tlum.cz
21.11.10, 09:25
W związku z pewnymi debatami, gdzie niektórzy grupowicze dokonują pochopne oceny całych narodów na podstawie jakiegoś wydarzenia w historii, przytaczam przypowieść z książki Nejstarší české pohádky, którą przygotował Karel Dvořák na podstawie różnych źródeł (wyd. Argo, 2001). Nie znaczy to, że one bajki są czeskiego pochodzenia, tylko to, że w czeskim środowisku średniowiecznym występowały. Niektóre historyjki występowały w całej Europie lub są nawet pochodzenia orientalnego. Z tego widać, że przesłanie tych utworów przemawiało do ówczesnych słuchaczy. Zresztą dziś również warto czytać różne bajki i przypowieści.
Dub a rákos
Jednoho dne se vichřice opřela do mohutného dubu, takže se vyvrátil z kořenů, a pak ho už hračkou smetla z vysokého srázu hluboko do údolí, kudy ubíhala rozvodněná bystřina. Ta dub sebrala a zanesla do močálu, kde uvázl v bahně mezi křehkými stébly rákosu.
Jak tam tak bezmocně vězel, jal se mudrovat nad tím, co ho potkalo, a nevycházel z údivu, že tak křehká rostlina dovede odolat náporu vichru, zatímco se on sám svým mohutným kmenem pod ním poroučel k zemi. I rozhovořil se o tom s rákosem.
A ten mu řekl, aby ho aspoň trochu utěšil: "Když se do tebe opřou větry celou svou mocí, ty se jim vší silou postavíš na odpor, ale neuspěješ a ony tě nakonec povalí. Já naopak svým křehkým stéblem pozvolna podchytím už slabý vánek, a když se pak vichr rozdivočí, moudře se pod ním ohnu. A tak se stává, že vichr, který úspěšně měří svou sílu s tvou odolností, nesvede nic s mou potutelnou povolností."
Inne opracowanie tematu: cs.wikisource.org/wiki/Bajky_Lafonténovy/Dub_a_rákos
W polskiej wersji: www.poezja.org/index.php?akcja=wierszeznanych&ude=6317
