kasiekm-r 29.11.05, 00:59 podobno imieniem w jakiś sposób determinujemy przyszłość człowieka. Mój synek ma na imię Iwo i mam nadzieje ze wyrośnie na świetnego i orginalnego faeta. Długo o to imie walczyłam z męzem, w końcu dał się przekonać. Iwek urodził się 19 maja (planowana cesarka), w swje imieniny - o czym dowiedzieliśmy się dopiero po fakcie, więc mam nadzieje że ten zbieg okoliczności to dobra wrózba na przyszłość i potwierdzenie ze dobrze wybraliśmy...... Odpowiedz Link Zgłoś Obserwuj wątek Podgląd Opublikuj
krupcia71 Re: Iwo 29.11.05, 07:41 Bardzo lubię to imię, mam nadzieję, że przyniesie szczęście twojemu synkowi. Odpowiedz Link Zgłoś
kasiekm-r Re: Iwo 29.11.05, 09:45 postaram się wieczorkiem podesłać pare fotek mojego Iwi-Kiwi Odpowiedz Link Zgłoś
kasiekm-r Re: Iwo 29.11.05, 09:54 p.s. mam pytanie czy ktoś wie z miarodajnych źródeł jak się to imię odmienia, bo przyznam że jak szukałam to były obie wersje i teraz nie jestem już pewna czy: dla Iwa, czy dla Iwo? (może ktoś mi to odmienić przez przypadki)Jestsem w takiej desperacji że chyba w końcu napisze do Pana Miodka Zgory dzięki. Kasiek,mamaIwa/Iwo Odpowiedz Link Zgłoś
ankaiw Re: Iwo 29.11.05, 09:58 Jeśli były obie, to widać obie formy są dopuszczalne. Osobiście uważam, że lepiej brzmi (kogo,czego) Iwa niż Iwo )) Ehh, podoba mi się to imię bardzo, ale jakże komicznie brzmiałoby z moim nazwiskiem )) pozdrawiam Odpowiedz Link Zgłoś
sparkling Re: Iwo 29.11.05, 11:28 > p.s. mam pytanie czy ktoś wie z miarodajnych źródeł jak się to imię odmienia, >> czy: dla Iwa, czy dla Iwo? Niestety musze Cie rozczarowac, obie podane przez Ciebie wersje sa miepoprawne. Poprawna odmiana to: M Iwo D Iwona C Iwonowi B Iwona N Iwonem Ms Iwonie W Iwonie Mianownik nawet mi sie podoba. Niestety pozostale przypadki juz nie bardzo. Zbyt podobne do zenskiej Iwony, ktora nie podoba mi sie zdecydowanie. Swoja droga jestem zaskoczona ze nie zglebimas tego tematu przed nadaniem imienia... Odpowiedz Link Zgłoś
ankaiw Re: Iwo 29.11.05, 12:42 Ze strony poradni językowej PWN Jak odmieniać imię Ivo? Kolega w pracy nosi takie imię i powstała dyskusja wśród pracowników na temat jego odmiany. Mistrz ortografii Maciej Malinowski w jednym z artykułów twierdzi, że powinno się mówić np.: „Mówię o Ivonie N.”. Natomiast Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN podaje: „Wywiad z Ivo N.”. W Państwa poradni można znaleźć tę pierwszą odmianę. Jak jest poprawnie? PS: Sprawa jest poważna, ponieważ koledzy założyli się o, powiedzmy, dużą ilość piwa. Sprawa jest nie tylko poważna, ale i złożona. Przede wszystkim jest problem ze sformułowaniem reguły, które imiona zakończone na -o mają być odmieniane z dodaniem elementu -n-. Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN tłumaczy na s. 1648, że dotyczyć to ma imion Bruno, Hugo, Iwo. Nie wiadomo, dlaczego nie wymieniono kilku innych: Gwido, Otto, Cycero, Kato, Plato, Scypio. Znany poradnik O dobrej i złej polszczyźnie autorstwa W. Kochańskiego, B. Klebanowskiej i A. Markowskiego podaje, iż chodzi o nazwiska i imiona pochodzenia greckiego i łacińskiego, np. Kato, Plato. Zasada ta wydaje się sensowna (występuje ona też w innych publikacjach), ponieważ element -n- pojawia się w łacińskiej odmianie, a w konsekwencji i w polskiej. Jednak wśród przykładów autorzy wymieniają m.in. imiona Bruno i Hugo, które są pochodzenia germańskiego. Nie koniec na tym. Dociekliwy czytelnik mógłby spytać, jak w takim razie odmieniać na przykład imiona Pietro, Paolo, Pablo, które przecież także wywodzą się ze starożytnej łaciny. Dostrzegłem ten problem, pisząc Słownik imion, toteż zrezygnowałem z ogólnego charakteryzowania omawianych imion, wymieniając je, ponieważ można je scharakteryzować tylko przez wyliczenie. W tym wyliczeniu nie podałem imienia Iwo, ponieważ – jak sprawdziłem za pomocą niezawodnych wyszukiwarek internetowych – formy do Iwona, o Iwonie są bardzo rzadkie nawet w formach oficjalnych, np. w Krakowie działało Studio Dramatyczne Iwo Galla. We wspomnianym słowniku zasygnalizowałem też problem fleksyjny, podkreślając, iż odmiana z dodaniem -n- jest właściwa dla starannej polszczyzny. Wprawdzie imiona tego typu występują bardzo rzadko, lecz gdy się pojawią, odmienia się je jak inne zakończone na -o. Dowodem imię bohatera popularnego serialu Na dobre i na złe, w którym mówi się o Brunie, nie Brunonie. Imię Iwo jest pochodzenia germańskiego albo celtyckiego, co oznacza, że wraz z imionami Bruno, Gwido, Hugo, Otto może mieć odmianę z -n- tylko dzięki tradycji – imiona te były częstsze w średniowieczu, a więc za sprawą dokumentów łacińskich utrwaliły się rozszerzone formy odmiany. Z moich obserwacji, które udało mi się już wielokrotnie potwierdzić, wynika, iż formy Brunona, Brunonie, Iwona, Iwonie traktuje się jako pochodne od Brunon, Iwon, nie Bruno, Iwo. Możliwości są wobec tego trzy. (1) Imię Iwo może pozostawać nie odmieniane, i tak jest najczęściej w praktyce językowej. (2) Może być odmieniane w sposób tradycyjny, a powiedziałbym też „książkowy” (do Iwona, o Iwonie). (3) Wreszcie możemy traktować je jak inne polskie imiona zakończone na -o, odmieniając: do Iwa, o Iwie. Moim zdaniem najgorsze jest rozwiązanie pierwsze, najlepsze zaś – ostatnie. Tradycyjne formy odmiany są natomiast nacechowane, nie neutralne, co musimy mieć na uwadze, używając ich. Zapis, który występuje w pytaniu, oznacza prawdopodobnie, iż posiadacz imienia nie jest Polakiem. W takim razie mamy jeszcze jedną możliwość: możemy je pozostawić w formie nieodmiennej, pod warunkiem że tego imienia użyjemy z nazwiskiem. — Jan Grzenia, Uniwersytet Śląski Odpowiedz Link Zgłoś
kasiekm-r Re: Iwo 29.11.05, 17:15 Dzięki Ankaiw...zsumowałaś to co znalazłam w kilku źrodłach i chyba faktycznie trzecia forma pojawiała się najczęściej...do Iwa, o Iwie. Jeszcz raz dzięki do tego artykułu nie dotarłame Odpowiedz Link Zgłoś
kasiekm-r Re: Iwo 29.11.05, 17:01 zgłębiałam i to wydawało mi się dośc dogłebnie...(wydawnictwa pwn), to w "użyciu" pojawiły się problemy, wcześniej byłam na 100% pewna ze to co ustaliłam przed pojawieniem się synka, czyli że dla IWO, Iwa, Iwem itp. jest poprawne. Teraz już sama nie wiem...... nie jestem pewna czy to co podajesz nie dotyczy imienia Iwon od którego pochodzi imię Iwo ( było kiedyś zdrobnieniem Iwona-to też sprawdziłam jak widzisz, a teraz funkcjonuje jako samodzielne Iwo). Przyznam się ze jeśli to co piszesz jest faktem to już mam kompletny mętlik. pozdrawiam Kasiek Odpowiedz Link Zgłoś
sparkling Re: Iwo 30.11.05, 09:29 Nie chcialam Cie bynajmniej urazic, jesli to zrobilam to bardzo przepraszam. Poprostu bylam swiecie przekonana, ze podana przeze mnie odmiana jest jedyna poprawna. Po przeczytaniu jednak, ze Jan Grzenia popiera Iwo, Iwa, Iwu, Iwem musze przyznac, ze imie Iwo zdecydowanie zyskalo w moich oczach. Pozdrawiam Odpowiedz Link Zgłoś
kasiekm-r Re: Iwo 30.11.05, 09:47 nic z tych rzeczy...czy moja wypowiedz tak zabrzmiała? chodziło mi tylko o to za wczesniej sprawdzałam... pozdrawiam kasiek Odpowiedz Link Zgłoś
guitarra Re: Iwo 29.11.05, 10:32 Podoba mi się, jest nieszablonowe. Kojarzy mi się z Iwo Zaniekwskim, kojarzysz go? Odpowiedz Link Zgłoś
mulatu_astatke Re: Iwo 29.11.05, 17:34 Moj mlodszy brat mial miec tak na imie,ale niedlugo przed jego urodzeniem sasiadka nazwala tak swojego psa i rodzice zrezygnowali. a szkoda bo psa potracil samochod, a imie bardzo ladne. pzdr. Odpowiedz Link Zgłoś
gaudencja Kozo :) 29.04.06, 22:33 I to jest właśnie przyczynek do dyskusji, która toczyła się jakiś czas temu, o imionach psich i ludzkich... Odpowiedz Link Zgłoś
annajustyna Re: Kozo :) 29.04.06, 22:36 Ja znam lepszy przyklad: moi sasiedzi maja (kolejnego juz) jamniczka (wlasciwie jamnczke) o imieniu Miriam...Co ciekawe, sa bardzo pobozni)). Odpowiedz Link Zgłoś
kasiekm-r Re: Iwo 29.11.05, 23:24 czy ktoś moze mi powiedzieć jak tu włozyć fotki....chciałam wam pokazać Iwka, ale po usilnych próbach zrejterowałam Odpowiedz Link Zgłoś
gaudencja Re: Iwo 26.09.06, 21:06 Ciekawe imię, ale jak dla mnie troche za krótkie. Odpowiedz Link Zgłoś