Artykuł o imionach

[abiela]

Właśnie przeczytałam artykuł o imionach w najnowszym numerze niemieckiego
czasopisma dla rodziców - tak więc artykuł nie ma aspiracji naukowych, ale
zawiera kilka ciekawostek. Główni chodzi o nietypowe imiona.
1. Nawet całkiem typowe imiona jak Kevin czy Dennis mogą zwiększyć ryzyko
hiperaktywności twierdzą prof. Thomas Stegemann i Prof. Claus Barkmann z
kliniki uniwerysteckiej Hamburg-Eppendorf. Działa tu prawo samospełniającej
się przepowiedni. Jeśli ktoś nazywa dziecko po bohaterze filmu "Kevin sam w
domu", może świadomie lub nieświadomie wspierać cechy hiperaktywne. Rolę grają
tu też lekarze, nauczyciele, którzy od Kevina będą oczekiwać bardziej
aktywnego zachowania. Takie imiona wywierają wpływ na zachowanie dziecka wg
Dr. Armina Krenza z Instytutu Psychologii i Pedagogiki w Kiloni. Jeśli dziecko
ma całkiem inny charakter może odrzucać swoje imię.

2. Armin Krenz twierdzi, że głównie dorośli śmieją się z imion typu Chantal
Müller czy Celina-Chayenne Schmidt. Dzieci przyjmują imiona przyjaciół a gdy
są zbyt skomplikowane wymyślają skróty. Podczas swojej 30-letniej pracy jako
pedagog Krenz ani razu nie spotkał się z wyśmiewaniem tylko z powodu imienia.

3. Dr Gerhard Müller (pracuje w niemieckim odpowiedniku RJP) twierdzi, ze
nigdy jeszcze nie było tylu imion, które sa nadawane, aktualnie ok. 100 000.
Jets zwolennikiem jak największej różnorodności gdyż w większości wypadków
wybór rzadkiego imienia jest dobrze przemyślany, a rodzice mają powody ku
nadaniu właśnie takiego imnienia.

4. Profesor socjologii Jürgen Gerhards twierdzi na podstawie przeprowadzonych
badań, iż gdy słyszymy imię kojarzymy je automatycznie nie tylko z daną płcią,
ale również z określonym wiekiem, regionem i przynależnościa do warstwy
społecznej. W przyapdku Mandy czy Nancy myślimy od razu o wschodnich landach,
a w przypadku Maximiliana czy Leona o zachodnich. Niektórzy kojarzą imiona jak
Jacqueline czy Chantal z osobami o niskim wykształceniu co może spowodować, że
gdy dziewczyna o tym imieniu będzie szukać pracy spotka się z uprzedzeniami.
Imiona Emma, Karl i Friedrich wzbudzają skojarzenia z osobami o wyższym
wykształceniu.

5. W artykule są krótkie wypowiedzi rodziców dzieci o oryginalnych imionach,
gdzie motywują swój wybór. Takie imiona przedstawiono:
Lupita Sierk
Marty Wiegund Schäferkordt
Olivia Chantal Zielinski
Kusheen Charlott Blödorn
Ewan Cosmo Blödorn
Valentina-Arwen Sagert
Leilani-Anemone Sagert
Mathilde Sophie Sinovuyo Lampe

[ibby2]

Pod hiperaktywnymi imionami w Polsce wydaje mi się podpisać można Jakuba,
Oliwię, Julię itp. nadawane tak często.( również pod wpływem polskich seriali i
telenowel).

Prawdą jest również jak mi się wydaje, iż dzieci nie wyśmiewają się z imion
swoich rówieśników, tylko dorośli, którzy niekiedy sami wzbudzają w dziecku
niechęć do danego imienia, a wiadomo że dzieci bądź co bądź naśladują swoich
rodziców.

Zdarza się również w Polsce jakoby niektóre imiona były kojarzone z regionem czy
przynależnością do danej warstwy społecznej( choć wiadomo, że wielu walczy z tym
przeświadczeniem i z tego powodu zdarzały się już ostre wymiany zdań). Jednak
reguła ta zdaję się znów potwierdzać i jak widać nie tylko w Polsce.

[gaudencja]

abiela napisała:

> Właśnie przeczytałam artykuł o imionach w najnowszym numerze
niemieckiego
> czasopisma dla rodziców - tak więc artykuł nie ma aspiracji
naukowych, ale
> zawiera kilka ciekawostek. Główni chodzi o nietypowe imiona.
> 1. Nawet całkiem typowe imiona jak Kevin czy Dennis mogą zwiększyć
ryzyko
> hiperaktywności twierdzą prof. Thomas Stegemann i Prof. Claus
Barkmann z
> kliniki uniwerysteckiej Hamburg-Eppendorf. Działa tu prawo
samospełniającej
> się przepowiedni. Jeśli ktoś nazywa dziecko po bohaterze
filmu "Kevin sam w
> domu", może świadomie lub nieświadomie wspierać cechy
hiperaktywne. Rolę grają
> tu też lekarze, nauczyciele, którzy od Kevina będą oczekiwać
bardziej
> aktywnego zachowania. Takie imiona wywierają wpływ na zachowanie
dziecka wg
> Dr. Armina Krenza z Instytutu Psychologii i Pedagogiki w Kiloni.
Jeśli dziecko
> ma całkiem inny charakter może odrzucać swoje imię.

To bardzo ciekawa teza, która, gdyby wyciągnąć z niej konsekwencje,
przemawiałaby jednak za przypisywaniem imionom określonego
charakteru.