mieszkanie z rodzicami

[kanadolinka]

Macie jakies doswiadczenia odnosnie mieszkania ze swoimi rodzicami?Po slubie
oczywiscie z mezem.Taki ukłąd wam odpowiadał czy zupełnie nie?Jakie jest wasze
zdanie na ten temat?

[marzeka1]

Wrzuć w wyszukiwarkę: temat wałkowany był setki razy.
1. Zależy od rodziców i układu w rodzinie.
2. Zależy czy mówimy i pokoiku w mieszkaniu, czy piętrze w domu
jednorodzinnym.

Dla mnie opcja mieszkania dorosłych niby ludzi po ślubie razem z
rodzicami/teściami jest z gatunku: nigdy w życiu. Dorosłość=
samodzielność, no ale możesz myśleć inaczej.
Pomijam, że jak poczytasz różne wątki: to często przyczyna wielu
spięć w rodzinie, we własnej ma przykład rozwodu po 2 latach
mieszkania chłopaka u teściów, którzy o wszystkim decydowali.

[pelna_pytan123]

Po swoim doświadczeniu wiem, że to najgorsza opcja ze wszystkich.
Moi teściowie miesiąc po slubie już mówili o naszym rozwodzie!!! I
do tego dążyli przez cały czas.
Wszystko im nie odpowiadało nawet to, że wracamy 10 min póżniej z
pracy bo ... oni nie wiedzą o której obiad zrobić. Nie było opcji,
że możemy sobie z mężem gdzies pojechac albo zrobic obiad samemu
bo.... przeciez ona chca naszego dobra. Na początku może to było
fajne ale z czasem uciążliwe.
Póżniej mieli pretensje, że ja powinnam sprzątać w domu chociaż
wszystkich było 5 osób. Tłumaczyli to tym, że przeciez oni sa już
starsi i mogą być zmęczeni (teść na emeryturze, siedzi w domu i
patrzy na telewizor).
Kiedy teśc zachorował to była nasza wina.... bo gdybyśmy chodzili do
ojca i z nim rozmawiali to by nie zachorował :).
Póżniej jeszcze doszło, że nie pozwalałam im wtrącać sie w nasze
małżeńskie sprawy i tutaj było najgorzej bo okazało sie ze jestem
wredną synową. Cała sprawa zamknęła sie kiedy zarządali abym moją
działkę zapisała na współwłasność z mężem. Kiedy powiedziałam
nie .... zastałam wyrzucona z ich domu.
Wszystko trwało 1,5 roku. I powiem Ci, że że po tym wyrzuceniu byłam
w stanie wziąć rozwód.
Więc zastanów sie czy warto niszczyć swoje małżeństwo, tracic
godność na rzecz kilku stów miesiecznie. Ja wiem, że nie warto.

[mala220]

My od razy poszlismy na stancje i uwazam ze to byla najlepsza decyzja w moim
zyciu, choc te kilka stow m-c to bylo duzo w porownaniu z tym gdybym mieszkala z
rodzicami.
ALE! wiem ze gdybym mieszkala z rodzicami to czulabym sie jak corka, a nie jak
zona, a gdybym mieszkala z tesciami (taka opcja wchodzila w gre) to nigdy nie
poczulabym sie jak u siebie, bo oni wiecznie sie kloca, a moj maz stalby miedzy
mlotem a kowadlem (mna i mama) i nie mielibysmy swojego zycia. a tak? robimy co
chcemy, kiedy chcemy.. i nikomu nic do tego :)

[horpyna4]

Nigdy w życiu nie brałam pod uwagę takiej opcji, chociaż była
możliwość zamieszkania u teściów.

[majaa]

Nawet nie braliśmy takiej opcji pod uwagę. Po co kusić los?

[futurebride]

Nigdy, nigdy i jeszcze raz nigdy nie zgadzaj się na mieszkanie z teściami czy
rodzicami jeśli sytuacja życiowa Cię do tego nie zmusza. Mówię to z własnego
doświadczenia. Już po kilku dniach brakuje prywatności i zaczynają drażnić
drobiazgi, choćby rodzice byli najwspanialsi. Młodzi ludzie muszą mieć swoje
życie i możliwość żeby się pokłócić i godzić bez udziału osób trzecich.

[awawawaaaa]

Mieskzam od 3 lat. Musialam z racji kasy. Dzięki temu za nic nie
placimy. I tak:

= nie traktuje tego domu jak swojego,
= wszystko jest przejsciowe, prowizoryczne, krotkotrwale,
tymczasowe, a ja np. lubie sie do czegos przywiązać, a jak tu sie
przywiązac, skoro to "na chwile",
= nie ma prywatności, nad czym bardzo ubolewam i jest to dla mnie w
tej chwili priorytetem!, wszystkie nasze klotnie, wszystkie rozmowy,
musza odbywac sie 'przy sciszonym" glosie, w całkowitej kontroli
= musialam wylaczyc opcje pt. dbam o dom, sprzatam, kupuje do domu
detale, urzadzam gniazdko, bo.. to nie jest moj dom, przyjdzie mama
mojego lubego i bedzie ja to draznilo, cos zmieni, to mnie to
rozdrazni itd, wiec unikam takich sytuacji i nie robie nic
= przychodzą do nich goście, dzwonią telefony, a ja np. po 22:00
lubie miec cisze i spokoj, zwlaszcza, ze jest dziecko
= jak mamy problem to dyskusjadzieli sie na 4. Każdy musi wtrącic
sowje 4 grosze, zwlaszcza, ze moj chlopak jest.. hm...
niesmaodzielny i bez mamy trudno mu cokowliek zorbic samemu..

Powiem tak: jest wygodnie. Zawsze mozna z kims dziecko zostawic,
(nawet jak sie po glupie bulki schodzi do kiosku, na 5 minut) Obiad
na czas zrobiony. Nie wynajmujemy, nie placimy komus za niezależność
2 tysiecy meisięcznie. Nie wtrącają sie w nasze sprawy, tylko wtedy
gdy sie do nich z nimi zgłosimy. Sa naprawde neutralni, bardzo
kulturalni. Nawet jezeli cos mi sie wymsknie i powiem na glos, ze to
i to mi sie nie podoba, to starają sie cos zmienic. Nigdy nie doszlo
do konfrontacji. Bardzo przychylni, nastawieni ugodowo, unikaja
konfliktu jak ognia. Mysle, ze malo kto jest taki, ale to taki typ
ludzi. Wole przemilczec, znieśc swoje, a nie zostrzac niczego. I tak
np. nie oglabym miekszac usiebie, bo byly by awantury z moja
rodzina. u nich zmaiekszlaismy bo sa to spokojni, wywazeni ludzie.
Sojwa droga naprawdę sie dizwie, pewnie mi tylek obamwaiają za
palcemi niezle, ale coz taka jest cena. Syn kończy w tmy roku 5 lat
i mzoe w 2015 wyprowadzamy sie.

[akle2]

Przepraszam, tylko jedno pytanie: Jak to "za nic nie płacimy"?
Nie dokładasz się do czynszu, światła, wody, gazu, internetu etc??
Oki, może masz ten luz że mąż dużo zarabia, wszystko Ci oddaje i możesz siedzieć z dzieckiem, ale rozumiem że on w takim razie uczestniczy w wydatkach w skali 1/2, za siebie i za Ciebie. Skoro założył rodzinę to uczestniczy w jej utrzymaniu...
Nie piszę złośliwie, po prostu ciekawi mnie opcja, ze można "za nic nie płacić", nawet mieszkając z rodzicami. Sama motywacja ok, w grupie jest zawsze taniej, ja też nie wyobrażam sobie mieszkać sama bo czynsz bez opłat wyniósł by mnie tyle ile cała moja pensja (a gdzie tzw. życie?) ale czemu wydatki rozkładają się u was tak nieproporcjonalnie?

[amona13]

można moja szwagierka za nic nie płaci ( opłaty i jedzenie ) jeszcze ma darmową
gosposię i służącą w postaci teściowej , ale teściowa ich krzywdzi bo kiedyś jak
jej zabraknie to będą musieli się utrzymywać sami a jeszcze dojdzie do tego
kredyt na spłatę rodzeństwa ( mieszkają u teściów , mieszkanie jest własnościowe )

[awawawaaaa]

akle2 napisała:

> Przepraszam, tylko jedno pytanie: Jak to "za nic nie płacimy"?
> Nie dokładasz się do czynszu, światła, wody, gazu, internetu etc??
> Oki, może masz ten luz że mąż dużo zarabia, wszystko Ci oddaje i
możesz siedzie
> ć z dzieckiem, ale rozumiem że on w takim razie uczestniczy w
wydatkach w skali
> 1/2, za siebie i za Ciebie. Skoro założył rodzinę to uczestniczy
w jej utrzyma
> niu...
> Nie piszę złośliwie, po prostu ciekawi mnie opcja, ze można "za
nic nie płacić"
> , nawet mieszkając z rodzicami. Sama motywacja ok, w grupie jest
zawsze taniej,
> ja też nie wyobrażam sobie mieszkać sama bo czynsz bez opłat
wyniósł by mnie t
> yle ile cała moja pensja (a gdzie tzw. życie?) ale czemu wydatki
rozkładają się
> u was tak nieproporcjonalnie?
>
>
Nie dokładamy sie, bo meiskzamy razem z tesciami. Wlsnie dlatego.
Gdybysmy z nimi nie meiskzlai, to sami regulowalibysmy sowje
rachunki-siła rzeczy. Ale w tej chwili nie ma innej opcji, jezeli
chce sie miec miekszanie bez kredytu i jako taki start w zyciu.
ROzumiesz?

[milu100]

> Nie dokładamy sie, bo meiskzamy razem z tesciami. Wlsnie dlatego.
> Gdybysmy z nimi nie meiskzlai, to sami regulowalibysmy sowje
> rachunki-siła rzeczy. Ale w tej chwili nie ma innej opcji, jezeli
> chce sie miec miekszanie bez kredytu i jako taki start w zyciu.
> ROzumiesz?

Ja nie rozumiem, dla mnie jesteś typem pasożyta.
Przecież zużywacie prąd, wodę, gaz. Korzystacie być może z telefonu a na pewno z
internetu.

> Nie dokładamy sie, bo meiskzamy razem z tesciami.

Proponowaliście im to chociaż, czy są naprawdę na tyle ugodowi i wola
przemilczeć wszystko i was utrzymują bez słowa.

[gku25]

Sorry ale pasożytowanie jest obrzydliwe. I współczuję teściom w tym przypadku:/

[awawawaaaa]

> Proponowaliście im to chociaż, czy są naprawdę na tyle ugodowi i
wola
> przemilczeć wszystko i was utrzymują bez słowa.

Co mamy im proponowac? Przeciez to oczywiste, z tkaim zamairem z
inmi zmaieszkalismy. Oni sie godza, bo rozumieją dzisiejszy system.

Mamy opcje - albo mieskzamy z nimi i odkladamy kase, albo meiskzamy
sami NIEZLAEZNIE i sie kredytujemy, odmawiając sobie teraz i na
przyszłe lata wszystkiego/prawie wszystkiego.

Przeciez to nie tylko pieniadze, to tez opieka nad dziekiem, nasze
wakacje. Z kim mamy zostawic dziecko na 5 dni, gdy jedziemy w gory?
kto odbierze dziecko, gdy ja wracam pozno?
Cos za coś.

To naprawdę spokojni ludzie. Stateczni. Doceniam to, bo z moimi
rodzicami tak sie nie da, gdyz moze i zorbią duzo dla nas, ale są
kłotliwi, a my cemiy sobie spokoj, kosztem miekszania z dziadkami.

[milu100]

> Co mamy im proponowac? Przeciez to oczywiste, z tkaim zamairem z
> inmi zmaieszkalismy.

dla ciebie to oczywiste, ale ja mam wrażenie, że im oznajmiliście swoją decyzję
niczego nie uzgadniając,
skąd wiesz, że w głębi ducha nie uważają, że jakiś podział kosztów by się
przydał, nie mówię tu przecież o płaceniu im czynszu czy za opiekę nad
dzieckiem, ale o uczciwym płaceniu za to co zużywacie, czyli prąd, wodę, jedzenie...

skoro z nimi nie rozmawialiście to skąd wiecie, że oni wiedzą o waszych
zamiarach, skąd wiesz, że nie mają nadziei, że będziecie z nimi mieszkać zawsze,
że nie boją się zostać sami w domu, skąd wiesz, że nie będzie im przykro gdy
oznajmicie, że ich kosztem zaoszczędziliście pieniądze i się wyprowadzacie

z twojego podejścia wnioskuję, że za kilkadziesiąt, a może kilkanaście lat
dojdziesz do wniosku, że starzy rodzice są ciężarem i niesprawiedliwe jest, że
trzeba im poświęcić trochę czasu bo

> to tez opieka nad dziekiem, nasze
> wakacje.

a oni są obciążeniem więc pewnie będziesz ich chciała oddać do domu opieki,
a może dziecku będzie potrzebny ich dom? to tez do domu opieki

naprawdę im współczuję synowej, znam takie przypadki osobiście i nie jest to ciekawe

[akle2]

awawawaaaa napisał:

> >
> Nie dokładamy sie, bo meiskzamy razem z tesciami. Wlsnie dlatego.
> Gdybysmy z nimi nie meiskzlai, to sami regulowalibysmy sowje
> rachunki-siła rzeczy. Ale w tej chwili nie ma innej opcji, jezeli
> chce sie miec miekszanie bez kredytu i jako taki start w zyciu.
> ROzumiesz?

Nie, kompletnie nie rozumiem.
Ja bym nie miała sumienia kazać czy to własnym czy to męża rodzicom mnie utrzymywać. Byłby to dla mnie wstyd. Jeśli bym była zmuszona z nimi mieszkać, to na zasadzie sprawiedliwego podziału kosztów utrzymania a nie pasożytowania.
Jedyne wytłumaczenie, to to, że Twoi są prezesami banku i im wisi, czy utrzymują psa, kota, czy dwoje pasożytów z rodziny, bo i tak po odjęciu kosztów tego utrzymania zostaje im 99% rozporządzalnego dochodu. No, ale skoro to lubią...


------------------
Zwycięzca bierze wszystko.

[awawawaaaa]

Nie wydaje mi sie, ze mi to wisi. Nie sa zamozni, oszczedzaja, ale
niestety nie wyborazam sobie placenia za rachunki. W takim razie po
co bylaboby to meiskzanie razem?
Jestesmy jeszcze mlodzi. Nie przekroczylismy 26 lat. nie stac na na
smaodzielne utrzymanie się. Nic nie kupujemy synowi, malo sobie.
Zyjemy jak nastolatki z kieszonkowego. Z czego mielibysmy placic
rachunki? Wszystko regulują rodzice.
Wiem, ze dzieki temu bedziemy mogli normalnie wejsc w zycie bez
obciązen. Taka jest cena. Gorzka cena.

[akle2]

awawawaaaa, nie miałam zamiaru Cie obrażać,
chodziło mi o to, że ja bym tak nie potrafiła, żeby nie zapłacić
ułamka kosztów utrzymania np 1/5 ceny czynszu, prądu czy wody, no i
całych rachunków na mnie przypadajacych czyli moja komórka, mój
Internet z którego tylko ja korzystam, moje czesne na studiach
zaocznych itp. Nie miałabym serca ani sumienia żeby ktoś to robił za
mnie, mając małą emeryturę.
A człowiek 26-letni, owszem, "jeszcze" młody, ale "w życie" to moim
zdaniem powienien wejść już dawno, wszak pełnoletność w naszym kraju
uzyskuje się w wieku lat 18. Jedyne co uważam za błogosławieństwo
(nie przymus), to chęć teściów do zajmowania się dzieckiem jak wy
pracujecie, bo żeby się dokładać to trzeba pracować i koło się
zamyka.

[beverly1985]

> Jestesmy jeszcze mlodzi. Nie przekroczylismy 26 lat. nie stac na na
> smaodzielne utrzymanie się. Nic nie kupujemy synowi, malo sobie.
> Zyjemy jak nastolatki z kieszonkowego. Z czego mielibysmy placic
> rachunki? Wszystko regulują rodzice.

To po kiego diabla braliście slub i macie
dziecko??????????????????????????????????????????????????????????????????????????

[awawawaaaa]

beverly1985 napisała:

> > Jestesmy jeszcze mlodzi. Nie przekroczylismy 26 lat. nie stac na
na
> > smaodzielne utrzymanie się. Nic nie kupujemy synowi, malo sobie.
> > Zyjemy jak nastolatki z kieszonkowego. Z czego mielibysmy placic
> > rachunki? Wszystko regulują rodzice.
>
> To po kiego diabla braliście slub i macie
>
dziecko??????????????????????????????????????????????????????????????
??????????
> ??


Nie wszystko tu zostalo powiedziane. Sytuacji sie nie wybiera.
Za wszlekie inne oplaty pt. komorki, ciuchy, wyjazdy itd.. płace
sobie sama. Ale sa to oplaty na ktore zbieram, na ktore sie
oszczedza... Tak naprawde oni opłacaja utrzymanie domu. Jedzenie.
Tylko i az tyle, bo my jak bysmy mieli wydac 2 tysiace za żlobki,
ubranka, prąd i inne podstawoe rzeczy, to nigdy bysmy niczego nie
zaoszczedzili.
Musismy jeszcze troche tu mieskzac, rok, dwa az bedziemy pewni, że
damy sobie sami rade. Musialam zajśc w ciąze z przyczyn medycznych.
Nie moge miec wiecej dzieci, wiec byl woz, albo przewoz.
Oni wiedza o naszych planach, bardzo aktywnie nas wspieraja.
Decyzja byla świadoma, chociaż oni uważali, ze po zabiegu moglabym
jeszcze miec dzieci, ale lekarze mowili swoje. Musialam sie
zdecydowac.

[raohszana]

Kurde, a może oni chcą jeszcze kogoś na utrzymanie wziąć, bo ja chętnie sobie
tak pożyję, jak wy - pasożytując i dojąc rodziców chłopaka ile wlezie.

[raohszana]

No nie wiem, z czego płacić rachunki... Może ruszyć dupę i iść do PRACY?

[culebre]

Nic dziwnego, że "sobie nie wyobrażasz"... To ja ci wytłumaczę: w wieku 26 lat
nie jesteś za młoda żeby ruszyć dupę do pracy. Może mniej tych 5-dniowych wkndów
w górach, księżniczko. Bo z taką postawą i mocno zaburzonym postrzeganiem
rzeczywistości to ty nigdy bez obciążeń w nic nie wejdziesz, oprócz
patologicznej wegetacji gdy rodziców "zabraknie".

[pejot65]

> Mieskzam od 3 lat. Musialam z racji kasy.
Mieszkam ponad 40 lat,18 od ślubu, w zeszły roku mama założyła sprawę w sądzie
żeby wygonić z domu moją Żonę, płacę za wszystko, remontuję sam i za swoje, obie
mają do mnie pretensje, jedna o drugą,
Chyba się powieszę.

[limonka-2]

pejot65 napisał:

> > Mieskzam od 3 lat. Musialam z racji kasy.
> Mieszkam ponad 40 lat,18 od ślubu, w zeszły roku mama założyła
sprawę w sądzie
> żeby wygonić z domu moją Żonę, płacę za wszystko, remontuję sam i
za swoje, obi
> e
> mają do mnie pretensje, jedna o drugą,
> Chyba się powieszę.

Współczuję Ci, ale na pewno nie jesteś odosobniony, wiem jak mój mąż
się "wił" między mną i matką, gdy u niej mieszkaliśmy, rozumiałam
Go, nie wymagałam, żeby oficjalnie "zajął stanowisko" mimo, że po
cichu chciałam, żeby był po mojej stronie, ale matka to matka, nawet
jeśli jest jędzą dla żony. Na szczęście udało się nam
wyprowadzić "na swoje", chociaż chyba z lekko nadszarpniętym
zdrowiem.

[limonka-2]

futurebride napisała:

> Nigdy, nigdy i jeszcze raz nigdy nie zgadzaj się na mieszkanie z
teściami czy
> rodzicami jeśli sytuacja życiowa Cię do tego nie zmusza. Mówię to
z własnego
> doświadczenia. Już po kilku dniach brakuje prywatności i zaczynają
drażnić
> drobiazgi, choćby rodzice byli najwspanialsi. Młodzi ludzie muszą
mieć swoje
> życie i możliwość żeby się pokłócić i godzić bez udziału osób
trzecich.

100 % racji, polecam powyższy post wszystkim, którzy rozpatrują
opcję mieszkania z rodzicami lub teściami, wiem co mówię, bliżej na
ten temat w innym moim poście.

[bellis.blog.onet.pl]

My mieszkamy z moimi rodzicami w jednym domu. Mamy niezależne
mieszkania i wejścia. Wspólny jest ogród i część rachunków. Reszta
osobno. Widzimy się z moimi rodzicami jak mamy chęć :) Nie ma mowy o
przysłowiowym zaglądaniu sobie do garów. Na dzień dzisiejszy jest aż
nadto w porządku - statystyczna scysja między nami a rodzicami to jedna
na rok, więc nikt nie narzeka :D Lubimy się po prostu.

[kontestatorbg]

Tak bardzo podobało mi sie mieszkanie z tesciami, że juz od 3 lat mieszkam 300
km od nich

A jednak można

[monaga]

Od ośmiu lat mieszkam z moimi teściami. Na początku było "trudnawo",
ale trzeba było powiedzieć, "stop". Na początku mieliśmy jedną
kuchnię i gotowałyśmy oddzielnie na moje zyczenie. Teściowa jest
wredna i nie można jej ufać, choć ona ufa mnie. Żenada.Były momenty,
gdy gadała ze swoją córeczką i mówiła o mnie "mała żmija". Pamiętam
takie żeczy i nie wybaczam.Ale nie o tym.
Teraz oki., bo mamy mieszkanie na piętrze, ale gdybym miała mieszkać
wspólnie na 50 m2, to z pewnością nie byłoby takiego życia. Żyj
swoim życiem i nigdy nie uzalezniaj się od nikogo.Nawet od męża, a
tym bardziej od teściów.

[monaga]

rzeczy, oczywista;-))

[przytulia_czepna]

Zależy.
Miałam taką oto sytuację w rodzinie: ona przeprowadziła się do domu
teściów (mieli piętro dla siebie), przyszły dzieci. On po kilku
latach związku powiedział że wyprowadza się do innej pani. Po
rozwodzie teściowie powiedzieli że Ona z ich wnukami ma się
wyprowadzić. Gdzie? Tego już nie powiedzieli.

W sumie logiczne - dlaczego mieliby mieszkać z obcą kobietą której
ich syn już nie chciał.

[aretahebanowska]

Dokładnie to samo. Tylko faktycznie trzeba się lubić i jednak opcja
oddzielnych mieszkań dużo daje. Ja tam na swoją teściową złego słowa
nie powiem. Gorzej z moją mamą, bo choć fajna kobita to ma
upierdliwy, nauczycielski charakter i ciągle coś jej nie pasuje.

[jehanette]

Bellis, szok, taki post mogłam ja napisać O_o

Według mnie wszystko zależy jakimi ludźmi są rodzice i młodzi. Jeśli rodzice są
w typie wymagającym i rządzącym (wszystko po mojemu, mieszkasz pod moim dachem
to się dostosuj alvo wynocha) albo wręcz przeciwnie, "służalczym"
(matka/teściowa gotuje, sprząta...) to układ raczej nie wypali.

My mieszkamy razem już 2,5 roku, zdarzają się scysje, ale się dotarliśmy. Mamy
oddzielnie kuchnie, łazienki, łączą nas drzwi z korytarza i ogród. Oczywiście
dzielimy się opłatami odkąd zaczęliśmy w miarę normalnie zarabiać, to było
oczywiste dla nas (i nastąpiło po ok 5 miesiącach, kiedy skończyliśmy studia).

Myślę, że ten układ jest korzystny dla obu stron. Rachunki się rozkładają na 4
pensje a nie na 2. Nie musimy się martwić o zwierzaki, podlewanie kwiatków,
odebranie paczki od kuriera, pożyczenie przysłowiowej soli jak zabraknie, bo
zawsze da się jakoś ułożyć to z "sąsiadami", żeby sobie pomóc.

Ponieważ dom jest duży, nie wypobrażam sobie żebyśmy mieli my z mężem gnieść się
w jakimś wynajmowanym mieszkaniu i płacić za to ciężką kasę, podczas gdy rodzice
mieszkali by z moim bratem w domu za dużym na ich troje i ponosili niepotrzebnie
duże koszty.

Nie ukrywam, że wielopokoleniowa rodzina była moim marzeniem ;)

[pall11]

Tylko totalni nieudacznicy mieszkają z rodzicami po ślubie.

[akle2]

... czyli połowa naszego społeczeństwa

Trollu jeden, a jeśli rodzice są chorzy i trzeba się nimi opiekować?

Druga opcja - jeśli mama z własnej woli chce się zaopiekować twoim dzieckiem gdy ty i żona cały dzień pracujecie - nie skorzystasz z tego?
Tobie gosposie pucują podłogę, wyprowadzają psa rasy chihuahua i bujają dziecko?
Nie wszyscy są prezesami i niejeden by się dał pokroić aby mieszkać gdziekolwiek w jako-takich warunkach.
Nie twierdzę, że mieszkanie z teściami jest dobre ale czasem nie ma innego wyjścia bądź są okoliczności które przemawiają za tym pierwszym
Ręce nogi i biust opadają jak się czyta takie posty

---------------
Zwycięzca bierze wszystko.

[ansak]

> Tobie gosposie pucują podłogę, wyprowadzają psa rasy chihuahua i bujają dziecko
> ?
A Ty masz od tego mamę?

[akle2]

No faktycznie, napisało mi się trochę nieskładnie, sorki.
Moja mama ma swoje życie, z racji jej choroby wolę ją mieć na oku,
co umożliwia na szczęście osobne mieszkanie z osobnym wejściem w tym
samym domu. Nikogo mi nie pilnuje i nie buja (a psami nie przepadam
a o dziecko dopiero się staram).
Chodziło mi o to, że taki krezus jak pall11 może się zgubić w lewym
skrzydle swojego pałacu otoczonego parkiem z fontanną, ale
niejeden "normalny" Kowalski albo zarzyna się płacąc raty kredytu -
nierzadko z jednej pensji, albo mieszka z mężem, żoną i dziećmi u
rodziców lub teściów i dziękuje Bogu codziennie, że ma taką
możliwość.

[limonka-2]

Przerabiałam w dwóch opcjach, najpierw kilka lat z rodzicami(był
spokój), potem kilka lat u teściów, książkę można by napisać.
Znalazłam gdzieś taką skalę stresu, różne zdarzenia, punktowane,
zgodnie z tą skalą i punktami zebranymi w czasie mieszkania u
teściów powinnam już nie żyć. Teść w zasadzie się nie wtrącał,
teściowa brudne majtki mi oglądała (weszłam do łazienki w tym
momencie), na każdym kroku pokazywała, że nie jestem u siebie, gdy
wypucowałam całe mieszkanie, nie odzywała się przez tydzień, bo
niby "chciałam ją upokorzyć", setki podobnych zdarzeń, złośliwa,
zawistna, było, minęło, ale nie zapomnę jej tego czasu nigdy.

mieszkać z teściami - mój ulubiony temat

[teodor23]

Mogłabym pisać o tym godzinami. Pewnie spodziewasz się wypowiedzi
ludzi młodych. Ja natomiast zamieszkałam z teściami 10 lat po
ślubie. Najpierw mieszkaliśmy sami, ale kiedy wybudowaliśmy dom, a
teściowie trochę zestarzeli się postanowiliśmy zaopiekować się nimi.
Ja tu chcę być dobrą synową, wprowadzam ukochaną teściową do mojego
nowiutkiego domu (nie dołożyli ani grosza do budowy) a ona zabiera
mi się za rządzenie. Zupełnie jakbym to ja u niej zamieszkała. O
reszcie nawt nie wspomnę bo szkoda słów. Musieliśmy przebudować dom
i wydzielić im oddzielne mieszkanie z oddzielnym wejściem. Teraz
mieszkają za ścianą - na szczęście, bo inaczej oszalałabym.

[litwor]

Witam piszę jako człowiekdoświadczony i już teść. NIGDY NIGDY NIGDY,
Młodzi mają mieć poślubie czas na dogranie się, dogadanie i
uzgodnienie priorytetów. Muszą mieć swobodę aby czasami pobiegać w
domu w majtkach lub bez. Z teściami czy rodzicami w domu to mordęga.
Dla jednej i drugiej strony. Co innego jest wpaść z wizytą na kilka
dni, ale mieszkać razem 24 na dobę zawsze zacznie się konflikt.
Konflikt o byle co. Kazda ze stron ma własne upodobania ( starsi)
młodzi maja swą żywiołowość. Nie do pogodzenia. Na szczęście moje
dzieciaki nie musiały jak na razie z nami mieszkać są dość daleko i
to jest piękne. Mają swobodę i kochających rodziców. Jak nas będą
potrzebowac to telefon i jedziemy jako oczekiwani goście. I Jeszcze
jedno z twego pytania wynika że j3esteś młodą mężtką lub będziesz
niedługo. Piękną konsekwencją ( ale czasami upierdliwą) jest
dziecko. Wasze dziecko nie babci czy dziadka. Po porodzie będziesz
na pewno słaba, ale goń babcie od TWEGO i TWOJEGO MĘŻA dziecka .
Sama wychowuj sama kąp ( ew, Mąż jak odważny) sama karm. Nawt
najlepsze porady babci będą z innej epoki. One więdzą dużo ale nie
na czasie.
I tak dla prezentacji, 57 lat, jedna żona, trójka dzieci ( dwa w
związkach) jedno chyba niedługo, dwie wnóczki. Mieszkała z nami
Teściowa 27 lat, o 26 lat 11 miesięcy 29 dni za długo.

Pozdrawiam

[kinga_n1]

Mielismy do wyboru-mieszkanie z teściami i jego siostrą w dużym
mieszkaniu lub z moją mamą (nie było innej opcji).Oczywiście
wybraliśmy tą drugą i muszę powiedzieć, że z perspektywy czasu nie
jest źle.
Były kłótnie, stawanie po stronie mamy, wymiana krótkich lecz
treściwych zdań na temat wychowania dziecka... ale opłaciło się.
Dorosłam, dojrzałam. (mogłam skonfrontować poglądy)
Sprawdzaliśmy się z Mężem i przeszliśmy ten test pozytywnie, teraz
czekamy na wyprowadzkę mojej mamy (kupiła sobie mieszkanie) i
jesteśmy szczęśliwi. :) (choć dziwnie będzie bez Niej)
Nie wyobrażam sobie natomiast mieszkania z teściami, moja
mama "ustąpiła mi pola" w domu, z moją teściową byłaby walka :(

[awawawaaaa]

litwor napisał:

>Muszą mieć swobodę aby czasami pobiegać w
> domu w majtkach lub bez.

masz tu racje:)

[wiosnawiosna]

Spotkalo mnie to chociaz nie zaraz po slubie. Przez 3 lata po slubie
mieszkalismy w Werszawie w naszym wlasnym mieszkaniu. Maz, ktory nie
jest warszwiakiem chcial wrocic do rodzimego miasta. Wiedzialam jak
bardzo jest to dla niego wazne wiec przenieslismy sie do
miejscowosci, z ktorej pochodzi. Musielismy zaczynac od zera-brak
pracy...brak mieszkania. Zamieszkalismy tymczasowo z tesciami. Po
miesiacu tesc i tesciowa byli wobec mnie bardzo nieprzyjemni, a tesc
nawet agresywny ( werbalnie, fizycznie nie).Maz stanal pomojej
stronie i wynajelismy mieszkanie gdzies indziej. Po kolejnych 3
latach wynajmowania tesciowie kupili sobie nowe mieszkanie w domu, w
ktorym sa razem 4 mieszkania z duzmym ogrodem dla wszystkich
mieszkancow domu. Lokatorka jednego z tych mieszkan zmarla i
tesciwoei tak wplyneli na mojego meza, zebuysmy kupilli to
mieszkanie. A wiec mieszkamy pod jednym dachem, dzielimy
ogrodek,wejsceioddzielne, od 7 juz lat. A malzenstwo sie sypie i
nieslugo zakonczy sie rozwodem. Maz byl pod wlyem rodzico, ktorzy
nalegali abysmy kupili mieszkanie, nie umial powiedziec nie - a ja
balam sie choc maz wiedzial doskonale jak bardzo nie chcialam tego
mieszkania.Tesciwie nieprzyjemni,brak prywatnosci. Czuje , ze
poslubilam tesciow razem z mezem. Nieprzyjemne sytuacje i teksty ze
strony tesciow.Zawsze myslalam, ze takie sytuacje zdzraja sie
tyullkojakims idiotom, bo jak mozna dopuscic do mieszkania razem z
tescia,ki w xxI wieku??? Ale trafilo i na mnie. Jestem w dole. Dpo
tego doklada sie agresja meza.zmarnowane zycie. Nie wiem co
robic ,mamy 3 letnie dziecko.

[awawawaaaa]

Chyba sama sobie na sowje yzczenie taką sytuacje stworzyłas. Nie
wiem, jak mozna czy to rodzicow męza, czy wlasnych ciągac ze soba w
życiu. Bo to jest takie ciąganie ich, czy to ze wzgledu na ich
starośc, cyz niedolestwo czy cos innego np. sentyment meza do mamy:)
Powinnas sprzedac swoja częsc i sie wynieśc, jezeli stanowi to tak
ogromny problem. Ja bym tak zorbila, ale w tej chwili jest m idobrze
i ta pomoc jest nieoceniona, z punktu widzenie opieki nad dizekciem
i peiniedzy.

[wiosnawiosna]

moja odp brzmi:nie sama sobie takiej sytuacji nie stworzylam. To moj
maz byl pod wplywem tesciow, ktorym zalezlalo,zebysmy sie tam
wprowadziali. Maz po ktorym niegdy bym sie nie spodziewala wybral
kilkakrotnie rodzicow a nie mnie. Tak jak pisalam: zawsze myslala,ze
nieudacznicy znajduja siew takich sytuacjach,Powtarzam za Panem,
ktory napisal wczesniej: NIGDY, NIGDY, NIGDY nie zamiszkaj z
tesciami.To Cie zniszczy. Tak sie tez stalo ze mna. A moj 39-letni
maz powtarza tak jak moj 3 letni dziciak: mama, mama, mama. Ludzie,
gdyby wiedziala od poczatku, ze wychodze za mamisynka nigdy bym tego
nie zrobila. Nie spofziewalam sie, Nie przewidziala. Przegralam
zycie. Moje dziecko kocha nas obooje a my sie rowodzimy. Gdyby ktos
kiedym powiedfzial, ze spotka mnie taki los wysmialabym go. Ja???
Tlkaz niezalezna???I los mnie ukaral. Czuje sie FATALNIE.

[rhinbac]

im starsi rodzice, tym trudniej nam jest ich urazić, przeciwstawić i nie tylko
dorośli faceci mają z tym problem, kobiety też
to, że mąż przyznawał rację matce, nie Tobie, wcale nie musi świadczyć o tym, ze
jest maminsynkiem
nie pomyślałaś, że może podejmowałaś złe decyzje i teściowa miała jednak rację?
one czasami miewają jednak rację, przekonuję się o tym niekiedy, mimo iż to
przyszła teściowa

[deodyma]

rhinbac napisała:

> im starsi rodzice, tym trudniej nam jest ich urazić, przeciwstawić
i nie tylko
> dorośli faceci mają z tym problem, kobiety też
> to, że mąż przyznawał rację matce, nie Tobie, wcale nie musi
świadczyć o tym, z
> e
> jest maminsynkiem




od TYLKO przyznawania racji ludzie sie nie rozwodza.
najwidoczniej tesciowa wtracala sie w ich zycie a maz nigdy nie
stanal po stronie zony, chocby jego matka nie miala racji.
kto nie ma takjiej tesciowej, ten tego nie zrozumie.

[kloceklego]

nie dokładasz się, nie dbasz o dom a narzekasz, że glosno, ze dzwonią, że
znajomi przychodzą do nich. pasożytnictwo.
dla mnie ktoś, kto z takich powodów wprowadza się do teściów/rodziców jest
leniem/nieudacznikiem i nie potrafi sam zatroszczyc sie o swoje zycie. i nie
przemawia do mnie tutaj brak pieniędzy czy cos w tym stylu. nam jak zaczelo
brakowac pieniedzy to zacisnelismy zeby, przewegetowalismy kilka miesiecy
praktycznie tylko mając pieniądze na jedzenie. pozniej ja wyjechałem za granicę
a żona z synem przyjechali do mnie po 6 miesiacach. i teraz zyjemy z dala od
tego wspaniałego przybytku mlekiem i miodem płynącego.
jak się nie ryzykuje, to się nie żyje a potem kończy u teściów/rodziców

[deodyma]

teraz doczytalam, ze chodzi o tesciow, nie tylko o tesciowa.
zrobiliscie blad, mze przeprowadzilisciue sie do miasta rodzinnego
meza.
nigdy bym na to nie pozwolila.

[kinjuszka]

Ja mieszkałam u teściów prawie 3 miesiące. Przeprowadziliśmy się do kraju męża
(wcześniej mieszkaliśmy w Polsce), potrzebowaliśmy czasu na znalezienie swojego
mieszkania, urządzenie się z grubsza itp.
To były tylko 3 miesiące, moi teściowie są wspaniałymi ludzmi i oboje mamy z
nimi świetny kontakt, w dodatku mają b. duży dom, a mimo to nigdy w życiu nie
chciałabym z nimi mieszkać na stałe!
Jak już ktoś wspomniał wyżej, jeżeli mieszkasz u teściów/rodziców to nie jesteś
w 100% u siebie nigdy. Niby są to drobiazgi (nie mogę przejść nago z łazienki,
nie mogę posłuchac głośniej muzyki itp), ale jednak składają się one na ogólny
dyskomfort.

Mój brat i jego żona mieszkają u moich rodziców. Niby mają całkiem osobne
mieszkanie, osobne wejście itp, ale wiadomo, że i tak widzą się codziennie.
Bardzo współczuje swojej szwagierce- moja mama wtrąca się do wszystkiego,
krytykuje wszystko, łącznie z opieką nad dzieckiem mimo iż szwagierka jest
lekarzem pediatrą! :/

Podsumowując, jestem zdania, że jeżeli tylko ma się możliwość mieszkac osobno,
nawet w lokalu o niższym standardzie/gorszej dzielnicy itp to warto to wykorzystać!

[mynia_pynia]

Koleżanka właśnie się rozwodzi, wystarczyło 6 miesięcy aby dojrzała
do tej decyzji. Jest mi strasznie przykro, w pewnym stopniu jestem w
szoku, bo koleżanka jest świetną osobą, i nawet jej mąż był bardzo
fajny - nie wiem co mu odbiło gdy zamieszkali z jego rodzicami.

[malwinette]

Ja mam dobre doswiadczenia. Mieszkaliśmy z moimi rodzicami 4 lata, podczas
budowy włąsnego domu. Potem po dwóch latach wróciliśmy z powrotem, tym razem na
rok( w tym czasie dom nr 1 został sprzedany,a nr 2 był wykańczany). Wspominam
cudownie, zarówno ja jak i mąż - OBIADY, pełna chata - nikt się nigdy nie
nudził, zawsze mieliśmy z kim zostawić psy, gdy chcielismy wyjechać, a później
również synka, gdy chcielismy gdzies wyjść.Fajnie było- oboje z mężem
pracowaliśmy,syn do przedszkola - nie było czasu na zmęczenie rodzinną atmosferą:)

[awawawaaaa]

malwinette napisała:

> Ja mam dobre doswiadczenia. Mieszkaliśmy z moimi rodzicami 4 lata,
podczas
> budowy włąsnego domu. Potem po dwóch latach wróciliśmy z
powrotem, tym razem n
> a
> rok( w tym czasie dom nr 1 został sprzedany,a nr 2 był
wykańczany). Wspominam
> cudownie, zarówno ja jak i mąż - OBIADY, pełna chata - nikt się
nigdy nie
> nudził, zawsze mieliśmy z kim zostawić psy, gdy chcielismy
wyjechać, a później
> również synka, gdy chcielismy gdzies wyjść.Fajnie było- oboje z
mężem
> pracowaliśmy,syn do przedszkola - nie było czasu na zmęczenie
rodzinną atmosfer
> ą:)


no to jest jak u nas, nie zawszem iekszanie z rodzicami oznacza
koszmar:)

[737ng]

Tuz przed wyjazdem z Polski, kiedy juz sprzedalismy mieszkanie, mieszkalem z
tesciami. Bylo strasznie - musielismy byc na czas na obiad, byc cicho
wieczorami, wracac kiedy obiecalismy wrocic. W sumie OK, ich mieszkanie i ich
zasady, ale na dluzsza mete: NIGDY. Po przyjezdzie do kraju do ktorego
wyjechalismy musielismy mieszkac u moich rodzicow i bylo to samo - brak
niezaleznosci byl okropny, nawet porzadnie poklocic sie nie mozna bylo!!!
Wyprowadzilismy sie po dwoch miesiacach kiedy tylko moglismy kupic wlasne
mieszkanie.

Nigdy, ale to NIGDY nie zamieszkam z rodzicami, tesciami, rodzenstwem czy
jakakolwiek rodzina poza zona i dziecmi. Od moich synow oczekuje, ze wyprowadza
sie kiedy tylko zaloza wlasna rodzine lub dostana stala prace.

Amen.

K.

fatalnie

[uknown]

Mieszkaliśmy z teściami tylko przez 4 miesiące pomiędzy sprzedażą jednego
mieszkania a kupnem drugiego i już nigdy więcej tego nie powtórzę, moja żona też
nie mogła się odnaleźć w swoim rodzinnym domu jako dorosła osoba. Moi teściowie
są mili, kulturalni, nienarzucający się, zostawiali nam dużą swobodę i nie
wtrącali się, ale mimo to dla obu stron było nieznośnie krępująco. Rzeczywiście
- kompletny brak prywatności, wchodzenie sobie w drogę w łazience, w kuchni,
różne przyzwyczajenia, style życia, sposoby spędzania czasu - to wszystko pod
jednym dachem jest nie do zniesienia na dłuższą metę. Człowiek w domu musi czuć
się swobodnie, móc chodzić w samych gaciach, spać do której chce, jeść co i
kiedy chce, bawić się z dzieckiem albo z przyjaciółmi hałaśliwie, czasem głupio,
po nocy ale beztrosko, bez oglądania się co powiedzą rodzice/teściowie. Jak te
warunki nie są spełnione to jest zwyczajna męczarnia i wchodzenie sobie na
głowę. Lepiej mieszkać nawet najskromniej, w ciasnocie, bez wygód ale ODDZIELNIE
i SAMODZIELNIE, ze świadomością że się jest u siebie a nie w gościach w nieswoim
domu.

istota rzeczy:)

[awawawaaaa]

uknown napisał:
> nie mogła się odnaleźć w swoim rodzinnym domu jako dorosła osoba.
Moi teściowie
> są mili, kulturalni, nienarzucający się, zostawiali nam dużą
swobodę i nie
> wtrącali się, ale mimo to dla obu stron było nieznośnie krępująco.
Rzeczywiście
> - kompletny brak prywatności, wchodzenie sobie w drogę w łazience,
w kuchni,
> różne przyzwyczajenia, style życia, sposoby spędzania czasu - to
wszystko pod
> jednym dachem jest nie do zniesienia na dłuższą metę. Człowiek w
domu musi czuć
> się swobodnie, móc chodzić w samych gaciach, spać do której chce,
jeść co i
> kiedy chce, bawić się z dzieckiem albo z przyjaciółmi hałaśliwie,
czasem głupio
> ,
> po nocy ale beztrosko, bez oglądania się co powiedzą
rodzice/teściowie. Jak te
> warunki nie są spełnione to jest zwyczajna męczarnia i wchodzenie
sobie na
> głowę. Lepiej mieszkać nawet najskromniej, w ciasnocie, bez wygód
ale ODDZIELNI
> E
> i SAMODZIELNIE, ze świadomością że się jest u siebie a nie w
gościach w nieswoi
> m
> domu.

[wj_2000]

Z zażenowaniem (i smutkiem) czytam większość wypowiedzi! Jedną z głównych
przyczyn frustracji jest skrępowanie w kłótni z mężem!!!
A niech Was diabli!

Ja mam dwojakie doświadczenie. Przed laty do naszego dwupokojowego mieszkania
wprowadziła się (na 3 lata) moja dużo starsza siostra z mężem. Mąż wprawdzie nie
cudzoziemiec, ale Wielkopolanin z inteligenckiej rodziny do nas, wtedy jeszcze
rzekłbym, proletariuszy. Było cudownie, mimo że oprócz rodziców, brata i siostry
z mężem, wkrótce pojawiłą się siostrzenica. Szwagier z moją mamą jedli sobie z
dzióbków. Mnie i brata uczył grać w skata i prowadzał na mecze piłkarskie.
Po trzech latach doczekali się swojego mieszkania kilka kilometrów dalej.
Stosunki pozostały serdeczne do końca (siostra i szwagier już nie żyją).
Ja sam, po skończeniu studiów w stolicy i rozpoczęciu pracy na UW w roku 1962
mogłem liczyć tylko na zameldowanie okresowe, bez prawa do wstąpienia do
spółdzielni. Wynajmowałem 1 pokój za wartość pensji asystenta. Kilka godzin
korepetycji tygodniowo dawało dochód pozwalający na utrzymanie.
Po dwóch latach poznałem przyszłą żonę i szybko wzięliśmy ślub. Zamieszkaliśmy z
jej rodzicami i rodzeństwem w mieszkaniu średniej wielkości.
I znów była idylla. Żadnych kłótni, bo o co?
Po pięciu latach wyprowadziliśmy się do swojego mieszkania, gdzie po 2
tygodniach przyszło na świat drugie nasze dziecko.
Być może pewne znaczenie miało to, że zarówno w przypadku mojej mamy w stosunku
do swojego zięcia, jak i mojej teściowej w stosunku do mnie, występowała różnica
ze trzech szczebli wykształcenia. I szwagier i ja mieliśmy postawy bardzo
delikatnego odnoszenia się do osób o niższej pozycji społecznej i dużo niższym
wykształceniu, a obie teściowe z kolei miały szacunek do naszych pozycji. W
końcu jeszcze za życia teściowej (3 klasy podstawówki), zostałem profesorem
Uniwersytetu Warszawskiego ( a mój szwagier dyrektorem naczelnym dużej firmy w
Katowicach za życia naszej mamy).
Osoby na analogicznych pozycjach mają większe szanse walczyć ze sobą o przywództwo.

[akle2]

Po prostu miałeś szczęście, że rodzina była zgrana.
Jednakże wszyscy mamy tendencję do zaznaczania własnej przestrzeni na zasadzie: moje/nie moje. W swoim czujemy pełen luz psychiczny i możemy zmienić wszystko, łącznie z pomalowaniem ścian na czarno, bo taką mamy akurat psychodeliczną wizję. Bo to ja jestem panem/panią tego domu i swoje decyzje mogę co najwyżej konsultować jak nie jestem pewna a nie prosić o zgodę na ich realizację. Mieszkając u kogoś, trzeba przyjmować jego warunki, nawet tak drobnych sprawach jak to gdzie ma stać cukiernica, czy mogę trzymać kota lub do której może być włączony telewizor. Te kłótnie, o których wspominasz, nie muszą oznaczać prawdziwych kłótni we włoskim wydaniu, z fruwającymi talerzami i krzykiem, który słychać po drugiej stronie ulicy. Może to być zwykła wymiana zdań, a i tak ten brak intymności może rodzić frustracje, że oprócz rozmówcy ktoś tę dyskusję usłyszy i się do mniej włączy. Potrzeba posiadania własnego gniazda jest całkowicie zdrową i uzasadnioną potrzebą, a to że nie jest wcielana w życie, ma swoje podłoże ekonomiczne. Mieszkamy razem ze starszymi pokoleniami lub rodzinami naszego rodzeństwa nie dlatego że tak się wszyscy kochamy, ale dlatego że na samodzielne mieszkanie nas nie stać (pomijam przypadki piotrusiów panów, którym mama pierze skarpetki do emerytury i obojgu to się podoba). Mieszkanie z kimś jest zatem zjawiskiem wtórnym, wymuszonym ekonomicznie poprzez brak oszczędności finansowych i bieżących dochodów na odpowiednio wysokim poziomie, a nie celem samym w sobie. Większość chce sama (tudzież z partnerem) ale nie każdy może.
Kiedyś w weekendy dorabiałam sobie opieką nad pewną staruszką. Dla świętego spokoju szanowałam "zwyczaje" jej domu (gdzie co ma stać, wisieć, leżeć bo od 50 lat tam leżało i wisiało), choć niektóre wydawały mi się śmieszne. Nie daj Boże było zapomnieć, że solniczka stała na trzeciej półce a nie na czwartej. Gdyby analogicznie przyszło mi się "użerać" z teściową, chyba bym przedwcześnie osiwiała. Swoją niedoszłą teściową ubóstwiałam, bo była fantastyczną kobietą - ale na odległość. Nie wiem, jakby ułożyła się nasza "współpraca" pod jednym dachem, bo mój związek się skończył i kontakt z teściówką siłą rzeczy też. Może nie byłoby już tak ciekawie i ta potrzeba walski o własną przestrzeń zaczęłaby coraz bardziej się materializować.

[awawawaaaa]

akle2 napisała:
Mieszkamy razem ze starszymi pokoleniami lub rodzinami naszego
rodzeństwa
> nie dlatego że tak się wszyscy kochamy, ale dlatego że na
samodzielne mieszkani
> e nas nie stać

dokladnie!

[beverly1985]

Dla mnie to, co piszecie, to jakiś kosmos. Osobiście nie znam ani jednej pary,
która mieszka z rodzicami! Nikt ze znajomych nie pobiera się, gdy nie ma gdzie
mieszkać, a najpóźniej po zakończeniu studiów każdy wyprowadza się z domu
(choćby do wynajętego pokoiku w mieszkaniu studenckim).
Nie stać? Gdy dwie osoby pracują to nawet przy stosunkowo niewielkich zarobkach
mozna dostac kredyt na zakup kawalerki na obrzeżach miasta.

[tosia.ru]

mieszkalam z tesciowa 4 lata...
... obecnie tesciowa mieszka w naszym mieszkaniu a my od pol roku wynajmujemy
(paranoja, no nie?)
tak jest lepiej
przynajmniej nikt nie dolewa mi do garow domestosa
o reszcie nie wspomne

[akle2]

W takim razie bardzo mało jeszcze widziałaś. Albo nie masz 18 lat i fiu bździu w głowie. A już z pewnością nigdy nie starałaś się o kredyt hiopoteczny

>
> przy stosunkowo niewielkich zarobkach mozna dostac kredyt na zakup kawalerki na obrzeżach miasta.
>

Ha ha

[beverly1985]

Mam 25 lat i pracuję od 3. Kredyt hipoteczny dostałam, choc ja akurat mało nie
zarabiam.

Zauważ, ze napisałam, iż gdy dwie osoby pracują (dwie, a nie jedna), to nawet
jeśli zarabiają tylko te 2- 2,5 tys to razem jest 4-5. Zdolność kredytową na
kawalerkę na Białołęce za to masz. Zaraz ktos mi pewnie napisze, że to nie są
"niewielkie zarobki"- jak na Warszawę są, a w takich realiach funkcjonuję. W
innych miastach pewnie zarabia się mniej, ale i mieszkania są proporcjonalnie
tańsze.

akle2 napisała:

> W takim razie bardzo mało jeszcze widziałaś. Albo nie masz 18 lat i fiu bździu
> w głowie. A już z pewnością nigdy nie starałaś się o kredyt hiopoteczny

[akle2]

Oki, tylko że na zdolność kredytową wpływa o wiele więcej czynników, niż tylko dochód za ostatnie trzy miesiące. Trzeba mieć umowę o pracę na czas nieokreślony i wynagrodzenie wypłacane REGULARNIE a nie tylko wtedy jak szef ma, a tu wiele osób już jest wykluczonych - mają umowy na czas określony albo zlecenie, o dzieło, itp. Bywa też że dochód jest dzielony na pół bo jedno z małżonków nie pracuje gdyż nie ma z kim zostawić noworodka. Trzylatek pójdzie do przedszkola, a co z młodszym? Zaraz mi odpiszesz że po co decydują się na dzieci w takich realiach - do trzydziestki można próbować zdobywac świat i wstrzymywać się z macierzyństwem że może będzie lepiej ale jeśli się to nie uda i Twoja pensja nie wykraczy poza średnią krajową to po trzydziestce już się zdecydujesz na to dziecko w każdych w miarę dobrych warunkach bo zwyczajnie później organizm odmówi Ci posłuszeństwa i nie urodzisz wcale. Kolejna sprawa - jeśli ktoś chce zdobyć wykształcenie wyższe, a jego rodziców nie było stać utrzymywać go po maturze, to jasne że będzie wolał przeznaczać część dochodu na czesne, niż na wysoki czynsz w wynajmowanej klitce u obcych ludzi, gdzie są problemy z zagotowaniem herbaty i włączaniem światła o 21:00, nie mówiąc o wzięciu kąpieli czy zrobieniu prania.
Nie twierdzę, że mieszkanie z teściami jest supersprawą i osobiście nigdy bym się na to nie zdecydowała. Tylko że wiele osób po prostu nie ma innego wyjścia.

---

[aneta-skarpeta]

jakbym nie miala innego wyjscia i bylabym w takiej sinej dupie za
przeproszeniem jak to opisujesz to bym sie nie zwiazala slubem- bo i
tak utrzymac sie sama nie moge, a juz napewno nie zmachalabym sobie
2 dzieci mimo ze musze siedziec na kupie z czyimis lub swoimi
rodzicami- bo z 2 dzieci, mieszkajac w pokoju u rodzicow to trudno
cokolwiek zdzialac.

[akle2]

Ja też bym sobie dwojga nie zmachała, ale na szczęście osobiście mam trochę inną sytuację.

[tola_i_tolek]

My zamieszkaliśmy w domu moich rodziców- mamy samodzielne
mieszkanie. Generalnie jest ok, choć nieporozumienia sie zdarzają.
Mieszkamy tu już trzy lata, oczywiście płacimy rachunki ,ale i tak
sporo udaje nam się zaoszczędzić i dzięki temu za rok, dwa kupimy
cos swojego. Oczywiście uważam, że lepiej mieszkać samodzielnie niż
z rodzicami, ale w naszym wypadku warto było się pomęczyć.

[kobietka_29]

W zyciu nie rozwazalabym chocby przez chwile takiej mozliwosci. Ani z moimi ani
z jego rodzicami. Od jego rodzicow dzieli nas 700 km a i tak dzwonia codziennie
i chcieliby o wszystkim decydowac. Od moich rodzicow wyprowadzilam sie zaraz po
studiach- 3 lata przed slubem. Nie bez powodu, wiec powrot do nich bedac mezatka
bylby co najmniej groteskowy. Jesli sie ma wybor, nalezy sie usamodzielnic.

[forumowe_ciacho]

Niezdrowo jest być dorslym i fukncjonowac z rodzicami. To przeciez
mniej sa rodzice, a wiecej rowni nam donownicy

Dla zdrowia psychiczne warto meiskzacoddzielnie i nie chodzi o to,
ze rodzice czy tesciowie to KANALIE!! Ale o to, ze dla higieny jest
lepiej mieskzac na swoim!