Co to ludzie powiedzą...

[blue_velvett]

To był odwieczny problem mojej mamy. A babcia mawiała: co byś nie zrobiła, to i tak będą gadać...
Zastanawiacie się czasami, ile naszych zachowań podyktowanych jest konwenansami? Jak patrzymy na osoby, które mają je w głębokim poważaniu? Jak na nieszkodliwych wariatów czy ludzi niedostosowanych, a przez to gorszych?
Mnie się dzisiaj przytrafiła taka sytuacja. Podjęłam decyzję nie oglądając się na opinie innych. Zgodną z własnym sumieniem, nie krzywdzącą nikogo, a jednak dość nieoczekiwaną dla mojego otoczenia. Zdumiało mnie, ile osób nie omieszkało się wypowiedzieć, chociaż niewiele wiedzą o mnie i moim życiu. I wtedy przypomniały mi się te słowa z dzieciństwa... "będą gadać..." Czy myślicie, że niekonwencjonalne działania zawsze są skazane na negatywną krytykę?

[maeve79]

to napisz więcej, bo jak na razie tylko zaintrygowałaś czytelnika

[blue_velvett]

Raczej problem chciałam naświetlić... Znaczy się tego wpływu innych na nasze decyzje. Jak również naszych obaw przed ich oceną.
A więcej o tej konkretnej sprawie? Tajemnica zawodowa

[sadgirl25]

popieram moją przedmówczynię
a co do tematu wątku to podejrzewam że kiedyś bardzo wiele ludzkich decyzji było podejmowanych tylko i wyłącznie pod dyktando innych
teraz to chyba już się zmieniło/zmienia
i coraz częściej ludzie sami decydują o sobie, tak jak być powinno

[blue_velvett]

A próbowałaś kiedyś tak wystawać poza szablon? Niestety łatwo takie skrawki odedrzeć...

[sadgirl25]

chyba cały czas wystaję trochę "poza szablon"
zarówno w życiu zawodowym jak i prywatnym i na każdym innym polu
jestem sobą, przynajmniej staram się być, robię swoje
ale wiem jak wielu ludzi, bliższych i dalszych, sąsiadów,koleżanek i rodziny ocenia mnie
ze swojej perspektywy i swoimi kryteriami nie mając pojęcia ani o mnie ani o moim życiu

[sadgirl25]

Velvett,
z tym ludzkim gadaniem chodzi też o to że najłatwiej jest oceniać innych, przypinać im łatki
bo to nic nie kosztuje
natomiast to żeby zajrzeć w głąb samego siebie, pomyśleć, zastanowić się nad sobą, zrobić coś, zmienić coś w sobie wymaga czasu i wysiłku którego ci, którzy z taką łatwością o innych gadają nie chcą podjąć bo są na to zwyczajnie za leniwi , więc żyją ocenianiem innych
no i też nie mają co ze sobą zrobić więc tym bardziej mają czas i chęć by gadać
na co dzień to przerabiam niestety

[maeve79]

ja próbowałam, jest...przestrzennie...tak przestrzennie, że aż całkiem pusto

[mayenna]

To o czym piszesz to socjalizacja i jest konieczna do zycia w stadzie.
Moim zdaniem to gadanie mam i babć to bylo tylko takie wychowanie werbalne. Moja kompletnie się do tego nie stosowała, tylko ja miałam brać to sobie do serca.
A teraz rączki w górę kogo naprawdę zaprząta przy podejmowaniu decyzji to co powiedzą inni?
Nikogo pewnie, ale kto ma odwagę tak zupełnie odejść w czymś od ogółu i jego ocen? - bardzo nieliczne osoby bo to jest niewygodne i naraża na ostracyzm i samotność.

[blue_velvett]

Święte słowa... Niestety coś za coś. Ja wiecznie "w łatach" chodzę i generalnie już się w miarę uodporniłam na to ludzkie gadanie. Ale co ciekawe, otrzymałam dzięki temu opinię zimnej i niedostępnej. A, no i silnej, żeby nie było tak czarno...

[mayenna]

blue_velvett napisała:

> Święte słowa... Niestety coś za coś. Ja wiecznie "w łatach" chodzę i generalnie
> już się w miarę uodporniłam na to ludzkie gadanie. Ale co ciekawe, otrzymałam
> dzięki temu opinię zimnej i niedostępnej. A, no i silnej, żeby nie było tak cza
> rno...
Na wsi jest trudniej. U mnie to była opinia osoby dziwnej i podejrzanej bo innej. W mieście jest łatwiej.
Ale ja i tak zawsze żyłam po swojemu i wybory, których dokonywałam były pod prąd i nie za bardzo otoczenie je rozumiało.
Poza tym ludzie lubią żyć życiem innych. Stąd chyba popularność tych wszelkich Trudnych spraw i innych takich programów.A od tego juz krok do oceniania i wiedzy jak ktos powinien żyć i co robić.

[blue_velvett]

Żyć życiem innych jest łatwiej, bo zawsze potrafimy dokonać trafnych wyborów, prawda? Nie wiem, jak było u Ciebie, ale moje chodzenie pod prąd w pewnym momencie również oznaczało samotność. Niechęć do uśmiechania się wtedy, kiedy jest mi nie do śmiechu i potakiwania wtedy, kiedy się nie zgadzam... Tego wprost organicznie nie znoszę. Nie wiem, czy taka samotność w morzu głów nie jest gorsza...

[mayenna]

Tak. U mnie to też oznacza samotność na resztę życia. Mnie to też naznacza w opinii innych pejoratywnie, jako patologię
Poza tym ja już sie przekonałam, ze opinia innych jest niemiarodajna. Dla jednego twój czyn jest cudowny i godzien pochwały, a inna osoba to samo oceni bardzo negatywnie. Nie da się wszystkim dogodzićWięc niech chociaż mi będzie dobrze.

[blue_velvett]

Też już dojrzałam do takiego postępowania, ale jako młodej dziewczynie było mi trudno. Wielokrotnie biłam się z myślami... tak... nie tak... co wypada... Dzisiaj jest łatwiej, chociaż myślę, że to też znak naszych czasów. Ludzie bardziej zamknięci w swoich skorupkach...

[tdf-888]

a można jakieś szczególy? lepiej by się było odnieść. co takeigo zrobiłaś dzis?

[ja.judyta]

blue_velvett napisała:

> To był odwieczny problem mojej mamy.

mojej niestety też....

z takim kodem strachu przed opinią otoczenia było mi ciężko w dorosłym życiu
nie dlatego,żebym swoje decyzje podporządkowała konwenansom, ale dlatego, że miałam ogromną świadomość tego, że każdy mój krok zostanie przeanalizowany i oceniony przez otoczenie


nauczyłam się nie przejmować tymi ocenami, ale nie zawsze i nie wszystko spływa po mnie bezboleśnie
mieszkanie w małej miejscowości ma to do siebie, że czasem niechciane informacje o nas samych docierają do nas i czasem coś zaboli

[blue_velvett]

Podjęłam próbę dostosowania do stada. Raz. I nigdy tego nie powtórzę. Rezygnacja z siebie jest ponad moje siły. Wolę życie w zgodzie z sobą. Zgoda innych nie jest mi koniecznie potrzebna...

[ja.judyta]

gwen75 napisał:
Prościej zrezygnować z siebie i zatopić się
> w miernej większości

dobrze to ująłeś, mieszkając w małej miejscowości obserwuję takie postawy na codzień
niezmiennie mnie to dziwi i mierzi jednocześnie

[mayenna]

gwen75 napisał:

> mayenna napisała:
>
> > U mnie to też oznacza samotność na resztę życia.
>
> Smutne, że tak myślisz.
Nie jest smutne. Ja będę sama co nie oznacza samotności.Mam rodzinę, przyjaciół.
Byłam żoną 16 lat więc może dość Teraz mam taki czas, którego mi zabrakło w młodości.

[pomysl.po.wypiciu]

są niekonwencjonalne działania ?

[blue_velvett]

A według Ciebie nie ma?

[pomysl.po.wypiciu]

czego nie ma?
niekonwencjonalnych zachowań?
jakieś są
tylko ciekawym co dla Ciebie kryje się pod tym pojęciem

[blue_velvett]

Dla mnie? Coś co odbiega od ogólnie przyjętych standardów w danej społeczności mniejszej lub większej, w danym kręgu kulturowym. Niekonwencjonalne zachowania wykraczają poza schemat, przyzwyczajenia, tradycję... Dla mnie to często synonim odwagi, ale nie mylić z brawurą...

[pomysl.po.wypiciu]

poproszę o przykład
jako ignorant nie zawsze wiem jakie schematy obowiązują

[blue_velvett]

Przykład? Proszę bardzo, sam się narodził w sąsiednim wątku. Jeśli kobieta wybierze się samotnie do knajpy na wieczornego drinka, nieistotne w jakim jest wieku, to postrzegana jest jako rozwiązła, szukająca szczęścia, nieostrożna, naiwna etc. A ona się chciała tylko napić... bez podtekstów... i nie odpowiadać na głupie zaczepki... i spokojnie wrócić do domu.

[pomysl.po.wypiciu]

sorry ale akurat w tym wypadku, w mieście, w 21 wieku, to niekonwencjonalna jest co najwyżej wypowiedź a nie zachowanie 30 letniej pani

i co złego w wyjściu do knajpy i wyrwania sobie faceta na noc czy dwie?

[mayenna]

To jest zwyczajnie niebezpieczne i desperackie nieco
Chociaż czy ja wiem, czy to nie jest złe? Na pewno świadczy o charakterze tej osoby, o jej morale.
Chciałbyś żeby twoja córka wyrywała na jedną noc facetów po knajpach?

[puch_atek]

hmm no z wiekiem i doswiadczeniem zyciowym czlowiek wyrabia sobie (powinien) zdanie na temat tego jak swiat funkcjonuje, ksztaltuje mu sie swiadomosc i wartosci, a potem od niego zalezy jak w ten swiat sie wpasuje czy "nie wpasuje" (lub po prostu zrobi to po swojemu)
teraz ilosc rzeczy, zachowan, wyborow , opinii, wobec ktorych, jak Stefcia mowi, opinia otoczenia mnie gila, jest niewspolmiernie duza w porownaniu z tym jak sytuacja rysowala sie kiedy bylem nastolatkiem, a potem wchodzilem w 'dorosle' zycie

[81belona30]

-mój Dziadek mówił-wszystkich nie zadowolisz..słuchaj głowy.
Dobrze było ,gdy pamiętałam o Jego słowach.

[tygrysgreen]

tak po prawdzie, to myślę sobie że zawsze interesuje nas, co inni pomyślą i powiedzą. tyle że możemy wybierać, którzy inni. jesteśmy stworzenia stadne i ostracyzm, banicja to jedna z najgorszych kar, jakie mogą nas spotkać.

[blue_velvett]

Dla mnie gorszą "karą" było życie pod dyktando i nieustanne próby sprostania wymaganiom... Dzisiaj modne jest słowo: wypalenie. Ale rzeczywiście tak się czułam, wewnętrznie pusta, wypalona, taka nieswoja, ciało niby to samo, ale wewnątrz siedział obcy... Dzisiaj dobrze mi z myślą, że już nie muszę... nie chcę... spełniać oczekiwań innych lecz swoje

[tygrysgreen]

dlatego właśnie, co podkreślam, mamy możliwość wybierać tych ludzi co to powiedzą. widocznie skoro się wypaliłaś, to nie byli właściwi ludzie.

[blue_velvett]

Ludzie się zmieniają... albo też nasze wyobrażenia o nich... Dzisiaj bardzo starannie wybieram osoby, które do siebie dopuszczam na odległość wyciągniętej dłoni i aromatu kawy

[tapatik]

Nie ma znaczenia co robisz. Jak ktoś chce to wszystko skrytykuje.

[blue_velvett]

Czyli idziesz po linii mojej babci... a to mądra kobieta była

mamtowdupizm...

[tapatik]

Powiedzmy staram się przeprogramować na takie myślenie.
Dawno temu chciałem kiedyś kupić Trabanta z silnikiem VW. Nie kupiłem, bo mnie staruszkowie rozwalili zdaniem "A co sąsiedzi powiedzą?". Wtedy nie wiedziałam co odpowiedzieć.
Obecnie mam prostą odpowiedź - "Mam to w dupie".
Od kiedy zacząłem stosować mamtowdupizm czuję się lepiej

[mayenna]

Tak się zastanawiam czy kiedykolwiek jako matka odwoływałam się do tego zdania: co ludzie powiedzą. Aż zapytam dzieci.

[blue_velvett]

Ja unikam jak choroby zakaźnej Ale być może i mnie się wymsknęło?...

[mayenna]

Ja też Ale moja siostra używała niektórych tekstów, nie tego na szczęście. Tłumaczyła to tym,ze są wypróbowane i, fakt, w akcie desperacji czasem tez używam takich mamusinych określeń Moje ulubione: jak będziesz miał dzieci to zrozumiesz dlaczego tak

[blue_velvett]

A mnie się przylepiło: jak będziesz w moim wieku... czad

[tapatik]

No i jak? A wróć, masz kogo pytać, pewnie jeszcze nie skończyłaś. Już nie popędzam

[mayenna]

Zeznają że nie mówię tak

[mayenna]

Bo to śmiesznie by było.Ja tu nikogo nie znam. Sąsiadów nie ma, a notariuszka ma być tym forum potępiającym?Jej tez tu nie ma na stałe

[7stefan7]

ja osobiscie mam to gdzieś - wazne jest co ja i ludzie mi bliscy - nikt więcej

[blue_velvett]

Jeżeli nikogo nie krzywdzisz... Wolność kończy się tam, gdzie zaczyna się krzywda innego człowieka...

[blue_velvett]

Tylko widzisz, jeden woli się dostosować, bo jest dla niego ważniejsze bycie docenianym, lubianym, chwalonym i co tam jeszcze... nie wiem, bo w tych szatach nie chodzę. A dla kogoś innego ważniejsza jest zgoda wydana przez własny rozsądek, sumienie czy serce. Odnoszę wrażenie, że ludzie często wybierają to co znają z dzieciństwa, czego nauczyli się w domu, co zostało im zakodowane, czyli nie wychylaj się, bo oberwiesz...

[mayenna]

Znasz jakiegoś nastolatka co powie to co mama chce usłyszeć? Moje maja teraz okres rebelii

[kawoosia]

Velvetko, oglądałaś na pewno Dziennik Bridget Jones, tam była kwestia konwenansów ładnie pokazana w różnych sytuacjach a sama bohaterka musiała sobie wywalczać własną przestrzeń w społeczeństwie, w którym coś co odbiega od tzw. normy traktowane jest jak śmierdzące jajko. Natomiast jedna z przyjaciółek bohaterki miała na to ciekawą receptę: "fuck'em. Fuck'em all!" I tego Ci życzę-zdrowy dystans i nie przejmuj się niczym bo rzeki kijem nie zawrócisz, społeczeństwo jakie jest każdy widzi.