(samo)bójcy

[aglajaaa]

Jakie macie przemyślenia na ten temat... na temat ludzi, którzy zdecydowali
się na ten krok... krok, który bez wątpienia był ostatecznym...
Czy to wyraz desperacji, tchórzostwa, a może...

[frip0]

Ja miałem znajomego którego zostawiła dziewczyna i zrobił to

[mappi]

aglajaaa napisała:

> Jakie macie przemyślenia na ten temat... na temat ludzi, którzy zdecydowali
> się na ten krok... krok, który bez wątpienia był ostatecznym...
> Czy to wyraz desperacji, tchórzostwa, a może...
>
...wariactwa??
właśnie jaki to wyraz...
.to naprawde nie wiem czy trzeba mieć jakieś ogromne zaburzenie psychiczne...bo
człowiek
z natury wyposażony w mechanizmy obronne...nie jest w stanie dokonać tak prostej
samodestrukcji...
a jednak...
zdarza sie...

pamiętam taką informację w lokalnej gazecie...małżeństwo po 60 -ce...
skoczyli z okna...trzymając się za ręce ...
potem pisali że mieli ogromne problemy finansowe...duże pożyczki..kredyty

...ja sobie nie wyobrażam...że mogłabym zrobić coś takiego...

ale może dlatego że nigdy nie zabrnęłam w ślepy zaułek...skąd nie było by
wyjścia ...odwrotu...
ech
aglajaaa
bardzo trudny temat...

[jchlebowska]

Kazdy ma ten slaby punkt, ktory moze dprowadzic do destrukcji. Niestety mlodziez
jest bardziej wrazliwa

[aglajaaa]

Mappi, zdarza się... często się zdarza... nawet zbyt często...

Trudnych tematów nikt nie lubi...
Lepiej to co trudne pozostawić...
i tak przechodzimy obojętnie...
a za ścianą ludzie...
...

[frip0]

Mappi dokładnie tak -temat trudny bo nie wiemy co nas czeka-
nieuleczalna choroba , wypadek z naszej winy nie jest trudno się
załamać

[hesse.1]

W niektórych przypadkach Stachura i jego List do pozostałych.Dużo
wyjaśnia.Nawiasem Nie poszło to na marne już ile razy? I jeszcze Była w tym też
Kobieta, "Gałązka Jabłoni". Wybrał lekką, krótszą... Jeszcze nie jeden/a , zrobi
to samo, nawet nie podając przyczyn.Czy jest to słuszne?Nie podanie przyczyn ?
Nie odpowiedzenie sobie na pytanie jaki mam tu sens? Nie mnie teraz to
osądzać.Ciężar gatunkowy życia, jest zależny od wielu czynników.Nie znam nawet
ziarenka wagi takich zachowań.Spostrzegam jednak tylko to, co chcę.czyż to mi
nie wystarcza, żeby próbować dostrzec coś jeszcze?

[gapuchna]

Jesteś kolejną osobą, która w ciągu jednego dnia posługuje się przykładem
Stachury. I to też jest mężczyzna. Jakoś nie mam atencji do jego pisania.....

[kasiabrzoza]

Ja myśle, że to nie jest takie trudne, zwłaszcze jeżeli się wszystko
traci i wpada się w depresję . Na przykład jeżeli się miało
faceta, (albo kobietę) i on odszedł, albo miało się dziecko jedno
jedyne i ono odeszło. Chyba jestem w stanie ich zrozumieć.

[kawamija]

Napisze słowko o pewnej odmianie samobójstwa ...kiedy choroba
nowotworowa w schyłkowej fazie.........kiedy ciało bardziej
przeszkadza niz służy...kiedy potrzeby fizjologiczne to
niefizjologiczny ból......hmmm........nie
wykluczam.......teoretyzuje, ale nie wykluczam.......

[jchlebowska]

I masz racje ja za duzo w zyciu widzialam smierc.Rak to straszna choroba.
Dzisiaj czytalam, ze czeste jedzenie chipsow powoduje raka, bo dodawali tam
jakis srodkow. Sami nie wiemy co jemy. Teraz malo kto umerze na starosc .

[aglajaaa]

"...bo już nie jestem z tego świata i może NIGDY z niego nie byłem..."

[mappi]

...są przypadki gdzie śmierć jest czymś oczekiwanym...
szczególnie w przypadku choroby...
ostatnio w tv był film "W stronę morza" polecałam...
kto oglądał wie...co mam na myśli...
mężczyzna uszkodził sobie rdzeń.w wyniku złego skoku do wody...
przez 30 lat żył w atmosferze wspaniałej milości i troski...
lecz jego spraliżowane ciało stało się dla niego więzieniem...
...dusza uwięziona w ciele....
bez krat...
chciał umrzeć...i udało mu się


...z uśmiechem na ustaach
p.s. przepraszam za spłycenie treści (bo film przepiękny i na faktach) ale
chodziło mi o sam temat

[mar-ek_001]

cześć to tchórzostwo ucieczka przed dręczącymi ich problemami i chwilowa odwaga
gdy robią ten ostatni krok

[aglajaaa]

Tchórzostwo?
A nie wydaje Ci się, że taka decyzja wymaga.. odwagi?
Bo przecież nie jest jedną z wielu jakie podejmujemy co dnia, ta jest
nieodwracalna...

A ja myślę o tym co ludzie przeżywali decydując się na ten krok desperacji... a
może próbę wołania.. ludzi...

[kawamija]

W przypadku męzczyzn częściej jest decyzją, w przypadku kobiet
częściej krzykiem , który nieadekwatnie do działań ma cel, by się
nie udało............
Męzczyzni potrzebują mniej czasu na tę " decyzje", kobiety
tygodniami gromadzą np leki i .......wtedy najczęsciej im się
udaje...
tak kiedys czytałam. ....i jeszcze jeden aspekt .....czy samobojców
nalezy ratować ????......przecież nie ma leczenia na siłę i za
karę.. ?

[aglajaaa]

Ratować... uwierz... inaczej spojrzą na życie...

[kasiabrzoza]

Ratować zdecydowanie.
Znajoma miałą w rodzinie taki starszny przypadek. Młoda dziewczyna,
z 15 lat, wzięła tabletki (niespełniona miłość, kompleksy). Chwilę
potem zadzwoniła do mamy i ekspresowo zawieźli ją do szpitala. Cały
czas mówiła mamusia ja nie chcę umierać,uratuj mnie, uratuj.
W szpitalu zrobili co trzeba i wydawało się, że przeżyje, ale rano
zadzwonili ze szpitala, że było za późno, za silna dawka.
Nie chciałabym, żeby coś takiego szczeliło mojemu dziecku do głowy.
A widac, że o ile wydawało jej się, że chce umrzec, to tak naprawdę
nie chciała umierać. Jak każda z nas.
Wprawdzie skończyłyby się nasze cierpienia, ale zaczęły cierpienia
osób, które kochamy.

[lorelei74]

Leczenia nie ... ale ratowania życia tak. A lekarze muszą wykonywać swoją
przysięgę Hipokratesa. Takie ich zadanie ...

[lorelei74]

Czy nam to oceniać? Czy to tchórzostwo ... czy desperacja ... arogancja ... a
może wolność wyboru? Ostatnia chwila na podjęcie własnej decyzji?

Różnie się życie układa ... i kończy.

[uny]

całkiem niedawno chciałem ze sobą skończyć...
dlaczego? ból i natłok mysli był nie do zniesienia. tyle pytań i
żadnej odpowiedzi. wszystko straciło sens, nic nie było już ważne.
Dlaczego tego nie zrobiłem? nie wiem, ale było bardzo blisko.

[aglajaaa]

A jednak.. coś Cię powstrzymało...

[mappi]

...i ostatecznie...
chyba dobrze
?

[uny]

powstrzymało...
rozejżałem sie po prostu i coś mnie zastanowiło.

ale powiem, że coś mi po tym zostało. przestałem sie bać. nie boje
się niczego.

[hesse.1]

agalaja- zacytuję: "Bo kto MOŻE trwać w tym świecie, niechaj trwa i ja mu życzę
zdrowia".

Kto Może Trwać? Czasem Żyć? Spać, jeść pić? Kto?
Wystąpić przeciw najoczywistszej oczywistości.Stłamsić ja, zniszczyć,
zabić.Wiem, okrucieństwo leży w naszej naturze.Ale leży w naszej naturze coś
jeszcze.

[kawamija]

ojej troche się przeraziłam.......tak wielu z Was miało takie
myśli....nie zdawałam sobie sprawy.....

uny.....jakies skrajności.........mysli samobójcze,a potem niczego
sie nie boje......masz lekarza ? powaznie pytam ?

[aglajaaa]

kawamija, widzisz.. bo tak to jest... zaczynasz do czegoś dojrzewać... a kiedy
przyjdzie chwila przebudzenia... WIESZ... i będziesz pamiętać, a strach...
człowiek przestaje się bać i nabiera (dziwnej) ufności...

[kawamija]

aglajaaa napisała:

> kawamija, widzisz.. bo tak to jest... zaczynasz do czegoś
dojrzewać... a kiedy
> przyjdzie chwila przebudzenia... WIESZ... i będziesz pamiętać, a
strach...
> człowiek przestaje się bać i nabiera (dziwnej) ufności...

sama napisałaś.........dziwnej ufności......lęk nie jest
zły......zły się staje, gdy nie pozwala wyjśc po bułki do sklepu...
jak mozna się nie bać niczego ??.......ja dzisiaj jadąc bałam się
jak cholera ......ale slisko.......te skrajne uczucie/przeczucie sa
potrzebne dla całości obrazu....
po przebudzeniu z koszmarnego snu szuka się ciepła, drugiego
człowieka.....ale nie bez pytań, nie bez wymagań..........

trudno mi pisac , bo nie miałam mysli samobójczych, bo......mam
córkę i chce być z Nią , przy Niej........bo wierze jeszcze, ze bede
miala z kim się wtulic w koc na moim ukochanym pomoście na
Mazurach.......

[uny]

nie mam żadnego lekarza. i nie potrzebuje lekarza.
ja nie miałem myśli samobójczej, ja byłem w trakcie realizacji...
chwila, rzut okiem i ze 190 zrobiło sie dużo mniej, minąłem znajomy
filar wiaduktu...
tylko teraz niczego sie nie boje (ale nie wiem czy to problem)

[kawamija]

uny napisał:

> nie mam żadnego lekarza. i nie potrzebuje lekarza.
> ja nie miałem myśli samobójczej, ja byłem w trakcie realizacji...
> chwila, rzut okiem i ze 190 zrobiło sie dużo mniej, minąłem
znajomy
> filar wiaduktu...
> tylko teraz niczego sie nie boje (ale nie wiem czy to problem)

nie no teraz to sie chwalisz , ze Twoja fura wyciąga 190 :-
)))))))))))))))

to tak dla rozlużnienia atmosfery, bo temat trudny i cięzki ....

[uny]

tiaa wyciąga. i to przyznam spory problem w tej chwili.

[aglajaaa]

To coś takiego jak brak strachu przed tym co najważniejsze i nieuchronne...
Bo stanęłaś oko w oko ze śmiercią, która przecież wyjdzie na spotkanie każdego z
nas... tylko, że ty sama ją zaprosiłaś...

Dalej pozostają sprawy codzienności, ale stają się one takie małe, błahe...
Nie wiem, może tylko ja tak to odczułam... Może inni mają zupełnie inaczej...

[uny]

dokładnie.
kiedyś widziałem taki tekst: "kocham śmierć, bo tylko ona na mnie
czeka". coś w tym jest.
a ja zdałem sobie sprawę z nieważności wielu rzeczy.

[aglajaaa]

Coś jeszcze, mówisz... Tak, jest Dobre Uczucie... Ale widzisz, że często z jego
braku... byty zanikają... trwanie ustaje...
nadziei brak... a wiara... nie wystarcza... gdy miłości nie ma...

[hesse.1]

i właśnie między innymi kasuję niektóre cholerne posty, żeby jednak człowiek nie
był człowiekowi wilkiem.
Miłości nie ma? hm... ja czasem też czuje jakąś pustą przestrzeń...ale nie
zwalam tego na brak.Może dlatego, że mam duszę samotnika? Może dlatego, że w
jakimś już stopniu "pogodziłem się ze światem"?

[aglajaaa]

Ale sam mówisz, że w jakimś (tylko) stopniu...

Prawdziwy samotnik widzi pustkę... odczuwa ją... pewnie inaczej niż inni... ale
zawsze...

[hesse.1]

Życie i jednocześnie maksymalna zgoda ze światem nie są możliwe.Nasza osobowość,
jest przeznaczona do innych celów.Duchem stajemy się z czasem, to trwa jakiś
czas, godny i cenny czas.

zostawiam po sobie ślad,czarną bruzdą
jak zakrzepłą krwią znaczę wczoraj przeznaczone dni,
a jeszcze przede mną widnieje flaga kresu.
białą twarzą łopoce, jak dumny narkotyk
liże moją skórę tęsknym płomieniem
w niczym nie przypominając szyderczego uśmiechu
woła-ukochany chodź do mnie,to ja
twoje zagubienie we własnym morzu nieskończonych słowem myśli
i poddaje mi dumne rozwiązania:
jedynym celem szczęście,gdzieś pośród traw...
żeby znaleźć drogę i cierpliwość...i dalej dzięki temu
być...

[aglajaaa]

Hesse, ja chyba nie powinnam czytać Twoich słów układających się w poetycki
wyraz duszy...
Przyzwyczaję się do Słów... będę tęsknić za ich brakiem...
A tęsknota to choroba gorsza niż brak nadziei...
I pewnie też mieści się w temacie...

[hesse.1]

mr_all.republika.pl/przebudz/przeb00.htm
czasem warto dzielić się słowami i wyciągać jakieś wnioski.

[lorelei74]

Nie wiem, jak Wy, ale też mam czasem podobne stany jak uny. Czyli
samonapędzające się myśli, których nie sposób wyłączyć ... To prowadzi do
ostatecznych rozwiązań ... Tylko co nas właśnie potrafi własnie powstrzymać?
Nadzieja? Jednak?

[aglajaaa]

Wiem, że mnie nie potrafi nic zatrzymać... czasami tej nadziei też brak...

[lorelei74]

Owszem i czasem tej nadziei brak ... ale jednak dalej barujemy się z losem ...

[lorelei74]

A może właśnie inny człowiek ... nie sądzisz aglajaao?

[hesse.1]

pl.wikipedia.org/wiki/Anthony_de_Mello

[aglajaaa]

Hesse.. widzę, że próbowałeś "przemycić" mi osobę de Mello
Został moim drogowskazem jak jeszcze byłam młodą zagubioną osobą...
A "Przebudzenie" w formie papierowej od prawie 10 lat wciąż ze mną...

[hesse.1]

więc jakieś wnioski? czy tylko łle, blee..., jak mi źle...?

[aglajaaa]

"łe, ble... jak mi źle..."

Moje wnioski... de Mello... i moje życie... to epos (a co najmniej esej... nadal
nie zakończony..)
Ale dziś chyba nie będę w stanie... bo nalizałam się (dosłownie!) kleju z
kopert... i trochę dziwnie się czuję
Nie przypuszczałam, że może to tak działać... to chyba szkodliwe...
A swoją drogą nie wiem co mnie napadło z tym zmienianiem pracy w czasie
kryzysu... No, ale ja zawsze muszę inaczej niż wszyscy...

Wrzucę tu moje przemyslenia (czy wnioski) jak myśli pozbieram, bo dziś u mnie
dzień jakiś "techniczny" (zbytnio!)

[dilmum]

Przecztałam wszystkie wspisy w tym temacie.
Z jednej strony zrobiło mi się faktycznie bardzo smutno, że tylu
ludzi, którzy myśleli o samobójstwie jest wsród NAS.
Ale ja chciałam o "mojej" formie samobójstwa. Ja zamiast rozstawać
się z życiem myślę o innej ucieczce od spraw z którymi czasem nie
mogę sobie poradzić. To przeniesienie się w góry. Gdzieś w jakąś
głuszę, gdzie ludzi spotyka się raz w roku. Czasem myślę, że byłoby
to dla mnie najlepsze rozwiązanie. Takie samobójstwo, bo przecież...
jak inaczej wytłumaczyć odcięcie całkowite od świata?
Ale wtedy niestety (czy stety) zaczyna dochodzić do wszystkiego
rozum i zaczyna się myśleć o codziennych sprawach. I wtedy okazuje
się, że tak łatwo się to nie uda. Że można to i tamto
usprawnić "tutaj" i jeszcze jakiś czas można będzie tak żyć. A
później? Przychodzi myśl, że może jakoś się to wszystko poukłada...
także... jak to ja mówię: cykoria po prostu

[rumunska_ksiezniczka]

dimlum, napisałaś, że dla ciebie formą samobójstwa było by odcięcie się od
świata, ucieczka przed nim. ja patrzę na sprawę troszkę inaczej, podobnie jak
niektóre osoby w tym wątku.
samobójstwo jest sposobem - najczęściej - na ucieczkę przed sobą samym. przed
problemami ale tez przed uporczywymi myślami.
wiele osób, w tym ja, ma chwile, kiedy myśli sobie, co by było gdybym skończył/a
ze sobą? jak wtedy by było, jaka byłaby reakcja bliskich (to dotyczy nie tylko
samobójstwa ale i śmierci w ogóle). i to akurat sa normalne myśli, wiele
wrażliwych osób tak ma.
gorzej jeśli takie myśli powracają i gdzieś w końcu pojawia się myśl, ze to jest
pewien sposób na rozwiązanie problemów (a właściwie nie na ich rozwiązanie, ale
ucięcie).
kiedyś przeczytałam, że samobójstwa nie popełniają osoby zdrowe psychicznie, bo
żaden normalny człowiek nie ma odruchu odebrania sobie życia. jednak przypadki
samobójstw zaskakują, czasem ludzie robią to jakby w afekcie - chwilowej
niepoczytalności, pod wpływem nagłego steru. nie wiem, jak jest na prawdę.
wiem tylko, ze czasem w chwilach wyjątkowo głębokiego stanu depresyjnego - który
przydarza mi się na szczęście rzadko, ale jednak - mam pewność, że taki będzie
mój koniec. jeden z dwóch.
albo zostanę starą alkoholiczką, topiąca swoje żale i smutki w butelce wódki,
czy innego trunku. albo dam sobie kiedyś z tym wszystkim spokój, bo w końcu nie
wytrzymam i po prostu - puszczę. pozwolę temu odpłynąć w niebyt.
czy tak będzie nie wiem, mam nadzieję, ze nie.
ale takie myśli się pojawiają i nie zaskakuje mnie to, ze ludzie się do tego
przyznają. to jest naturalna konsekwencja stanów z poganiacza depresji.
trzeba nad sobą pracować i dostrzegać pozytywy, gdzie się da.
ale ucieczka od samego siebie - to jest cel odebrania sobie życia (jaźni).

[dilmum]

księżniczko, ja tak to widzę jak opisałam. Nie potrafiłabym odebrać
sobie świadomie życia. Zawsze pozostaje jakaś iskierka nadziei.
Nawet gdzieś daleko będąc zaszyta z dala od ludzi... miałabym tą
iskierkę. Zgasłaby razem ze mną. Nie wyobrażam sobie inaczej i
szczerze współczuję ludziom, którzy myślą o skończeniu swojego
życia... tak definitywnie. Wiem, nie można skończyć życia
niedefinitywnie. Choć dla mnie taką formą jest zaszycie się gdzieś z
dala od wszystkiego.
Piszesz o reakcji bliskich. To jest też powód dla którego nie
mogłabym tego zrobić. Wiem, że sprawiłabym im ogromny ból, nie
potrafiliby sobie tego wytłumaczyć.

Aaa!! Dobrze, że nie jestem wrażliwa na przekręcanie mojego nicka

[rumunska_ksiezniczka]

rzeczywiście, dobrze, że nie jesteś wrażliwa na przekręcanie swojego nika
chodzi o to, ze umysł ludzki jest zaskakującą maszyną, która może płatać figle.
są ludzie, którzy miewają stany depresyjne, myślą o odebraniu sobie życia,
jednak w praktyce nigdy by tego nie zrobili. a są tez ludzie, którzy myślą, że
nigdy by tego nie zrobili, a jednak w afekcie np. robią.
ale to tak ogólnie piszę, absolutnie nie mam na myśli nikogo konkretnie.
piszesz o tlącej się iskierce nadziei. człowiek, w którego umyśle jest pustka i
ból, nie dostrzega żadnych iskierek. to jest podstawą do odebrania sobie życia.
to świetnie, że jesteś tak nastawiona do życia. podziwiam i zazdroszczę