wali sie moje małżeństwo

[dominikamm]

Chciałabym wyrzucicć to z siebie, może uzyskac jakies wskazówki, porady.
Jestesmy małżeństwem z bardzo krótkim stażem- póltora roku. Poznalismy sie
przez znajomych, dosyć szybko postanowiliśmy być razem, zamieszkać, ślub tez
był szybko. Na poczatku było wspaniale, naiwnie myslalam ze nikt i nic nam
nie zagrozi. Zaczełam prace, po jakims czasie wszystko powoli zaczeło mnie
przerastac. Praca była zbyt ciezka, straciłam przyjaciół, praktycznie nie
wychodzilam z domu, oprocz pracy, stałam sie bardzo marudna i kłótliwa, nawet
nie chciało mi sie dbac o siebie. Mój mąż dzielnie wszystko znosił. W pewnym
momencie zauważyłam ze cos juz nie jest tak jak było. Dodatkowo wprowadził
sie do nas znajomy meza, najpierw na kilka dni, potem sie okazalo na kilka
tygodni ale jest juz 2 miesiace i zapowiada sie ze zostanie dluzej.
Zamieszkal u nas bo przyjechal z bardzo daleka i probuje sobie ulozyc zycie
od nowa. Chcialam mu pomoc, wiec sie zgodzilam, chociaz mamy bardzo male
mieszkanie i praktycznie zero prywatnosci teraz. Maz zaczal wiecej czasu
spedzac z kolega, bo na pewno bylo to przyjemniejsze niz znoszenie moich
humorów. W koncu usłyszałam gorzkie słowa: NIE CHCE BYC JUZ Z TOBA, NIE
PASUJEMY DO SIEBIE. Spadlo to na mnie jak grom z jasnego nieba i to w
momencie kiedy pojawily sie nowe perspektywy w moim zyciu, kiedy odnalazlam
chec zycia i chcialam sie zmienic. Niestety chyba za pozno. Odbylismy szczera
rozmowe, powiedzialam mu ze popelnilam wiele bledow w naszej relacji od
samego poczatku i chce to naprawic, a on ze juz chyba nie ma po co. Niestety
musimy jeszcze przez jakis czas razem mieszkac. Obiecal ze mi pomoze, ze
zawzse moge na niego liczyc. Stwierdzilam ze przez rozne sytuacje i
zachowanie zniszczylismy nasze uczucie. A ja chce je odbudować, ale czy to
możliwe? Maż był ze mna szczesliwy ale potem go to wszystko przerosło.
Zaczełam oczekiwac od niego zbyt duzo. Nie miałam wlasnego zycia, wisiałam na
nim jak wieszak na ubranie, a teraz chce byc samodzielna i mam wreszcie
powoli perspektywy na lepsza przyszlosc. Obecnie jest dla mnie dobry ale
bardzo zimny. Nadal śpimy razem i rożne decyzje podejmujemy razem, ale on mi
w kolko powtarza ze to koniec. Chce go odzyskać, zależy mi na nim, ale
zniszczyłam ten zwiazek. Nie wiem co robić.

[maga19]

Daj mężowi trochę czasu. Nie staraj się robić czegoś na siłę, toczyć tysiąca
rozmów o tym samym i pytać "co będzie". Zachowuj się tak, jak postanowiłaś się
zachowywać, bez nadmiernej wylewności. Nie napisałaś, kiedy doszło do tej
rozmowy, czy coś się zmieniło między Wami od tej pory. Jeżeli, mąż wyraził się,
że "chyba" nie ma po co, nie wydaje mi się, żeby przekreślił wszystko. Mój mąż
też miał podobny kryzys, nie wiedział co będzie z naszym życiem, bolało jak
cholera. Przeczekałam. Przeszliśmy to. Małżeństwo to przypływy i odpływy (jakie
banalne, sama kiedyś się z tego śmiałam - ale prawdziwe, zwłaszcza w obecnych
problemowych czasach), ja ich doświadczam od ponad 6 lat.
Być może ktoś Ci podsunie inny pomysł na wyjście z sytuacji, mój osobiście jest
taki. Życzę Ci wytwałości i powodzenia.
Pozdr. Magda

[dominikamm]

Przeczekam, zobacze co bedzie. Wiem ze rozmowy na siłe do niczego nie prowadzą.
Jedni mi mówia daj sobie z nim spokój, skoro nie chce byc z Toba, widocznie to
nie ten. A ja nie chce tak myslec, chce wierzyc ze to tylko kryzys. Było juz
kilka podobnych rozmów ze niby nie pasujemy do siebie, ale ja nigdy nie brałam
tego tak na prawde powaznie. W zeszła srode podczas rozmowy niby wyrzucił to z
siebie ze koniec miedzy nami. W niedziele ja wylałam z siebie wszytsko a dzis
jest sroda. Powiedział ze mozemy sprobowac jeszcze raz, ale nie sadzi ze to
pomoze. Powiedzial tak ale nic nie robi w tym kierunku. Nie wiem czy to typowe
ale w tym tak trudnym dla nas czasie on chce sie kochac ze mna i to czesciej
niz kiedys i jakos tak jest inaczej, przyjemniej. A mnie boli to ze daje mu
siebie fizycznie a nie moge sie przytulic. Dziekuje za odpowiedź, podniosla
mnie na duchu. Dam mu czas.

[anna9006]

wycisz emocje, ich nadmiar może powodować, że twój mąż będzie osaczony
uczuciami, żalem, towją nadzieją, skup się na sobie ... na spokoju, pogodzie
ducha, postaraj się odnaleść w sobie tę kobietę która go zauroczyła ... dbaj o
siebie (nie chodzi mi o fizyczność, choć to też ważne) bys była interesującą i
fascynującą kobietą .
i nie załamuj sie kobiety to potrafią.
Każdy z nas ma " nagrany film" - ten film to wszystkie nasze wyobrażenia o życiu
jakie nas czeka, jakim będzie on, ona, jak bedzie się zachowywał ... często nie
wiemy że nasi bohaterowie grają odmienne role, czujemy się wręcz oszukani.
Porozmawiajcie o " filmach które nakręciliście".
Powodzenia, kobiety potrafią wszystko.

[dominikamm]

dziekuje za te słowa, masz racje on ma prawo czuc sie osaczony, najpierw przez
moje zachowanie w malzenstwie teraz ze chce na raz wszystko naprawiac i
zaczynac od nowa. Dam mu czas. W ciagu ostatnich dni tych rozmów było tyle, ze
o juz ma dosc prawdopodobnie. Mysle ze wyjasnilismy sobie wszystko. Teraz
pozostaje mi zaczac myslec o sobie i czekac.

[myszka785]

faceci nie lubią jak się im "wisi na ramieniu", czasem przez krótki czas to
znoszą ale lubią kobiety zaradne, które potrafią znależć się w sytuacji...
ja na początku taka byłam, co chwilę płakałam o coś mężowi w rękaw, aż mi
powiedział, że mnie kocha, ale takiej mnie nie lubi...
mówi, że on woli żebym się na niego złościła niż marudziła!...
coś w tym jest!
dbaj o siebie, ale nie prowokuj go, a raczej prowokuj, ale dyskretnie, tak żeby
nie czuł się osaczony...
pokaż, że jesteś atrakcyjna nie tylko fizycznie, rozmawiajcie dużo: nie o
problemach, nie o Waszej sytuacji, ale o zwykłych sparawach, o polityce..., a
nie o polityce może nie!, ale o filmie, książce, o czymś ciekawym co Ci się
przytrafiło, o pracy, spróbuj przemycić coś co przedstawi Cię w innym,
atrakcyjnym świetle... staraj się być jego przyjaciółką, pokaż mu, że macie
wspólne tematy, że potraficie się śmiać, że jest Wam ze sobą dobrze, a seks
niech będzie dopełnieniem tego wszystkiego!
powodzenia!
3-mam za Was kciuki!
jeżeli oboje będziecie chcieli być razem to będzie OK!...

a sama...

[myszka785]

szybko uciekam, bo MÓJ się obraził, że nie zwracam na niego uwagi...
Tobie doradzam a sama chłopa zanidbuję!!!

[myszka785]

...zaniedbuję!

[dominikamm]

dzieki za odp, szkoda ze wczesniej nie zwróciłam na to wszystko uwagi.

[judith79]

przede wszystkim eksmituj kolege, takich problemow nie rozwiazuje sie w tloku:)

[dominikamm]

ech, nawet nie wiesz jak żałuje ze sie zgodzilam na jego przyjazd. Tzn chciałam
mu pomuc, ale teraz widze ze to był błąd. Niestety na razie nie moze sie
wyprowadzic. Na pewno nie przed koncem roku.

[conejito13]

dominika, co to znaczy, ze nie moze sie wyprowadzic? jesli jest to wasze
mieszkanie, to nawet musi, jesli tylko tego zechcesz. przy okazji, moze szepnij
slowko upierdliwemu koledze o waszej sytuacji (niekoniecznie cala kwestie),
powinien zrozumiec, jesli jest przyjacielem. jesli chcesz spokojnie zaczac
wszystko od nowa, na pewno nie moze byc miejsca na nikogo wiecej. dla zwyklego
swietego spokoju i dla twojej rownowagi psychicznej. sama piszesz, ze nie ma
intymnosci (w sensie swobody). bez tego rowniez trudno o cokolwiek wiecej.
i tak jak radza dziewczyny powyzej, rob duzo dla siebie, zajmuj sie soba,
znajdz cos interesujacego poza domem, praca i mezem. zwyczajnie - wychodz z
domu (nie chodzi mi o uciekanie przed problemami) i zyj. nie zadreczaj sie
wciaz tymi samymi pytaniami, moze za wczesnie na odpowiedzi. daj sobie czas.
powodzenia!

[dominikamm]

Ja na poczatku nie chcialam sie zgodzic na jego przyjazd, bo za miesiac czeka
mnie wazny egz i wiedzialam ze nie bede miala idealnych warunkow na nauke. Maz
najierw powiedzial ze przyjedzie na 2 tyg, potem 2 miesiace, ok zgodzilam sie.
Ustalilam z kolega warunki ze ja musze sie uczyc i wyspac. Ten chlopak nie
wiedzial, ze u nas jest cos nie tak w malzenstwie. Pamietam ze jak byl
swiadkiem naszej pierwszej klotni chcial sie wyprowadzic bo myslal ze to przez
niego, a ja glupia go zatrzymalam. Teraz nie widze za bardzo wyjscia z tej
sytuacji. Odbylismy w 3 rozmowe (po jakis 2 tyg wspolnego mieszkania)
Powiedzial ze zostaje jeszcze ale jak tyko sie dowie ze z jego winy cos sie
wali u nas zaraz sie wyprowadzi. I bede trzymac go za slowo. Pogadam z nim na
osobnosci. Moj maz na poczatku narzekal tez ze ciezko nam sie mieszka w 3, ale
teraz chyba jest zadowolony. Chodza razem na silownie, razem pracuja, sa
przyjaciolmi z dziecinstwa ale w pewnym momencie ich kontakt sie urwal.

[conejito13]

dominika, zrob tak, zeby bylo dla was dobrze. kolega,jak widac, dosc rozumny.
szepnij mu slowko. moze po jego wyprowadzce odetchniecie jakos we dwoje, kazde
zajmie sie troche soba a milczenie rowniez jest potrzebne (i moze prowadzic do
pewnych rozwiazan). oni sa przyjaciolmi i nimi pozostana. twoj maz nie musi
wiedziec, dlaczego sie wyprowadza (tak zrobilby prawdziwy przyjaciel). mysle
zreszta, ze kolega zdaje sobie sprawe, ze 'wszedl' do mieszkania malzenstwa,
ktoremu zabiera wiele prywatnosci a ktore przechodzi dosc trudne chwile.

[judith79]

jestem w stanie sobie wyobrazic jaki to koszmar (zwlaszcza w malym mieszkaniu),
do odbudowywania czegokolwiek potrzeba intymnosci wiec moze sobie cos wynajac
ten kolega a obecnoscia innych znajomych, w koncu co jest dla was wazniejsze
wasze malzenstwo czy natretny znajomy?

[justyneczka21]

Chwilka...dlaczego ty obwiniasz tylko o siebie o kryzys waszego malzenstwa???
Przeciez wina zawsze lezy po obu stronach.Piszesz ze stalas sie marudna i
klotliwa a zastanawialas sie dlaczego tak sie stalas???Jesli mezowi nie zalezy
na waszym malzenstwie to ja nie ponizalabym sie proszac go o wybaczenie.Jesli
mu nie zalezy to nie.I walcz o swoje.Pamietaj ze wszystkie rzeczy ktorych
dorobiliscie sie w czasie malzenstwie sa takze i twoje.Pozdrawiam

[justyneczka21]

Aha i co to wogole za pomysl zeby wpuszczac do swojego zycia i mieszkania
obcych ludzi.

[dominikamm]

Na pewno wina lezy w jakims stopniu po obu stronach, ale ja wiecej widze swoich
bledow i takich wspolnych niz jego. Byl dobrym mezem, do czasu.Jedynie co mam
mu do zarzucenia to to, ze duzo rzeczy tlumil w sobie oraz ze przechodzi sam
jakis wewnetrzny kryzys. Kilka razy powtorzyl ze ma wszystkiego dosc, wiem ze
chodzi tez o prace jego ktora ma wkrotce zmienic bo do lekkich nie nalezy. Ja
nie chce prosic go o wybaczenie, ja chce naprawic nasze/moje bledy. Bo uwazam
ze warto.

[sloooneczko]

1.koledze dać do zrozumienia że goscina dobiega końca : głośno i wyraźnie,
nawet przy mężu, a nawet koniecznie i nie wracać do tematu oprzez jakis czas
2.rozmowy były więc czas działać: wziąć się za siebie, wyjść gdzieś i dużo sie
uśmiechać

[dominikamm]

1. tak zrobie, ale najpierw pogadam na osobnosci z kolega. Obiecal mi ze ze jak
sie okaze ze przyczynia sie do naszego problemu to sie wyprowadzi.
2. Juz zaczelam.

[karolina_xv]

Ja niestety muszę napisać coś co Ci się nie spodoba, ale tak właśnie myślę.
Twój mąż powiedział Ci, że to koniec, że nie ma czego ratować, że mu już nie
zależy.
Dominikamm - mam wrażenie, że zaczynasz się poniżać. Prosisz go o wybaczenie,
uprawiasz z nim seks, bo jak piszesz mimo, że Ci powiedział takie przykre
rzeczy to jakoś dziwnie ma jakąś większą ochotę na seks.
Ja uważam, że dla niego sprawa jest jasna. Między Wami skończone, a seks -
czemu nie skorzystać - po prostu Cię wykorzystuje i gra na twoich uczuciach.
Mam wrażenie, że przez łóżko go chcesz zatrzymać, a tak się nie da.
Obawiam się, że możesz się bardzo rozczarować, jak będziesz się tak łudzić.
Jeśli nadal będziesz się tak poniżać to on straci do Ciebie resztę szacunku.
Zachowaj swoją godność.
Poza tym wydaje mi sie, że być może ten kolega mu tak namieszał w głowie.
Pierwszy krok do polepszenia Waszej sytuacji to pozbycie się go z domu. Uważam,
że to powinno pomóc.Dbaj o siebie i szanuj siebie i jego. Broń Boże się nie
poniżaj, bo jeszcze pogorszysz swoją sytuację.
Facet zaniedługo stwierdzi, że im on jest gorszy dla Ciebie, im bardziej Cię
rani, tym ty więcej dla niego robisz i bardziej się starasz.
To napewno do niczego dobrego nie doprowadzi.

[dominikamm]

dało mi to troche do myslenia