pusta?

[kasi-a789]

pisałam już na tym forum i pewnie część osób zna moją historie.
wkurzyłam się, ojciec mojego dziecka powiedział przy mojej córce ( lat
6,5) że jestem pusta...i jestem wściekła, jak mam się zachować?

[kasi-a789]

dodam może że ten pan nie jest moim partnerem, ale traktowałam go jak
najlepszego przyjaciela, jak kogoś mi najbliższego. A dlaczego
usłyszałam że jestem pusta?? bo się zapytałam czy nie za bardzo
prześwituje mi stanik przez bluzkę, pytanie może głupie, ale jak
kogoś traktujesz jak przyjaciela to chyba możesz zapytać go o
wszystko, a on na mnie zaczął krzyczeć ze jestem pusta, że nic mnie
nie interesuje poza własnym wyglądem, przykre jest dla mnie to że
moje dziecko to słyszało...później usłyszałam pytanie "co to znaczy
że ktoś jest pusty?"

[pan_i_wladca_mx]

naprawde tak cie to zabolalo, ze az na 2 (?) forach postujesz? dlaczego tego nie
zlejesz?

[majaa]

kasi-a789 napisała:

> pisałam już na tym forum i pewnie część osób zna moją historie.
> wkurzyłam się, ojciec mojego dziecka powiedział przy mojej córce (
lat
> 6,5) że jestem pusta...i jestem wściekła, jak mam się zachować?

Stanowczo poprosić, żeby tego typu komentarze zatrzymywał dla
siebie, bo nie życzysz sobie ich wysłuchiwać, a tym bardziej, by
słyszało je dziecko.

[li_lah]

zerwać znajomość

[oliwkagold]

Oooo, to jest cios poniżej pas! Nie można obrażać czy poniżać rodziców w
obecności dziecka! To dopiero cham! Wzięłabym go na osobność i szczeliła mu w
pysk! Co to znaczy że on opowiada takie rzeczy wogóle o Tobie! Całe szczęście to
małe dziecko i może jeszcze nie rozumiało o co chodziło. Nie wiem jak tam u
ciebie jest, ale jeżeli już musisz znosić takie uwagi męża to wyjaśni dziecku że
takie słowa są brzydkie i nie wolno tak mówić do innych bo wtedy innym jest
przykro.A jeżeli podobna sytuacja się powtórzy, to zachowuj się z dużym
szacunkiem, do samej siebie i z godnością. Powiedz coś co będzie grzeczne, ale
zamknie usta partnerowi. Do tego wyjaśni też mu (na osobności), że wy może i
macie problemy, jesteściena siebie źli, macie jakieś żale. Ale nie można w to
wciągać dziecko, bo ono słucha i wyłapuje wiele rzeczy. Częsci ni rozumie, część
interpretuje na swój sposób, coś je może przestraszyć, zachwiać poczucie
bezpieczeństwa! A TO JEST BRZEMIENNE W SKUTKACH, BO W OKRESIE DOJRZEWANIA BEZ
POCZUCIA BEZPIECZEŃSTWA NABYTEGO W DZIECIŃSTWIE, ŁATWO O NAŁOGI ITD. Dziecko
musi szanować rodziców, bo już nigdy nie nauczy się szacunku do nikogo, a to
potem przyniesie problemy w szkole, w pracy, w życiu... Dziecko nie jest nicze u
winne. Życzę powodzenia

[kasi-a789]

to nie jest mój mąż,może i na szczęście.Generalnie bardzo długo bardzo dobrze
się dogadywaliśmy, naprawdę świetnie a ja się bardzo zaangażowałam, a teraz
naprawdę z dnia na dzień traktuje mnie coraz gorzej a ja nie wiem dlaczego,
bywają takie dni że jest naprawdę super a później nagle "ale jesteś pusta"...o
co chodzi?

[oliwkagold]

kasiu a czy widziałaś jaki ten Twój kolega ma stosunek do swojej
mamy? jak już niejednokrotnie słyszałam ż jezeli mężczyna nie ma
szcunku do swojej matki to nie będzie go miał dla nikogo. poza tym
zapytaj się czy według niego jesteś nienormalna, że pytasz się jak
wyglądasz? przecież wcale nie musisz chcieć sie ubierać czy malować
dla innych, kobiety po prostu muszą czuć się dobrze i czuc się
atrakcyjne. powiedz mu że przykro Ci , bo po prostu liczysz się z
jego zdaniem a on Cię obraża. jeżeli mu to nie pasuje że się
upewniasz czy dla niego także dobrze wyglądasz to będziesz to miała
gdzieś i chodziła jak Ci się podoba. powiedz mu że wiesz że każdy ma
gorszy dzień, niech Ci to wtedy powie, nie musicie o tym rozmawiać,
ale wtedy będziesz wiedziała że jego słowa trzeba traktować z
rezerwą. nasze słowa jak jesteśmy przed okresem resztą też :) co o
tym myslisz?

[kasi-a789]

on mamie jest podporządkowany, nie traktuje jej jakoś wyjątkowo dobrze czy tez
źle, jego mama mimo że nigdy mnie nie poznała ma o mnie bardzo złe zdanie i
wręcz zakazała mu jakichkolwiek spotkań ze mną, kiedyś potraktowała mnie w
bardzo przykry sposób także wole na jej temat się nie wypowiadać, zresztą ja ją
znam tylko z opowiadań.
zauważyłam ostatnio że każdy kto w jego mniemaniu zrobi coś przeciwko niemu (ja
oceniając to obiektywnie wcale nie widzę w tym czegokolwiek co byłoby robione
przeciwko niemu) jest jego największym wrogiem,albo ja tego wcześniej nie
widziałam albo on sie teraz bardzo zmienił. Oliwkagold próbowałam z nim o tym
rozmawiać ale zamyka się w sobie...na pytanie czemu mnie rani głupio się wykręca

[oliwkagold]

No i widzisz bardzo dobrze że starałaś się z nim porozmawiać, bo
nawet jeżeli bez odzewu to po pierwsze on i tak o tym myśli
(zwóciłaś mu na to uwagę), a po drugie, on zacznie czuć się przy
Tobie bezpieczniej, bo wie że chcesz żeby się otworzył przed Tobą.
Nie naciskałabym, ale starałabym się mu często przypominać mu o tym
że jest Ci bardzo bliski, bez względu na to jaki jest czy jakie ma
problemy. Wyobraź sobie jak on się musi czuć - szuka spisku na jego
temat, myśli że ktoś jest przeciwko niemu, złości się - trochę jak
nieoswojone zwierzątko (bez żadnej obrazy oczywiście). Nie wiem czy
wiesz jak ogromny wpływ na nasze życie i traktowanie siebie, mają
rodzice. Maja naprawdę duży, uczą nas jak być odważnym, wrażliwym,
jak kochać i szanować ludzi. Być może jego matka nie umiała mu
pokazać jaki jest dobry i za co go ceni, a łatwiej jej przychodziła
krytyka - są tacy ludzie. Może właśnie przez całe dzieciństwo był
krytykowany przez co nie jest pewny siebie i myśli, że każdy chce mu
zrobić na złość. Są dwa rozwiązania. Pierwsze to: pokazuj mu i mów
mu często, że kochasz go za to jaki jest (wymieniaj te cechy), spraw
by poczuł się wyjątkowy i będź przy tym szczera I PRZEDE WSZYSTKIM,
gdy sytuacja się powtórzy (taka że będzie ostry i przykry dla Ciebie
chociaż nie miał powodu powiedz mu, ze zachwuje się nie fair. Nie
miałaś złych zamiarów, wyjaśni dokłdanie wszystko. Błędem będzie
zamykanie się w sobie i użalanie. Sprawę trzeba postawić jasno -
NIE ŻYCZYSZ SOBIE TAKICH SYTUACJI, BO NP. IE BĘDZIE PONIŻAŁ CIEBIE
PRZED NIKIM INNYM, taki związek jest bez sensu jeżeli nie macie do
siebie szacunku. I druga ewentualność - bardziej bolesna - być może
Twój partner jat już tak zagmatwany w tzw. "teorię spisku", że jest
tu potrzebna pomoc specjalisty. Tak piszę piszę i staram się
wyklakać coś moądrego, choć być może ta sytuacja wogóle ie pasuje do
tego co napisałam, co myślisz?