njo

[perli]

ja też się pożegnam. A cjo, nie wolno?

[danutki]

perli napisała:

> ja też się pożegnam. A cjo, nie wolno?
>
>
>

w wolnym kraju ponoć wszystko wolno.
żegnać się też wolno
ale wrócisz Perli?

Nałogowcy

[karlin]

"Zdaje się, że chyba jednym z najgorszych świństw spomiędzy tzw. "białych
obłędów", czyli narkotyków "wyższego rzędu", jest kokaina. Nie będę opisywał tu
przyjemnych skutków tego jadu, ponieważ opis takowych znajdzie czytelnik
niestety w powieści mojej pod tytułem "Pożegnanie jesieni",(...)
Teraz czeka mnie zadanie specjalnie trudne: nie być fałszywie zrozumianym, co
przy wyjątkowym stanowisku, które muszę zająć w stosunku do peyotlu, jest
bardzo możliwe. Mogę być posądzony o to, że odsądziwszy od czci i wiary wyżej
opisane jady, chcę udowodnić, że jedynie godnym używania jest jedynie ten
czwarty i że uratowałem się od trzech nałogów przy pomocy oddania się innemu.
Ludzie są bardzo sceptyczni na ten temat i poniekąd mają rację. Kiedy przy
pomocy peyotlu przestałem zupełnie pić na czas dłuższy (około półtora roku), a
w ogóle nie wróciłem już - przed definitywnym wyrzeczeniem się alkoholu i
innych trucizn, których przeważnie dla eksperymentów rysunkowych sporadycznie
używałem (eukodal, harmina czyli syntetyczna banisteryna Mercka lub tak zwane
ya-yôô, eter i meskalina, syntetycznie otrzymany jeden z pięciu składników
peyotlu) - do dawek alkoholu, których używałem przedtem, otóż w tym okresie
spotkałem się często z następującymi powiedzeniami, w których zawierałą się
wątpliwość w zaprzestanie picia i innych procederów, o których nałogowość byłem
najniesłuszniej posądzany: a więc mówiono mi: "oto wyrzekłeś się picia, aby
popaść w nałogowy peyotlizm", albo: "ho ,ho, więc to tak: z deszczu pod rynnę"
itp.,itd. Otóż przede wszystkim: nie ma prawie na świecie całym nałogowych
peyotlistów. Są podobno w Meksyku nieliczne, wyjątkowo zdegenerowane indywidua,
które żują stale tzw. "mescal-buttons", czyli kawałki suszonego peyotlu. Są to
ostatanie wyrzutki spośrod ginących niestety szczepów czerwonej rasy, bardzo
nieliczne i widoczne tak do upadku predestynowane, że nawet peyotl, do którego
przyzwyczajenie się jest niesłychanie trudnym, uczynić mogły swoim nałogiem.
Nie będę tu powtarzał rzeczy, które każdy znależć może w specjalnej literaturze
naukowej, zaczynając od dzieła dr Aleksandra Rouhier Peyotl, la plante qui fait
les yeux émérveillés, aż do ostatnich badań prof. Kurta Berningera nad
syntetyczną meskaliną Mercka pod tytułem Meskalinrausch. Opowiem tylko o moich
osobistych doświadczeniach z peyotlem, które uważam za absolutnie nieszkodliwy
przy sporadycznym używaniu, a dający poza niebywałymi wizjami wzrokowymi tak
głebokie wejrzenie w ukryte pokłądy psychiki i tak zniechęcający do wszelkich
innych narkotyków, a przede wszystkim do alkoholu, że na tle prawie absolutnej
niemożności przyzwyczajenia się doń powinien być używany we wszystkich
sanatoriach, gdzie leczą wszelkiego rodzaju nałogowców."
----------------------------------------------------------------

njo, ce de en

[perli]

z apteczkom nie rozstawał się...

grin pis

[karlin]

czyli pokój zielonym herbatnikom.

Prima non aprilis.

[perli]

njo, o to właśnie szło!

[karlin]

Rozdarcie Twojej kiecki staje się dramatycznie widoczne....




Chyba powinieniem udać się na spacer.

tjo

[perli]

na razie. A z Kiecką sobie poradzę.

Tylko łagodnie

[karlin]

perli napisała:

> A z Kiecką sobie poradzę.
---------------------------------------------

Bo jak zwieje na manifę i jakiejś dziennikarce się rzuci do stóp....

Śledczej.

[perli]

njo, dziennikarki są niebezpieczne. A zwłaszcza ich stopy. Drzemie w nich
prawdziwy oprych.

A jak tam mewy?

[karlin]

Tupią czy kichają?

[perli]

nie sprzątają...się obijają. Njo, ty Wiosno!

Nie ma to jak mewy

[karlin]

obite.

Kruchość chińskiej gliny w kurzu baranicy.

njo!

[perli]

jutro jeszcze dalszy ciąg...)))