Gość: Andy wArchoł
IP: *.net.bialystok.pl / 192.168.1.*
15.07.02, 23:39
PLACKI SOCJALIZMU*
Czyn polegający na tym, że jednostka obrabuje inną jednostkę nazywamy
rabunkiem. Gdy czyni to cała grupa mówi się o „sprawiedliwości społecznej”.
(Mikołaj Gomez Dávila)
Nie, nie. Tym razem, wbrew pozorom, nie będzie nic o piknikach w ogrodach
prezydenckich ani o legendarnych zupkach obywatela Kuronia, ani nawet o
widmowym drugim daniu, które obiecał kiedyś były soc-minister Miller. Nie
będzie również o historycznym już wierszu Załuckiego „Przepis po polsku”. Nie
będzie ponadto ani jednego ruskiego pieroga. Tym razem (jak zwykle zresztą)
zajmiemy się „twórczym” socjalizmem, a konkretnie „redystrybucją dóbr” i tzw.
społeczną gospodarką rynkową.
Czymże właściwie jest hołubiona od AWS-u po SLD „społeczna gospodarka
rynkowa” i o co tak naprawdę w tym chodzi, skoro nawet Chiny Ludowe
zaczęły „toto” u siebie wprowadzać? Dlaczego przy okazji tak dużo mówi się
o „redystrybucji dóbr” (sprawiedliwej społecznie, oczywiście)?
Mówiąc najprościej: jest to przekazywanie owoców pracy jednych zupełnie
innym, a ściślej - dawanie niektórym resztek tego, co się zabrało pod
przymusem innym, uczciwie pracującym ludziom. Chodzi również o to, żeby móc
się we wszystko wtrącać i przy okazji nieźle zarobić.
Wyobraźmy sobie na przykład, że któregoś pięknego dnia dozorca bloku, w
którym mieszkamy, przeczytał przypadkowo „Trybunę” lub inną „Gazetę” i
owładnięty nagłym poczuciem misji dziejowej postanowił upowszechnić „światłe
idee sprawiedliwości społecznej” na szczeblu blokowym.
W pierwszym odruchu nasz dzielny, świeżo oświecony dozorca (teraz już
działacz społeczny) złapał za portfel, by jego zawartość rozdać mieszkańcom
bloku. Jednak po chwili zrezygnował i zaczął kalkulować: Jeżeli teraz
wszystko rozdam, to z czego będę żył?... A poza tym dlaczego tylko ja?
Lepiej, jak przekonam do tej wspaniałej idei innych. Jak pomyślał, tak też
zrobił.
Następnego dnia z puszką w ręku obszedł sąsiadów prosząc o wsparcie (nie dla
siebie, rzecz jasna). Niestety. Czy to ludzie okazali się skąpi, czy może nie
potrafił przekazać innym swojego entuzjazmu, w każdym razie zebrał stanowczo
za mało. Wpadł więc na genialną myśl. Wyda rozporządzenie, że każdy
mieszkaniec bloku musi wpłacić na jego konto 10 % swoich zarobków, a on w
zamian za to zadba o ich potrzeby i będzie ich chronił przed mieszkańcami
innych bloków. No, tak - pomyślał. - Ale co z tymi, którzy nie będą chcieli
dać?
Tak, to był problem. Jednak jak się ruszy głową, wszystko można załatwić:
Należy stworzyć Ochotniczą Straż Blokową. Przewodniczącym zrobi się Zdzicha
spod piątki. Akurat wyszedł na warunkowe, cały dzień nic nie robi, a tak może
się na coś przydać.
Zdzicho nawet się zgodził, tyle że - jak powiedział - Za frajer tyrał nie
bede!
Z początku niektóre aspołeczne jednostki nie chciały płacić. Jednak po
bliższym zapoznaniu się z argumentacją komendanta Zdzicha i jego kolegów
zrozumieli swój błąd i nie sprawiali więcej kłopotu, a kasa społeczna
regularnie się wypełniała.
Pan dozorca (obecnie Gospodarz Domu) trochę musiał wziąć dla siebie, ale
chyba wszyscy rozumiemy, że w takiej sytuacji nie mógł już pracować jako
dozorca. Poza tym trzeba opłacić Straż Blokową, biuro, sekretarki, księgowe,
kierowników, naczelników, referentów... Aha, za rok mają się odbyć wolne i
demokratyczne wybory na nowego Gospodarza Domu.
W ten oto sposób sprawiedliwość społeczna na stałe zagościła w naszym domu.
Z ostatniej chwili:
Jak się nieoficjalnie dowiedzieliśmy, obecny Gospodarz obiecał tym z drugiej
i trzeciej klatki, że jak wygra, to im zwiększy limit prądu. Musi tylko
podnieść opłaty tym reakcyjnym warchołom z klatki pierwszej.
Dariusz Wojtczak
------------------------------------------------------------------------------
*Z haseł opozycji:
Jak się krowa nażre i przetrawi równo,
to wytwarza placki, czyli zwykłe...
www.bezuprzedzen.pl/szydercy/placki.html
