To straszne:(((

[bea.bea]

Czytam i czytam i przeraża mnie to co piszecie.... tyle bulu i tyle smutku...
a mialo być tak pięknie.
Zastanawiam się dlaczego tak jest,
i stąd moje pytanie, czy mieszkałyście ze swoimi( strasznymi mężami przed
ślubem)
czy tak jak zwykle bywa, randki, słodkie bączki, ślub...i otrzeźwienie...

bardzo mi was żal dziewczyny,
moze warto napisać o tym czego wcześniej nie widziałyście, a co teraz
wylazło, o tem jakie sygnały zbagatelizowałyście, a teraz maja ogromne
znaczenie,
moze to pomoze innym ...
co wy na to?

mnie nie musisz żałować:)

[eve.hq]

Jestem od ponad roku szczęśliwą mężatką, mam wspaniałego, kochającego męża:)
nie mieszkaliśmy ze sobą przed ślubem z zasady:)i wyszło to nam na zdrowie:D na
to nie ma reguły , bo znam pary , które mieszkały ze sobą przed ślubem, znały
się długo i dobrze, a tuż po ślubie nastąpił ich rychły rozwód:( Co do mnie i
męża to we wszystkich sferach życia jest nam dobrze ze sobą :D a receptą na
udany związek jest szczera rozmowa, wspólne rozwiazywanie problemów i poczucie
humoru , które działa jak najlepszy amortyzator:D aha jako ciekawostkę
dodam ,ze przed ślubem znaliśmy się krótko bo jakieś 9 miesiecy , a oświadczyny
były po dwóch tygodniach od dnia poznania:D moje małżeństwo i mąż to mój
największy życiowy sukces i strzał w dziesiatkę:D gdyby wszyscy dobierali się
tak jak ja z mezem to nie byłoby na świecie rozwodów:D w moi przypadku było
pięknie, ślub jak z bajki , jest pięknie:D i całe życie nasze będzie piękne:D
moja intuicja nigdy mnie nie zawiodła i nie zawiedzie:D

PS Czytaj wszystkie wątki, nie tylko te dramatyczne, szczęśliwych mężatek tu
nie brakuje:D

nie takie straszne:)

[karolina_23_81]

Jestem mężatką jak wiekszość na tym forum...
Męża znałam 2 lata, mieszkałam z nim wcześniej ale na studenckich zasadach
Jestem szczęśliwa
co nie znaczy że czasem sobie nie ponarzekam na forum:)

Pozdrawiam.

[martaglowacka]

Ja od ponad 3 lat jestem szczęśliwą Mężatką, a Męża znałam 9 lat przed
Ślubem :) Poznałam go mając 13 lat :) Przed Ślubem nie mieszkaliśmy ze sobą,
ale pomieszkiwalsmy razem (mieliśmy mieszkanie, ale dopiero po Ślubie
zrobiliśmy remont, który uzdatnił je do możliwości zamieszkiwania na stałe).
Mamy wspaniałego syneczka - przedszkolaka, a w brzuszku drugie Maleństwo -
Fasolkę :) Jest naprawdę dobrze, a ja rzadko narzekam :)
Pozdrawiam
Marta

[chrisb004]

Jest pieknie, tylko kiedy czasem pojawi sie problem
a ktos nie daje sobie z nim rady, to wpada na forum
i radzi sie innych.
Ja jestem 9 lat po slubie, wczesniej 2 lata sie znalismy,
potem po slubie 5 lat mieszkalismy razem z tesciami (tam zaczely sie problemy)
obecnie jestesmy juz we trojke na swoim i chociaz czasem jest bardzo ciezko
wytrzymac ze soba, to potem znow przychodza piekne dni.
Sygnaly sa ciagle, bo w zwiazku nie mozesz sobie pozwolic na przestój...
Caly czas musisz reagowac, sloneczkiem na sloneczko, usmiechem na usmiech i
rozmowa jesli cos przestaje sie tlic. :-))

Pozdrawiam,
Chris

[tiffi]

No wiesz, tu ludzie szukaja pocieszenia i chca sie komus wyzalic, to nie jest
tak, ze tak strasznie jest zawsze i kazdemu :) Ja bylam z moim 3,5 roku przed
slubem, po 2,5 roku byly zareczyny, a teraz jestesmy 4 miesiace po slubie.
Mieszkalismy razem 2 lata przed slubem i ja sie z tego ciesze, chociaz nie
uwazam, ze to niezbedne. Moj problem jest specyficzny, chodzi o to, ze z mezem
jest wszystko ok, jest kochany, kocha mnie, jest dobry itd, ale ja sie
zakochalam w innym. Ale to inny temat. Czego odradzam? Mieszkania z rodzicami,
na pewno, szczegolnie przed slubem i tuz po, kiedy trzeba do siebie dotrzec,
ulozyc sobie swoje zycie... poza tym zadac sobie pytanie: czy go kocham, czy
chce byc tylko z nim i z nikim innym, czy przetrwamy wszystko, nawet najwieksze
trudnosci, nastepnie zastanowic sie jaki on jest dla mnie? czy jest
wartosciowym czlowiekiem, czy mozna mu ufac i zawsze na niego liczyc, czy jest
dobrym czlowiekiem, jakim bedzie ojcem dla twoich dzieci? i czy jest sklonny do
kompromisow, bo to podstawa, czy mozesz byc przy nim soba, czy tez cos udajesz,
cos ukrywasz, robisz cos wbrew sobie, wbrew twoim przekonaniom i zasadom, tylko
dlatego, ze on tak chce? I starac sie spojrzec trzezwo na to wszystko, na te
wszsytstkie lata przezyte razem, na to jak wam jest razem na co dzien :)