mieszkanie moje, a prawa? jego?

[adr3nalina]

mam dosc 'rzeczowy' i 'materialny' problem.
mam 20 lat i mieszkam w swoim własnym m2. ufundowanym rzecz jasna przez
Rodziców, ale z Nowym Rokiem darowizna przejdzie na mnie.
mam też - co zupełnie naturalne w tym wieku - partnera, 5 lat starszego.
między nami bywa różnie, ponieważ mnie natura obdarzyła dość stanowczym
charakterem i tegoż samego nie poskąpiła jemu. w związku z tym bronimy
swojej niezależności - mimo wszystko jednak w dość sympatyczny i zdający
egzamin sposób.

od czasu kiedy zamieszkałam sama pojawił się problem. w wakacje mieszkaliśmy
u mnie razem - on dostał zapasowe klucze, pozwoleństwo na wszędobylstwo i
udział w domowych decyzjach. bez wiedzy rodziców. teraz zaczęły się studia -
moje. praca - jego. i pioruny zawisły nad naszym związkiem.

ja twierdzę, że luby powinien mnie uprzedzać o swoich wizytach, albo
przynajmniej zapytać, czy może u mnie spać przez 4 dni z rzędu i nie wtrącać
mi się gdzie co stoi. tymczasem on - bez cienia skrępowania, a wręcz
przeciwnie - z pretensją! - rozkłada mi laptopa na części pierwsze, robi
wyrzuty, że nie ma kluczy i mówi, że czuje się jak idiota,kiedy pyta, czy
może u mnie nocować. mamy wobec siebie dość poważne zamiary, ale między
bogiem a prawdą to jeszcze nie małżeńśtwo, a ja uwielbiam moją domową
swobodę. i może nawet nie o samo mieszkanie chodzi - przecież oczywistym
jest, że lubię jak u mnie jest, tylko martwi mnie ta roszczeniowa postawa w
stosunku do czegoś, co nawet nie do końca jest moje.
nie lubię, kiedy materialne sprawy się wcinają w związek, ale coraz gorzej
się z tym czuję. delikatnie drażni mnie postawa - 'będę o 18 bo mam ochotę',
kiedy ja mam jeszcze naukę, kilka spraw do załatwienia. nie szczypię się i
mówię, że ten termin jest dla mnie nieodpowiedni i wolałabym trochę później -
i tu zaczyna się litania, że to dziwne, że musi mi mówić o której będzie,
skoro jesteśmy razem.
według niego powinnam pobiec do rodziców, prosić o pozwoleństwo i błagać go,
żeby ze mną zamieszkał....

pomóżcie, trochę chociaż, bo nie wiem już, czy to ja jestem rozpieszczoną
panienką z dobrego domu, czy też mój mężczyzna nie do końca rozumie zasady
dobrego współżycia i ochrony swojej osobowości i zasad...?

[yariska83]

Nie rozumiem dlaczego w wakacje mógł robić co chciał( miał klucze itp.), a
teraz jakieś ograniczenia?

[adr3nalina]

spiesze z odpowiedzia.
po 1) w wakacje mialam bardzo duzo czasu, teraz wstaje o 6, pedze na uczelnie,
wracam do domu o 18 i jedyne o czym marze to szybki prysznic, nauka i sen. (juz
nie wspomne, ze mam w domu jednoosobowe lozko, wiec nie ma mowy o wyspaniu sie
tam razem...ale w wakacje nie przeszkadzalo)
po 2) a w zasadzie powinno byc po 1 - na poczatku wakacji 'nie fikal' to
znaczy, nie uwazal, ze mu sie klucze NALEZA, tylko podziekowal i staral mi sie
pomagac. potem na miesiac wyjechalismy. po powrocie jakby mi zmienili partnera -
naczynia pozmywaj sobie sama, ja ide na trening i bede o 23. mieszkanie
zmienilo sie w hotel, wiec powiedzialam - basta. ale skruchy brak.
po 3) w wakacje nie odwiedziali mnie rodzice, teraz robia to regularnie, a nie
byliby zachwyceni tym, ze nocuje u jej corki mezczyzna.
po 4) chodzi rowniez o zasade. nigdy nie odmowilam, kiedy chcial u mnie zostac
na noc. nigdy mu niczego nie zabronilam - czasem - jak w poscie wyzej -
napomknelam, ze mozna pewne rzeczy zorganizowac inaczej. wiec nie rozumiem,
czemu tyle wysilku sprawia mu zapytanie sie o tak prosta rzecz. chce po prostu,
zeby zrozumial, ze nie wszystko co rodzicow jest w przenosni nasze. ze kiedy
idziemy na zakupy, to ja kupuje rzeczy dla siebie, a on moim zdaniem, powinien
kupic to, na co ma ochote i placic za to, co wzial dla siebie, bo nie nie
siedze na pieniadzach, nawet ich nie zarabiam, tylko dostaje od rodzicow i za
to musze sie ubrac, wyzywic, oplacic rachunki. on przeciez ma swoja prace i
swoich rodzicow, wiec moglby sie dolozyc.

ufff...

[yariska83]

Poprostu chłopak sie przyzwyczaił do tego. A czy on mieszka sam czy z
rodzicami. Jeżeli to drugie to nie dziw sie, że chce się od nich wyrwać. Musisz
z nim szczerze porozmawiać. pozdrawiam

[adr3nalina]

z rodzicami.
probowalam rozmawiac, ale na poczatku rozmowy jest 'dobrze, masz racje', a po
dwoch tygodniach kolowrotek i sytuacja wraca do 'normy'. zdaje sobie sprawe, ze
wiekszosc kobiet poszlo by na ugode i z milosci do misia pozwolily mu szalec bo
dobytku, ale mnie taki uklad meczy. tym bardziej, ze on chcialby miec wszystko
pod kontrola - co gdzie stoi, kto do mnie przyszedl w tygodniu, kiedy go nie
bylo. zaznacza teren. teren, ktory nie nalezy do niego....

podla jestem?

[caysee]

Mysle, ze on sie przyzwyczail do tego, ze mial klucze, mieszkal tam i teraz
dziwne mu sie wydaje pytanie ciebie o pozwolenie czy moze wpasc. Z jednej strony
masz racje, jak sie do kogos chce przyjsc, to sie zwykle pyta, czy ten ktos nie
ma innych planow. Ale z drugiej strony skoro jak piszesz mieszkaliscie razem i
macie wobec siebie powazne plany, to mysle, ze zwiazek nie jest na etapie
randkowania i umawiania sie na dwie godzinki 3 razy w tygodniu i w takim razie
wcale sie nie dziwie facetowi, ze ma ochote byc u ciebie jak najwiecej,
chociazby to bycie mialo polegac na tym, ze 80% czasu ty cos czytasz, a on
siedzi przy kompie. Mysle, ze facet doskonale sobie zdaje sprawe z tego, kto
jest faktycznym wlascicielem mieszkania, a to ze chce wpadac do ciebie bez
uprzedzenia wcale nie swiadczy o "roszczeniowej postawie".

[adr3nalina]

byc moze sie przyzwyczail. ale z gory mowilam, ze sytuacja wakacyjna, to
sytuacja wakacyjna, a w pazdzierniku troszeczke sie to zmieni.
jest mi zwyczajnie przykro, bo uwielbiam dawac. z poswieceniem dla ukochanej
osoby tez nie widze problemu - ale w momencie, kiedy ta osoba to do docenia, a
nie uwaza za naturalne i obowiazkowe.
na razie mamy uklad, ze przyjezdza do mnie w piatek, a wyjezdza w poniedzialek
rano - wiec nie jest to dorywcze randkowanie. ale czesto w trakcie takich
weekendow wychodzi szydlo z worka, czuje sie ustawiana we wlasnym mieszkaniu,
padaja pytania, czemu nie ma nic w lodowce. nie ma, bo ja zarywam noce na nauce
i odzywiam sie kawa, a do niego nie dociera, ze nie jestem jego rodzicielka i
nie bede podstawiac pod nos kolacji, za ktora zaplaca moi rodzice.

[caysee]

> i odzywiam sie kawa, a do niego nie dociera, ze nie jestem jego rodzicielka i
> nie bede podstawiac pod nos kolacji, za ktora zaplaca moi rodzice.

No, to inna bajka. Skoro on mieszka u ciebie wlasciwie 5/7 dni w tygodniu, a do
tego sam zarabia, to mysle ze nawet sam powinien byl wyjsc z inicjatywa
skladania sie chociazby na jedzenie.

[yariska83]

od piątku do poniedziałku ;-)

[caysee]

> od piątku do poniedziałku ;-)

Aaa, no to 3/7, ale mimo wszystko i tak powinien sie dolozyc.

[adr3nalina]

kiedys przebakiwalam o tym, zaczelam od nawykow zywieniowych - ja jadam bulki z
serem na sniadanie, obiad i kolacje. w tym ukladzie starcza mi do 1. a poniewaz
on takich bulek jada 8 na sniadanie, na obiad konia z kopytami, a na kolacje
1,5litra mleka..... ale nic z ukladu nie wyszlo.
bylo jeszcze wytlumaczenie, ze jemu rodzice pieniadzy nie beda dawac. i to byl
doskonaly argument na wakacje. teraz juz pracuje sam i dostaje dosc przyzwoite
pieniadze. ale wydaje je na sprzet fotograficzny albo inne pasjonujace zakupy
na allegro.
wiem, ze wylewam tu mnostwo zolci. ale boli mnie to wszystko. tym bardziej, ze
moje dotychczasowe chwyty nic nie dawaly, a poza tym 'majatkowym' problemem
dogadujemy sie fantastycznie. boje sie, ze dzisiaj to jest mieszkanie, jutro
bede miala poukaldany zyciorys, a pojutrze bede mu oddawac pensje i otrzymywac
20 zl na kupienie sobie czegos ladnego... ;)

[yariska83]

Na twoim miejscu nie zapełniałabym lodówki dla niego. Zgłodnieje to nastepnym
razem przyniesie ze sobą. Facetów nie wolno przyzwyczajać do dobrego, bo wtedy
będziemy musiały wszystko za nich robić.

[caysee]

Yariska ma racje. Trzymaj w lodowce tyle jedzenia, ile ci potrzeba, jak
zabraknie na kolacje i sniadanie, to idz kup 2 bulki i kawalek sera, a on niech
sobie kupi sam. W ten sposob oczywiscie mozna popasc w skrajnosc i wyliczanie
sobie kazdej kromki chleba*, ale pomysl, ze jak teraz nie dojdziecie ze sprawami
finansowymi do porozumienia, to po ewentualnym slubie tym bardziej nic sie nie
polepszy.


* moja przyjaciolka byla 3 miesiace w USA, pracowala tam w wakacje i mieszkala z
para, ktora wlasnie wyliczala sobie wydatki co do centa - liczyli kto ile zjadl
kromek chleba, klocili sie burzliwie o to, ze jedno zuzywa wiecej papieru
toaletowego niz tego wymaga koniecznosc ;) itp. Paranoja.

[adr3nalina]

moze to jest jakis sposob. nie chcialabym takich drastycznych scen :) to dosc
delikatne kwestie. ostatnio zasugerowalam mu, zeby kupil zel pod prysznic :)
poniewaz on potrafi sie kapac 4 razy dziennie, wiec ja po tygodniu maszeruje
spod prysznica do kosza z pusta butelka. ale zrobil dosc niewyrazna mine.
najgorsze, ze on twierdzi, ze mu jest przykro. ja wierze. mi tez jest przykro.

ale rozmawialam tez z moja starsza siostra, jest juz po slubie, rowniez
mieszkala sama i jej obecny maz placil za swoje wyadtki, nie czul sie w
mieszkaniu jak pan i wladca i robil jej obiad :) ja swojego albo musze jeszcze
troche poduczyc i stworzyc mu opcje kompromis ... a jak to nie przejdzie, to o
slubie nie ma mowy.

[annb]

bez drastycznych scen się nie obejdzie
mieszka i korzysta z mediów-niech się dokłada
nie chce-pogon trutnia

[caysee]

> troche poduczyc i stworzyc mu opcje kompromis ... a jak to nie przejdzie, to o
> slubie nie ma mowy.

No i tak trzymac. Milosc miloscia, ale w sprawach finansowych, podejsciu do
wydatkow malzenstwo powinno sie zgadzac, bo inaczej ciagle bedzie wojna o
duperele. Kiedys gdzies czytalam, ze wlasnie najwiecej malzenstw rozpada sie
przez klotnie o pieniadze. Poki jest to mozliwe, a w waszym przypadku jest,
lepiej jest pomieszkac razem i przetestowac jak sie pod tym wzgledem
dogadujecie, niz brac sie za slub z nadzieja, ze on sie zmieni. Poczytaj sobie
archiwum tego forum, dosyc czesto dziewczyny zala sie, ze nie umieja sie dogadac
co do wydatkow, ze maz wydaje pieniadze na bzdury, albo wrecz przeciwnie - ze
wydziela pieniadze co do grosza. Zwykle w takich przypadkach wychodzi, ze
wczesniej ze soba nie mieszkali, albo ze ona widziala jakies sygnaly, ale miala
nadzieje na zmiane. Takze obserwuj poki mozesz, probuj wypracowac jakis kompromis :)

Pozdrawiam!

[red55]

znajdź sobie faceta,który odwiedzi cię raz w tygodniu,zapełni lodówkę i nic nie
będzie chciał no może troszkę seksu ale będzie miał 70 lat i pełen prtfel
bo tobie to nic w głowie tylko to,że mieszkanie jest twoje i on ci przeszkadza
to najlepiej pogoń gościa i będziesz miała tzw.święty spokój i dożyjesz jako
singiel do staropanieństwa bo problem to jest niestety w tobie a nie w nim
jesteś typową egoistką i materialistką lepiej żeby facet zrezygnował sam bo
pewnie nie wie w co się pakuje

[adr3nalina]

leczymy kompleksy? :)

napisalam, ze mam dosc stanowczy charakter. taka mnie wychowali, z tym mi
dobrze. przed mezczyzna tez sie nie masuje, wiec widzialy galy, co braly :) ale
oczywiscie dziekuje za punkt widzenia :)

[paul_ina]

> boje sie, ze dzisiaj to jest mieszkanie, jutro
> bede miala poukaldany zyciorys, a pojutrze bede mu oddawac pensje i otrzymywac 20 zl na kupienie sobie czegos ladnego... ;)

Myślę, że nic takiego Ci nie grozi, ponieważ spoza Twoich postów wyziera obraz mądrej, poukładanej, sympatycznej dziewczyny, która nawet kocha z głową :)

Ale do rzeczy. Jeśli nie dokłada się do rachunków za media i czynsz, a korzysta w 3/7 z mieszkania i towarzyszących mu zdobyczy cywilizacji, powinien kupować jedzenie na te dni, kiedy mieszkacie razem. Nie tylko dla siebie, ale również dla Ciebie. Powiedz mu to wprost i daj chwilę do namysłu - czy woli płacić Ci 3/7 wszystkiego (w tym abonamenty za udogodnienia, z których nie korzysta - np. tpsę - wszelkie koszty związane z mieszkaniem) - czy też w czwartek / piątek wieczorem iść na zakupy do biedronki czy innego lidla i kupić jedzenie na trzy dni dla Was obojga. I tak co tydzień.

Przy okazji - masz sto procent racji pisząc wprost, że tak naprawdę kwestia dotyczy finansowania ukochanego przez Twoich rodziców. Mądre dziecko wychowali.

[zdzichu-nr1]

Kolega jest rozpieszczonym synusiem, niestety.

Skoro z domu nie wyniósł tego, jak się zachowuje mężczyzna z klasą, no to życie
go w końcu nauczy. Jestem na 100% pewien, że po konkretnej rozmowie on się
ŚMIERTELNIE OBRAZI i może nawet zamarkować zerwanie z Tobą, no, ale tuczenie
trutnia jest znacznie gorszym wyjściem. W końcu nie jesteś w wieku, w którym
trzeba płacić za seks;-)

[chicarica]

Dobrze ujęte.
Oczywiście jest taka opcja, że gościu uzna Cię za wyrachowaną s*kę, ale lepiej
żeby to zrobił teraz niż jak będziesz mieć 40 lat i dwójkę dzieci.

adrenalina

[donkaczka]

miło poczytać dziewczyne mającą 20 lat i tak fajnie poukładane w głowie :)

mogę sie tylko podpisać pod tym co przeczytałam powyżej

nie są dziwne Twoje wymagania i przemyślenia, Twój ukochany jest jeszcze
egoistycznym gówniarzem, ale z takich wyrastają czasem fantastyczni mężowie :))
masz dobrą sytuację, bo to co sie dzieje w Twoim związku wiele dziewczyn
przerabia po slubie, a to juz lekka wtopa

wymowna jesteś nad wyraz, więc utwierdzę Cie tylko, że dobrą masz postawę
życiowo-związkową, argumenty i zasady ustalisz sama

pamiętaj tylko, że lepiej byc twardą i stanowczą teraz i sprowokowac starcie, po
którym albo się dogadacie i "żyli długo i szczęśliwie" albo nie

miałam 2 "poważnych" narzeczonych, teraz drugiego męża, więc jak widzisz nie
wahałam się kończyć związków, gdy nie rokowały na przyszłość
a nie jest to łatwe
ale było warto, mam super męża i Tobie też takiego życzę :)

[anniszka]

Powiem jak bohater "Wyjścia awaryjnego" - oj, podobasz mi się, dziewczyno!! :)
Tylko się nie zmieniaj, a będziesz miała miłe, pogodne i mądre życie z mądrym
partnerem (wcale jednak nie jest powiedziane, że z osobnikiem wyżej opisanym).
Co do konkretów, powiem tyle: ze swoim obecnym mężem byłam przed ślubem siedem
lat. To kawałek czasu. I nawet tuż przed samym ślubowaniem on przychodził
ZAWSZE mnie wcześniej uprzedzając. Robił
drobne zakupy, naprawiał drobne usterki - bez proszenia. Co dostrzegł, czego
się domyślił, to wykonał. Teraz, gdy już mieszkamy razem, zastaję czasami
przeuroczy widok, gdy mój małżonek np. kuchenkę pucuje lub
w markecie wkłada do kosza MÓJ ulubiony szampon i mówi "BIORĘ, bo CI się
kończy" (a uzywamy różnych kosmetyków, mając różne upodobania). Mamy osobne
konta, ale umowa jest jedna - ja robię wszelkie opłaty, on kupuje jedzenie i
wszelkie rzeczy potrzebne do mieszkania. Ponieważ opłaty są wysokie, a ja
nauczycielską pensję mam raczej haniebną - mąż sam dopytuje pod koniec
miesiąca, czy nie potrzebuję np. droższego kosmetyku, książki, czy nie
poszłabym do kina, teatru, itp. Nie czuję się zależna w najmniejszym stopniu, w
domu mam PARTNERA, który we wszystkim mi pomaga na równi. A więc, droga
autorko, postawa jaką reprezentujesz absolutnie nie jest roszczeniowa, a
jedynie normalna. Dająca Ci możliwość patrzenia w przyszłosci z politowaniem na
większość cudzych małżeńskich problemów. Oby tak dalej.

[anniszka]

Zapomniałam pozdrowić. Jesteś sporo młodsza ode mnie, ale chylę czoło. Niejedną
forumowiczkę powinnaś wziąć na korepetycje "z życia".

[chicarica]

Szczerze mówiąc, widzę tutaj chłoptasia, któremu mamusia wszystko pod nos
podstawia i odpowiedzialną dziewczynę, mającą pojęcie o samodzielności. Może
Twój partner myśli, że Tobie te pieniądze na utrzymanie spadają z nieba bo Ci
rodzice dają.
Doskonale Cię rozumiem także w kwestii "szarogęszenia" się w Twoim mieszkaniu.
Ja również przez kilka lat mieszkałam sama, sama się utrzymywałam i mój obecnie
już mąż, kiedy siedział u mnie po kilka dni, dokładał się do jedzenia i
wydatków, a każda jego wizyta była zapowiadana nawet na kilka dni przed ślubem,
pomimo że miał własne klucze. Rozumiem Cię, jesteś jeszcze b. młoda i w tym
wieku nie czas jeszcze na wikłanie się w układy typu stare dobre małżeństwo. Mam
też wrażenie, że czujesz się "duszona" przez partnera, jego zbyt częstą
obecność, kontrolę i panoszenie się w Twoim domu.
Myślę, że nadszedł czas na poważną rozmowę. Wyjaśnij mu, że musisz mieć czas na
to, żeby za nim zatęsknić. Wyjaśnij mu też sprawy finansów, jedzenia itp. Po
jego reakcji poznasz, czy to człowiek z którym warto się wiązać. Może pójdzie po
rozum do głowy, ale bądź też przygotowana na inne ewentualności, bo coś mi się
wydaje, że gościu po prostu fajnie urządza się Twoim kosztem. Obym się myliła.

bliższa koszula ciału

[annb]

chicarica -raczej
jego nie boli objadać i korzystac z pieniedzy pani, bo to nie jego rodzice i on
na te pieniadze cięzko pracują.
uważa ze skoro dają to mają i nalezy brac, brac aż źródełko nie wyschnie , bądz
się sponsorka nie zbuntuje.
a wszystko w imię miłosci
a pani boi się postawić bo jeszcze pan sobie pojdzie
z takim nastawieniem niech sobie idzie w swiat...daleko

[przyszla_mezatka]

Adrenalina, ja tez sie dopisze, bo chce Ci pogratulowac zdrowego podejscia.
Dziewczyny juz napisaly, ale ja powtorze: masz dobrze poukladane priorytety.
Jestes mloda, ale w tym co piszesz widac dojrzalosc i niezaleznosc.

Pierwsze wrazenie jakie mialam po przeczytaniu Twoich postow bylo takie: Twoj
facet chce Cie kontrolowac.
Byc moze rowniez chodzi o to, ze jest przyzwyczajony do tego, ze mamusia
wszystko robi za niego, ale ta chec kontroli jest wyrazniejsza.
To, co napisalas o sprawdzaniu kto Cie odwiedza w tygodniu, kiedy go nie ma, o
decydowaniu o ktorej godzinie przyjdzie do TWOJEGO domu, o rozkrecaniu laptopa,
o krytykowaniu stanu lodowki - po prostu facet chce Cie ustawic.
Ten moment z lodowka... Czytajac to pomyslalam: przeciez to Your Fuckin'
lodowka, jak mu sie nie podoba, to niech ja zapelni! ;)
Dla mnie takie wtracanie sie do Twoich rzeczy i organizowanie Twojego czasu to
wstep do jakiejs chorej kontroli.

Bylam w podobnym zwiazku, wiec wiem co mowie ;) Facet byl bluszczem i pierwsze
symptomy byly dokladnie takie jak u Ciebie. Na szczescie sie wyrwalam, a teraz
jestem z mezczyzna, ktory szanuje moja przestrzen, ale jest na tyle blisko, ze
daje mi ogromne wsparcie. Sa takie zwiazki, ale trzeba dbac o szacunek dla
wlasnych granic.

Nie musisz chyba stosowac radykalnych rozwiazan, typu rozstanie albo awantury,
ale badz asertywna i szanuj sama siebie, jesli Twoj chlopak nie bedzie umial z
tym zyc, to oznacza, ze nie jest Ciebie wart.

PS.

[przyszla_mezatka]

Dla przestrogi i inspiracji przeczytaj sobie watek: Mezczyzni wola zolzy, na
forum Kobieta.

Powodzenia! :)

[anya.po.prostu]

Z Twojego postu wynika, że facet bardzo wygodnie się ustawił w Waszym związku. Ma bowiem:
-młodszą dziewczynę z mieszkaniem
-rachunki w mieszkaniu opłacone przez rodziców dziewczyny
-jedzenie w lodówce zakupione i zapłacone przez dziewczynę
-swoją pensję, którą może w całości przeznaczać na własne hobby
-miłe gniazdko do którego może swobodnie przychodzić, ale w którym sprzątać nie musi, bo przecież nie jego.
-w razie gdyby dziewczyna chciała zagonić go do zmywania lub nie zaopatrzyła na czas lodówki, on zawsze może udać się do mamusi, gdzie z pewnością nikt od niego takich strasznych rzeczy nie wymaga.

Oczywiście trochę przerysowuję, ale tylko po to, aby Ci pokazać, że fochy Twojego faceta są absolutnie nie na miejscu a jego zachowanie jest niesamowicie dziecięce i roszczeniowe.
Przecież on chyba doskonale wie, skąd Ty bierzesz pieniądze na rachunki, na jedzenie. Czy on nie ma za grosz męskiej ambicji aby być utrzymywanym przez Twoich rodziców?
A już nie wyobrażam sobie takiej bezczelności, żeby przyjść do kogoś do domu i mieć pretensje, że lodówka jest pusta!
Myślę, że pan powinien się zdecydować czy chce być traktowany jak gość czy jak domownik.
Jeśli chce być gościem, któremu się pod nos obiadek podaje i na którego czeka czysta pościel to powinien się pogodzić z tym, że czasem gości się zaprasza a czasem nie. I goście nie powinni szarogęsić się po cudzym mieszkaniu.

Jeśli chce być traktowany jak domownik i móc przychodzić i wychodzić kiedy chce to powinien wziąść pod uwagę, że obowiązkiem domownika jest dbać o wspólne gniazdko: wynieść śmieci, pozmywać, kupić jedzenie czy płyn pod prysznic.

Twój pan wydaje się żonglować pomiędzy gościem a domownikiem, korzystając z przywilejów obu ale nie ponosząc żadnej odpowiedzialności.

Myślę, że warto usiąść i na spokojnie przedyskutować zasady Waszego pomieszkiwania.

Jedno co mogę powiedzieć na obronę Twojego faceta to wydaje mi się, że taka sytuacja jest mało korzystna dla związku.
Mężczyzna, jeśli ma jakieś instynkty "zdobywcy i opiekuna" to w sytuacji gdy kobieta zapewnia dach nad głową, utrzymanie i jedzenie może po prostu oklapnąć z motywacji i nastawić się tylko na branie.
Czasem wydaje mi się, że zbyt zaradne kobiety, które wszystko zapewniają i we wszystkim wyręczają swoich partnerów, same kręcą na siebie bicz i przyzwyczajają mężczyznę do pewnej nieudolności.

Oczywiście trudno wymagać, żebyś oddała mieszkanie rodzicom i czekała aż partner się zmotywuje i coś zorganizuje. Ale weź pod uwagę, że im bardziej on się przyzwyczai do wygody jaką mu zapewniasz, tym trudniej będzie go zmotywować do zrobienia czegokolwiek.

[horpyna4]

Anya, nic nie przerysowałaś, to wszystko święta prawda. I rzeczywiście właściwie
ujęłaś podstawowy problem - facet raz chce być gościem, raz domownikiem,
zależnie od tego, jak mu w danej sytuacji wygodniej. Myślę, że dziewczyna nie
powinna z nim dyskutować, tylko mu to jasno powiedzieć i podkreślić idiotyzm
takiego zachowania. A następnie odesłać do mamusi, żeby sprawę przemyślał w
oddaleniu. Zmądrzeje, to może wrócić. Bo na razie jeszcze nie dorósł do związku.

[peresia]

Adrenalina, ja Cię nie chcę do niczego namawiać, ale żebys przypadkiem nie
obudziła się z ręką w nocniku, bo zadowalanie tylko jednej strony nie ma nic
wspólnego z partnerstwem.
Twoja sytuacja wydaje się być analogiczna do sytuacji mojej koleżanki, z tym że
ona jest juz pięć lat po ślubie.
Jak teraz wygląda jej życie? Koleżanka obecnie nie pracuje, bo mają
półtorarocznego synka. Drugie w drodze. Facet zarabia grosze, dostają zasiłek z
MOP-su, resztę dokładają jej rodzice.
I ma status pana i władcy w rodzinie.