii i buntu ...do dzisiaj tak uwazam!!!

m

[adamkoltowski]

no republika stara to jest to :)))

[irenkap]

Jest to tekst Juliana Tuwima a spiewala go i spiewa - sama slyszalam w ubieglym
roku - grupa (Marxx uwazaj - z Gdanska) BEZ JACKA. Andrzej, wiem ze Tobie
napewno sie spodoba:) zamieszcam tez linka do strony grupy, mozna tam
posluchac.. spiewaja tez mojego ukochanego Lesmiana..
free.art.pl/bezjacka/strona.html
Absztyfikanci grubej Berty

Absztyfikanci grubej Berty
i katowickie węglokopy,
i borysławskie naftowierty,
i lodzermensche, bycze chłopy,
warszawskie bubki, żygolaki
z bandą wytwornych pind na kupę,
rębajły, franty, zabijaki,
całujcie mnie wszyscy w dupę.

Socjały nudne i ponure,
pedeki, neokatoliki,
podskakiwacze pod kulturę,
czciciele radia i fizyki,
uczone małpy, ścisłowiedzy,
co oglądacie świat przez lupę
i wszystko wiecie: co, jak, kiedy,
całujcie mnie wszyscy w dupę.

I ty, fortuny skurwysynu,
gówniarzu uperfumowany,
co splendor oraz spleen Londynu
nosisz na mordzie zakazanej,
i ty co mieszkasz dziś w pałacu,
a srać chodziłeś za chałupę,
ty wypasiony na Ikacu,
całujcie mnie wszyscy w dupę.

I tem ów belfer szkoły żeńskiej,
co dużo chciałby, a nie może,
i tem profesor Cy... wileński
/ Pan wie już za co, profesorze! /
I ty za młodu nie dorżnięta
Megiero, co masz taki tupet,
że szczujesz na mnie swe szczenięta;
całujcie mnie wszyscy w dupę.

I tem Syjontki palestyńskie,
Hulace, co lejecie tkliwe
starozakonne łzy kretyńskie,
że „ szumią jodły w Tel - Avivie”,
i wszechsłowiańscy marzyciele,
zebrani w malowniczą trupę
z byle mistycznym kpem na czele,
całujcie mnie wszyscy w dupę.

I tem aryjskie rzeczoznawce,
wypierdy germańskiego ducha
/ gdy swoją krew i waszą sprawdzę,
wierzcie mi, jedna będzie jucha /,
Karne pętaki i szturmowcy,
zuchy z Makabi czy Owupe,
i rekordziści i sportowcy,
całujcie mnie wszyscy w dupę.

Izraeliccy doktorkowie,
Widnia, żydowskiej Mekki, flance,
co w Bochni, Stryju i Krakowie
szerzycie kulturalną francę!
którzy chlipiecie z „ Naje Fraje”
swą intelektualną zupę,
mądrale, oczytane faje,
całujcie mnie wszyscy w dupę.

I tem ględziarze i bajdury,
ciągnący z nieba grubą rentę,
o, łapiduchy z Jasnej Góry,
z Góry Kalwarii parchy święte,
i ty księżuniu, co kutasa
zawiązanego masz na supeł,
żeby ci czasem nie pohasał,
całujcie mnie wszyscy w dupę.

I wy, o których zapomniałem,
lub pominąłem was przez litość,
albo dlatego, że się bałem,
albo, że taka was obfitość,
i ty cenzorze, co za wiersz ten
zapewne skażesz mnie na ciupę,
I żem się stał świntuchów hersztem,
Całujcie mnie wszyscy w dupę !...

[irenkap]

a tylko grzecznie szukalam w necie tekstu Autobiografii:)

[littlewing]

;)))lw

[marxx]

Rewelacyjny tekst!
A co do BEZ JACKA to cos o nich slyszalem...tylko , ze niestety nie jestem
osluchany w tego typu grupach i jesli trafiam juz na cos takiego to wlasnie
dlatego ,ze ktos mi cos poleci!

wiersz jest naprawde cudowny!!!

[irenkap]

".. nie, nie cwierc listka
nie pol listka
wszystek listek.."
E.Stachura
posluchajcie:
cichutko, po malenku
sni sie lasom las..
polanka - czy tanczyliscie kiedys na lace, ja kiedys.. kiedys tanczylam..
pewnie juz nie zatancze.. coz, mam dzisiaj taki dzien, musicie to wytrzymac..
marzy mi sie laka.. ale to minie, moze to tylko ZNP, a wiec szybko sie skonczy,
jak wino.. nawet aniolom czasami opadaja skrzydla
free.art.pl/bezjacka/strona.html

dla zglodnialych poezji

[w5w7]

Moze to znacie, a moze ktos jeszcze nie...?
www.wyspyszczesliwe.pl/
www.poema.art.pl/show.php3
I to na dzisiaj koniec. W Polsce juz pierwsza w nocy. czas pospac. Dobrze, ze
jutro swieto i nie trzeba isc do pracy:))

Dawaj to, co masz, czym jesteś.
Dawaj przedmioty, ale nade wszystko dawaj siebie,
swoją opiekę, swoją pomoc, swoje współczucie.
Dawaj póki czas, póki masz co dawać,
póki masz rzeczy, póki masz siły,
póki stać cię na serdeczną troskę,
na współczucie, na uśmiech i radość.
Dawaj swoją pomoc, dawaj siebie samego
póki cię jeszcze trochę jest.

(Ks. Mieczysław Maliński)

[irenkap]

Oj Wandziu, lubimy podobne klimaty.. :) ksiądz Maliński towarzyszy mi od dawna,
jego Najkrotsze kazania to moj podreczny katechizm. Jego prawdziwe - to
wygloszone pod Rabka kazanie z ambony brzmialo: "Chamiejemy" (chyba dobrze
napisalam?)
Pewnie to znasz, nawet tu w Chicago, czesto nad ranem okolo czwartej tam
zagladam: www.malinski.pl/

to ze strony tytulowej:

7 sierpnia 2005
"Nie bójcie się"
Do wolnej woli należy odwaga. Żeby nie dać się zadeptać. Ale upomnieć się
o swoją prawdę. Żeby zaistnieć jako osoba. Żeby nie siedzieć w kącie i tylko
patrzyć spode łba na to, co się dzieje na wielkim meczu, który się nazywa:
życie. Tylko żeby się włączyć do walki - o dobro, o mądrość narodu, środowiska,
swojej rodziny, o mądrość swoją.
Dlatego nie bój się, że cię zakrzyczą, wyśmieją, że cię będą palcami
wytykać, że masz takie pomysły, że się wtrącasz, że masz być cicho. Nie ukrywaj
swojego zdania, nie trzymaj go w zanadrzu, tylko powiedz, zawołaj, krzyknij.
Nie za plecami, ale prosto w oczy. Zareaguj, zwróć uwagę, wskaż swój punkt
widzenia, wytłumacz swoją ocenę, opinię.
Może nawet ustąpisz. Ale gdy cię przekonają.

[irenkap]

To jedna z piosenek podeslanych mi dzisiaj przez w5w7, spiewana niezwykle przez
G.Turnaua

Jeremi Przybora

Śmierć ptaka to jest
mała śmierć
śmierć ptaka to jest
śmierci część
śmierć ptaka to jest
dla człowieka
mała śmierć
śmierci ćwierć
dziesięć deka.

Śmierć ptaka to jest
koci skok
śmierć ptaka to jest
strzał i mrok
śmierć ptaka to jest
żal niewielki
kres bez łez
oczy - dwie
snu kropelki.

Dla ptaka to lot
w jądro chmur
dla ptaka to lot
martwych piór
dla ptaka to lot
w którym nie ma
ani drzew
ani rzek
ani nieba
nie ma nic

Śmierć ptaka to jest
kropla krwi
bardzo podobna do twej
kropli krwi
bardzo podobna do twej
otchłań taka
ten sam próg
bramy trwóg
więc nie lekceważ
śmierci ptaka.
Nie lekceważ.

[irenkap]

Kiedy poranną sączę kawę
rozgrzany po niedawnym śnie
przeglądam pierwsze strony gazet
i mówiąc szczerze boję się
Wokół ruiny i pożogi
płyną powodzie spada śnieg
i wszędzie twarze pełne trwogi
bo zbliża się kolejny wiek
Więc ci dziękuję losie choćby tylko za to
że nie musiałem się urodzić pod wulkanem
że średni u nas klimat i przeciętne lato
ale dzieciaki są przeważnie roześmiane
i chociaż czasem przyfruwają szare dni
a przez mój ogród nie chce płynąć żyła złota
to przecież zawsze mogłem robić rzeczy trzy
jeść pić kochać
Kiedy poranną sączę kawę
i topię w niej niedawny sen
przeglądam pierwsze strony gazet
to jedno wiem naprawdę wiem
Gdy dookoła puste słowa
i nowa bitwa wciąż u drzwi
to trzeba umieć uszanować
tę jedną chwilę która lśni
Więc ci dziękuję losie...
POD BUDA

[irenkap]

mam nadzieje, ze sie nie powtarzam..

MŁODOŚĆ
Generał Mac Arthur, 1945 r.

Młodość jest nie tylko okresem w życiu,
jest stanem ducha, wyrazem woli,
jakością wyobraźni, siłą emocji,
zwycięstwem odwagi nad nieśmiałością,
smaku przygody nad umiłowaniem przyrody.
Nie zostaje się starym po przeżyciu pewnej liczby lat:
zostaje się starym, gdyż porzuciło się swój ideał.
Lata marszczą skórę,
odrzucenie ideału marszczy duszę.

Młodym jest ten, kto się dziwi i zachwyca.
Pyta się, jak nienasycone dziecko: a potem?
Stawia czoło zdarzeniom i znajduje radość w grze życia.

Jesteś tak młody jak twoja wiara.
Tak stary jak twoje zwątpienie.
Tak młody jak twoja ufność w siebie.
Tak młody jak twoja nadzieja.
Tak stary jak znużenie.

Jesteś młody tak długo, jak długo jesteś wrażliwy.
Wrażliwy na to, co piękne, dobre i wielkie.
Wrażliwy na przesłania przyrody, człowieka i nieskończoności.

Jeśli pewnego dnia twoje serce ugryzie pesymizm
i zacznie je trawić cynizm,
niech dobry Bóg ma w opiece twoją duszę starca.

[w5w7]

Ewa Szelburg-Zarembina
* * * (Świat jest tak wielki...)



--------------------------------------------------------------------------------

Świat jest tak wielki, człowiek tak mały,
ale gdy męstwo zamieszka w nim,
Zwycięży ziemie! Morza zwycięży!
Każde marzenie zamieni w czyn!
Patrzę na globus, na obraz świata
I myślę: Boże, pozwól bym mógł.
Odnaleźć własną zwycięską drogę
Pośród tych wszystkich splątanych dróg.

[irenkap]

Steve Kowit
Ostrzeżenie


Dziś wieczór mocne dżinsy,
które noszę co dzień ponad rok
i które wydawały się w doskonałym stanie
nagle pękły.
Jak i dlaczego nie pojmuję,
ale stało się - duże pęknięcie w kroku.
Miesiąc temu mój przyjaciel Nick
zszedł z tenisowego kortu,
wziął prysznic, przebrał się
i na ulicy przewrócił się i umarł.
Pamiętajcie, którzy to czytacie,
padać od czasu do czasu na kolana
jak poeta Christopher Smart,
i całować ziemię i radować się
i dobrze wykorzystywać czas
i okazywać życzliwość wszystkim,
nawet tym, którzy na to nie zasługują.
Bo choćbyście nie wierzyli, to nastąpi,
was też któregoś dnia nie będzie.
Ja, któremu dżinsy pękły w kroku
bez żadnego powodu,
zapewniam was, że to prawda.
Podaj dalej.

[irenkap]

no i w ten wczesny czas, gdy kraze wokol dolkow nagle w polsim radiu zaspiewal
mi Sojka CUD NIEPAMIECI, zbieg okolicznosci? moze.. :)

Cud niepamięci

Gdy wszystko idzie źle
I nie masz dokąd pójść
Przyjaciół tłum rozproszył się

Wydaje ci się, że
Tak pozostanie już
Lecz okazuje się, że nie - bo oto:

Budzi się z nocy nowy dzień
Nieskalanie czyste niebo
Co było wczoraj odeszło w cień
Niepamięci. Niech się święci

Cud niepamięci
Cud niepamięci
Cud...

Clocharde i wielki tuz
Odważny i ten, co się boi
Wszyscy równi wobec czasu i płomienia

Na moim podwórku blues
Na zegarze wieczór
Nie, nie, nie czekaj tylko żyj, bo

To tylko chwila, może dwie
Na nic lamenty, utyskiwanie
Co było wczoraj odeszło w cień
Niepamięci. Niech się święci

Cud...

Stanisław Soyka

[irenkap]

"FABULA ROSA-RZECZ O EGOIZMIE"

Żeby stała się miłość, wystarczy zobaczyć, czym miłość nie jest.
-||- -||- -||-

-Czym nie jest miłość?
-Miłość nie jest idealna i platoniczna, tragiczna, ślepa, szalona, boska,
przyjacielska, rodzicielska, synowska, braterska, małżeńska. Miłość nie jest
afektem, emocją, sentymentem. Miłość nie jest brutalnym ani subtelnym, ani
jakimkolwiek posiadaniem. Miłośc nie jest wulgarną ani wyszukanyą
przyjemnością. Miłość nie jest, czymś czym można handlować. Miłości nie można
sobie zaskarbić ani jej tanio lub drogo, za bojańską cenę kupić, nabyć na
własność i zamknąć pod kluczem. Miłość nie jest czyjaś. Miłosć nie nakłada
obrączki i nie ściąga obraczki. Miłość nie poślubia ani się nie rozwodzi.
Miłość nie włuczy się po sądach. Miłość się nie procesuje. Miłość nie przysięga
i nie krzywoprzysięga. Miłość nie potrzebuje wdzięczności. Miłość nie dzieli
się na osobową i bezosobową. Miłość nie jest rozdarciem pomiędzy jednym, a
drugim ani pomiędzy jednym, a wszystkim. Miłość nie jest wyborem. Miłość nie
jest powtarzaniem. Miłość nie jest nawykiem. Miłość nie jest pamięcia,
wspomnieniem, marzeniem. Miłość nie jest fotografią, wizerunkiem, obrazem,
rzeźbą, płaskorzeźbą, żadnym przedstawieniem plastycznym. Miłość nie jest
myślą. Miłość nie jest świadomością miłości. Miłość nie jest wyznaniem miłości.
Miłość nie jest opisem miłości. Miłość nie jest zaprzeczeniem seksu. Miłość nie
jest zaprzeczeniem niewinności. Miłość nie jest pożądliwością, lubieżnością.
Miłość nie jest wstrzemiężliwością, umartwianiem się, ascezą. Miłość nie jest
nakazem, rozkazem, zakazem. Miłość nie jest skutkiem przyczyny ani przyczyną
skutku. Miłość nie jest zawiścią, zazdrością, mściwością. Miłość nie jest
cierpieniem.
Miłość nie jest przede wszystkim słowem. Żadnym słowem. Ani tym, w
pseudopoczątku, ani tym, co tutaj. Gdyby milość była słowem, zostałaby zduszona
pod lawiną znaczeń, interpretacji, spekulacji, kombinacji, które na to słowo
zwalają sie.
Tak właśnie zduszone, zdławione, zmiażdżone jest słowo miłość. W świecie słów
słowo miłość nie znaczy nic. Mówiąc inaczej, znaczy to, co komu podoba się, co
kto chce, co komu ślina na język. W świecie słów, czyli w świecie ludzi-słow
słowo miłość ocieka posiadaniem, pożądaniem, chciwością tych, co chcą.
Ale miłość, rzecz jasna, nie jest słowem. Miłóść jest spontanicznym,
bezinteresownym czynieniem miłości, tak jak słońce jest spontanicznym,
bezinteresownym promieniowaniem słoneczności. Słońce jest słońcem w świecie
heliosowym, miłość jest słońcem w świecie księżycowym. Słońce jest słońcem w
świecie jasności, milość jest słońcem w swiecie ciemności.

Edward Stachura

[w5w7]

Nic dodać, nic ując:)

[irenkap]

BĄK
Spadł bąk na strąk,
a strąk na pąk.
Pękł pąk, pekł strąk,
a bąk się zląkł.

===========

BYCZKI
W trzęsawisku trzeszczą trzciny,
trzmiel trze w Trzciance trzy trzmieliny
a trzy byczki znad Trzebyczki
z trzaskiem trzepią trzy trzewiczki.

===========

BZYK
Bzyczy bzyg znad Bzury
zbzikowane bzdury,
bzyczy bzdury, bzdurstwa bzdurzy
i nad Bzurą w bzach bajdurzy,
bzyczy bzdury, bzdurnie bzyka,
bo zbzikował i ma bzika!

[w5w7]

No to jeszcze...polonusi...ćwiczyc jezyki:)))

CHRZĄSZCZ
Trzynastego, w Szczebrzeszynie
chrząszcz się zaczął tarzać w trzcinie.
Wszczęli wrzask Szczebrzeszynianie:
- Cóż ma znaczyć to tarzanie?!
Wezwać trzeba by lekarza,
zamiast brzmieć, ten chrząszcz się tarza!
Wszak Szczebrzeszyn z tego słynie,
że w nim zawsze chrząszcz BRZMI w trzcinie!"
A chrząszcz odrzekł nie zmieszany:
- Przyszedł wreszcie czas na zmiany!
Dawniej chrząszcze w trzcinie brzmiały,
teraz będą się tarzały".

CIETRZEW
Trzódka piegży drży na wietrze,
chrzeszczą w zbożu skrzydła chrząszczy,
wrzeszczy w deszczu cietrzew w swetrze
drepcząc w kółko pośród gąszczy.

KRÓLIK
Kurkiem kranu kręci kruk,
kroplą tranu brudząc bruk,
a przy kranie, robiąc pranie,
królik gra na fortepianie.

[bar_nata]

Wszystko jest poezją, a najmniej poezją jest napisany wiersz; każdy jest poetą,
a najmniej poetą jest poeta piszący wiersze: czy to jest też prawda? Jeszcze
nie wiadomo. Wiele znaków na ziemi i niebie wskazuje na to, że tak istotnie
jest. Zwłaszcza na ziemi. Zwłaszcza na książkach. Na książkach
zwłaszcza "poetyckich". Wszystko jest poezją: to że idziesz do księgarni,
kupujesz tomik wierszy, wychodzisz, przy straganie kupujesz pół kilo czereśni
albo pół kilo śliwek, zależy jaka pora roku, idziesz do parku, siadasz na
ławce, jedną ręką przewracasz kartki, drugą sięgasz po czereśnie lub śliwki,
zależy jaka pora roku, wszystko to jest oczywiście poezja, a najmniej poezją są
czytane wiersze.



Edward Stachura - "Wszystko jest poezją"

[bar_nata]

pobocza.pl/index.html

[marxx]

o to jest dobre...dzieki za link

[irenkap]

[irenkap]

Zakochujemy się w niewłaściwych osobach.
Kochamy niewłaściwych mężczyzn.
Wielbimy niewłaściwe kobiety.
Wypowiadamy niewłaściwe słowa
w niewłaściwych chwilach
i miejscach.

Niewłaściwie uśmiechamy się
i cierpimy.
Niewłaściwie kłamiemy
i mówimy prawdę.
Niewłaściwie skrywamy zazdrość
i zazdrościmy.

Niewłaściwie mówimy Tak
i niewłaściwie rozwodzimy się.
Niewłaściwie rodzimy dzieci
i niewłaściwie się starzejemy
by niewłaściwie umrzeć.

Właściwie jesteśmy sobą.

Tomasz jakubiak

[irenkap]

www.ambiento.net/

[irenkap]

jak zwykle juz ostatnio - znalazła mi to Wandzia :)
70.84.51.178/~pawelo/pawel/modules.php?name=Sections&op=viewarticle&artid=9

[w5w7]

Tez mi sie ten wiesz spodobał siostro syjamska:)

[irenkap]

Do Madonny Nowojorskiej
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=32693&w=32574959

[zielony.lisc]

No prosze po nitce do klebka :) Tarfilam tu po slowach , ktore przeczytalam od
Ciebie i jestem . Tak dawno nie bylo mnie na forum ,ze nawet nie wiedzialam ,
iz macie taki przyjemny watek :)
Nio moze i ja cos dopisze
Pozdrawiam serdecznie

[irenkap]

Oda do lokalu zasiedlonego
Ludzie, gdy poczuli strach,
Zaraz wymyślili dach.
Kiedy wyszło, że nie każdy o tej samej porze może być pijany,
Zaraz wymyślili ściany.
Gdy się nagle stało jasne, że na człeka na kolacje, nie przypada cały wół,
Zaraz wymyślili stół.
Kiedyś biegli,jak to zimą, ot rozgrzewka, jeden stanął, mówi:
Ileż można biec?
Chodźmy, wymyślimy piec!
I tak ludzie wytężając a to rozum,a to serce, a to ręce,
Doszli żmudnie i powoli do kafelków w łazience.
A tak więc ludzkość, może za wyjątkiem bomb,
Głównie budowała dom.
Nawet koło wymyślono nie z powodu ciężkiej pracy.
Koło wymyślono po to by do domu szybciej wracać.
A proch? Dziś już tak znienawidzony.
Wymyślono przecież po to, by móc zwiedzać inne domy.
Ale w domu..
Ale w domu choćby róże rosły w murze, telewizor był w glazurze i w doniczce
każdej kran,
Jeśli serce nie zamieszka,
to tu będzie
pustostan...

(W. Bellon)

[marxx]

fajne

[marionfromsherwood]

Zabieszczaduj dzisiaj z nami
niech pokłonią ci się połoniny
zabieszczaduj razem z aniołami
lot swój kieruj do Górnej Wetliny

Zabieszczaduj znowu z nami
tutaj czas anielsko płynie
każdy potok gada z aniołami
o bieszczadzkiej wspomina krainie

Studnie tutaj zarosły wspomnieniem
sady tutaj pokrzywione dziko
w procesji sierpniowej schodzą zioła
do cerkiewek pukają po cichu

Ta kraina święta niepojęta
w tej krainie pięknie tajemniczo
tu nad nami bieszczadzkie anioły
uskrzydlone bieszczadzką modlitwą
...echh

[marionfromsherwood]

Modlitwa o śmiech

śmiechu mi trzeba
na te dziwne czasy
śmiechu zdrowego
jak źródlana woda

niech mnie kołysze
w tej wielkiej podróży
i niech prowadzi
gdzie śmieszna gospoda

niech dźwięczy męczy
aż do zadyszki
śmiechu mi trzeba
przede wszystkim

niech się zatrzęsą
od śmiechu ściany
niechaj na zawsze
będę nim pijany

nie okrutnego
nie cynicznego
śmiechu mi trzeba
bardzo ludzkiego..

[dria_da]

jak długo pisana mi jeszcze włóczęga...
ech gwiazdo ogniewu Ty błedny mych dni..
spraw by skonczyła się wreszcie ta męka
i zatańcz do czułych, zakulaj mnie drzwi
Lecz gdzie jest ten dom jak ta idzie sie doń
gdzie jest ta stanica ,gdzie progi te są
tam most jest na rzece, za rzeka jest6 sad
tam próżnia sie konczy, zaczyna sie swiat
lecz gdzie rzeka ta, gdzie rzucony jest most
gdzie sad jest ten biały jabłonki gdzie są
na drzewach owoce i straca je wiatr
do kosza je zbiera ta reka jak kwiat
te struny gdzies sa, gdzies daleko za mgla
lecz ide i dalej przedzieram sie wciaz
zbieraja sie ptaki ,ruszaja na szlak
juz leca wprost leca,nie bładza jak ja
Jak dlugo pisana mi jeszcze...

[irenkap]

dzisiaj gdzieś w zakamarkach pamięci śpiewa mi Mira Kubasińska i Tadeusz
Nalepa.. Wyspa, Modlitwa itd... aż pogrzebałam w necie.. i tak sobie tu piszę..
sama do siebie..
Dobranoc Irenkop:) dobranoc Nieobecnym:)

Kiedy byłem, kiedy byłem małym chłopcem, hej
Wziął mnie ojciec, wziął mnie ojciec i tak do mnie rzekł
Najważniejsze co się czuje, słuchaj zawsze głosu serca, hej

Kiedy byłem, kiedy byłem dużym chłopcem, hej
Wziął mnie ojciec, wziął mnie ojciec i tak do mnie rzekł
Głosem serca się nie kieruj, tylko forsa ważna w życiu jest

Wicher wieje, wicher słabe drzewa łamie, hej
Wicher wieje, wicher silne drzewa głaszcze, hej
Najważniejsze to być silnym, wicher silne drzewa głaszcze, hej

[irenkap]

irencep przesyłam z usmiechem tą piosenkę

Gdy los cię rzuci gdzieś w daleki świat,
Gdy zgubisz szczęście swe i poznasz życia smak,
Zatęsknisz do rodzinnych stron
I wrócisz tu, wrócisz, gdzie twój dom.

Powrócisz tu, gdzie nadwiślański brzeg,
Powrócisz tu zza siedmiu gór i rzek,
Powrócisz tu, gdzie płonie słońcem wrzos i głóg,
Gdzie cienie brzóz, piach mazowieckich dróg.

Powrócisz tu, gdzie wierzby pośród pól,
Powrócisz tu, gdzie klucze białych chmur,
Powrócisz tu, by szukać swoich dróg i gwiazd,
By słuchać znów, jak wiosną śpiewa las, powrócisz tu!

Pod niebem wielkich miast swój zgubisz ślad,
Osiągniesz to, co chcesz, za rok, za parę lat.
Lecz gdy zdobędziesz wszystko już,
Z dalekich stron kiedyś wrócisz tu.

Powrócisz tu, gdzie nadwiślański brzeg,
Powrócisz tu zza siedmiu gór i rzek,
Powrócisz tu, gdzie płonie słońcem wrzos i głóg,
Gdzie cienie brzóz, piach mazowieckich dróg.

Powrócisz tu, gdzie wierzby pośród pól,
Powrócisz tu, gdzie klucze białych chmur,
Powrócisz tu, by szukać swoich dróg i gwiazd,
By słuchać znów, jak wiosną śpiewa las.
Powrócisz tu, powróóóóóóóócisz!

Emil Zegadłowicz

[irenkap]

o mój Boże.. juz myślałam, że nie odnajdę tego wątku,.. alez ten czas goni..
A szukałam go za sprawą moich siwych włosów, patrząc w lustro przypomniało mi
się słowo "Srebrempisany".. postac z literatury.. skąd?gdzie?,,
jestem wzrokowcem, pamiętałam tylko okładkę książki i wiersz, który kiedys mną
wstrząsnął prawie:).. no i tak od siwych włosów po nitce do kłębka, przy pomocy
Skype i mojego syna - odnalazłam Srebrempisanego:) To "Zmory" Zegadłowicza.
Zegadłowicz - kto z was go czytał? kiedyś się nim zachwycałam. Niebanalny
życiorys, honorowy obywatel Wadowic, do czasu, kiedy mu to obywatelstwo
odebrano, wyklety przez kościół, ochrzczony lewicowym antyklerykałem.
No i ten wiersz, który tak zapamiętałam, czyż nie jest wciąż aktualny, a może
nawet bardziej:

"Do wczoraj jeszcze wszystkim byłeś mi, o Chryste -
wierzyłem wbrew nadziei i wbrew rozumowi,
że staną sie żywotem słowa Twe przeczyste,
i że ziemię grosz zbawi - ten jeden grosz wdowi -

Dziś widzę, że napróżno umarłeś krzyżowo,
napróżno krew rozlałeś, napróżnoś chleb łamał -
wyrosło lasem kaźni każde Twoje słowo -
możeś, dobry człowieku, sam przed sobą kłamał -

Ukuto łańcuch zbrodni z każdej Twojej racji,
miłość przekuto w hasła na własną obronę -
prawdy Twoje rzucono w żer agitacji,
aby tyć, by się tuczyć Twoim strasznym zgonem!

Kłamstwem stało się wszystko, złem i potwornością,
kościół wyrósł ostoją głupoty i zbrodni -
kler frymarczy zbawieniem, frymarczy miłością -
- w imię Twoje - mordują wyznawcy wyrodni

Dopóki jeden głodny będzie na tym świecie,
dopóki w jednej puszcze jeden dukat będzie -
- straszakami na wieki już dla nas będziecie -
pachołkowie ciemności żyjący w obłędzie.

Rzucam wzgardę w twarz waszą i czekam godziny
śmierci waszej, kłamstw waszych, obłudy i cudów -
- widzę płonące gniewem widmo gilotyny
ostrzone nienawiścią chrześcijańskich ludów.

Wtedy może raz wtóry powrócisz, o Chryste -
może Twe słowo serca wzburzone uleczy -
i odpomną się sprawy wielkie i wieczyste
prze Ciebie - już nie boży - lecz synu człowieczy!"

Pozdrawiam - irenkap srebrempisana.. och,jaki piękny byłby to nick:)

[w5w7]

piekny wiersz irenko...i jakze niestety aktualny:(
A nick piekny bylby...

[bolek2006]

Gratulacje..!!! Dzieki za przypomnienie, ze istnieje cos takiego jak poezja.
Niektorzy maja talent. Ja balbym sie ckliwosci, smiesznosci, niemeskosci.

[w5w7]

Fragment wiersza z tomiku pt.
"Chicago Poems", Carla Sandburga wyd. w 1914

W ilu snach i marzeniach pojawiasz sie
miasto obiecane tym co pragna zamienic
zycie gorsze na lepsze, ilu ludzisz i czarujesz
naiwnych i w goracej wodzie kapanych:
ilu obiecujesz rzeczy przezroczyste,
które oni widza jako materialne:
ilu chorych uczynisz zdrowymi,
ilu zdrowych uczynisz chorymi,
ilu w twoich plomieniach splonelo,
a ilu ogien czyscil na wiecznosc,
ilu w rytm twojej muzyki przeszlo przez zycie
w tanecznym krokiem,
a ilu od tanca zakrecilo sie w glowie.

Chicago - Jerozolima XX wieku Zydów z calego swiata
slawniejsze od Krakowa, Warszawy, Gniezna, Pragi,
Bratyslawy, Dublina, Zagrzebia, Wilna, Kijowa.
Miasto - usta slawiace bogactwo i przepych tym co urodzili sie
w jednopokojowych mieszkaniach, których trapi bieda.
Miasto - sen przy ujsciu rzeki Chicago
nad jeziorem Michigan, namacalne swiadectwo raju
dla wielu, kraina wiecznej szczesliwosci,
w której rzesze emigrantów chcialyby zobaczyc
nowa Jerozolime, w tlumie wielojezycznego molocha,
stolarzy, kucharzy, programistów komputerowych,
marynarzy, inzynierów, lekarzy, adwokatów, azylantów
Chrystusa na osiolku wsród proletariatu tych co chca,
ale jeszcze nie otrzymali szansy, którzy potrafia,
ale nikt poza nimi jeszcze o tym nie wie.

Ilu z nich listy, pocztówki z twoja podobizna
przechowuje jak cos najdrozszego co w tym dziwnego, ze:
miasto - stolica Litwinów, Polaków, Meksykanów
miasto - matka murzynskiego bluesa
miasto - rzeznia milionów zwierzat
miasto - spichlerz srodkowego zachodu Ameryki
miasto, do którego biegnie sie po chleb i pieniadze,
latwiejsze zycie, budowac szczescie, realizowac plany
miasto z usmiechnieta twarza skierowana w strone jeziora
którego fale sa nieprzetlumaczalne
jak modlitwa malego dziecka do sw. Mikolaja
z sercem wiekszym niz Atlantyk
otulone w dziurawy plaszcz mgly,
ale za to w ksiazecej koronie ksiestwa marzen
przywiezionych z dzikich stron, wciaz pachna
lisciem, korzeniem, potem, jagoda, wiatrem:
Miasto miliona emigrantów z bialej Europy,
zóltej Azji, czarnej Afryki,
brazowych mieszkanców Ameryki Poludniowej
bez wzgledu na to skad pochodza
wierza w nie, nie tylko w snach:
ile swietnych zamiarów w nim sie zrealizuje
ile dramatów sie rozegra.

Chicago - miasto sens zycia dla wielu
których nazwisk nikt dzisiaj nie pamieta
kiedys takich rzeczywistych, zywych
z kuflem piwa w rece, z dziewczyna pod pacha,
krzyczy ustami jeziora Michigan:
chodzcie do mnie wszyscy z marzeniami
bosonodzy nedzarze, glodujacy we wlasnych krajach
bezrobotni w swych ojczyznach,
którym los ciezka reke na sercu kladzie,
wy, którzy chcecie byc jeszcze bogatsi niz jestescie
wy, których banki pracuja przez szesc dni w tygodniu
wy slodcy marzyciele, naiwniacy, frajerzy
wszyscy na brzegu jeziora spiewajcie w jednym chórze
piesn miasta - matki:
sweet home Chicago.

www.najmici.net/chicago_mn.htm

[irenkap]

wow..
Wandzia - brawo, skąd go wytrzasnłaś, mów szybko1

[w5w7]

Lizakowskiego znalazlam juz dosc dawno. "Wygrzebalam" go tutaj:
expatpol.com/index.php?stsid=30402&kid=264&cktst=1
Link do jego wierszy wkleilam w poprzednim poscie.
A tu o dwujezycznym albumie poetyckim, wydanym w 2005r.w Chicago.
tiny.pl/5p59
Jak dla mnie to troche smutna ta emigracja w jego wierszach.

[bolek2006]

Przypadek sprawil, ze doswiadczam tego na wlasnej skorze.

[gdansk70]

ciekawie pisze ,nie calkiem sie z tym zgadzam ale to jest wlasnie
prawo wolnego slowa ,czego niektorzy niestety nie potrafia pojac

tu maly przyklad , choc tez nie do konca prawda , ale jak sam autor
pisze kazdy z nas jest Ameryka sam dla siebie czy jakos tak...

www.najmici.net/poradnik_usa.htm