zanim nastąpi dialog....

[danus01]

www.izrael.badacz.org/
...trup sieje sie gesto po calej europie...

[danus01]

danus01 napisała:

> <a href="www.izrael.badacz.org/"

> ...trup sieje sie gesto po calej europie...

nikt tu z obecnych nie mial ochoty podiac dialogu 'merytorycznego', ze nie mowi
(pisze) sie 'sieje' tylko 'sciele'

[danus01]

danus01 napisała:

> danus01 napisała:
>
> > "www.izrael.badacz.org/""
>
> > ...trup sieje sie gesto po calej europie...
>

a moze powinno byc trupy 'kladzie sie pokotem'
bo chyba nie 'puszcza sie z dymem'?
> nikt tu z obecnych nie mial ochoty podiac dialogu 'merytorycznego', ze nie
mowi
> (pisze) sie 'sieje' tylko 'sciele'

[danus01]

danus01 napisała:

> danus01 napisała:
>
"www.izrael.badacz.org/

> bo chyba nie 'puszcza sie z dymem'?

za Wikipedia
Żegota - imię męskie pochodzenia słowiańskiego. Wywodzi się od słowa "żec"
(czyli "palić").

kto mi odpowie na pytanie dlaczego "Zegota" postala dopiero w grudniu 42r?
czyzby dopiero od tamtego czasu zaczeto dostrzegac dymy z palenisk
krematoryjnych?

[pozarski]

Dokladnie tak.Wchodzisz na sliska droge Danusia,wiec sie nie zdziw,jak zrobis
bec.(e z ogonkiem)

oj durna na własne życzenie

[hasz0]

do 42 roku Auschwitz był tylko dla Polaków!
Tego też nie widziałaś?

Idź do Grossa po dalsze wyjaśnienia będziesz jeszcze głupsza!
www.ajcf.pl/aktwyd.htm

[pan.scan]

Pierwsza pomoc rozpoczęła sie po 15 sierpnia 1941, dla getta w Białymstoku,
zorganizowana przez Stronnictwo Ludowe. W Warszawie, przed powstaniem Rady
Pomocy Żydom, pomocy udzielał PPS, Związek Walki Wyzwoleńczej, Polscy
Socjaliści i inne pomniejsze, by nie rzec kanapowe organizacje związane z
przedwojenną lewicą.

Od marca 1942 rozmowy z Delegaturą Rządu n/t zorganizowanej pomocy prowadził
referat żydowski Biura Informacji i Propagandy KG ZWZ (AK). Do tych działań
dołączyła Polska Organizacja Demokratyczna z Wandą Krahelską i Front
Odrodzenia Polski (z Kossak-Szczucką i W.Bartoszewskim)

danus01 napisała:
dlaczego "Zegota" postala dopiero w grudniu 42r?czyzby dopiero od tamtego czasu
zaczeto dostrzegac dymy z palenisk krematoryjnych?

[v_2]

A od ktorego roku Żydzi w USA zaczęli pomagac swoim braciom w Europie, w
Polsce? Jak zareagowali na raporty z Polski?

-
Nic z bliska nie wygląda tak dobrze, jak wyglądało z daleka...

[danus01]

v_2 napisał:

> A od ktorego roku Żydzi w USA zaczęli pomagac swoim braciom w Europie, w
> Polsce? Jak zareagowali na raporty z Polski?
>
> -
> Nic z bliska nie wygląda tak dobrze, jak wyglądało z daleka...

ano wlasnie
nic z bliska...
a dolaczony(kilkakrotnie) link czytal?

[v_2]

Czytał. A czy Ty czytałaś cokolwiek oprócz tego linku? Może coś z literatury
wspomnieniowej np. Bartoszewskiego, Celta, Nowaka- Jeziorańskiego? Może łatwiej
byłoby Ci zrozumieć dlaczego Żegota powstała juz w 1942 roku...

[danus01]

v_2 napisał:

> Czytał. A czy Ty czytałaś cokolwiek oprócz tego linku? Może coś z literatury
> wspomnieniowej np. Bartoszewskiego, Celta, Nowaka- Jeziorańskiego? Może
łatwiej
>
> byłoby Ci zrozumieć dlaczego Żegota powstała juz w 1942 roku...

watpie czy czytal wszystko
a w sprawie meritum tego watku to...
swoja znajomosc historii Polski oceniam co najmniej na poziomie podstawowym
podalam link,aby ci,ktorzy historie ludow izraela znaja(jesli znaja)jedynie z
bibli.
dla mnie ten link tez byl odkryciem nieznanych mi dziejow.
czytalam go jak...niezly kryminal.z ta roznica,ze znane mi bylo zakonczenie
tego 'kryminalu'.
jest tak naprawde malo dla mnie istotne dlaczego Zegota powstala dopiero pod
koniec 42r.
mysle,ze bardziej ta data powinna interesowac ciebie

[v_2]

Wybacz, ale to bez sensu co piszesz. Wszak kilka postów temu pytałaś: "niech mi
ktoś odpowie dlaczego Żegota powstała dopiero w 1942 roku". Po co zadajesz
pytania na które nie chcesz odpowiedzi?

[pan.scan]

Dlatego, ze między marcem 42 a końcem tego roku nie było faksów, internetu i
nie działał DHL Service. Wszelkie uzgodnienia z Londynem, który miał finansować
organizację odbywały się zaszyfrowanym radiem oraz cichociemnym kurierem.

danus01 napisała:
dlaczego Zegota powstala dopiero pod koniec 42r.

[pan.scan]

Od 1942 roku. 40-50 procent funduszy Żegoty pochodziło z funduszy zebranych
przez Żydów amerykańskich. Reszta od rządu londyńskiego. por. "Polacy i Żydzi
pod okupacją hitlerowską 1941-1945". Wwa, IPN 2006.

P.S. Przed raportami Karskiego pierwsze informacje o Zagładzie dotarły do Dpt.
Stanu w sierpniu 42 via Szwajcaria.
Zareagowali pozytywnie. Powołany przez Roosvelta rządowy War Refugee Board dla
pomocy uchodźcom był finansowany w 90 procentach przez Joint, ortodoksów z Vaad
Hahatzala i World Jewish Congress. Departament Skarbu przekazał niecałe 2 mln
dol., ponad 16 milionów w/w organizacje żydowskie.
por. D.S. Wyman - "Pozostawieni swemu losowi - Ameryka wobec Holocaustu".
Warszawa, PIW 1994

v_2 napisał:
A od ktorego roku Żydzi w USA zaczęli pomagac swoim braciom w Europie, w
Polsce? Jak zareagowali na raporty z Polski?
Nic z bliska nie wygląda tak dobrze, jak wyglądało z daleka...

[v_2]

Tak reagowali...
www.holocaustresearch.pl/news14.htm

[pozarski]

v_2 napisał:

> Tak reagowali...
> www.holocaustresearch.pl/news14.htm


Pytasz o amerykanskich Zydow,Scan ci odpowiada,a ty dajesz link do tresci o
brytyjskiej reakcji.To nie jest koszer.Choc prawda.

[v_2]

pozarski napisał:

> v_2 napisał:
>
> > Tak reagowali...
> > www.holocaustresearch.pl/news14.htm
>
>
> Pytasz o amerykanskich Zydow,Scan ci odpowiada,a ty dajesz link do tresci o
> brytyjskiej reakcji.To nie jest koszer.Choc prawda.

Scan pisze też o reakcji rządu USA. A z treści linku wygląda cos innego...

[pozarski]

Jesli siedzisz w temacie,to przeciez wiesz,ze sprawa nie jest jednoznaczna(jak
to w ogole w zyciu bywa).Czy wszystko da sie opowiedziec w kilku zdaniach na
forum?Od tego sa ksiazki czy chocby seminaria urzadzane przez instytucje takie
jak Centrum,do ktorego podales link.Anglicy i Amerykanie mieli faktycznie wtedy
inne wyobrazenia o tym,co sie dzialo w Polsce,no i prowadzili wojne o przezycie
naszej cywilizacji.Nie jestem pewien,czy byl to wynik cynizmu,czy innej
kalkulacji i nie wiem czy ty masz prawo do odciazania jednych,obciazaniem
innych.

[v_2]

pozarski napisał:

> Jesli siedzisz w temacie,to przeciez wiesz,ze sprawa nie jest jednoznaczna
(jak
> to w ogole w zyciu bywa).Czy wszystko da sie opowiedziec w kilku zdaniach na
> forum?Od tego sa ksiazki czy chocby seminaria urzadzane przez instytucje
takie
> jak Centrum,do ktorego podales link.Anglicy i Amerykanie mieli faktycznie
wtedy
>
> inne wyobrazenia o tym,co sie dzialo w Polsce,no i prowadzili wojne o
przezycie
>
> naszej cywilizacji.Nie jestem pewien,czy byl to wynik cynizmu,czy innej
> kalkulacji i nie wiem czy ty masz prawo do odciazania jednych,obciazaniem
> innych.

Całkowicie się z Toba zgadzam. Ale większośc ludzi tutaj uwielbia czarno- białe
historie oraz prezentuje poglądy twardogłowe. Są impregnowani na argumenty i do
końca upieraja sie przy swoim zdaniu. Zapedzeni w "kozi róg" przechodzą do
inwektyw i chamstwa. A przecież życie nie jest, niestety, czarno- białe.
Oczywiście, że Alianci mieli swoje problemy, w większości z tych krajów Żydzi
nie stanowili takiego procentu społeczeństwa jak w Polsce, wreszcie ani Anglia
ani USA nie były pod niemiecka okupacją więc ich pojęcie o niemieckich
bezeceństwach było zadne. Nawet to, że nie uwierzyli można zrozumiec. Co
ciekawe nie wierzyli również swoim ( udawali, że nie wierzą? ) co można
przeczytac w książce Rona Jeffery'ego "Wisła jak krew czerwona"- Anglika
bedącego podczas wojny w polskim ruchu oporu.

Dokładnie, tak było.

[pan.scan]

Podobnie jak rząd USA.

Z noty do rządu USA - 15.12.43

"Foreign Office jest zatroskane trudnościami, jakie mogłyby wyniknąć z
doprowadzenia do uwolnienia znacznej liczby Żydów z terytoriów okupowanych
przez nieprzyjaciela.Takie operacje napotkałyby na poważne przeszkody związane
z trudnościami transportowymi, zwłaszcza w transporcie morskim i ze
znalezieniem schronienia w krajach Bliskiego Wschodu, gdzie przyjąć możnaby
jedynie małą grupę uchodźców żydowskich. FO sądzi,że dałoby się dowieść, że
jest rzeczą niemal niemożliwą, że zajęcie się czymś takim jak te 70tys uchodźców
których napływ zostałby spowodowany wdrożeniem plany Riegnera. Z tego względu
jest ono oporne na wyrażenie zgody na jakiekolwiek ustalenia, nawet dotyczące
wstępnych przygotowań finansowych"...

Szef wydziału d/s uchodźców AWG Randall w Foreign Office w wewnętrznym
sprawozdaniu:
..."Jeśli tylko otworzymy drzwi przed dorosłymi mężczyznami żydowskimi
napływającymi z nieprzyjacielskiego terytorium, nastapi powódź, z którą nie
zdołamy sie uporać. Hitler może to wykorzystać!".

[v_2]

pan.scan napisał:

> Podobnie jak rząd USA.
>
> Z noty do rządu USA - 15.12.43
>
> "Foreign Office jest zatroskane trudnościami, jakie mogłyby wyniknąć z
> doprowadzenia do uwolnienia znacznej liczby Żydów z terytoriów okupowanych
> przez nieprzyjaciela.Takie operacje napotkałyby na poważne przeszkody
związane
> z trudnościami transportowymi, zwłaszcza w transporcie morskim i ze
> znalezieniem schronienia w krajach Bliskiego Wschodu, gdzie przyjąć możnaby
> jedynie małą grupę uchodźców żydowskich. FO sądzi,że dałoby się dowieść, że
> jest rzeczą niemal niemożliwą, że zajęcie się czymś takim jak te 70tys
uchodźcó
> w
> których napływ zostałby spowodowany wdrożeniem plany Riegnera. Z tego względu
> jest ono oporne na wyrażenie zgody na jakiekolwiek ustalenia, nawet dotyczące
> wstępnych przygotowań finansowych"...
>
> Szef wydziału d/s uchodźców AWG Randall w Foreign Office w wewnętrznym
> sprawozdaniu:
> ..."Jeśli tylko otworzymy drzwi przed dorosłymi mężczyznami żydowskimi
> napływającymi z nieprzyjacielskiego terytorium, nastapi powódź, z którą nie
> zdołamy sie uporać. Hitler może to wykorzystać!".


Nic dodac nic ując...no może tylko, że to były polskie obozy koncentracyjne...

[cyborg.jr]

www.haaretz.com/hasen/spages/848765.html

[stormy_weather]

www.zegota.org/

[danus01]

stormy_weather napisał:

> <a href="www.zegota.org/"

czytalam przed wielu laty pewna rozprawke na temat"czy antysemita polak-katolik
mogl w czasie wojny ratowac zydow".
jako przyklad postawy ratujacej z narazeniem zycia zydow przez deklarujacych
sie wczesniej jako antysemici polacy-katolicy podano wlasnie Pania Kossak
inicjatorke zalozenia "Zegoty" i uratowania wielu Zydow dzieki tej organizacji.
jesli ktos ma watpliwosci,czy mozna pogodzic 'wlasny' antysemityzm z WLASNYM
sumieniem czlowieka i katolika jednoczesnie,to chyba taki watpiacy ma jakies
klopoty z okresleniem czym jest 'wlasne'sumienie.
ale jak to przyjemnie zaslaniac sie sumieniami innych!
dowodow tego na forach jest cala masa
jest juz ich tyle,ze mozna je nazwac nawet plaga chowania sie za cudze sumienia
tylko z tego powodu,ze to 'cudze sumienie' przynalezy do Polaka-Katolika
a ci wszyscy 'chowacze' to przeciez Polacy-Katolicy
i w efekcie otrzymujemy...
'czyste sumienie' Narodu

nie nauczyli Cię katolicy-antysemici w podstawówce

[hasz0]

pisania Polak z dużej litery?

Żyd żyd Polak katolik.

Sama jesteś dowodem forumowym swego sumienia.

[danus01]

hasz0 napisał:

> pisania Polak z dużej litery?
>
> Żyd żyd Polak katolik.

nazwy wlasne a nazwy pospolite
niestety,profesor Bralczyk nie byl moim wykladowca
ale jak masz watpliwosci czy z duzej czy z malej litery,to zawsze mozesz sie do
Pana Profesora zglosic o porade
tylko nie zapomnij najpierw sie upewnic czy Pan Profesor nie jest przypadkiem
Katolikiem-antysemita

>
> Sama jesteś dowodem forumowym swego sumienia.

rozliczaj sie ze swojego sumienia
byleby nie publicznie,bo moze spotka cie podobny los jak marszalka Marka Jurka

_____________PRZEpraszam Cię Danusiu najmocniej!!!

[hasz0]

PRZEPRASZAM CIĘ DANUSIU NAJMOCNIEJ!!!!!
Miało byc oczywiście "DUŻĄ LITERĄ"
a nie z "dużej litery".

[danus01]

hasz0 napisał:

> PRZEPRASZAM CIĘ DANUSIU NAJMOCNIEJ!!!!!
> Miało byc oczywiście "DUŻĄ LITERĄ"
> a nie z "dużej litery".

nawet zapis duzymi literami
i nawet zapis tych duzych liter zlotem w kominie
nie zmieni faktu,ze proponowany przeze mnie merytoryczno-historyczny dialog OD
POCZATKU nie jest mozliwy z uwagi na nieprzygotowanie sie do niego
merytorycznie drugiej strony ewentualnego dialogu

[hasz0]

Przygotowałem się merytorycznie:

DOKONAŁEM AMNEZJI a następnie
ZINDOKTRYNOWAŁEM sobie wspomnienia stąd

www.historiazydow.edu.pl/panel20.html

[danus01]

hasz0 napisał:

> Przygotowałem się merytorycznie:
>
> DOKONAŁEM AMNEZJI a następnie
> ZINDOKTRYNOWAŁEM sobie wspomnienia stąd
>
> <a href="www.historiazydow.edu.pl/panel20.html"

a teraz sprobuj bez AMNEZJI zaprezentowac mi sesje zdjeciowa z Iw ne
dokumentujaca wyparcie sie Jezusa i jego uczniow oraz matki Jego z historii i
dziel ich poprzednikow. mile bylyby widziane miejsca pochowku ich doczesnych
szczatkow na obszarach od zawsze chrzescijanskich.
bo chyba nie chcesz tkwic w nienaukowym przesadzie,ze ich szczatki cielesne
pylkiem DNA uniosly sie do Nieba,tam powtornie zmaterializowaly i kazdego roku
ludzie miewaja widzenie,ze sa wsrod nich zywi i obecni.a jesli tak to tez
poprosze o taka sesje zdjeciowa na dowod prawdy

Jest F. Zydowskie dla Danki, Dachsa Pozarskiego:O)

[benek231]

Scana, Snajpera i paru innych entuzjastow zasmiecania forum polskiego tematyka
zydowska.

Zyczymy powodzenia na Forum Zydowskim, do ktorego wejscie znajduje sie za
zalaczonym linkiem, byeee ))


www.izrael.badacz.org/

[pozarski]

Jak to dobrze,ze Szmata jest w klubie Olega.

Azor, do roboty!

[pan.scan]

www.ibid.gr/Avatar/Other/ani_chien_pissant_bonhomme_de_neige.gif

[dachs]

benek231 napisał:

> Zyczymy powodzenia na Forum Zydowskim, do ktorego wejscie znajduje sie za
> zalaczonym linkiem, byeee ))

Dzieki Beniuchna. Wyszukaj sobie cos odpowiedniego.
www.hiacynt.pl/hiacynt/

[pozarski]

Heheh.Do wyboru do koloru.Na kazdy dzien tygodnia,inne danie.

[danus01]

benek231 napisał:

>
> Scana, Snajpera i paru innych entuzjastow zasmiecania forum polskiego tematyka
> zydowska.
>

dalszy ciag segregacji rasowej,tym razem forumowej?
smieci do smieci,a czystosc rasowa na aqua

[pozarski]

Gdyby nie te kobietki,ktorych tak fanatycznie broni przed kk,moglby ks(isio)
byc ministrantem u ks.Jankowskiego.Co za szmata.

Dialogu nie bedzie

[dachs]

Regularnosc, z jaka Danutka wznosi kolejny lament na temat zlej doli Zydow
generalnie, a Danutki w szczegolnosci, mozna jedynie porownac z regularnoscia
skarg Krzysia52 na niemoznosc przerywania ciazy.
Oboje staraja sie nieznosnym szlochem zmusic sluchaczy do intensywnego
zajmowania sie ich problemami.
Jedyna roznica to ta, ze Danutka jest Zydowka prawdziwa, natomiast ciaza
Krzysia52 wydaje sie byc urojona.

Ale dialogu nie bedzie nie tylko z uwagi na osobliwe sposoby jego nawiazywania.
Takze osoby dajace sie w ten dialog wciagnac, mniej przejawiaja zainteresowania
sama sprawa, a wiecej tym, kto w dialogu ma licencje na jakie poglady.
Prezentowany tekst jest przy tym mniej wazny od przypisanej autorowi z gory roli.
Pan.Skan (licencja nr 007 na obrone Zydow) na pytanie Danutki "kto mi odpowie na
pytanie dlaczego "Zegota" postala dopiero w grudniu 42r?" daje odpowiedz bardzo
rozsadna i przytomna:
"Dlatego, ze między marcem 42 a końcem tego roku nie było faksów, internetu i
nie działał DHL Service. Wszelkie uzgodnienia z Londynem, który miał finansować
organizację odbywały się zaszyfrowanym radiem oraz cichociemnym kurierem."

Kilka dni temu Piq (kiedys licencja antysemity 3-giej kategorii) napisal
dokladnie w tym duchu na temat trudnosci logistycznych zwiazanych z uwalnieniem
Zydow z obozow koncentracyjnych. Zostal rozszarpany przez Pozarskiego i
podwyzszono mu licencje do kategorii 2-giej.

Sam Pozarski - odpowiadajac na zarzuty v_2 wobec Amerykanow zauwaza bardzo
slusznie: "Anglicy i Amerykanie mieli faktycznie wtedy inne wyobrazenia o tym,co
sie dzialo w Polsce,no i prowadzili wojne o przezycie naszej cywilizacji."

Jest to swieta prawda, ale nie tylko Amerykanie mieli inne wyobrazenia o tym,co
sie dzialo w Polsce. Inne wyobrazenia ma do dzis takze Danutka - inaczej
wiedziala by, iz Polacy prowadzili w tym czasie wojne, wprawdzie nie o przezycie
cywilizacji, a o nagie przetrwanie.
Probuje sobie wyobrazic sobie co by sie stalo, gdyby tak Hasz (licencja
zydozercy z debowymi liscmi) oderwal sie nagle od Grossa i zaczal
usprawiedliwiac bezczynnosc Amerykanow tym, ze mieli wazniejsze problemy niz
ratowanie Zydow.
Pewnie by uslyszal, ze nie ma nic wazniejszego od ratowania zycia ludzkiego.
Nie znam wypowiedzi Hasza, w ktorej by prawde te negowal.

No i tak sie te dyskusje ciagna. Beda sie tak ciagnac w nieskonczonosc, bez
mozliwosci dojscia do jakiejkolwiek konkluzji, jak zwykle bywa gdy
licencjonowani "dobrzy" spieraja sie z koncesjonowanymi "zlymi".

Dialogu z tego nie bedzie.

[pozarski]

dachs napisal:
>Kilka dni temu Piq (kiedys licencja antysemity 3-giej kategorii) napisal
dokladnie w tym duchu na temat trudnosci logistycznych zwiazanych z uwalnieniem
Zydow z obozow koncentracyjnych. Zostal rozszarpany przez Pozarskiego i
>podwyzszono mu licencje do kategorii 2-giej.

Pan piqusinski powiedzial o planach polskiego ruchu oporu i zapowiedzial
przeslanie linkow do informacji o tych planach.Jak na razie ich nie
zrealizowal.Ty Borsuku macisz zamiast wyjasniac.Polski ruch oporu mial
mozliwosci zarowno wieksze,jak i mniejsze w porownaniu z Ameryka i Anglia.
Wieksze,bo wszystko bylo na miejscu,a wystarczy poczytac korespondencje
przywodcow AK do rzadu w Londynie,o pomocy militarnej dla Zydow zamknietych w
gettach, by zorientowac sie,ze nawet jesli mieli jakies plany(w co ja osobiscie
watpie),to nie mieli ich zamiaru realizowac.Zas mniejsze,to oczywiste,bylo to
podziemie,nie jakas regularna armia.Materialy na pewno chetnie podesle Scan.

[dachs]

pozarski napisał:

> Pan piqusinski powiedzial o planach polskiego ruchu oporu i zapowiedzial
> przeslanie linkow do informacji o tych planach.Jak na razie ich nie
> zrealizowal.

Czy jak Piq przesle te materialy to bedzie mogl byc z powrotem Piqiem czy dalej
bedzie piqusinskim.



> ... by zorientowac sie,ze nawet jesli mieli jakies plany(w co ja
> osobiscie watpie),to nie mieli ich zamiaru realizowac.

W plany watpisz, a ze nie mieli zamiaru, to wiesz.
Czy to jest podstawa do dialogu?

[pozarski]

Po pierwsze musza to byc materialy,poparte zrodlami,nie jakis pan Bednarczyk.
Po drugie zmienie,jesli pan pikusinski nie bedzie sie do mnie zwracal per
pozerski.Happy?

W AK nie pisano po hebrajsku: Dialogu nie bedzie

[rycho7]

pozarski napisał:

> Po pierwsze musza to byc materialy

Jak nie chcesz widziec to materialow nie zauwazysz. Daremny trud. Dialogu nie
bedzie.

> Po drugie zmienie,jesli

Rych.u.j.e.k Cie olewa. To i tak zaszczyt dla parcha.

[dachs]

pozarski napisał:

> Po drugie zmienie,jesli pan pikusinski nie bedzie sie do mnie zwracal per
> pozerski.Happy?

Absolutnie happy.

[rycho7]

pozarski napisał:

> o pomocy militarnej dla Zydow zamknietych w
> gettach, by zorientowac sie,ze nawet jesli mieli jakies plany(w co ja
> osobiscie watpie),to nie mieli ich zamiaru realizowac.

1. Polityka "stania z bronia u nogi". Rozne punkty widzenia. Praktyka: za jedna
jawna "pomoc" 100 rozstrzelanych z lapanki. Pozerskiemu przydaloby sie setki
kasusow Jedwabnego. AK roztropnie nie dostarczylo.

2. Rozpoczynajac Powstanie Warszawskie AK mialo jeden pistolet na trzech
powstancow. Pozerski nazywa to wiekszymi mozliwosciami militarnymi. Ja potomnym
przekaze swe wrazenia z tego "dialogu". Najrozsadniejszym argumentem jest
strzal w plecy zza winkla. Aby zydowskie gestapo nie wykrylo "nieznanych"
sprawcow.

[v_2]

pozarski napisał:

> dachs napisal:
> >Kilka dni temu Piq (kiedys licencja antysemity 3-giej kategorii) napisal
> dokladnie w tym duchu na temat trudnosci logistycznych zwiazanych z
uwalnieniem
> Zydow z obozow koncentracyjnych. Zostal rozszarpany przez Pozarskiego i
> >podwyzszono mu licencje do kategorii 2-giej.
>
> Pan piqusinski powiedzial o planach polskiego ruchu oporu i zapowiedzial
> przeslanie linkow do informacji o tych planach.Jak na razie ich nie
> zrealizowal.Ty Borsuku macisz zamiast wyjasniac.Polski ruch oporu mial
> mozliwosci zarowno wieksze,jak i mniejsze w porownaniu z Ameryka i Anglia.
> Wieksze,bo wszystko bylo na miejscu,a wystarczy poczytac korespondencje
> przywodcow AK do rzadu w Londynie,o pomocy militarnej dla Zydow zamknietych w
> gettach, by zorientowac sie,ze nawet jesli mieli jakies plany(w co ja
osobiscie
>
> watpie),to nie mieli ich zamiaru realizowac.Zas mniejsze,to oczywiste,bylo to
> podziemie,nie jakas regularna armia.Materialy na pewno chetnie podesle Scan.


Jakie polski ruch oporu miał możliwości okazało sie między innymi w czasie
Powstania warszawskiego. A wczesniej miał jeszcze mniejsze. Pomoc powstańcom w
Getcie poprzez dostawy broni była równie realna jak zrzuty dla Warszawy...

[pan.scan]

Pozwolę sobie zaprotestować, broni w AK było nie tak mało w stosunku do
zapotrzebowania ŻOBu - wychodząc choćby z liczby ich przeszkolonych członków.
Trzeba pamiętać, że był to okres po niemieckiej klęsce pod Stalingradem,która
skutkowała defetystycznymi nastrojami i rozluźnieniem dyscypliny żołnierzy.
Efektem tego był ogromny czarny rynek broni, nie było natomiast możliwości
szmuglu jej do getta, choćby nawet były środki na jej zakup (a były).

O niechęci AK do uzbrajania Żydów w getcie warszawskim, jako potencjalnych
roznosicieli komunizmu i sympatyków Sowietów wiadomo sporo czy to z dokumentów
AK czy ze wspomnień Cukiermana, łącznika ŻOB ze stroną aryjską, który miał
kontakty z Aleksanderm Kamińskim, reprezentującycm KG AK.
Z kolei ŻZW, wspierany przez jakieś odpryskowe organizacje przy_AKowskie
dysponował o wiele lepszym uzbrojeniem niż ŻOB, ale walczył wszystkiego 2-3
dni.

"Meldunek oficera kontrwywiadu KG AK n/t sytuacji w getcie w-wskim.11.II.43
Wydaje się,że reszta Zydów ma zamiar zorganizować opór w wypadku wznowienia
akcji likwidacyjnej. W tym celu organizuje się zbiórkę na zakup broni. Składki
te noszą często charakter przymusowy. (..) Nie można liczyć na taki opór Żydów,
dla którego warto im dawać broń. Straty Niemców nie wyrównają wartości broni, a
opór Żydów nie zasłuży nawet na zaszczytną wzmianke o "honorze polskich Żydów".
(..)
"Mandaryn"

1943, listopad 26, W-wa List komendanta ŻOB Izaaka Cukiermana do d-cy AL gen.
Tadeusza Bora Komorowskiego

Do Pana Komendanta Sił Zbrojnych w Kraju

(..) 2. W czasie ostatniej akcji likwidacyjnej w Wwie zwracaliśmy sie
kilkakrotnie o spotkanie ze specjalnycm przedstawicielem KG AK w sprawie
przyrzeczonego od dawna planu pomocy sił zbrojnych dla oblężonego getta. Dnia
23.IV.43 otrzymaliśmy pismo podpisane przez p.Konara (Antoni Monter - dca
Okręgu W-wskiego AK przyp.mój): ... w tym ciężkim dla was okresie nie pora na
kontakty osobiste. Teraz trzeba działać. Teraz Wojsko Warszawy wierzy Żydom i
wobec ujawnionego przez nich ducha oporu pozdrawia ich i chce im pomoc nieść"..
(..)
4.W miesiącach od maja do września bezustannie alarmowaliśmy o losie żydowskich
osiedli w Zagłębiu. Apelowaliśmy o kontakt z oddziałami sił zbrojnych w
Zagłębiu o broń dla ŻOB. Żadnych kontaktów oraz broni nie otrzymaliśmy.
Zagłębie w dniach likwidacji broniło się zaledwie 9 pistoletami otrzymanymi od
ŻOB.
5. Nasze bezustanne interwencje w sprawie broni dla Częstochowy nie zostały
uwieńczone powodzeniem. Cz-wa broniła się tylko czternastoma pistoletami, które
otrzymała od ŻOB.
6.Kiedy część cz-wskiej ZOB po walkach zbiegła do lasu i w okolicach Koniecpola
zorganizowała się w grupę partyzancką, zwracaliśmy sie do władz wojskowych o
nawiązanie z nimi kontaktu. Pow. grupa finansowo była utrzymywana przez ŻOB,
okoliczna ludnośc była jej bardzo sprzyjająca. Kontakt niestety nie został z
nią nawiązany, miesiąc temu nasza grupa partyzancka została okrążona przez
polską grupę partyzancka i wycięta w pień (..)
(..)
Panie Komendancie!
W ostatnich godzinach życia polskich Zydów zwracamy się do Pana w imieniu
pozostałych jeszcze 150 tysięcy - pomóżcie nam umrzeć w walce z wrogiem.
Potrzebna nam jest broń dla obozów w Częstochowie i Piotrkowie, dla resztek
Żydów w Radomiu, na Kielecczyźnie, dla obozów w Krakowskiem. Własnymi siłami
nie jesteśmy w stanie nawiązać odpowiednich kontaktów z gettem łódzkim.
Ułatwcie nam mozliwości transportu broni. Pomóżcie zorganizować nam partyzantkę
żydowską. Dajcie nam możliwość zorganizowania wspólnymi siłami odsieczy
zbrojnej dla tych ośrodków żydowskich, która pragną się bronić. Czas nagli, za
kilka tygodni może być za późno."

Autetyczność tego dokumentu potwierdził W.Bartoszewski. W przekazaniu listu do
KG AK pośredniczył Aleksander Kamiński i Henryk Woliński z BIP KG AK.
W archiwum Studium Polski Podziemnej znajduje się oświadczenie Bora-
Komorowskiego "Gen. Bór nie zna tego listu. Nigdy go nie czytał ani też list
ten nie był czytany na odprawie przez płk. Rzepeckiego. Inny list Cukiermana
był czytany z żądaniem pomocy i uaktywnienia bazy na Lubelszczyźnie, która
miała być punktem pomocy i zaopatrzenia dla Żydów z getta w-wskiego, którzy
szli do partyzantki naszej nad Bug.Szukać tego innego listu Cukiermana. Wg
generała był on drukowany. Może u Marka. Po odszukaniu powrócić do sprawy".

[pozarski]

Dzieki,Scanie.

[v_2]

Zapewne broni w AK ws tosunku do zapotrzebowania ŻOB-u nie było za mało. Za
mało było jej w stosunku do zapotrzebowania AK i to nie tylko w 1942 roku ale
zarówno wcześniej jak i później. Można zrozumiec niechęc żołnierzy AK do
oddawania broni powstańcom Getta, można nawet ją usprawiedliwic... Oczywiście
pomocy oczekiwali i potrzebowali wszyscy konspiratorzy w Polsce i niestety z
reguły jej nie otrzymywali. Bezdyskusyjnie Polacy byli w lepszej sytuacji,też
byli "zwierzyną" łowną ale z punktu widzenia hitlerowców chwilowo jeszcze
drugiej kategorii. Wiedzieli jednak, że i czas na nich przyjdzie, a więc
pozbywanie się broni nawet w szczytnym dziele pomocy bliźniemu nie przychodziło
łatwo...

kotleciku z kury, naucz się...

[piq]

...czytac ze zrozumieniem, choć wiem, że kotletom z kury nie przychodzi to
łatwo. Nie obiecywałem żadnych linków, kłamczuszku ze starczym rozmiękczeniem
tkanki mózgowej, bo to wiedza nie z internetu, lecz z porządnych książek. Mogę
ci podać jeden trop: sześć tomów Ślaskiego "Polska Walcząca", wiarygodna
ksiazka, wydana pierwszy raz w 1984 chyba roku.

Podane przeze mnie okoliczności wykluczyly jakakolwiek akcję militarną - zreszta
są oczywiste dla każdego myślącego człowieka dzisiaj. Choc plany militarne
zostały zrobione. W każdej sytuacji robi się bilans sensowności przedsięwziecia.
Z pewnością bardziej sensowne było zniszczenie systemów technologicznych
służących do zabijania Żydów lub akcje represyjne na niemieckie miasta - obydwa
programy poza zasiegiem poskich sił w kraju. Zdajesz się, pozerski, miec jakieś
wydumane wyobrażenie o potedze i uzbrojeniu podziemnych sił zbrojnych w
okupowanej Polsce, sadzac z bzdur, które popisałeś. Najwyraźniej brak ci i
wiedzy, i rozumu.

im brak woli

[rycho7]

piq napisał:

> Najwyraźniej brak ci i wiedzy, i rozumu.

Syjonisci dzialaja tak jak dzialaja. Ma byc "dialog", bo ma byc, na ich
warunkach. A po rych.u.j.k.a ja ma "dialogowac" ze syjonistami? Czy ja sie chce
osiedlic w Palestynie?

pikutasku,czy ktos ci zabrania wierzyc

[pozarski]

w co chcesz i komu chcesz?Mam juz wyrobiona opinie na temat twoich zrodel
wiedzy.To mi wystarcza.

[pozarski]

Troche ciekawej lektury podanej bez chamskiej introdukcji pikutasinskiego.

www.brozbar24.webpark.pl/przymusowi/--
Postawmy tym heretykom jeszcze pare komorek gazowych i
bedzie zupelnie milusio
autor:piotrgdansk4 i 6

do tego istotnie ciekawego tekstu...

[piq]

...warto dodać jeszcze jedno: Brytyjczycy i Amerykanie wymusili na rządzie
polskim po ujawnieniu sprawy Katynia i zerwaniu stosunkow z sowietami przez
Polaków nieformalne traktowanie zbliżającej sie armii czerwonej jako jednego z
aliantów - poza oficjalnym stanem stosunków międzyrzadowych. Byl to dodatkowy
czynnik osłabiający chęć pójścia z firerem przeciwko generalissimusowi -
zwłaszcza w GG, gdzie sowieci nie byli az tak bardzo znienawidzeni, jak na
wschodzie.

a ty w ogóle masz jakieś źrodła wiedzy,...

[piq]

...baronie kopertowy Johannie Pozersky de Scleroza? Bo wygladają na kompletnie
wyschniete. Chyba że wierzysz w wikipedię, i to tylko w wybranych językach, bo o
innych "historycy holocaustu" wypowiadają się "niezbyt pozytywnie". Ja - widzisz
- np. czytam książki. Dużo, różnych.

Salud, baronie za trzy öre

antysemita 2. kategorii (świezo po awansie z 3.)
piq

[pozarski]

Podaje wiki,bo ty albo nie podajesz zadnych zrodel,a jedynie z rekawa
wysypujesz jakies tresci,albo podajesz watpliwej wartosci zrodla,podczas gdy w
wikipedii(anglojezycznej)masz o granatowej policji wystarczajaco duzo
prawdziwych informacji.Po co sie mam dla ciebie wysilac,debilu?Poniewaz NIE
czytasz historykow Holocaustu,wiec nie znasz najlepszych zrodel.Na poczatek
proponuje Lucy Dawidowicz The war against the Jews.Duzo ciekawych informacji o
Polsce i Polakach.Zglos sie jak przeczytasz to moze pogadamy.

nie interesują mnie dzieła pt. "Historia rzezi...

[piq]

...Ormian w 1912 roku" albo historie holokaustu. Mnie interesuje historia jako
taka. Wyjęcie jakiegoś wydarzenia z kontekstu i zajmowanie się tylko nim jest
manipulacją, ubogi w rozum bracie mój, a zatem "historie holokaustu" są źródlem
obciążonym grzechem pierworodnym wybiórczości, przeto ich wiarygodność jest
mierna. Skoro dla ciebie autorytetami są wyłącznie "historycy holokaustu", to to
świadczy wylącznie o twojej głupocie. To tak, jakby historie Luftwaffe poznawać
na podstawie pracy tego kretyna Tollivera "Zestrzelic Hartmanna". Ale książkę
pani Dawidowicz, jeśli ją gdzieś dorwę, chętnie przeczytam, gdyż lubię poznac
rózne spojrzenia.

Dlatego podam ci (choć uwazam artykuł w wikipedii po angielsku za dość poprawny
i zgodny z rzeczywistością) dodatkowy link odnośnie granatowej policji (skoro
nie chcesz książek):

www.wspol.edu.pl/wspol/index.php?option=com_content&task=view&id=22&Itemid=180
Masz tam też odezwę niemiecka w formie obrazka, to sobie przeczytaj.

Książki nie są watpliwej wartości źrodlem, kochanie. Zapamiętaj to sobie, przyda
ci sie.

Nie badz smieszny.Nie ma takiego historyka

[pozarski]

Holocaustu,ktory nie odwolywalby sie do wczesniejszych wydarzen,choc
niekoniecznie az do Plutarcha.Wyraznie widac,ze jedyne czego chcesz, to
pobrylowac sobie,ale niestety brak ci partnerow do tej formy rozrywki.Include
me out,jak powiedzial pewien hollywoodski mogul(zreszta Zyd).

No i co?Wszedlem na link szkoly policyjnej.

[pozarski]

Chyba nie chcesz mi powiedziec,ze tam maja cos wiecej,niz co jest dostepne
guglujac?Nie mowiac juz o ksiazkach.Kochanie?Antysemici 2 stopnia(za jakiego
sie masz)mnie nie interesuja,ale daj mi telefon do siostry albo kuzynki.Lubie
polskie dziewczyny.

masz tam, kochanienki, podstawowe fakty,...

[piq]

...reszta w odpowiednich ksiazkach (uprzedzam, ze "historycy holokaustu" nie sa
ekspertami od wszystkiego). Antysemitą 2. stopnia awansowanym - wg niego - przez
ciebie osobiście ze stopnia 3. nazwał mnie w swoim poście żartobliwie borsuk.
Którego to borsuka post ten ci polecam, zeby ci się trochę bardziej w głowie
ustawiło.

A za dziewczyny sie nie bierz, bo nabrzmiewa ci nie ta żyłka co trzeba, co widać
potem w postach, dziaduniu.

> ale daj mi telefon do siostry albo kuzynki.Lubie
> polskie dziewczyny.

Ależ ty masz klasę, jak nie przymierzając chlopcy z seriali dla zidiociałej
młodzi klasy do D. Widać po tobie kryzys wieku starczego (sterczego, bo, ach, ta
prostata!).

[pozarski]

piq napisał:

> ...reszta w odpowiednich ksiazkach (uprzedzam, ze "historycy holokaustu" nie
sa
> ekspertami od wszystkiego). Antysemitą 2. stopnia awansowanym - wg niego -
prze
> z
> ciebie osobiście ze stopnia 3. nazwał mnie w swoim poście żartobliwie borsuk.
> Którego to borsuka post ten ci polecam, zeby ci się trochę bardziej w głowie
> ustawiło.
>
> A za dziewczyny sie nie bierz, bo nabrzmiewa ci nie ta żyłka co trzeba, co
wida
> ć
> potem w postach, dziaduniu.
>
> > ale daj mi telefon do siostry albo kuzynki.Lubie
> > polskie dziewczyny.
>
> Ależ ty masz klasę, jak nie przymierzając chlopcy z seriali dla zidiociałej
> młodzi klasy do D. Widać po tobie kryzys wieku starczego (sterczego, bo, ach,
t
> a
> prostata!).
Nie,to ty nie czytasz postow borsuka,no i moich.Lubisz pisac,to widac,no i
czytac siebie,co tez widoczne.Ja cie nie mianowalem antysemita 3 stopnia;to ty
twierdzisz,ze cie mianowalem.Ktos inny cie mianowal antysemita 2 stopnia i ty
to zaakceptowales.Chcesz awansowac?Zastanowie sie i w odpowiednim czasie cie
zawiadomie.Zwracasz sie do mnie per kochanie,wiec jesli chcesz mi sie jakos
przysluzyc(bo w przeciwienstwie do ciebie pedalem nie jestem),to juz raczej daj
ten telefon do siostrzyczki albo jakiejs innej krewnej.Ok?Zrozumiales o czym
mowie?A teraz juz wracaj do swoich zrodel w smietnikach historii.

Pozarski, powaznie mnie zmartwiles

[dachs]

pozarski napisał:

> Nie,to ty nie czytasz postow borsuka,no i moich.Lubisz pisac,to widac,no i
> czytac siebie,co tez widoczne.Ja cie nie mianowalem antysemita 3 stopnia;to ty
> twierdzisz,ze cie mianowalem.Ktos inny cie mianowal antysemita 2 stopnia i ty
> to zaakceptowales.

Ja naprawde zartowalem z tym awansowaniem Piqa.
Czesto zartuje, gdy wydaje mi sie ze znajduje sie w towarzystwie, ktore dowcip,
ironie, lub przerysowanie zrozumie.
Teraz jestem w klopocie.

Borsuku,na frasunek dobry trunek.

[pozarski]

Piq to podal,a przecie komu jak komu,ale piqowi!, wierzyc trzeba.

[rycho7]

dachs napisał:

> Regularnosc

Zespol napiecia przedmiesiaczkowego moze wyjasniac regularnosc. Inne zjawiska
takze.

W pelni sie zgadzam z Borsukiem, ze dialogu nie bedzie. Nie ma z kim i nie ma
po co.

Bandyci z holocaustowej mafii chca wysepic kase. Czy do tego potrzebny jest
jakikolwiek dialog? Trzeba polaczkom robic kolo d.u.p.y. Pozyteczni idioci
znaja swoje miejsce w szeregu. I to by bylo na tyle.

[danus01]

na etapie warumku wstepnego "zanim nastapi dialog"
tym warunkiem wstepnym bylo jedynie zapoznanie sie z historia Zydow w Europie
chociazby od czasu ich eksodusu z Jerozolimy i Judei na tereny europejskie po
przegranym powstaniu okolo 70r ne

dachs napisał:

> Regularnosc, z jaka Danutka wznosi kolejny lament na temat zlej doli Zydow
> generalnie, a Danutki w szczegolnosci, mozna jedynie porownac z regularnoscia
> skarg Krzysia52 na niemoznosc przerywania ciazy.
> Oboje staraja sie nieznosnym szlochem zmusic sluchaczy do intensywnego
> zajmowania sie ich problemami.

nikt nie zmusza
ja nie zmuszam
twoja obecnosc borsuku jest tu chyba dobrowolna?

> Jedyna roznica to ta, ze Danutka jest Zydowka prawdziwa, natomiast ciaza
> Krzysia52 wydaje sie byc urojona.
>

po jakich moich objawach stwierdzies,ze Danutka jest Zydowka prawdziwa a nie
urojona?


> Ale dialogu nie bedzie nie tylko z uwagi na osobliwe sposoby jego
nawiazywania.
> Takze osoby dajace sie w ten dialog wciagnac, mniej przejawiaja
zainteresowania
> sama sprawa, a wiecej tym, kto w dialogu ma licencje na jakie poglady.
> Prezentowany tekst jest przy tym mniej wazny od przypisanej autorowi z gory
rol
> i.

pelna zgoda,tez tak uwazam
prezentowany przeze mnie tex w linku www.izrael.badacz.org/ nie zawiera
ani jednego komentarza od autora

> Pan.Skan (licencja nr 007 na obrone Zydow) na pytanie Danutki "kto mi odpowie
n
> a
> pytanie dlaczego "Zegota" postala dopiero w grudniu 42r?" daje odpowiedz
bardzo
> rozsadna i przytomna:
> "Dlatego, ze między marcem 42 a końcem tego roku nie było faksów, internetu i
> nie działał DHL Service. Wszelkie uzgodnienia z Londynem, który miał
finansować
> organizację odbywały się zaszyfrowanym radiem oraz cichociemnym kurierem."

no i przez nieuwage zpomnial dodac,ze do jesieni 42r wszyscy polacu w
sasiedztwie zydow szli im z pomoca ile tylko mogli

>
> Kilka dni temu Piq (kiedys licencja antysemity 3-giej kategorii) napisal
> dokladnie w tym duchu na temat trudnosci logistycznych zwiazanych z
uwalnieniem
> Zydow z obozow koncentracyjnych. Zostal rozszarpany przez Pozarskiego i
> podwyzszono mu licencje do kategorii 2-giej.
>
> Sam Pozarski - odpowiadajac na zarzuty v_2 wobec Amerykanow zauwaza bardzo
> slusznie: "Anglicy i Amerykanie mieli faktycznie wtedy inne wyobrazenia o
tym,c
> o
> sie dzialo w Polsce,no i prowadzili wojne o przezycie naszej cywilizacji."
>
> Jest to swieta prawda, ale nie tylko Amerykanie mieli inne wyobrazenia o
tym,co
> sie dzialo w Polsce. Inne wyobrazenia ma do dzis takze Danutka - inaczej
> wiedziala by, iz Polacy prowadzili w tym czasie wojne, wprawdzie nie o
przezyci
> e
> cywilizacji, a o nagie przetrwanie.
> Probuje sobie wyobrazic sobie co by sie stalo, gdyby tak Hasz (licencja
> zydozercy z debowymi liscmi) oderwal sie nagle od Grossa i zaczal
> usprawiedliwiac bezczynnosc Amerykanow tym, ze mieli wazniejsze problemy niz
> ratowanie Zydow.
> Pewnie by uslyszal, ze nie ma nic wazniejszego od ratowania zycia ludzkiego.
> Nie znam wypowiedzi Hasza, w ktorej by prawde te negowal.
>
> No i tak sie te dyskusje ciagna. Beda sie tak ciagnac w nieskonczonosc, bez
> mozliwosci dojscia do jakiejkolwiek konkluzji, jak zwykle bywa gdy
> licencjonowani "dobrzy" spieraja sie z koncesjonowanymi "zlymi".
>
> Dialogu z tego nie bedzie.
>
>

[v_2]

Poczytaj sobie wspomnienia Marka Celta "Biali Kurierzy" i "Raport z podziemia
1942" to troche przestaniesz się dziwić, że dialog nie jest łatwy. Skąd innad
jestem ciekaw ilu Żydów uratowało Polaka pod Radziecką okupacją...Znasz jakis
przypadek?

[danus01]

v_2 napisał:

>Skąd innad
> jestem ciekaw ilu Żydów uratowało Polaka pod Radziecką okupacją...Znasz jakis
> przypadek?

w linku www.izrael.badacz.org/
znajdziesz wszystkie odpowiedzi,ktore maja pokrycie w faktach
ja dysponuje faktami tylko wycinkowymi z lat juz powojennych,czyli z lat mojego
zycia.a fakty sa wycinkowe,gdyz nie na kazde zdarzenie spisywalam notatki
do 'archiwum' np IPN

[pozarski]

v_2 napisał:

> Poczytaj sobie wspomnienia Marka Celta "Biali Kurierzy" i "Raport z podziemia
> 1942" to troche przestaniesz się dziwić, że dialog nie jest łatwy. Skąd innad
> jestem ciekaw ilu Żydów uratowało Polaka pod Radziecką okupacją...Znasz jakis
> przypadek?

Obawiam sie,ze po prostu nic nie wiesz o tamtych czasach,a kopiujesz jedynie
haszystowska "filozofie" w nieco inteligentniejszej formie.

[v_2]

Nie potrzebuje nikogo kopiować. A o tamtych czasach wiem to co mozliwe dla
człowieka, który urodził się już po.

Jest sporo odnotowanych

[pan.scan]

przypadków, pisze o nich m.in. Chodakiewicz. Nie chce mi się podawać, a
książkę, bo nakład wyczerpany, można zamówić w wydawnictwie SOWA oferującym
cyfrowe dodruki.
www.wyczerpane.pl/index.php?author=788
v_2 napisał:

Skąd innad jestem ciekaw ilu Żydów uratowało Polaka pod Radziecką
okupacją...Znasz jakis przypadek?

P.S. Uratowali, pewnie przed Kołymą, mojego dziadka.

[dachs]

danus01 napisała:

> nikt nie zmusza
> ja nie zmuszam
> twoja obecnosc borsuku jest tu chyba dobrowolna?

Absolutnie dobrowolna. Dlatego rzadko wdaje sie takie dyskusje. Chyba, ze akurat
wyjatkowo glosno zajeczysz.

> po jakich moich objawach stwierdzies,ze Danutka jest Zydowka prawdziwa a nie
> urojona?

Wiara w ludzi. Takze w to, co piszesz.
Kiedy np. piszesz banialuki wierze, ze naprawde tak myslisz.

> no i przez nieuwage zpomnial dodac,ze do jesieni 42r wszyscy polacu w
> sasiedztwie zydow szli im z pomoca ile tylko mogli

W zasadzie masz racje. Taka brzemienna data jest 17 wrzesnia. Ci co mieli na nas
napasc juz napadli, ze strony Szwecji ani Czechoslowacji inwazja nie grozila i
Polacy wlasciwie nie mieli juz praktycznie nic do roboty.
Intensywna pomoc Zydom mogla sie zaczac juz 18 wrzesnia.

[pozarski]

dachs napisal:
Ci co mieli na na
> s
> napasc juz napadli, ze strony Szwecji ani Czechoslowacji inwazja nie grozila i
> Polacy wlasciwie nie mieli juz praktycznie nic do roboty.
> Intensywna pomoc Zydom mogla sie zaczac juz 18 wrzesnia.
>

Idziesz po cienkim lodzie,wg mnie, Borsuku.Wyglada na to,ze twoje poswiecenie
dla przyjazni przekracza granice nie tylko zdrowego rozsadku(to jestem gotow
zaakceptowac),ale i dobrego smaku(tego juz nie).Sugerujesz,ze 18 wrzesnia to
data,kiedy wlasnie Zydzi mieli moznosc ratowania Polakow,ale tego nie robili?
Tak ja to rozumiem,ale nie jest to prawda.Scan juz cos w temacie podeslal(bo
nie jestes(jesli mam racje)jedyny,ktory tak mysli,wiec przeczytaj.Albo zabierz
sie do studiowania tematu.Wspominasz Czechoslowacje i to jest dobrze,a nawet
swietnie,bo przeciez nie kto inny,a wlasnie Polska wziela udzial,w sojuszu z
Hitlerem,w rozbiorze Czechoslowacji w 39.W tej,faktograficznej, materii swieci
zyja jedynie w glowach glupcow.

[dachs]

pozarski napisał:

> Idziesz po cienkim lodzie,wg mnie, Borsuku.

Wiem, ale to robi kazdy kto chce sie poruszac w tym temacie.

> Wyglada na to,ze twoje poswiecenie
> dla przyjazni przekracza granice nie tylko zdrowego rozsadku(to jestem gotow
> zaakceptowac),ale i dobrego smaku(tego juz nie).

To nie ma nic wspolnego z moimi przyjazniami. Ciebie uwazam za przyjaciela, ale
nie rozumiem dlaczego usprawiedliwianie Amerykanow, ktorzy mieli pokoj, panstwo,
pieniadze i wszystkie mozliwosci, okolicznoscia, ze mieli do ratowania
cywilizacje zachodnia (Zydzi na St. Louis nie nalezeli do niej najwyrazniej)
jest w porzadku, a pisanie o Polakach, ktorzy byli zajeci ratowaniem wlasnego
zycia jest w zlym smaku.
Ja przeciez nie przecze, ze nie bylo szmalcownikow, zajmowania zydowskich
mieszkan i napewno mozna bylo wiecej zrobic dla ratowania Zydow.
Ja juz tylko mam dosyc tego jojczenia. Danutka jojczy, ze Polacy nie byli jak
jeden maz bohaterami (tez bym chcial, zeby byli), Hasz jojczy, ze Zydzi czyhaja
na polski wdowi grosz i robia Polsce zla opinie, zeby do tego grosza sie latwiej
dobrac.
Tymczasem swiat jest taki jaki jest, a jest taki, ze wiecej na nim durniow i
lobuzow, niz ludzi madrych i porzadnych. Ale mimo to nie widze powodu, zeby
skupiac sie tylko i wylacznie na nich.

> Sugerujesz,ze 18 wrzesnia to
> data,kiedy wlasnie Zydzi mieli moznosc ratowania Polakow,ale tego nie robili?

Wrecz przeciwnie. Napisalem bardzo wyraznie, ze od 18 wrzesnia Polacy juz nie
mieli zajecia (byli calkiem podbici) i mogli sie zajac ratowaniem Zydow, bo
zachodnia cywilizacje ratowali juz Amerykanie.
Rozwinalem tylko tamta mysl tak, zeby i Danutka ja zrozumiala.
Inwazja na Zaolzie da sie jednak dosc ciezko polaczyc z polskim antysemityzmem
(ktorego nie neguje), wiec moze ja zostawmy na razie na boku.

[pozarski]

dachs napisał:

> pozarski napisał:
>
> > Idziesz po cienkim lodzie,wg mnie, Borsuku.
>
> Wiem, ale to robi kazdy kto chce sie poruszac w tym temacie.
>
> > Wyglada na to,ze twoje poswiecenie
> > dla przyjazni przekracza granice nie tylko zdrowego rozsadku(to jestem go
> tow
> > zaakceptowac),ale i dobrego smaku(tego juz nie).
>
> To nie ma nic wspolnego z moimi przyjazniami. Ciebie uwazam za przyjaciela,
ale
> nie rozumiem dlaczego usprawiedliwianie Amerykanow, ktorzy mieli pokoj,
panstwo
> ,
> pieniadze i wszystkie mozliwosci, okolicznoscia, ze mieli do ratowania
> cywilizacje zachodnia (Zydzi na St. Louis nie nalezeli do niej najwyrazniej)
> jest w porzadku, a pisanie o Polakach, ktorzy byli zajeci ratowaniem wlasnego
> zycia jest w zlym smaku.
Zasadnicza roznica polega na tym,ze jesli ludzie maja myslec o sobie nie tylko
w kontekscie przynaleznosci etnicznej i religijnej,a raczej obywatelskiej(sam o
tym pisales),to przed i po 18 wrzesnia Zydzi polscy byli obywatelami II RP,zas
Ameryka od grudnia 41 byla zaangazowana w dzialania wojenne z krajami Osi.Tu
nie ma zadnej paraleli wg mnie.Etniczni Polacy mieli robic wszystko w ich mocy
dla ratowania swoich wspolobywateli.Nie robili tego,bo i cala powojenna(po
1szej wojnie) przeszlosc ich tego nie nauczyla,a wrecz przeciwnie.

> Ja przeciez nie przecze, ze nie bylo szmalcownikow, zajmowania zydowskich
> mieszkan i napewno mozna bylo wiecej zrobic dla ratowania Zydow.
> Ja juz tylko mam dosyc tego jojczenia. Danutka jojczy, ze Polacy nie byli jak
> jeden maz bohaterami (tez bym chcial, zeby byli), Hasz jojczy, ze Zydzi
czyhaja
> na polski wdowi grosz i robia Polsce zla opinie, zeby do tego grosza sie
latwie
> j
> dobrac.
No tak.Swiat jest jaki jest,ale przeciez o to chodzi,zeby przestac myslec
kategoriami:dobry absolutnie i zly absolutnie,ale tu wciaz broni sie swojego
niezwykle czystego sumienia przy pomocy nieczystych chwytow(piq),jakbysmy byli
kompletnie odcieci od zrodel historycznych i tylko paru wybrancow mialo do nich
dostep.Tak jednak nie jest.
> Tymczasem swiat jest taki jaki jest, a jest taki, ze wiecej na nim durniow i
> lobuzow, niz ludzi madrych i porzadnych. Ale mimo to nie widze powodu, zeby
> skupiac sie tylko i wylacznie na nich.
>
> > Sugerujesz,ze 18 wrzesnia to
> > data,kiedy wlasnie Zydzi mieli moznosc ratowania Polakow,ale tego nie rob
> ili?
>
> Wrecz przeciwnie. Napisalem bardzo wyraznie, ze od 18 wrzesnia Polacy juz nie
> mieli zajecia (byli calkiem podbici) i mogli sie zajac ratowaniem Zydow, bo
> zachodnia cywilizacje ratowali juz Amerykanie.
No,ale to jest,przyznasz, slabo zaowalowana ironia(od 18 wrzesnie nie mieli
innego zajecia...),bo przeciez wiemy,ze opieka nad swoimi zydowskimi
wspolobywatelami nie odbywala sie tak,jakby sobie tego zyczyli idealistyczni
patrioci,ktorzy zawsze znajduja jakis logiczny(oleg jest mistrzem-logikiem w
tych sprawach)powod zaistnienia takiej czy innej sytuacji(wpedzanie do gett,
szantaze,kradzieze,mordy,pogromy,granatowa policja,cokolwiek nie po mysli
autora obronnej mowy).Moze chciales dobrze,ale ja to odebralem inaczej.



> Rozwinalem tylko tamta mysl tak, zeby i Danutka ja zrozumiala.
> Inwazja na Zaolzie da sie jednak dosc ciezko polaczyc z polskim antysemityzmem
> (ktorego nie neguje), wiec moze ja zostawmy na razie na boku.
>
No,troche sie da,bo mnie chodzilo o psztyczek piqowi,ktory szeroko sie rozpisal
o czystych i swietych intencjach Polski(niekolaborowali,nie nalezeli do SS, nie
mieli przywodcy,ktory by sie z nimi zwiazal;Snajper te slabuchna konstrukcje
pieknie rozwalil).Psztyczek,ktory udowadnia,ze gdyby Hitler nie mial dalszych
planow,to Polacy byli gotowi sie przylaczyc do jego wypraw krzyzowych.
Pozdrawiam.janek

robota syjonistow

[rycho7]

pozarski napisał:

> 1szej wojnie) przeszlosc ich tego nie nauczyla,a wrecz przeciwnie.

Rzadko sie zgadzam z pozerskim ale tym razem sie zgadzam. Celem syjonistow bylo
to aby Zydzi z Polski przeniesli sie do Palestyny. Wiec nie mogli byc
zadowoleni z pobytu w Polsce. Wykonano wiele pracy aby nie byli zadowoleni.

> ale tu wciaz broni sie swojego niezwykle czystego sumienia przy pomocy
> nieczystych chwytow

Chwyty syjonistow sa czyste z definicji. To jest dialog?

> bo przeciez wiemy,ze opieka nad swoimi zydowskimi wspolobywatelami nie
> odbywala sie tak,jakby sobie tego zyczyli idealistyczni patrioci

Ja pozerski uwazam, ze Ty jako wspolobywatel UE nie zachowujesz sie tak jak bym
sobie tego idealistycznie zyczyl. Nie oddajesz mi calych Twoich dochodow. Nie
pojmuje przez analogie co Ty bredzisz. Masz cos sensownego do napisania?

> wpedzanie do gett, szantaze,kradzieze,mordy,pogromy,granatowa policja

Pogrom w Kiszyniowie. Trajkoczesz jak najety syjonistyczne teksty. Dialog moze
podjac pozyteczny idiota Szkopek.

> ktory udowadnia,ze gdyby Hitler nie mial dalszych
> planow,to Polacy byli gotowi sie przylaczyc do jego wypraw krzyzowych.

Niestety udawadnia gdyby. Toniesz i brzytwy sie chwytasz. Wydaje Ci sie, ze
masz dowod. Dowod z domyslu. Typowy syjonizm.

Arcymatołectwo, czyli zamurowanie się

[piq]

pozarski napisał:

> Zasadnicza roznica polega na tym,ze jesli ludzie maja myslec o sobie nie tylko
> w kontekscie przynaleznosci etnicznej i religijnej,a raczej obywatelskiej(sam o
> tym pisales),to przed i po 18 wrzesnia Zydzi polscy byli obywatelami II RP,zas
> Ameryka od grudnia 41 byla zaangazowana w dzialania wojenne z krajami Osi.Tu
> nie ma zadnej paraleli wg mnie.Etniczni Polacy mieli robic wszystko w ich mocy
> dla ratowania swoich wspolobywateli.Nie robili tego,bo i cala powojenna(po
> 1szej wojnie) przeszlosc ich tego nie nauczyla,a wrecz przeciwnie.

Oto przyklad, jak matołcy blokują jakąkolwiek mozliwość jakiegokolwiek
rozsądnego dialogu o Polakach i Żydach w czasach zagłady. Matołek pozarski
(czyli taki żydowski hasz) stawia tezę, która zwala z nóg swoim idiotyzmem. Oto:

1. postulując słusznie o myślenie o sobie w kategoriach raczej obywatelskich niż
etnicznych czy religijnych natychmiast stosuje szufladkowanie etniczne, pisząc o
"etnicznych Polakach", wylączając z grona zobowiązanych do ratowania Zydów inne
narodowości II RP (Niemców, Ukraińców, Łemków, Rosjan, Czechów, Ormian,
Litwinów, Białorusinów), ale najśmieszniejsze jest to, że dokonując tej
manipulacji zwalnia z odpowiedzialności za mordowanych Żydów - samych Żydow.
Muszę stwierdzić, że z pewnością kilka nacji pominiętych przez pozarskiego jest
mu za to dozgonnie wdzięcznych, bo mogą sie tym postem legitymowac na procesach
o zbrodnie przeciwko ludzkości.

2. pozarski jednocześnie dokonuje skandalicznego nadużycia, pomijając wszystkie
co bardziej niewygodne dla jego bzdur okoliczności, a zwłaszcza sankcje za pomoc
Żydom, co daje taki skutek, iż jesteśmy świadkami, jak kochanieńki nasz pozerski
neguje podstawowa zasadę etyczną, która mówi, że od nikogo nie można domagać się
postawy heroicznej - co w tłumaczeniu na język potoczny znaczy: "bohater jest
zawsze ochotnikiem".

Wyobraź sobie, kotlecie, taką hipotetyczna sytuację: panstwo Izrael zostaje
zajęte przez wojska jordańskie, a Jordańczycy znowu, ale tym razem na amen,
postanawiają wytepić Palestyńczyków. Zamykają ich w oddzielnych dzielnicach
zwanych kasbami, mordują w sposób systematyczny, a jednocześnie wydają ukaz,
mocą którego każdy, kto pomoże Palestyńczykowi, zostaje na miejscu rozstrzelany
wraz z rodziną. Oczywiście Palestyńczycy ci, a jakże, są obywatelami państwa
Izrael. Odpowiedz mi teraz, kotlet, na następujące pytanie: czy wszyscy Żydzi w
państwie Izrael rzucą się do chowania Palestyńczyków przed Jordańczykami, czy
pójdą z butelkami i kamieniami na jordańskie czołgi w obronie mordowanych
palestyńskich współobywateli, i czy żaden nie pójdzie na współpracę z okupacyjną
jordańską władzą, zwłaszcza gdy otrzyma odpowiednią gratyfikację (reszta b.
obywateli b. Izraela dostaje głodowe racje żywnościowe na kartki, oczekując na
swoją kolej do rozwałki; nikt nie jest pewien, czy przeżyje do jutra, bo zawsze
może być łapanka lub pacyfikacja) lub gdy jest palestyńczykożercą. Jordańczycy
oczywiście zmuszają izrealską policję (zwaną wówczas Żydowską Policją Guberni
Kanaan, potocznie: piaskową policją) do podjęcia obowiązków, uzupełniając jej
szeregi ochotnikami. Ujawniają się chętni do zabijania Palestyńczyków sukinsyni,
sporo Izraelczyków czerpie zyski z donoszenia, większość się boi i nic nie robi
- jedynie pewna częśc (jakieś 5 procent) ryzykuje życie i ratuje ściganych jak
zwierzęta palestyńskich współobywateli. Jordańczycy mordują 85% zamieszkałych w
Izraelu Palestyńczyków. Czy miałbyś wtedy czelność napisać:

> bo przeciez wiemy,ze opieka nad swoimi palestyńskimi
> wspolobywatelami nie odbywala sie tak,jakby sobie tego zyczyli idealistyczni
> patrioci,ktorzy zawsze znajduja jakis logiczny (szmul jest mistrzem-logikiem w
> tych sprawach)powod zaistnienia takiej czy innej sytuacji(wpedzanie do kasb,
> szantaze,kradzieze,mordy,pogromy,piaskowa policja,cokolwiek nie po mysli
> autora obronnej mowy).

A tutaj, kochanieńki, udowadniasz niezbicie, że jestes starym i głupim
mimowolnym antysemitą, gdyż niszczysz doszczętnie przekonanie, jakoby Zydzi byli
nieprzecietnie inteligentni:

> Psztyczek,ktory udowadnia,ze gdyby Hitler nie mial dalszych
> planow,to Polacy byli gotowi sie przylaczyc do jego wypraw krzyzowych.

Myślenie godne sasa15 albo tego nowego palanta nsz1. Łał, kochanieńki, sprawiasz
mi ogromną przyjemność przejawiając az takie zidiocenie. Dziekuję ci serdecznie,
kochanienki, stęzenie twojego kretyństwa stanie się odtąd moim wzorcem - zamiast
w sasach będzie się liczyć w pozerach.

Znow zakochany w sobie pikutasinski pisze.

[pozarski]

Niech pisze.Sprawe spoleczenstwa obywatelskiego poruszyl Borsuk,ja do tego
nawiazalem.Wg mnie to rozsadna mysl,ale dla ciebie nie musi byc.Co z tymi
telefonami?

a ty umiesz czytać, pozerski?

[piq]

Przeciez napisałem, ze twoje założenie o solidarnosci obywatelskiej jest słuszne
na 100%. Tylko że potem je sam rujnujesz.

A odpowiesz mi moze na moje pytanie, zdechlaczku? Bo jakos ominąłeś kwestie
meritum szerokim lukiem, a dopytujesz się o telefony. Niestety, nie mam telefonu
ani do do proktologa, ani do dealera viagry - musisz sobie sam znaleźć - kup
sobie też bilibil, żebyś pamiętał, po co masz viagrę.

Nie i nie chce sie uczyc czytac

[pozarski]

bredzacych piqusiow.Myslalem,ze ci twoja blyskotliwa inteligencja to podpowie.
Sa teksty,ktore czlowiek,nawet nie zgadzajac sie z ich trescia,czyta z
przyjemnoscia,a sa znow takie,ze nawet gdyby bily w oczy najswietsza
prawda,czytac sie nie dadza.Te twoje wlasnie naleza do tej drugiej kategorii.

wiem, wolisz ich nie czytać i nie rozumieć,...

[piq]

...jako odpowiednik hasza, lecz w druga stronę. No cóż - stetryczenie, pozerski,
cię dopadło, które ci każą ze skrzywiona gębą powtarzać jedno i to samo w kółko.
Ciebie obchodzi wyłącznie - jak i hasza - bełkotanie wyuczonych na pamięć zaklęć.

Nieszczęście polega na tym, że tacy jak ty i hasz kompletnie uniemożliwiają
jakąkolwiek normalną rozmowę miedzy Polakami a Żydami, bo zawsze się gdzieś
ujawnią i zawrzeszczą wszystkich. Nie uważam cię za szuję, bo te wszystkie twoje
idiotyzmy to objawy starczego rozmiękczenia mózgu (i reszty w promieniu półtora
metra). Jesteś po prostu troszeczkę niezdrów.

Zdrowia życzę zatem, pozerski.

Nie zartuj piqusiu.Znam paru Polakow i jakos nie

[pozarski]

musze prowadzic z nimi dyskusji przez "tlumacza" piqusinskiego.Juz mi nie
pisz.Ja cie nie kocham.

[rycho7]

Mie sie nie chce drugoi raz pisac>
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=13&w=60736060&wv.x=2&a=61157687

[v_2]

dachs napisał:

>> Wrecz przeciwnie. Napisalem bardzo wyraznie, ze od 18 wrzesnia Polacy juz nie
> mieli zajecia (byli calkiem podbici) i mogli sie zajac ratowaniem Zydow, bo
> zachodnia cywilizacje ratowali juz Amerykanie.
> Rozwinalem tylko tamta mysl tak, zeby i Danutka ja zrozumiala.
> Inwazja na Zaolzie da sie jednak dosc ciezko polaczyc z polskim antysemityzmem
> (ktorego nie neguje), wiec moze ja zostawmy na razie na boku.

Pamiętaj, że Polacy po 18 września a w każdym razie niewile później robili
sporo dla ratowania zachodniej cywilizacji ( chyba nawet więcej niz
Amerykanie ) I o ile uratowac francji sie nie udało to już znaczącą pomocą
Anglii służyli. A więc mieli zajmowac sie Żydami w Polsce, zachodnią
cywilizacja w Europie... Co ciekawe, pod okupoacją sowiecką Żydzi robili co
mogli aby Polakami zajeli sie sowieci- najlepiej na Syberii...
>

[danus01]

dachs napisał:

> Absolutnie dobrowolna. Dlatego rzadko wdaje sie takie dyskusje. Chyba, ze
akura
> t
> wyjatkowo glosno zajeczysz.

pytanie w kwestii przyrodniczej
"kiedy,w jakich okolicznosciach, zajaczek wyjatkowo glosno zajeczy?
czy dopiero wtedy,kiedy silne szpony np.orla trzymaja go w smiertelnycm uscisku?

>
> Wiara w ludzi. Takze w to, co piszesz.
> Kiedy np. piszesz banialuki wierze, ze naprawde tak myslisz.

to jest powod do dyskusji? moje 'banialuki a nie
informacje podane w linku do www.izrael.badacz.org/

>
> > no i przez nieuwage zpomnial dodac,ze do jesieni 42r wszyscy polacu w
> > sasiedztwie zydow szli im z pomoca ile tylko mogli
>
> W zasadzie masz racje. Taka brzemienna data jest 17 wrzesnia. Ci co mieli na
na
> s
> napasc juz napadli, ze strony Szwecji ani Czechoslowacji inwazja nie grozila i
> Polacy wlasciwie nie mieli juz praktycznie nic do roboty.
> Intensywna pomoc Zydom mogla sie zaczac juz 18 wrzesnia.
>
>

no i sie zaczela
zajmowaniem mieszkan i dobytku po przesiedlanych do gett zydow
handelkiem nieruchomosciami
w skrajniejszych przypadkach (oczywiscie uzasadnionych rewanzyzmem) paleniem w
stodolach
o pojedynczych przypadkach'pomocy' to juz malo kto pamieta i wspomina

dialog nie zostal odrzucony

[rycho7]

danus01 napisała:

> zajmowaniem mieszkan i dobytku po przesiedlanych do gett zydow

Tu Cie nienawisc wierci. Napisz co wiec mieli robic? Znasz pojecie zasiedzenie
w dobrej wierze. Czyzby do prawa rzymskiego wprowadzono to po doswiadczeniach
Massady?

Dialogu z Danuski nienawiscia nie warto podejmowac. Pewnych rzeczy sie nie
dyskutuje. Z terrorystami sie nie negocjuje. Jak w Massadzie.

Rysiowi o nierychomościach (zamiennie):

[pan.scan]

danus01 napisała:
zajmowaniem mieszkan i dobytku po przesiedlanych do gett zydow
rycho7 napisał:
Tu Cie nienawisc wierci. Napisz co wiec mieli robic? Znasz pojecie zasiedzenie
w dobrej wierze.

” Zeznanie oskarżonego Zygmunta Wiśniewskiego
SAK 229, s. 13-14.
(..)
Przyznaję się do tego, że brałem udział w morderstwie żydów między wsią Wysokie
Małe a Wysokie Średnie gm. Jurkowie pow. Sandomierz. (...)

Jak mi Domagała Kazimierz oświadczył zabrakło amunicji do zastrzelenia tych
troje żydów. Więc Domagała kazał mnie i Sosnowskiemu iść po powrozy celem
powieszenia tychże troje żydów i obydwóch poszliśmy po powrozy do gospodarstwa
we wsi Wysokie Małe nazwiska nie znam. Po przyniesieniu powrozów wzięliśmy tych
troje żydów prowadząc ich w stronę Wysokie Średnie. Po doprowadzeniu ich do
rowu nad którym rosną wierzby zatrzymaliśmy się. W tym czasie Sosnowski
Franciszek wziął kołka którym dwa razy uderzył tą starszą żydówkę raz w kark a
drugi raz w plecy na wskutek czego upadła na ziemię zamroczona leżąc około
godziny jeszcze. Gdy zobaczyła jej córka upadła na kolana przed Sosnowskim
Franciszkiem prosząc go żeby nie bił jej matki kołkiem i nie znęcał się tylko
zabił z broni mówiąc: "Jaki piękny ten świat i ja jestem młoda i ja chcę żyć."
Na te słowa Sosnowski mówi ja ci dam żyć i on ją w tym czasie złapał za rękę
pociągając za sobą, ona w tym czasie zawołała daruj mi życie! a on mówi dzisiaj
musi się z tobą skończyć! to żydówka prosząc się mówi co pan będzie chciał to
ja panu dam a pan daruj mi życie.
W tym czasie Sosnowski przewrócił ja, ściągnął z niej sukienkę całkowicie
pozostawiając ją jedynie w koszuli i zaczął ją gwałcić. Żydówka ta nie broniła
się mu w toku gwałcenia ponieważ liczyła, że tym ocali sobie życie, Po
zgwałceniu przyprowadził ją do drzewa to jest do tej wierzby gdzie byliśmy
wszyscy i zarzucił powróz na drzewo, ja podniosłem za nogi gdyż pętlica nie
sięgała, a Sosnowski w tym momencie założył pętlicę ja puściłem i ona zawisła
nie dostając nogami do ziemi i w ten sposób po upływie około 1,5 godziny od
chwili powieszenia zakończyła życie.

Ja po zastrzelonej Żydówce od Domagały dostałem krótkie palto w którym w
kołnierzu w domu znalazłem 110 dolarów, oraz dostałem 10 dolarów od Domagały
które były własnością zamordowanych, natomiast Domagała pozabierał także odzież
po zamordowanych i Sosnowski. Wszyscy zamordowani zostali ograbieni przez nas z
odzieży a pozostali tylko w bieliźnie.”

www.zagladazydow.org/1/zaglada1-skibinskapetelewicz-abstrakt(pl).htm

Dostępna jest stosunkowo obszerna dokumentacja zajść w Szczuczynie. (..)
Sprawa Stanisława Pieniaka
Podobny obraz wydarzeń -w tym kluczowych zajść z 27 czerwca i 13 lipca -wyłania
się z akt sprawy Stanisława Pieniaka. Najważniejsze wydaje się zeznanie Mariana
Zyskowskiego ze Szczuczyna.:

"Stanisław Pieniak, kowal [...], został przez [Niemców] powołany na burmistrza
[...] był [nim] około 2 miesięcy. W tym właśnie czasie z inicjatywy jego brata
Alberta i Kosmowskiego, mieszkańca wsi Świdry [-Awissa], i niego] samego [...]
została urządzona rzeź Żydów". ... Pieniak miał odpowiedzieć, że "będzie rzeź
Żydów, więc on chciał, ażebym ja z nimi poszedł [...] zastaliśmy tam na
dziedzińcu [Zarządu Miejskiego] ze 20 osób [...]. Kosmowski wygłosił do
zebranych następujące słowa: "za nasze krzywdy wyrżniemy dziś tych złodziei" i
całą grupą udali się na ulicę Pawełki [...] [gdzie] zostali wyrżnięci Żydzi,
jak również w wielu punktach miasta". (..). Po tej rzezi matka moja widziała,
jak Pieniak przyniósł do domu około 10 par butów.(...)

Sprawa Józefa Witkowskiego. (...) Sąd nie dał wiary zeznaniom ze śledztwa kilku
świadków, między innymi Kondrackiego, Bednarowicza i Zalewskiego. Wedle tych
zeznań Witkowski roztrzaskał głowę niemowlęciu wyjętemu z kołyski i zamordował
małego chłopca, by zabrać mu buty.

BZURY
(..)Lipnik i Skaje nie wyczerpują rejestru tragicznych przeżyć Żydów ze
Szczuczyna i okolic, niedługo później bowiem w nieodległej wsi Bzury doszło do
wyjątkowo odrażającego mordu. (...)

Sam oskarżony zeznał w śledztwie, że do majątku Bzury jeden z pracowników,
Stanisław Kozłowski, przywiózł ze Szczuczyna do pracy "20 Żydówek w wieku od 15
lat do 30 lat". Pracowały one trzy dni w ogrodzie, kiedy to do majątku
przyjechało na rowerach sześciu mężczyzn, w tym znajomy Zalewskiego, niejaki
Tkacz. Polecili fornalom z majątku wydać Żydówki, a później "iść je zasypać,
gdyż mają rozkaz od żandarmerii niemieckiej Żydówki te zabić". Ci odmówili,
twierdząc, że "kto zabija, niech zasypuje". Sam Zalewski, wziąwszy szpadel,
przyłączył się do przybyszów. Jak zeznał w śledztwie: "osobnicy ze Szczuczyna
poszli do majątkowej kuźni i okuli pałki na końcu żelazem, ażeby lepiej było
zabijać. Po okuciu pałek żelazem zabraliśmy Żydówki do wioski Bzury i tam
zapędziliśmy do piwnicy [...] Po godzinie czasu przyjechały z majątku Bzury
dwie furmanki drabiniaste, na jednej furmance jechał Krygiel [właśc. Stanisław
Krygier -A.Ż.], a na drugiej Modzelewski Henryk". Kobietom polecono wsiąść na
furmanki, tłumaczono im, że zostaną odwiezione do Grajewa. Pojechano jednak
do "boczkowskiego lasu, gdzie był wykopany okop, i tam kazaliśmy Żydówkom zejść
z wozów i skupić [się], było wszystkich Żydówek 20 [...] po zejściu [...] z
wozu kazaliśmy wszystkim Żydówkom porozbierać się do koszul i majtek, tylko
dwie młode Żydówki, które miały stare ubranie, nie kazaliśmy im się rozbierać.
Po rozebraniu się Żydówek zaczęli prowadzać po jednej nad okop i tam zabijali
pałkami drewnianymi, na końcu okutymi żelazem. Tkacz zabił 4 Żydówki. Jeszcze
przed zabiciem pięciu osobników, oprócz Tkacza, których nazwisk nie znam,
gwałcili jedną Żydówkę, [...] uderzając ją pałką 3 razy w głowę, i wpadła do
okopu, zaś pozostałe Żydówki zabili [...]. Po zgwałceniu Żydówki ja wziąłem
pałkę drewnianą od Tkacza i sam osobiście zabiłem Żydówkę. Z pomordowanych
Żydówek otrzymałem pantofle i jedną sukienkę, zaś resztę ubrania zabrali [wyżej
wymienieni] i zanieśli do gospodarza na Dybełce [...]. Pomordowanych Żydów ja
sam zasypywałem przez dwa dni. Modzelewski furman przyglądał się, jak my
mordowali Żydów, zaś Krygiel pojechał". (...)

Wokół Jedwabnego, IPN Warszawa 2002,tom 1

ale kanalie

[piq]

Mam nadzieję, że im się dobrali do düp po wojnie (lub w czasie). Niestety, tak
jak pisalem, ta wojna, i to co się wówczas działo, wyzwoliła w niektórych
gnojach najpodlejsze instynkty.

Dobrze byłoby, gdyby IPN opublikował nazwiska i wszystkie okoliczności takich
sqrvvysyństw.

PS. Swoją drogą to niezly kamyczek...

[piq]

...do haszowego ogródka niebiańskiej zacności naszej nacji.

_________________Swoją drogą to niezly kamyczek...

[hasz0]

...do haszowego ogródka niebiańskiej zacności naszej nacji.

HASZCZ#########:

Najmniejszy pik Ci zasygnalizował, że sam sobie zaprzeczasz
tym stwierdzeniem?

Podobno interesuje Cię historia a nie zarabianie na "biznes holocaustowej"
beletrystyce opartej na zeznaniach wymuszonych torturami za rządów zydokomuny?
Czy kryminalne przypadki mordów Polaków we włoskich obozach -

(dla porównania JUŻ 50 OSÓB ARESZTOWANO we Włoszech a tu opisano zezania kilku
osób wymuszone
ubeckimi metodami - nie czytałeś o metodach sledztwa w 1949 i 1951
przez żydokomunistycznych ubeków? )

- pracy upoważniają do analogicznego uogólniania i zmiany historii Włoch
i oskarżania o mordowanie narodu polskiego i mlrd odszkodowanie?

Gdzie zaprzeczam istnienia kryminalnych mordów zarówno z jednej jak i drugiej
strony?
A to czytałeś?
"Artykuł oparty jest przede wszystkim na analizie mało dotąd wykorzystywanych
przez badaczy akt procesowych z tzw. dekretu sierpniowego PKWN wytaczanych
między innymi osobom podejrzanym"

Zauwazyłeś, że prof. dr hab. Henryk Domański
Dyscypliny KBN: socjologia
prof. Gross - socjologia
Pismo nie ukazałoby się bez wsparcia finansowego otrzymanego z TASK FORCE for
INTERNATIONAL COOPERATION ON HOLOCAUST EDUCATION, REMEMBRANCE AND RESEARCH oraz
Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego i Biblioteki Narodowej, a przede
wszystkim bez życzliwości i wsparcia Dyrekcji Instytutu Filozofii i Socjologii
PAN, a szczególnie prof. dr hab. Henryka Domańskiego.
Dlatego też członkowie powołanego w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN
Centrum Badań nad Zagładą Żydów zdecydowali się stworzyć wydawnictwo ciągłe
poświęcone w całości tematyce związanej z Zagładą Żydów. Celem naszego
wydawnictwa jest próba zagospodarowania istotnej luki na rynku wydawniczym."

Many many many.....

____Swoją drogą łatwo się poddajesz socjologicznej

[hasz0]

obróbce panów profesorów - hobbystów money i historii
histerycznej.

Powodzenia w lizaniu d.upy!

----------Zeznania niewymuszone torturami

[pan.scan]

O pogromie w Parczewie, 5 lutego 1946 r. Z kroniki oddziału "Wolność i
Niezawisłość" (WIN) obwodu włodawskiego, spisanej przez jego dowódcę,
"Żelaznego".

"Jastrząb" [...] i ja proponowaliśmy "Orlisowi" (Klemens Panasiuk, jeden z
komendantów obwodu włodawskiego WIN - przyp.mój) uderzenie na miasto Parczew i
rozgromienie zamieszkałych tam Żydów w ilości około 500 osób, którzy złapali w
swoje ręce całkowity handel nie dając życia innym drobnym kupcom i handlarzom
polskim. Milicja i UB składało się tam z około 25 ludzi, których w nocy można
było łatwo zaszachować przy pomocy 2-3 erkaemów. Przy okazji tej można się było
dobrze podreperować na żydowskich sklepach, a przeważnie na obuwiu, które nam
było bardzo potrzebne, gdyż staliśmy pod tym względem źle. "Orlisowi" było w
smak "coś" zawojować, lecz na taką ważną akcję musiałby sam iść i jako
komendant prowadzić ją. Przy tem mógłby gdzieś łatwo kulą oberwać, bo jakby to
nie było, Parczew był miastem dość dużym, a i Żydkowie też posiadali broń, i to
prawie że każdy.
Wobec tego" Orlis" nie chciał sam ryzykować i uczestniczyć w tej akcji, a dać
zezwolenie "Jastrzębowi" to w razie gdyby ona się udała, to zaszczyt ten
spadnie wyłącznie na "Jastrzębia", a nie "Orlisa" [...].
Plan akcji był następujący: grupa "Dąbka" z około 10 ludźmi miała opanować most
na drodze do rynku w kierunku stacji. Koło tego mostu stała zwykle warta
złożona z żydowskich ormowców, którzy pilnowali kompleks[u] budynków
zamieszkałych przez Żydów [...].
"Dąbkowi" udało się pięknie podejść i bez strzału rozbroić wartę koło mostu,
złożoną z dwóch Żydków z automatami i pistoletami. Jednym z nich był sierżant z
UB nazywany popularnie "Bocian", a było to dość podłe Żydzisko w stosunku
obejścia z Polakami. Idąc dalej w kierunku posterunku złapał i trzeciego Żydka
z bronią [...].
Idąc ze spółdzielni "Społem" rekwiruje dwa samochody ciężarowe, na które ładuje
towar ze sklepów żydowskich a parom chłopakom poleca udać się do mieszkań
ważniejszych asów żydowskich, aby ich pojąć. Grupa ta w jednym budynku
otrzymuje ogień z pepeszy, lecz wdziera się mimo tego do budynku, ale Żydkowie
rzucają broń i kryją się gdzieś bez śladu.
Miejscowa ludność zorientowawszy się co się dzieje, nie bacząc na strzały
wychodzi radośnie na ulice, by zobaczyć chłopaków "z lasu".
Młodzież parczewska, przeważnie uczniowie z gimnazjum miejscowego, brawurowo
pomaga nam w szukaniu Żydów, ładowaniu samochodów, itd.
Po 4-5 godzinach, na umówione sygnały rakietowe zbierają się wszyscy. Nasza
grupa oraz grupa "Dąbka" lokuje się na auta, "rezerwa" otrzymuje fury, któremi
ma rozkaz jechać do swoich domów. Wyjeżdżamy w wesołym nastroju z Parczewa.
Arch.Wojew. w Lublinie, sygn.101, vol. II str. 19-23


8 lutego 1946. Lublin. Z zeznań świadków pogromu w Parczewie"' dn. 5 lutego
1946 r., złożonych w Wojewódzkim Komitecie Żydów Polskich w Lublinie.
PROTOKÓŁ
Dnia 8-ego lutego 1946 roku stawili się w lokalu Wojew. Komitetu Żyd. Polskich
w Lublinie stali mieszkańcy miasta Parczewa.

1. Melkenbaum Eljezer, rabin zam. ul. Kościelna 14.
2. Elbaum Baruch, felczer, zamieszkały ulica Kościelna 14.
Dnia 5 lutego 46 roku miasto Parczew, pow. włodawski, woj. lubelskie zostało
otoczone przez umundurowaną bandę napastników w sile od 100 do 120 ludzi,
uzbrojonych w broń palną. O godz.17 padły pierwsze strzały; równocześnie z
okien i strychów obserwowaliśmy, jak napastnicy zatrzymują przechodniów,
legitymując ich i wzywając do podniesienia rąk. Strzelanina trwała do godz. 23.
Jak się następnie okazało, z rąk napastników zginęło:
1.Tempy Dawid, syn Tojwy Rywki, lat 42, osierocił żonę i 3 miesięczne dziecko,
2. Turbiner Mendel, syn Szlamy i Hindy, lat 31,
3. Zisman Abram, syn Nuchina i Cypy, lat 43, ponadto raniono:
4. Frajnberga Lejba.

Na terenie Parczewa mieszka około 200 Żydów. Prawie wszystkie mieszkania
żydowskie zostały zrabowane, a rzeczy załadowane na samochody i furmanki i
wywiezione. W szeregu wypadków, gdy mienie nie przedstawiało dla napastników
wartości, zostało ono na miejscu zniszczone tak, że nie nadaje się do użytku.
Ogólne straty materjalne sięgają wielo-miljonowej sumy. Napastnikom udzielili
wskazówek co do miejsca położenia lokali żydowskich miejscowi ludzie. Obecnie
wśród Żydów parczewskich szerzy się panika. Żydzi likwidują sprawy osobiste i
pragną wyjechać z Parczewa. W mieszkaniach własnych nie nocują i ukrywają się
na strychach i w piwnicach. Na tem protokół zakończono.
Archiwum Akt Nowych. PRM, sygn 133 s.65

hasz0 napisał:
Podobno interesuje Cię historia a nie zarabianie na "biznes holocaustowej"
> beletrystyce opartej na zeznaniach wymuszonych torturami za rządów zydokomuny?

scam kala bohaterow

[rycho7]

pan.scan napisał:

> "Jastrząb" [...] i ja proponowaliśmy "Orlisowi" (Klemens Panasiuk, jeden z
> komendantów obwodu włodawskiego WIN

To sa wzorce osobowe IVRP. Jak smiesz cokolwiek beltac nie padlszy na kolana?

wzorce Massady

[rycho7]

pan.scan napisał:

> było łatwo zaszachować przy pomocy 2-3 erkaemów. Przy okazji tej można się
> było dobrze podreperować na żydowskich sklepach, a przeważnie na obuwiu

Argumentacja wypisz wymaluj przekazywana "przyszlosci narodu" izraelskiego.
Mialem niezla zabawe czytajac te teksciki wielbiace bandytow z Massady,
zbierajace "podatki" na swoja walke.

Spamie, taka jest logika terrorystow panstwowych (i "spolecznych") na swe
zachciewajki potrzebuja "podatkow".

_______________wzor dla nich był w polskiej rzeźni

[hasz0]

Wiarygodnie bo za dzis. GW:

"Najsłynniejszy w historii seryjny morderca, urodził się w Kielcach. Nim został
Kubą Rozpruwaczem nazywał się Józef Lis i przez 16 lat mieszkał przy ul.
Hipotecznej - dowodzi profesor historii z RPA Charles van Onselen. W ustaleniu
kieleckich korzeni Kuby Rozpruwacza przez 30 lat pomagał Onselenowi prof. Jerzy
Szczepański z Akademii Świętokrzyskiej...
Silver, Lis i Kuba Rozpruwacz (ang. Jack the Ripper) to ta sama osoba. Seryjny
morderca, który zabijał prostytutki w londyńskiej dzielnicy Whitechapel w 1888
r. Zadawał ofiarom głębokie rany szyi, okaleczał genitalia, usuwał organy
wewnętrzne i masakrował twarze...
Urodził się w Kielcach w 1868 r. w żydowskiej rodzinie, przez 16 lat mieszkał
przy ul. Hipotecznej, potem wyemigrował do Londynu, gdzie mieszkał w latach
1885-89.

Wysłał więc do RPA notatki: wypisy z aktu urodzenia, raportów policyjnych i -
jak się okazało - jeden z najcenniejszych wtedy dla Onselena wypis z dokumentów
paszportowych Józefa Lisa.
########################################################
Przy Hipotecznej w Kielcach mieszkał z pięcioma siostrami i czterema braćmi.
Żyli w biedzie, ich ojciec imał się różnych zajęć, również kradzieży. Nie
grzeszyli moralnością, nie chodzili do synagogi, woleli przyglądać się rzezi
bydła za Silnicą. <---------POLSKA RZEŹNIA JEST WINNA!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Haszystom na zakończenie. O wiejskim Schindlerze

[pan.scan]

1945, Łódź – relacja Lejba Hofmana o pomocy, której udzielał Żydom Wacław
Szpura ze wsi Dubicze koło Konstantynowa nad Bugiem.

7 km od miasteczka było nas 30 Żydów. Piętnastu z nas było w kryjówkach u
chrześcijan. Ukrywaliśmy się w rejonie Białej Podlaskiej, w pewnej wiosce
Dubicze, koło Konstantynowa nad Bugiem, od roku 1942 do wyzwolenia przez
Sowietów w lipcu 1944 roku. Część z nas, tj. 15 osób, ukryło się w lesie
dubiczewskim, pozostałe 15 osób było we wsi w dwóch miejscach u Polaków.
Naszym głównym ratownikiem był Wacława Szpura, Polak, chłop, który mieszkał w
Dubiczy. On nam przygotował miejsca, tak u chłopów jak i w lesie. Czuwał też
zazwyczaj na straży. Dostarczał nam pieniędzy, soli, nafty, lekarstw. Jeśli
ktoś miał pieniądze, to mu dawał, jeśli ktoś nie miał – to on dawał. On i jego
żona nie odpoczywali, pomagali nam w każdym zakresie. Pewnego razu, w nocy,
piekli chleb dla 32 Żydów. Kiedy wysyłano kogoś z wiadomością, zwykł narażać
swe życie i dostarczać, co było trzeba.
Uczył nas, jak mamy się zachowywać, gdzie można czerpać wodę, u kogo z Polaków
można się chować. Informował nas, kiedy mają być obławy, kiedy powinna nadejść
policja na obławę, był dla nas jak ojciec. Pomiędzy nami zwykliśmy go
nazywać „nasz rebe”.
Cztery tygodnie temu dowiedziałem się, że zamordowali go Polacy za to, że
pomagał Żydom.
Tenże chrześcijanin zwykł w 1942 roku wyjeżdżać do Łosic koło Siedlec i do
Międzyrzeca Podlaskiego, by wydobywać Żydów z getta i obozów.
Jego żona pozostała teraz z piątką dzieci, bez środków do życia. Sześć tygodni
wcześniej, nim go zamordowano, został obrabowany.

Podpis świadka
Lejb Hofman

Marianna Szpura
Wieś Dubicze
Gmina Konstantynów nad Bugiem
Pow. Biała Podlaska

Podpis protokolanta
Klara Mirska

Archiwum ZIH, 301/1092, rękopis.

______________________Haszystom na zakończenie

[hasz0]

"Z chciwości wykorzystywać was będą przez zmyślone opowieści;
lecz wyrok potepienia na nich od dawna zapadł i zguba ich nie drzemie".
Rzym. 16, 18 II Koryn. 9, 5 I Tes. 2, 5

Wzorem Grossa, cytujesz znowu kolejnego "nienaocznego świadka", by z
wdzięczności oczernić naród wybawcy dokładając do tego fobię Rycha,
enigmatycznego "haszystę" - komuś, kto bronił Zydów przez komunistami w 68 r.?

Tak zeznaje "naoczny" świadek paranaukowcu? "przed 4 tyg i dowiedział się"

- "Cztery tygodnie temu dowiedziałem się, że zamordowali go Polacy za to, że
pomagał Żydom."

Nie wstyd Ci mieszkać w Polsce wśród dobrych ludzi i zajmować się
"naukowo" ich szkalowaniem?

Atak na Parczew-pięciu MO-wców i UB-eków zabitych.

[qwardian]

Zajęcie Parczewa
Atak na posterunek i areszt MUBP w Parczewie skończył się połowicznym sukcesem.
Oddział "Jastrzębia" zajął całe miasto i... tylko pół budynku UB, który
znajdował się na piętrze, nad apteką, której zniszczenia "Jastrząb" chciał
uniknąć. Z góry ostrzeliwało się kilku ubowców, którymi dowodził niejaki
Konasiuk, ubowiec oddelegowany z Włodawy. Ofiary jego przesłuchań wyławiano z
pobliskiego stawu ze śladami tortur na ciele i rękami skrępowanymi kolczastym
drutem. Nie mógł mieć złudzeń, jaki los go spotka, gdy wpadnie w ręce polskich
partyzantów. "Jastrząb" zostawił kilku ludzi, by ogniem ryglowali górę
posterunku, zaś sam z resztą oddziału udał się demonstracyjnie do kościoła,
potem pilnował rekwizycji. Towary zabierano ze spółdzielni "Społem", ale także
z prywatnych sklepików - wybierając co bardziej "czerwonych" właścicieli. A
ponieważ dziwnym trafem większość prywatnych kupców komunistycznego Parczewa
pochodziła z narodu wybranego - rekwizycje też mogły zostać uznane za "pogrom".
Po załadowaniu niezbędnych towarów, głównie wiktuałów, partyzanci opuścili
miasto. W efekcie akcji w Parczewie zginęło pięciu milicjantów i ubowców -
okazało się potem, że byli to sami Żydzi. Należy jednak podkreślić, że nie
ginęli oni jako przedstawiciele takiego czy innego narodu, lecz jako
funkcjonariusze okupacyjnego aparatu terroru. Konasiuk, któremu udało się ujść
cało, nie uniknął jednak sprawiedliwości. Dwa lata później będzie dowodził
pacyfikacyjną ekspedycją UB/ KBW i pod Dębową Kłodą wpadnie w zasadzkę,
urządzoną przez drugiego z braci Taraszkiewiczów - Edwarda. Zginie od kuli
wystrzelonej w walce, śmiercią żołnierską, na którą nie zasłużył.

Rok 1946 przyniósł partyzantom "Jastrzębia" walki z ekspedycjami NKWD i KBW.
Duży rozgłos przyniosło jego żołnierzom zwycięstwo nad grupą NKWD i UB w
Gródku - 8 czerwca 1946, jeszcze większy - wzięcie do niewoli rodziny Bolesława
Bieruta. Przypadek ten zdarzył się 17 lipca 1946 roku. Tego dnia
oddział "Jastrzębia" przygotowywał zasadzkę pod Chełmem na samochody
miejscowego UB. By szybko opuścić miejsce akcji trzeba było zarekwirować jakiś
samochód. Nagle szosą nadjechał elegancki, ogromny chevrolet. Po zatrzymaniu
okazało się, że w limuzynie jedzie czworo komunistów. Zdanie "pan nie wie kto
ja jestem" należało do najczęściej powtarzanych. Okazało się, że w chevrolecie
siedziała siostra Bieruta - Zofia Malewska z mężem oraz ich syn z żoną. A więc
rodzina Bieruta - superagenta sowieckiego, rodzina, która korzystała z
wszystkich dobrodziejstw okupacji sowieckiej, których symbolem był ów luksusowy
samochód! O mistyfikacji nie mogło być mowy - następnego dnia do Włodawy
przyjechało ponad 50 aut pełnych funkcjonariuszy UB i KBW oraz dwa pociągi, to
znaczy 72 wagony - wojsk KBW. "Jastrząb" przewiózł rodzinę Bieruta do wsi
Krasne, nieoczekiwanych "gości" przetrzymywano dwie doby w domu komendanta
placówki AK, Władysława Borysika. Malewscy chodzili po obejściu, a pod lufami
pistoletów nawet do pobliskiego lasu. Widząc, że nic jej nie grozi, a może
chcąc zjednać partyzantów, siostra Bieruta powtarzała: Mój brat był taki
spokojny, porządny człowiek przed wojną. Do kościoła chodził w każdą niedzielę.
Teraz jest z komunistami, ale z przymusu (H. Pająk: Oni się nigdy nie poddali,
1997, s. 108). Słysząc tego rodzaju credo partyzanci "Jastrzębia" kazali
tej "polskiej" i "katolickiej" rodzince śpiewać przed śniadaniem "Kiedy ranne
wstają zorze" a po kolacji "Wszystkie nasze dzienne sprawy". To były
jedyne "tortury" jakim poddano rodzinę czerwonego namiestnika. Zasady
odpowiedzialności zbiorowej partyzanci nie stosowali. Po dwóch dniach
pociotkowie Bieruta zostali odwiezieni do pobliskiej gajówki, gdzie podstawiono
chevroleta.

[danus01]

motto

"skad moze nadejsc ocalenie?
Tylko z przeszlosci,jesli ja kochamy"-Simone Weil

moze jednak Zydowka Simone Weil mylila sie,kiedy pisala te slowa nie
doczekawszy konca wojny

"Sprawiedliwość i uczciwość są stałymi uciekinierami z obozu zwycięzców."-
Simone Weil

ciekawe kto i dokad ucieknie z watku 'obozu przegranego'

[pozarski]

Obawiam sie,ze Simone Weil,ktora nb bardzo sobie cenil Milosz,nie jest
autorytetem dla ludzi,ktorzy w ogole nie wiedza kim byla.Bo chyba nie
podejrzewasz hasza czy piqa o znajomosc dziela tej interesujacej postaci?

[danus01]

pozarski napisał:

> Obawiam sie,ze Simone Weil,ktora nb bardzo sobie cenil Milosz,nie jest
> autorytetem dla ludzi,ktorzy w ogole nie wiedza kim byla.Bo chyba nie
> podejrzewasz hasza czy piqa o znajomosc dziela tej interesujacej postaci?

ja malo kogo w Polsce podejrzewam o znajomosc nie tylko postaci Simone Weil,ale
takze o jej zrozumienie i podejscie do chrystnianizmu.a jest ono naprawde
ciekawe,bo nie ograniczone jedynie do slow.

[stormy_weather]

www.rivertext.com/weil.html

[danus01]

danus01 napisała:

> <a href="www.izrael.badacz.org/"

"Antysemityzm jest przede wszystkim wrogością. Źródłem zaś każdej wrogości jest
lęk - jako reakcja przed czymś nierozpoznanym; przed brakiem zdolności
rozpoznania przyczyny lęku. Przeto dopóki przyczyna antysemityzmu Polaków
pozostaje nierozpoznana, dopóty Polak-antysemita stoi w napięciu, usiłując
uprzedzić cios, jaki grozi od tyłu albo z boku. Węszy za swoim wrogiem.
Wypatruje go, nawet mimo jego nieobecności."

fory dla bandytow????????????????????????? ????????

[rycho7]

danus01 napisała:

> "Antysemityzm jest przede wszystkim wrogością.

Ja wrogo sie odnosze do zlodzieja, ktory mnie okrada, mordercy, ktory mnie
zabija. To z niewiedzy? Gewalt, bija Zudow. Etniczna solidarnosc wlacza
poplecznikow do bandytow. Danuska chce sie tez zalapac.

...elity żydowskie potrafiłyby odpowiedzieć na to

[qwardian]

pytanie NAJLEPIEJ.

danus01
czytalam przed wielu laty pewna rozprawke na temat"czy antysemita polak-katolik
mogl w czasie wojny ratowac zydow".
pytanie w kwestii przyrodniczej
"kiedy,w jakich okolicznosciach, zajaczek wyjatkowo glosno zajeczy?
czy dopiero wtedy,kiedy silne szpony np.orla trzymaja go w smiertelnycm uscisku?


Według autorów Encyclopedia of the Holocaust (Nowy Jork-Londyn 1990) i Morfina
Gilberła (The Holocaust Glasgow 1987) wszyscy prezesi Judenratów w gettach na
terenie okupowanej Polski, a przede wszystkim Chaim Mordechaj Rumkowski z
Łodzi, Adam Czerniaków z Warszawy, Mojżesz Meryn z Sosnowca, Efraim Barasz z
Białegostoku, Jakub Gens z Wilna czy Józef Parnas ze Lwowa uważali, że uda im
się uratować samych siebie i "swoich" (wyselekcjonowanych przez nich) Żydów
jeśli udowodnią Niemcom, że są im potrzebni, że produkują niezbędne rzeczy dla
niemieckiej armii (M. Gilbert); Żydzi, poza samymi Niemcami, byli najlepszymi
robotnikami III Rzeszy, do których Niemcy mogli mieć pełne zaufanie, gdyż,
dążąc do ocalenia swojego życia, nie uprawiali sabotażu, tak jak np. robotnicy
polscy, dla których najważniejszym nie była ochrona własnego życia, ale
zniszczenie hitleryzmu i uzyskanie przez Polskę wolności. (Samo getto łódzkie w
okresie od listopada 1940 do sierpnia 1942 roku przyniosło Niemcom czysty
dochód w wysokości aż 20.000.000 marek, a od września 1942 do września 1944
roku dalszych 26.200.000 marek; autorzy pracy dokumentalnej Lodz Getto Allan
Adelson i Robert Lapides, stwierdzili, że "Getto łódzkie pracowało jako wielkie
przedsiębiorstwo zbrojeniowe, zbrojące swego wroga - hitlerowskie Niemcy").
Swoją pracą, a mowa tu o setkach tysięcy osób, Żydzi przedłużali wojnę, a tym
samym m.in. niemiecką okupację ziem polskich i cierpienia narodu polskiego!

[qwardian]

Ze stacji Łódź Radegest 28 sierpnia 1944 r. rusza w kierunku Auschwitz
przedostatni już transport z mieszkańcami od dwu miesięcy ostatecznie
likwidowanego przez hitlerowców getta. W zatłoczonym towarowym wagonie Chaim
Rumkowski, przełożony Starszeństwa Żydów w Łodzi, po raz pierwszy od czasu
objęcia władzy dzieli los swych poddanych.

Czy wierzy, że jadą w głąb Rzeszy, gdzie - jak zapewniali Niemcy, żądając od
niego kolejnych kontyngentów ludzi do wywózki - mają na nich czekać prace
porządkowe w zbombardowanych rejonach i produkcja na rzecz armii? Gdyby tak,
byłby spokojny: komu, jak nie jemu, mistrzowi świata w
dziedzinie "produktywizacji Żydów", powierzono by organizację takiej akcji?
Niemożliwe jednak, by był aż tak naiwny. Musi wiedzieć, że celem jest obóz. Czy
rozmyśla nad tym, jak został przez Niemców oszukany? Zastanawia się nad sensem
prowadzonej z nimi przez pięć lat gry? Nasłuchuje odgłosów zbliżającego się
frontu, skąd mógłby nadejść ratunek?

Z otchłani tego wagonu nie dotarło do nas nic.

Tak naprawdę nie wiemy nawet, jak zginął. To znaczy wiemy za dużo. Jest kilka
różniących się istotnymi szczegółami wersji jego śmierci, a każda niesie inne
przesłanie, zaspokaja inną potrzebę ludzkiej natury.

Najlepsze getto w Polsce

Pod datą 13 września 1940 r. Adam Czerniaków, prezes gminy żydowskiej w
Warszawie, zanotował w dzienniku, że do Łodzi udała się niemiecka delegacja z
gubernatorem Ludwigiem Fischerem. "Czy nie ma to związku z niedawnym pobytem
Rumkowskiego w Warszawie?" - zastanawia się Czerniaków, któremu Rumkowski
złożył wtedy wizytę, chwaląc się, że ma w swoim getcie ministerstwa i budżet w
wysokości półtora miliona marek. Czerniakowa irytowało stawianie mu za wzór
porządków w łódzkim getcie, zwłaszcza że tamtejsi Żydzi - póki było można -
masowo uciekali do Warszawy. "Jest to samochwalec. Zarozumiały i głupi.
Szkodliwy, bo wmawia władzom, że u niego jest dobrze" - notował w czasie
drugiej wizyty Rumkowskiego, w maju 1941 r.

W Warszawie prace prowadzone przez Niemców nad zorganizowaniem zamkniętej
dzielnicy dla Żydów ślimaczyły się miesiącami. Tymczasem getto łódzkie powstało
już w lutym 1940 r. (jako pierwsze na ziemiach polskich). Prawdopodobne zatem,
że - jak podejrzewał Czerniaków - delegacja jedzie do Łodzi zapoznać się z
tamtejszymi doświadczeniami. I może to przypadek, ale już dwa tygodnie później
Fischer podpisuje zarządzenie o utworzeniu getta w Warszawie.

"Tu w Łodzi zaczął się eksperyment hermetycznego zamknięcia 160 tys. ludzi. Tu
zrobiono pierwszą próbę całkowitej izolacji żydowskiej ludności od świata
zewnętrznego, sąsiadów, źródeł utrzymania. Niemcy na łódzkie getto patrzyli jak
na wzór" (Leon Hurwicz, zapiski z łódzkiego getta). "Podczas zwiedzania Łodzi
przez niemiecką komisję przedstawił on [Rumkowski - red.] getto jak raj. Miało
się to przyczynić do powstania gett w innych miastach Guberni. Dowiódł on, że
eksperyment się powiódł" (Emanuel Ringelblum, "Kronika getta warszawskiego").

Historyk Icchak Rubin, żarliwy obrońca Rumkowskiego, autor imponującego pod
względem faktograficznym i źródłowym dzieła "Żydzi w Łodzi pod niemiecką
okupacją 1939-1945", opinie tego typu kwituje jako niepoparte dowodami plotki.
Podobnie jak pogłoski, że łódzkie getto odizolowano od reszty miasta na wniosek
Rumkowskiego, gdy oświadczył, że tylko pod takim warunkiem podejmuje się
utrzymać w nim ład i porządek.

Tak czy inaczej Niemcy znaleźli w Rumkowskim zwolennika samej idei getta. U
Ringelbluma czytamy, że głosząc cuda o swoim żydowskim państwie, z jego
policjantami i więzieniem, Rumkowski przechwalał się: "Zobaczycie, za rok, dwa
będę miał najlepsze getto w Polsce". Doktor Edward Reicher, członek tzw.
drugiej Rady Starczej, wspomina, jak Rumkowski oświadczył mu: "To będzie
samodzielne, nowoczesne państwo żydowskie! A pana mianuję ministrem zdrowia.
Zrobię klejnot z getta" ("W ostrym świetle dnia"). Z kolei doktor Izrael
Milejkowski (szef wydziału zdrowia w warszawskim getcie) podczas pierwszego
pobytu Rumkowskiego w Warszawie miał okazję wysłuchać jego - jak to nazwał -
quasi-wykładu o porządkach w łódzkim getcie i wizji getta w ogóle. Entuzjazm
Rumkowskiego przekonującego słuchaczy, że getto to per saldo instytucja
użyteczna, służąca przekształceniu Żydów w ludzi "wydajnych, produktywnych i
kreatywnych", wydał mu się odrażający.

Nim jeszcze getto powstało, Rumkowski zapewniał niemieckich decydentów, iż
będzie ono "kopalnią złota". Swoim współpracownikom mówił: "Posiadam najlepszą
walutę na świecie, lepszą niż dolary (...) - ręce do pracy. Żydzi będą pracować
i z tego będziemy żyć".

Rumkowski przekształcił więc getto w wielką produkcyjną machinę pracującą na
potrzeby Rzeszy i aż do ostatnich chwil jego istnienia lansował
hasło "produktywności" za wszelką cenę. Czy naprawdę wierzył, że Niemcy, mając
z Żydów pożytek, zmienią jeśli nie stosunek, to swoje wobec nich działania? Czy
też był tylko jednym z tych, którzy skorzystali z możliwości stworzonych przez
totalitarny system, by zaspokoić własne ambicje i dorwać się do władzy, choćby
miało to być stanowisko kapo. Bo - jak notował włoski pisarz, więzień Auschwitz
Primo Levi - "u podnóża każdego tronu tłoczą się ludzie tacy jak Rumkowski, by
zagarnąć swoją małą cząstkę władzy".

W każdym razie wszystkie getta były już zlikwidowane, a ich mieszkańcy
wymordowani w Treblince i innych obozach zagłady; trwało tylko getto w Łodzi i
ze swymi 80 tys. mieszkańców wkroczyło w rok 1944.

Dyktatura to nie jest brzydkie słowo

W nocy z 4 na 5 września 1939 r. razem z władzami miasta ewakuował się prezes
gminy żydowskiej. Pięć tygodni później szef Wojennego Zarządu Cywilnego Łodzi
Leister mianował der Älteste der Juden - przełożonym Starszeństwa Żydów -
Chaima Rumkowskiego i poinformował rozwiązany zarząd gminy, że należy mu
okazywać bezwzględne posłuszeństwo.

Chaim Mordechaj Rumkowski, urodzony w 1887 r. w rodzinie kupieckiej na Wołyniu,
do Łodzi, gdzie znalazł pracę jako subiekt, przyjechał w wieku lat 21.
Praktycznie bez wykształcenia, posługiwał się głównie jidysz, nigdy nie nauczył
się dobrze ani po polsku, ani po niemiecku. Próbował swych sił jako fabrykant i
kupiec, ale zbankrutował. Pracował jako agent ubezpieczeniowy. Był działaczem
różnych żydowskich instytucji charytatywnych i dyrektorem sierocińca w
Helenówku pod Łodzią (wydawał nawet gazetkę "Sierota"). Był radnym gminy
żydowskiej z ramienia organizacji Syjonistów Ogólnych. Według opinii partyjnego
kolegi Icchaka Gruenbauma (w latach 1919-30 posła na sejm) Rumkowski był
człowiekiem małego formatu i gdyby nie Niemcy, którzy wynieśli go w górę, nigdy
nie wybiłby się na znaną postać. Gruenbaum, później szef MSW w pierwszym
gabinecie państwa Izrael, taką właśnie opinię o Rumkowskim przekazał Antkowi
Cukiermanowi, członkowi Żydowskiej Organizacji Bojowej, twórcy kibucu im.
Bohaterów Gett. Nie była to opinia odosobniona. Bodaj tylko cytowany Rubin
pisał o nim jako o jednym z najwybitniejszych przedstawicieli żydowskiego
mieszczaństwa w Łodzi (a to na podstawie faktu, że "Nasz Przegląd" opublikował
w latach 30. fotografie wybitnych Żydów łódzkich, gdzie sąsiadowały ze sobą
zdjęcia Rumkowskiego i Tuwima).

Obdarzywszy Rumkowskiego niczym nieograniczoną, niemal dyktatorską władzą,
Niemcy nałożyli na niego osobistą odpowiedzialność za wykonywanie ich
zarządzeń, z czego do końca wywiązywał się więcej niż skrupulatnie. Z
niemieckiego nadania przejął majątek gminy, rozwiązał instytucje i organizacje
żydowskie, samodzielnie mianował członków Rady Starszych i dobrał sobie
współpracowników.

"Trudno znaleźć motywy - dziwił się Arnold Mostowicz, lekarz w łódzkim getcie,
skądinąd obrońca Rumkowskiego - które by nominację tę uzasadniały, jak to miało
miejsce z prezesem gminy w Warszawie: Czerniaków coś przecież znaczył.
Rum

[qwardian]

Warszawie: Czerniaków coś przecież znaczył. Rumkowski w Łodzi nie znaczył nic.
(...) Nigdy nie cieszył się mirem wśród działaczy łódzkiej gminy (...) Był
prymitywny, ale niewątpliwie bystry. Pewien staż pracy społecznej starczył, by
szybko wszedł w nową skórę. Doskonale na nim leżała (...). Rekompensował tym
sobie podrzędną pozycję, jaką zajmował w poprzednim okresie".

Tak więc kulisy wyniesienia Rumkowskiego są niejasne. Intryguje nie tylko sam
fakt nominacji, lecz także zakres powierzonej mu władzy. Doktor Reicher całkiem
serio potraktował pogłoskę, że Rumkowski dostał stanowisko po protekcji Alfreda
Rosenberga, nazistowskiego ideologa, z którym - jak opowiadał sam Reicherowi -
miał być spokrewniony, a nawet prowadzić z nim korespondencję.

Mówiło się, że żądza władzy była w nim tak silna, iż pozbył się konkurentów za
pomocą intryg. Że funkcję swą zawdzięczał rywalizacji między samymi Niemcami,
to jest między władzą cywilną a wojskową. Że musiała mieć coś na rzeczy
znajomość z późniejszym niemieckim zarządcą getta Hansem Biebowem, kupcem z
Bremy, która jakoby datowała się jeszcze sprzed wojny. Jednak w powszechnym
przekonaniu główną rolę odegrał przypadek. Tak od początku mówiło się w
getcie. "Wśród tych, którzy pertraktowali z władzami niemieckimi, znalazł się
Chaim Rumkowski. Jego siwa czupryna wpadła podobno w oko szefowi Zarządu
Cywilnego" (Jakub Poznański, "Dziennik z łódzkiego getta").

Taką wersję już po wojnie spopularyzował Adolf Rudnicki w opowiadaniu "Kupiec
łódzki". Taką też wersję odnalazłam w pisanej znacznie później w USA książce
Leonarda Tushneta o szefach judenratów w Warszawie, Łodzi i Wilnie ("Byli pod
wrażeniem jego wyprostowanej postawy, śmiałego spojrzenia niebieskich oczu,
siwych włosów"). Tej malowniczej hipotezie niemal nikt - ani z oskarżycieli,
ani z obrońców Rumkowskiego - nie był w stanie się oprzeć. Prócz Rubina, który
z żelazną konsekwencją budując Rumkowskiemu pomnik, stwierdza, że to nie mógł
być przypadek, bo był on jedyną wśród łódzkich Żydów osobą zdolną do wzięcia na
swe barki ciężaru odpowiedzialności - kierowania nimi w warunkach katastrofy.

"Na mocy zarządzenia Pana Komisarza m. Łodzi zostaje Pan mianowany członkiem
Rady Starszych przy Gminie Wyzn. Żydowskiej m. Łodzi. Przyjęcie mandatu jest
obowiązkowe. Ch. Rumkowski". List tej treści wysłano do pozostałych w mieście
działaczy żydowskich. Rada nie zdążyła nawet przystąpić do urzędowania, gdy 11
listopada 1939 r. na jej posiedzenie wkroczyli Niemcy, aresztowali 29 jej
członków (wszystkich poza Rumkowskim i dwiema osobami) i osadzili w więzieniu w
Radogoszczy, skąd tylko dziewiątka uszła z życiem.

Był to kolejny już akt dramatu. Od momentu przyłączenia do Rzeszy Łódź stała
się widownią niesłychanych okrucieństw. 1 listopada Niemcy zrobili nalot na
lokal Astoria, miejsce spotkań żydowskiej inteligencji. Zebranych tam twórców i
działaczy bito i torturowano, a od rodzin zażądano okupu. 15 losowo wybranych
osób rozstrzelano. Nie minęły dwa tygodnie, a podpalono cztery główne synagogi,
przy okazji znęcając się nad naczelnym rabinem Łodzi Segalem. Stało się to w
nocy z 10 na 11 listopada; dopalające się zgliszcza domów modlitwy mogli
widzieć zmierzający na zebranie do budynku gminy członkowie pierwszej Rady
Starszych.

Póki się dało, to jest póki aresztowanych nie odesłano do obozów
koncentracyjnych (część, jak się zdaje, rozstrzelano na miejscu), Rumkowski
zabiegał o ich uwolnienie. Zaraz potem zaczął kompletować drugi skład Rady.
Szło mu opornie, bo obawiano się, że to wyrok śmierci. On sam nie potrzebował
Rady ani do dzielenia się władzą, ani do słuchania jej rad. Niemcy chcieli
jednak, by miał Radę Starszych, więc wyznaczył jej członków.

Doktor Reicher zeznał po wojnie: "R.[umkowski] wykonywał ślepo wszystkie
zarządzenia Niemców. Marzył o idealnym kolektywie. Ciągle o tym mówił. Z punktu
widzenia lekarskiego uważałem go za maniaka. Ja mu nie kadziłem i za to
krzyczał na mnie i prześladował mnie".

Nawet obrońcy Rumkowskiego przyznają, że był człowiekiem apodyktycznym, żądnym
pochlebstw, rozsadzanym ambicjami. Powtarza się relacja, że Rumkowski wyznał
jednemu ze współpracowników: "Co ty wiesz o władzy? Władza jest słodka, nadaje
sens życiu. Biada temu, kto zrobi najmniejszą próbę wydarcia mi władzy". Mówił
o tym również wprost. I tak, gdy do getta wsiedlono Żydów z Europy Zachodniej,
którzy chcieli wejść do gminy, by ograniczyć jego władzę, zwołał zebranie ich
przedstawicieli i oświadczył: "Tu, w getcie, ja rozkazuję. Wybiorę sobie
spośród was tych, co mi będą potrzebni i będą się dla mnie nadawali. Władza
jest bardzo dobrą rzeczą i nie chce się jej oddać".

A oto jego mowa wygłoszona podczas pobytu w Warszawie 15 maja 1941 r. do
mieszkających tam łódzkich Żydów: "Gdy zastanawiałem się, jak pokonać problem,
wobec którego stanęli Żydzi, doszedłem do wniosku, że praca jest dla nich
najlepszym z błogosławieństw. Znacie, nieprawdaż, moich pięć podstawowych
haseł? 1. Praca. 2. Chleb. 3. Pomoc dla chorych. 4. Opieka nad dziećmi. 5.
Spokój w getcie. (...) Mój Beirat potrafi tylko gadać. Samotnie dźwigam moje
zadanie i jeśli trzeba, używam siły. Dyktatura nie jest brzydkim słowem. Dzięki
dyktaturze zdobyłem uznanie Niemców dla mojej pracy. A gdy
mówią: "Litzmannstadt Ghetto", odpowiadam: "To nie getto, to miasto pracy"...

Ten opętany wizjoner żydowskiej produktywności chyba rzeczywiście wierzył w to,
co mówił.

Uważa się za pomazańca

Decyzja o utworzeniu łódzkiego getta nosi datę 8 lutego 1940 r. Niespełna trzy
miesiące później getto było już oddzielone od reszty miasta zasiekami z drutu
kolczastego. Na powierzchni 4 km kw. najbiedniejszej (pozbawionej kanalizacji i
pokrytej niską, często drewnianą zabudową) dzielnicy Bałuty (plus kawałek
dzielnicy staromiejskiej i Marysina) stłoczono 160 tys. osób, w większości bez
pracy i środków do życia. Był to kolejny już etap żydowskiej golgoty w Łodzi.
Już w grudniu 1939 r. niemieckie bojówki zmusiły setki Żydów do panicznego
opuszczania miasta. W marcu 1940 r. uzbrojeni Niemcy napadali na mieszkających
wciąż poza gettem Żydów, zajmując ich mieszkania i dobytek. Byli zabici i
ranni.

"Rumkowski politycznie był amatorem - pisał o nim Rudnicki - najgroźniejszym
typem amatora, jaki w ogóle istnieje; nigdzie amatorstwo nie pociąga za sobą
tak straszliwych konsekwencji jak w polityce, nikt nie potrafi zadać światu
takich ran, jak amator, któremu udało się pochwycić władzę w swoje ręce po to,
by urządzić świat na nowo, po swojemu, w zarozumiałej pysze, że do tej pory
rządzony był przez durniów i że on dopiero pokaże".

Rumkowski szybko zaczął skupiać w swoim ręku coraz większą władzę. Rozbudował
potężnie gettową biurokrację, powołał do życia tzw. Centralny Sekretariat (z
siedzibą na Bałuckim Rynku). Z jego pomocą kierował osobiście kolejno
powoływanymi i likwidowanymi wydziałami, które odpowiadały za każdą sferę życia
w getcie; w szczytowym momencie pracowało w nich 10 tys. urzędników.
Zorganizował getto na kształt państwa, w którym nie zabrakło nawet tajnych
agentów donoszących mu o nastrojach (Rubin na jego obronę podaje, że nie ma
dowodów, by swą wiedzą dzielił się z Niemcami).

Ustalał podatki, miał pod kontrolą konfiskaty i przymusowy skup wszelkich dóbr.
Jednocześnie wprowadzał zasiłki dla bezrobotnych, organizował darmowe kuchnie,
opiekę nad sierotami, kolonie i wczasy. Nawet najbardziej nieżyczliwi
podkreślali jego organizacyjny talent i rozmach ("Potrafił w ciągu dwu dni
otworzyć z niczego stołówkę" - doktor Reicher).

Praktycznie zlikwidował szmugiel, przez co jego agendy były jedynym
dystrybutorem żywności (to on więc decydował, komu i jakie przysługują racje
żywnościowe, komu dać dodatkowe talony).

Kiedy zawieszono w getcie urząd rabinacki, postanowił wziąć na siebie rolę
kapłana i udzielać śl

[qwardian]

Kiedy zawieszono w getcie urząd rabinacki, postanowił wziąć na siebie rolę
kapłana i udzielać ślubów "legalnych w sensie religii mojżeszowej".

Przede wszystkim zaś organizował kolejne zakłady produkcyjne (zwane resortami),
gdzie szyto i naprawiano mundury, robiono obuwie, meble biurowe, kołdry,
bambosze, urządzenia elektryczne etc. Wspierał go w tych staraniach niemiecki
zarządca getta Hans Biebow, który miał osobisty interes w jak najdłuższym
utrzymaniu gettowej produkcji - niezależnie od zysków, jakie czerpał z
niewolniczej pracy Żydów, był to zarazem glejt zabezpieczający go przed
wysłaniem na front.

W listopadzie 1940 r. Rumkowski powołał do życia Archiwum, którego zadaniem
było gromadzenie i porządkowanie wszelkich gettowych dokumentów. O inicjatywie
tej wiedzieli Niemcy. Nie jest jasne, czy wiedzieli też, że zespół Archiwum
przygotowuje również "Biuletyn Kroniki Codziennej". Osobliwy ten dokument nigdy
nie był rozpowszechniany (choć Poznańskiemu udało się doń zajrzeć i skomentował
kąśliwie, że nie ma tam nic prócz danych statystycznych i peanów na cześć
prezesa). Niewykluczone, że jego jedynym czytelnikiem był sam Rumkowski i paru
gettowych dygnitarzy. Fakt ten zaciążył nad stylem "Kroniki" i odcisnął na niej
propagandowe piętno.

Weźmy choćby pierwszy numer (z 12 stycznia 1942 r.): "W godzinach rannych pan
prezes Rumkowski lustrował Wydziały Ewidencji Ludności. (...) Podczas wizytacji
pan prezes żywo interesował się pracą urzędników poszczególnych wydziałów jak
Biura Meldunkowego, Urzędu Stanu Cywilnego, Wydziału Statystycznego i
Archiwalnego. Po przeprowadzonej lustracji pan prezes odbył dłuższą konferencję
z kierownikiem wydziałów (...)".

Zarazem jednak "Kronika" to kopalnia bezcennych wiadomości o życiu mieszkańców
getta. Z tego samego numeru dowiadujemy się, że zmarły 52 osoby, a przyczyną
zgonu były choroby serca i - na drugim miejscu - wyczerpanie z powodu głodu i
zimna; "celem ulżenia losowi Służby Porządkowej pan komendant przyrzekł dołożyć
starań w kierunku rozbudowy kantyn policyjnych, aby mogły obsługiwać również
rodziny policjantów"; miały miejsce demonstracje tłumów żądających zwiększenia
racji żywnościowych i opału; zakończono akcję skupu futer i odtąd "wszelkie
znajdujące się w posiadaniu osób prywatnych futra będą rekwirowane" (nie
dotyczy to jednak lekarzy, pielęgniarek, policjantów i dozorców); na policję
zgłosił się ośmioletni chłopiec ze skargą na rodziców, którzy oszukują go na
racjach żywnościowych; mieszkańcy jednego z domów skonstatowali po
przebudzeniu, że ukradziono im drewniane schody; do władz gminnych zgłosił się
znany wynalazca z szeregiem pomysłów, które mogą przyczynić się do polepszenia
bytu mieszkańców, jak pełne wykorzystanie miału węglowego oraz sposób
zużytkowania zmarzniętych i zepsutych kartofli (skądinąd wiemy, że lekarze
przepisywali obierki na recepty).

Niestety, nie da się powiedzieć słowa na obronę wychodzącego od marca do
września 1941 r. tygodnika „Getto-Cajtung”. Jego czysto propagandowy charakter
nie był niczym maskowany już od pierwszego numeru, gdzie Rumkowski zamieścił
wstępniak: „ »Getto Zeitung « da ludności getta możliwość zapoznania się z moją
pracą na każdej niwie gettowego życia. »Getto Zeitung « będzie regularnie
informowała o wszystkich moich oddziałach i resortach i moich planach na
najbliższą przyszłość. »Getto Zeitung « będzie drukować wszystkie moje
zarządzenia i obwieszczenia” oraz „nazwiska osądzonych przez mój sąd”.
Zapowiedź ta realizowana była w całej rozciągłości.

Z rzeczy niezapowiedzianych pojawiła się tam jeszcze poezja na cześć
Rumkowskiego, który Zdrowym daje pracę/ każdemu według jego zawodu./ Chorym
mleko i masło,/ by wyzdrowiało ich ciało, a kiedy pojawia się gdziekolwiek,
Mężczyźni, kobiety, dzieci, starcy/ Tłoczą się./ Prezes przybywa, prezes
przybywa./ Wszystkie serca, wszystkie oczy zwracają się ku niemu./ On rozmawia
z siedmioletnim dzieckiem (przekład filologiczny Moniki Polit). Sławiono go tam
również prozą ("Nierzadko Prezes jest w dobrym humorze (...): jego twarz ma
wtedy łagodny wyraz, z oczu wypływają miłość i dobroć (...), jest wtedy jak
cichy domowy gołąb, ogrzewający i tulący gołębiątka").

W tych pochlebstwach pławił się z rozkoszą. Dzieci robiły dla niego laurki i
pisały wiersze: Pan Prezes jest ojcem całego Judaizmu,/ Nie ma dlań nigdy
żadnego krytycyzmu./ Swe skrzydła rozpostarł szeroko nad nami./ I czuwa i czuwa
wielkimi staraniami. (...)/ Olśniona wspaniałym prowadzeniem Ghetta,/
Najwyższej Ekscelencji ślę podzięki z daleka,/ I życzę dalszej owocnej i
szczęśliwej działalności,/ Pogodności umysłu i wiele doskonałości (cytat za
pismem "Midrasz"). Ten styl, te potrzeby - jak mówią ci, którzy znali go sprzed
wojny - Rumkowski przeniósł z prowadzonego przez siebie sierocińca, to tam
stawiał pierwsze kroki jako megaloman i satrapa.

W każdym urzędzie, na każdym biurku stały kalendarze z jego podobizną i
fragmentami jego mów. Zachowały się przygotowywane przez jego urzędników albumy
pełne adresów hołdowniczych. Malowano jego portrety, rzeźbiono popiersia (w
archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego przechowywane jest podanie jednego
z artystów o zabezpieczenie jego dzieł, w tym: "montażu z Prezesem w środku"
oraz "płaskorzeźby biustu Prezesa Rumkowskiego naturalnej wielkości, z
gettowymi motywami 120 x 90" wykorzystanej do projektu gettowych znaczków).

W oficjalnych dokumentach najczęściej tytułowano go Prezesem, ale ulica nazwała
go "królem Chaimem" lub "Chaimem Groźnym". Był panem i władcą absolutnym -
oczywiście w ramach, które zakreślili Niemcy. Jego decyzje nie podlegały
apelacji. Jego kaprysy były prawem. Jego humory i nastroje paraliżowały
współpracowników. Wszystkim mówił "ty" i kiedy wpadał we wściekłość -
policzkował ludzi (bił też pracowników za odzywanie się po polsku).

Królewskie maniery Rumkowskiego odnotował Adam Czerniaków: „Wczoraj w nocy
czytałem gazetę Rumkowskiego, »Getto Zeitung « (...). Trafiłem na jego orędzie
do własnego ludu. Głównie chodzi mu o to, by lud go nie napastował i nie
doręczał mu na ulicy ofert i próśb” (17 maja 1941 r.). „Uważa się za pomazańca
bożego” - pisał Ringelblum.

Chyba sam uwierzył, że jest kimś w rodzaju Mesjasza, mężem opatrznościowym
Żydów. Iankl Nirenberg, działacz Bundu, partii żydowskich socjalistów,
dowiedział się od jednej z sekretarek Rumkowskiego, jakie ten miał plany na
przyszłość. Otóż gdy Niemcy wygrają wojnę i powstanie konieczność rozwiązania
kwestii żydowskiej, wtedy "Hitler wyznaczy jakieś terytorium, żeby osadzić tam
Żydów europejskich. Ponieważ spodobałem się gauleiterowi Kraju Warty i moje
nazwisko jest znane w Berlinie, to ja będę rządził wszystkimi Żydami, to ja
zorganizuję ich w modelowe państwo".

Ja będę łagodniejszym katem

W grudniu 1941 r. Niemcy zażądali, by getto opuściło 20 tys. osób (jeszcze
niedawno wysiedlili blisko 20 tys. Żydów z Niemiec, Pragi i Wiednia). Odbyła
się narada - dyskutowano, kogo zostawić, a kogo wpisać na listę (bo Rumkowski
postanowił, że w operację tę nie należy angażować Niemców). Jedni uważali, że
zostawić należy młodych i zdolnych do pracy. Inni - obawiając się, że trudów
transportu nie przetrzymają dzieci i starcy - proponowali wysiedlać silnych i
zdrowych. Jeszcze inni byli zdania, że nie należy rozdzielać rodzin. Rumkowski
przeciął dyskusję: na pierwszy ogień pójdą "elementy kryminalne, spekulanci
żywnością, lichwiarze i przebywający na zasiłkach dla bezrobotnych". Tę myśl
powtórzył w przemówieniu dla kierowników resortów: "Jest sztorm i nasz okręt
jest przeciążony. Abyśmy nie utonęli wszyscy, będę musiał zrzucać z niego
niepotrzebny balast" (do maja 1942 r. "zrzucono" w sumie 55 tys.
tego "balastu").

Czy Rumkowski

[qwardian]

Czy Rumkowski wiedział, że transporty lądują w Chełmnie nad Nerem, gdzie ich
pasażerowie przesiadają się do autobusów przerobionych na komory gazowe? Od
pewnego momentu na pewno. W "Kronice" wywózki noszą enigmatyczną
nazwę "wysiedlenia". Prawda o przeznaczeniu transportów była kamuflowana,
zresztą ludzie się jej bali. Po getcie krążyły przerażające pogłoski, myśl o
najgorszym jednak oddalano. Tak wielka była potrzeba nadziei, że do końca
znajdowali się ludzie gotowi uwierzyć, iż deportowanych wymieniono na jeńców
wojennych i przebywają w komfortowych warunkach w Szwajcarii.

Zachował się dokument, w którym zastępca Biebowa żądał od Rumkowskiego, by
sprawdził, czy jest w getcie "zmielacz kości, poruszany silnikiem lub ręczny",
bo jest nim zainteresowane specjalne komando w Chełmnie. Wracały transporty
odzieży pomordowanych, którą w getcie prano i naprawiano (jeden z najbliższych
współpracowników Rumkowskiego miał tam rozpoznać ubranie kogoś z rodziny).
Wreszcie przyszedł do getta list rabina z Grabowa w pobliżu Chełmna: "Odwiedził
nas dzisiaj naoczny świadek, który był tam na miejscu, w samym piekle. (...) Od
ubiegłego tygodnia sprowadza się Żydów z Łodzi. Wszyscy zostają zgładzeni przez
zagazowanie, a także rozstrzelanie". Czy Rumkowski znał ten list? Oskar
Rosenfeld, jeden z autorów "Kroniki", w prywatnych zapiskach odnotował słowa
Rumkowskiego: "Gdybym powiedział wam wszystko, co wiem, nie moglibyście spać.
Więc ja sam jestem tym, który nie śpi". Ten wątek pojawia się też u Arnolda
Mostowicza: "Ja, policzkowany i kopany król żydowski, dostarczałem Niemcom
złota, a moim Żydom nadziei. Na ich szczęście oni nie wiedzieli tego, co ja
wiedziałem. Albo może nie chcieli wiedzieć. Albo może udawali, że nie wiedzą"
(pastisz listu Rumkowskiego do żony, młodej, wykształconej kobiety, którą
poślubił już jako przełożony Starszeństwa Żydów).

W każdym razie we wrześniu 1942 r. nie tylko wiedział, że ludzie wysyłani są na
stracenie, ale też podzielił się tą wiedzą. Jakby chciał uczynić ze słuchaczy
wspólników.

4 września 1942 r. Od rana pocztą pantoflową rozchodzi się wiadomość o ważnym
przemówieniu prezesa. Na placu Strażackim gromadzi się kilka tysięcy osób.
Godzina 16. Rumkowski wchodzi na trybunę. Podnosi ręce w dramatycznym geście.

„Na getto spadł ogromny smutek. Żądają od nas, byśmy oddali, co mamy
najdroższego: dzieci i ludzi starych. Nie miałem tego szczęścia, aby mieć
własne dzieci, dlatego poświęciłem najlepsze lata życia dzieciom cudzym. Nigdy
nie przypuszczałem, że to moje ręce będą składały taką ofiarę na ołtarzu.
Przypadło mi w losie, że muszę dziś wyciągnąć do was ramiona i błagać: bracia i
siostry, ojcowie i matki - oddajcie mi swoje dzieci. Miałem przeczucie, że nam
coś zagraża, oczekiwałem jakiegoś ciosu i stałem dzień i noc na straży, by mu
zapobiec. Wczoraj dostaliśmy rozkaz wysłania z getta 20 tys. ludzi. Jeśli nie -
powiedziano - »zrobimy to sami «. Stanęliśmy przed pytaniem: czy zrobimy to my,
czy zostawimy to im. Z myślą o tym - nie ilu zginie, ale ilu potrafimy
uratować - ja i moi współpracownicy doszliśmy do wniosku, że jak by to nie było
dla nas ciężkie, musimy wziąć na siebie odpowiedzialność za wykonanie tego
rozkazu. Ja muszę przeprowadzić tę krwawą operację, muszę amputować członki,
aby ratować ciało. Nie przyszedłem, by was pocieszać, nie przyszedłem, by wam
ulżyć na sercu - jestem tu, by dzielić waszą żałobę. Nie szczędziłem sił, by
ten dekret unieważnić. Gdy to okazało się niemożliwe, starałem się go
złagodzić. Kazałem zrobić rejestr dzieci dziewięcioletnich. Nie chcieli na to
przystać. Jedyna rzecz tylko mi się udała - dzieci od lat dziesięciu wzwyż nie
podlegają dekretowi. Niech to nam będzie jakąś pociechą. Żądanie było na 24
tys. ofiar, ale udało mi się stargować tę cyfrę do 20 tys., może i mniej, ale
pod warunkiem że pójdą wszystkie dzieci do lat dziesięciu. Ponieważ dzieci i
starców jest tylko 13 tys., musimy dopełnić kwoty, wydając ludzi chorych.

Zwracam się do was z apelem: pomóżcie mi wykonać tę akcję. Drżę na myśl, że
broń Boże, przeprowadzą ją inne ręce.

Widzicie przed sobą ruinę człowieka. To najtrudniejszy moment mojego życia.
Wyciągam do was ramiona i błagam was: oddajcie w me ręce te ofiary, chroniąc
nas od większych ofiar, chroniąc społeczność 100 tys. Żydów. Mam obiecane,
jeśli sami dostarczymy naszych ofiar, będzie spokój".

W tym momencie z tłumu, skąd już wcześniej dobiegały rozpaczliwe szlochania i
płacze, rozlegają się okrzyki: "Litości, a jeśli ktoś ma tylko jedno
dziecko?", "Niech zostanie przynajmniej jedno dziecko na rodzinę", "Lepiej
idźmy wszyscy!".

"To puste słowa - odkrzykuje Rumkowski. - Nie będę się z wami kłócił. Jeśli
przyjdą tu władze, nikt z was nie ocaleje. Wczoraj błagałem na kolanach o
cofnięcie tego wyroku. Co wolicie: żeby przeżyło 80-90 tys. Żydów czy żeby
wszyscy zostali unicestwieni? Zrobię wszystko, żeby nie dopuścić do
wyprowadzenia broni na ulicę i rozlewu krwi. Postawcie się na moim miejscu i
myślcie logicznie, a zrozumiecie, że nie ma wyjścia. Ta część, która zostanie
uratowana, jest dużo większa niż ta część, którą należy poświęcić".

Henryk Francuz, elektryk, który montował mikrofony na to wystąpienie, słuchał
go z dachu: „Widziałem grozę, jaka ogarnęła sparaliżowany tłum. Rozległ się nie
jęk, lecz skowyt matek”. Francuz natknął się na Rumkowskiego tuż przed jego
wyjściem do tłumu: „Zatrzymał się i długo poprawiał swoje lekko stłamszone pod
kapeluszem włosy. Robił to ze skrupulatnością i z całkowitym oddaniem się temu
zajęciu. Po paru minutach z wzniesionymi do nieba rękoma, w teatralnej pozie,
zdławionym głosem wypowiedział: »Dajcie mi wasze dzieci «. Pomyślałem, że ten
człowiek jest komediantem. Odurzony panegirykami na swą cześć, przekonany o
swojej misji życiowej - szaleniec, któremu władza uderzyła do głowy”.

Relacja "Kroniki" z następujących potem wydarzeń poraża lakonicznością. Komisja
wysiedleńcza przystąpiła do pracy i dom za domem, mieszkanie za mieszkaniem
spisywała mieszkańców wedle wieku ("Początkowo pracowano na dwie zmiany po 12
godzin każda, później zaś załogi zmieniały się co 8 godzin. Przygotowany
materiał, ułożony według ulic, odsyłany zostawał do poszczególnych komisariatów
Służby Porządkowej").

Rumkowski ogłosił tzw. szperę, czyli zakaz opuszczania domów. Żydowska policja
("aby zachęcić do sumiennego przeprowadzenia akcji, przyrzeczono im ochronę
najbliższej rodziny") zaczęła systematycznie otaczać całe kwartały ulic.
Tymczasem ledwo rozpoczęła się akcja, do getta wkroczyli Niemcy i przejęli
inicjatywę, nie kierując się żadnymi spisami, ale "wrażeniami optycznymi". Mimo
to komisja wysiedleńcza pracować będzie aż do końca.

Z beznamiętnym stylem "Kroniki" kontrastują ocalałe wspomnienia (z relacji
kobiety pisanej w formie listu do synka: "Wiem, że żydowskiej policji nie oddam
cię, ani katowi Rumkowskiemu. Są protekcje w getcie, policja, kierownicy
resortów i inni. Szczęśliwie udało mi się cię schować. Jak wyglądało odbieranie
dzieci od matek, jest nie do opisania. Nawet za Nerona nie mogło być gorzej").

W domach, na podwórkach, ulicach rozgrywały się dantejskie sceny. Ludzie w
rozpaczy próbowali ukrywać dzieci, bili się z policją, oblegali biuro
ewidencji, by fałszować wiek najbliższych.

Zofia L. miała wtedy dziewięć lat. Pamięta, że leżała na łóżku za szafą, matka
zasłoniła ją, kiedy wszedł policjant. Jej zdaniem musiał ją zauważyć, ale udał,
że nie widzi. Była jedynym dzieckiem w rodzinie, toteż cała rodzina
zaangażowała się w jej ratowanie. Następnego dnia wuj, który pracował dla
gminy, uzyskał dla niej zwolnienie od deportacji i zaprowadził na ulicę
Łagiewnicką 37, gdzie zgromadzono dzieci i rodziców gettowych dygnitarzy oraz
Służby Porządkowej. Kilka dni później na wszelki wyp

[qwardian]

dla gminy, uzyskał dla niej zwolnienie od deportacji i zaprowadził na ulicę
Łagiewnicką 37, gdzie zgromadzono dzieci i rodziców gettowych dygnitarzy oraz
Służby Porządkowej. Kilka dni później na wszelki wypadek miała już nową metrykę
i poszła do pracy.

Czy uważa, że swoje ocalenie zawdzięcza protekcji Rumkowskiego? - W mojej
rodzinie uważano go za zwykłego bandytę - odpowiada.

Chętnie ratował młode dziewczynki

W niemal wszystkich wspomnieniach o Rumkowskich uporczywie powtarza się
oskarżenie, że jeszcze przed wojną podejrzewany był o seksualne molestowanie
powierzonych jego opiece sierot. Zwykle jednak ograniczone do ogólników ("Na
jego temat krążyły różne brzydkie plotki, ale jawnie nic mu nie
zarzucano", "Miał złą sławę jako prezes Helenówka"). Jedyny konkret to zeznanie
doktora Reichera, wenerologa: "Odbiła się w Łodzi głośnym echem sprawa R.
[umkowskiego] z rodzicami dziesięcioletniej dziewczynki. Ja leczyłem to
dziecko, które było zarażone przez R.[umkowskiego]" (zeznanie w ŻIH).

Powtarza się również opinia, że jako przełożony Starszeństwa Żydów nadal
uprawiał swój proceder. „Zawsze chętnie »ratował « młode i ładne dziewczynki.
On się z tym nie krył, a wręcz w poczuciu bezkarności afiszował i chwalił
swoimi podbojami” - wspominał Leon Hurwicz. Antek Cukierman wiosną 1940 r.
spotkał w Warszawie Rywkę Glanc, sekretarkę łódzkiej gminy. „Czując, że nie
zdoła oprzeć się nagabywaniom i pogróżkom Rumkowskiego, uciekła stamtąd. Był
chorym człowiekiem albo zboczeńcem - pisze Cukierman. - Wiedziano o tym jeszcze
przed wojną”.

Do niedawna jednak wszystko rozgrywało się w sferze niedomówień, a obrońcy
Rumkowskiego odtrącali wszelkie zarzuty jako pomówienia. Wyłom w sprawie
uczyniła Lucille Eichengreen (z domu Cecille Landau, sekretarka jednego z
kronikarzy getta) w książce "Rumkowski i jego sieroty". Przedstawia tam, jak na
przemian grożąc i obiecując lepsze warunki, zmuszał ją do czynności
seksualnych. Podobnie jak jej koleżankę z pracy, którą molestował jeszcze w
sierocińcu.

Proszę pana do gazu

"Nieprzyjemny incydent" - tak "Kronika" pod datą 16 czerwca 1944 r.
zatytułowała informację o pobiciu Rumkowskiego przez Hansa Biebowa. Była
godzina piąta po południu. Podekscytowany Biebow wpadł do biura na Bałuckim
Rynku, kazał wszystkim urzędnikom opuścić pomieszczenie, zamknął drzwi od
wewnątrz i rzucił się na Rumkowskiego. Poturbował go tak, że zabrano go do
szpitala.

O co poszło? Autorzy "Kroniki" wydarzenie to łączą ze spotkaniem, jakie
poprzedniego dnia miał Rumkowski z szefami łódzkiego gestapo. Zażądano tam od
niego, by przygotował kolejne kontyngenty (mowa była o 3 tys. osób tygodniowo)
na - jak powiedziano - roboty do Niemiec. Biebow miał się ponoć mścić na
Rumkowskim, że rzecz odbywała się za jego plecami.

Z zachowanych dokumentów wynika, że w sprawie "być albo nie być" łódzkiego
getta do ostatniej chwili trwały jakieś przepychanki. 9 czerwca 1944 r.
gauleiter Kraju Warty Arthur Greiser wysłał Himmlerowi tajny telefonogram, że
zainteresowany produkcją getta minister ds. przemysłu wojennego Rzeszy Albert
Speer żąda szczegółowych danych: liczba zatrudnionych, czas pracy, tygodniowa
produkcja w poszczególnych resortach. Greiser obawiał się, że akcja ta może
pokrzyżować zarządzenie Himmlera dotyczące ewakuacji, to jest de facto
likwidacji pozostałych jeszcze skupisk Żydów.

Kiedy stało się jasne, że getto musi złożyć kolejną daninę z ludzi, urzędnicy
komisji wysiedleńczej zaczęli przygotowywać listy do wywózek. Od 23 czerwca do
14 lipca 1944 r. odjechało dziesięć transportów (zapisy w "Kronice" dowodzą, że
Rumkowski miał jeszcze kontrolę nad sytuacją: przy każdym transporcie podano
liczbę osób i nazwisko towarzyszącego deportowanym lekarza). Kiedy transporty
wstrzymano, Rumkowski oświadczył, że to jego zasługa, że on to wynegocjował. W
getcie zapanowała radość, obcy ludzie rzucali się sobie na szyję na ulicach.

Dziś wiadomo, że była to tylko krótka przerwa. Niemcy zlikwidowali bowiem obóz
śmierci w Chełmnie z obawy, że dowody zbrodni mogą wpaść w ręce zbliżających
się Rosjan.

Ostatni zapis w "Kronice" datowany jest na niedzielę 30 lipca. Mówi o pogodzie
("Do 28 stopni Celsjusza, słonecznie, gorąco"), populacji getta ("Śmierci -
jedna, narodziny - brak, samobójstwo - jedno; razem ludności - 68 tys. 561"),
zaopatrzeniu ("Dziś przywieziono tylko: 7160 kg kartofli, 46 210 kg kapusty, 13
790 kg kalarepy. Żadnej innej żywności nie ma. Jeśli jutro nie przywiozą mąki -
sytuacja stanie się krytyczna"). I jeszcze: "Pan Prezes miał różne spotkania. W
getcie panuje spokój i porządek". Na tym urywa się "Kronika getta łódzkiego".

Decyzja o ostatecznej likwidacji łódzkiego getta zapadła w sierpniu 1944 r.
Mówiło się zresztą nie o wysiedleniu, ale o ewakuacji w głąb Rzeszy. Rumkowski
namawiał do posłuchu wobec władz niemieckich (4 sierpnia). Oświadczył, że nie
dopuści, by Niemcy sami brali ludzi do wyjazdu, bo powtórzą się wypadki z
września 1942 r. (6 sierpnia). Apelował raz za razem do ludności, by stawiała
się dobrowolnie do wywózki (ostatnie obwieszczenie nosi datę 22 sierpnia).

Do końca nie chciał wypuścić steru z ręki, co skrupulatnie odnotowywał w swoim
dzienniku Jakub Poznański. „Prezes nie chce nam dać obiecanej żelaznej racji
[żywności], uważając, że lepiej trzymać samemu wszystko w garści i dawać
społeczeństwu, kiedy on będzie głodny (...) - Pomimo zbliżającego się końca, a
może właśnie dlatego, wydał Prezes wczoraj talony dla kierowników resortów i
wydziałów. (...) On sądzi, że to ci panowie uratują go przed sądem po wojnie, a
zapomina, że i oni wraz z nim staną przed sądem za wspólne przestępstwa wobec
społeczeństwa żydowskiego. (...) Gdy mu na to delegacja robotników zwróciła
uwagę, odpowiedział: »Nie bałem się was dotychczas, nie boję się i teraz «”.

W sierpniu jednak nie słuchano już jego apeli. Getto ogarnął chaos, za gettowe
pieniądze nic nie można było dostać, zaczęła się grabież, policja nie radziła
sobie z porządkiem, ludzie chowali się przed wywózkami. Co prawda wciąż
pracowały niektóre resorty, komisja wysiedleńcza robiła listy, a tym, których
na nich umieszczano, cofano kartki żywnościowe, by zmusić ich do stawienia się
w punktach zbiórki, Niemcy i tak brali, kogo chcieli, nie obowiązywały żadne
listy ani glejty.

W poniedziałek 28 sierpnia przyszła kolej na resort papierniczy. "Jadą podobno
do Wiednia - pisał Poznański, pracownik tego resortu, który zdecydował się
ukryć wraz z rodziną. - Podróż odbędą w towarzystwie Rumkowskiego, który został
pozbawiony godności przełożonego Starszeństwa Żydów".

Tego dnia Hans Biebow osobiście zatwierdzał, kto jest zwolniony (miało zostać
kilkaset osób do uporządkowania getta). Włączył do transportu brata
Rumkowskiego Józefa i jego żonę Helenę. Kiedy przełożony Starszeństwa Żydów
dowiedział się o tym, poszedł do niego z interwencją. Ten odmówił, ale miał
zaproponować Rumkowskiemu, że może towarzyszyć rodzinie.

To, co dzieje się dalej, znamy z relacji Poznańskiego, który zastanawiając
się, "co skłoniło władze niemieckie do likwidacji Prezesa i jego kliki",
przypuszcza, że "w grę wchodzą przyczyny natury osobistej" i "obawa przed
odkryciem nadużyć".

Biebow osobiście odwozi Rumkowskiego na stację. Dla niego, rodziny,
najbliższych współpracowników wyznacza oddzielny wagon (pewnie stąd plotki, że
odjechał salonką). Żegna się. Serdecznie (pewnie stąd pogłoska, że zaopatrzył
go w glejt bezpieczeństwa). A kiedy opuszcza dworzec, niemieccy policjanci
dopychają do wagonu kilkadziesiąt osób.

Potem Rumkowski mignął już tylko komuś na rampie w Auschwitz.

Często powtarza się relacja, że razem ze wszystkimi poszedł od razu do selekcji
i znalazł się po tej stronie, która prowadziła do komory. Równie często - że
rozwściec

[qwardian]

stronie, która prowadziła do komory. Równie często - że rozwścieczeni
mieszkańcy getta wrzucili go żywcem do krematoryjnego pieca. Pomiędzy nimi
rozciąga się cała gama wersji pośrednich. Podobnie jak jego życie
zmitologizowana została również jego śmierć.

"Znajdzie się może ze dwustu mieszkańców Bałut, którzy przeżyli w Oświęcimiu
trzy ostatnie miesiące oraz wszystkie te lata, które upłynęły od tamtego czasu
do dnia dzisiejszego. Powiedzmy, że napisaliśmy do nich do Ameryki albo Ameryki
Południowej lub dokądkolwiek. (...) Zdumiewające doprawdy, ile odpowiedzi byśmy
otrzymali, a też ilu z nich powiedziałoby, że Starszy zginął tam, w obozie
zagłady.

Wersje są przeróżne. Według jednej do Oświęcimia pojechał jeszcze jeden,
dodatkowy transport - Żydów, którzy ukryli się gdzieś w dzielnicy - i nim
właśnie przyjechał Starszy. Inna z kolei mówi, że Chaim został tam przewieziony
specjalnym samochodem dowództwa, sam jeden. Wielu z tych, co mieszkali na
Bałutach, wierzy, że otrzymał list od wysokiego rangą oficera, który miał mu
gwarantować specjalne prawa w obozie. Lecz gdy tylko list otwarto, stanął pod
ścianą i został rozstrzelany. Są też Żydzi, według których Starszy miał dalej
zachowywać się jak kiedyś w getcie - przechadzając się dostojnie w czarnych
wysokich butach, o lasce, wydając rozkazy - a wszystko jedynie ku uciesze kapo
i strażników. Są też tacy, co mogą przysiąc, że widzieli Starszego, jak ze
szczytu wzgórza wołał »hop, hop, hop «, gdy u jego stóp maszerowali mieszkańcy
Bałut: na koniec sam przyłączył się do idących, by zniknąć w domu śmierci. A
oto jeszcze jedna opowieść. Chaim usiłuje zniknąć, schować się, stać się
niewidzialnym. Przemyka się chyłkiem w przebraniu. Jednak tłum mieszkańców
Bałut - niektórzy powiadają, że członkowie Judenratu - rozpoznaje go i katuje
na śmierć. Plotki! Domysły! Pogłoski! Dla Żydów z Oświęcimia myśl, że mógłby
zginąć gdzie indziej, jest po prostu nie do zniesienia”.

Tak kończy "król żydowski" u Leslie Epsteina. Ta groteskowa, tragikomiczna,
pełna humoru i rozpaczy powieść z Rumkowskim jako głównym bohaterem (nazywa się
tam I.C. Trumpelman) budzi podziw znajomością faktów, realiów, klimatu. Jej
konwencja pozwala autorowi dorzucić jeszcze jedną szaloną hipotezę: Starszy
łódzkich Żydów w ogóle nie opuścił Bałut, mieszka tam po dziś dzień, a
przynajmniej kołacze się tam jego duch.

Urodzony i wychowany w Los Angeles w rodzinie związanej z biznesem filmowym
(jego ojciec i stryj to scenarzyści filmu "Casablanca") Epstein całe życie
spędził w Ameryce. W bałuckim królestwie Chaima Rumkowskiego urodziłam się i
wychowałam ja. Nigdy nie było tam jego śladów i nie kołatał się jego duch.
Niestety, w społecznej pamięci nie istniało też łódzkie getto. Dopiero po
przeczytaniu w końcu lat 60. "Kupca łódzkiego" Rudnickiego uświadomiłam sobie,
że mieszkam na gigantycznym cmentarzysku po zaginionej społeczności łódzkich
Żydów. Dopiero teraz, po przeczytaniu kilkuset stron "Kroniki", wiem, że całe
dzieciństwo deptałam Rumkowskiemu po piętach.

Znam miejsca, gdzie przemawiał (plac Strażacki, Dom Kultury na Krawieckiej), a
Rynek Bałucki, gdzie urzędował, podobnie jak dla niego, tak i dla mnie był
centrum świata. Tam bawiłam się między straganami, tam mieścił się sklepik U
Paczesnej, gdzie topiłam kieszonkowe na lizaki i oranżadę w proszku, oraz kino
Świt, gdzie doznawałam pierwszych filmowych wtajemniczeń. W szpitalu na
Łagiewnickiej, gdzie mieszkał, mieściła się moja rejonowa przychodnia zdrowia.
Na Marysin, gdzie wizytował kolonie dla dzieci i wczasy dla urzędników,
biegałam puszczać latawce i piec ziemniaki. A "czerwony domek", w którym
mieściła się niemiecka policja kryminalna, to była plebania mego parafialnego
kościoła pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny - chodziłam tam
na lekcje religii.

W królestwie Rumkowskiego znam niemal każdy kamień. Na żadnym z tych kamieni
nikt nigdy nie napisał: "Tu mieszkali, rodzili się i umierali Żydzi".

Przed sądem historii

Realizowana z przerażającą konsekwencją przez Rumkowskiego idea, by ratować
getto poprzez wytężoną pracę na rzecz Niemców, od początku budziła opory wśród
samej społeczności Żydów. Żadna z istniejących w łódzkim getcie partii nie
chciała z nim współpracować, żadna nie wzięła udziału w robieniu list do
wywózek. W getcie działała konspiracja, produkowano bibułę, przeciw
Rumkowskiemu burzyli się pracujący za głodowe racje żywności robotnicy,
wybuchały strajki i demonstracje, wzywano do sabotowania pracy lansując
hasło "PP", czyli pracuj powoli. Niechęć, nawet nienawiść do niego
odreagowywano w piosenkach, satyrycznych wierszach, paszkwilach.

Na obchody przypadającej właśnie 60. rocznicy likwidacji łódzkiego getta mają
zjechać z całego świata ci, którzy ocaleli. Jest ich wciąż niemało i nawet
między nimi nie ma zgody, czy Rumkowski to ich zbawca, czy przeciwnie - tyran,
który własnymi rękami pozbawił ich bliskich.

"Nie podzielam poglądu, że to dzięki jego wysiłkom Niemcy uznali przydatność
getta i dzięki temu przeżyło według różnych szacunków od 12 do 15 tys. Żydów
łódzkich (Encyklopedia Holocaustu podaje: od 5 do 7 tys. Żydów). Opierając się
na tej logice rozumowania, należałoby przypisać tę zasługę Biebowowi" - pisał
wspominany tu już Henryk Francuz.

- Jestem przekonana, że gdyby nie Rumkowski, nie ocalałoby tylu łódzkich Żydów -
powiedziała mi Halina Elczewska, która poznała go, gdy ten udzielał jej
ślubu. - Nie zgadzam się, że to kolaborant. To dla mnie postać tragiczna,
człowiek, który uważając, że warto poświęcić tysiąc istnień dla uratowania 50
tys., podjął się gry z Niemcami.

"Racjonalizując politykę Rumkowskiego, nie dokonuję, rzecz jasna, oceny
moralnej jego postawy - tłumaczył Arnold Mostowicz. - Nie wiem zresztą, jakie
kryteria można tu stosować, skoro te, którymi szczyciła się ludzkość, zostały
wytrute w komorach gazowych".

Sam Rumkowski miał świadomość, że będzie musiał po wojnie bronić swej polityki.
Oświadczył, że jest spokojny, jeśli chodzi o werdykt historii.

Historyk Raul Hilberg w książce o polityce III Rzeszy wobec Żydów stawia
pytanie: "Co Żydzi powinni i co mogli zrobić wobec ostatecznego rozwiązania?".
I odpowiada, że ich los był przesądzony. Co oczywiście nie zawiesza prób
indywidualnej oceny poszczególnych Judenratów. Hanna Arendt w "Eichmannie w
Jerozolimie", potępiając działalność judenratów en général, też dostrzegała
różnicę między postawami poszczególnych ich szefów: "Doskonale pamiętamy -
pisała - twarze żydowskich przywódców, poczynając od Rumkowskiego, zwanego
Chaimem I, który wprowadził do obiegu banknoty noszące jego podpis oraz znaczki
pocztowe ze swoją podobizną (...), kończąc na garstce tych, którzy popełnili
samobójstwo, jak Czerniaków".

Dla potępienia postawy Rumkowskiego przytaczane są słowa rabina Mosze ben
Majmona, żyjącego w XII w. w Kordobie: „Jeżeli [poganie] przyjdą i powiedzą im
[Żydom]: »Dajcie nam jednego z waszych i my go zabijemy, inaczej zabijemy was
wszystkich «, powinni oni wszyscy dać się zabić, ale nie wydać ani jednej
żydowskiej duszy”. Zachowały się świadectwa takiej postawy. Szef Judenratu w
Zduńskiej Woli, od którego zażądano, aby zrobił listę dziesięciu Żydów na
stracenie, powiedział: „Mam dla was cztery nazwiska, resztę musicie sobie
dobrać sami. Ta czwórka to ja, moja żona i dwójka moich dzieci” (zeznania
doktora Leona Szykiera na procesie Hansa Biebowa, skazanego po wojnie w Łodzi
na karę śmierci). Prezesa i trzech członków Judenratu w Biłgoraju Niemcy
rozstrzelali, gdy ci odmówili sporządzenia listy deportacyjnej. Członka Rady
Starszych w Nowym Sączu za to samo zabito na gestapo. Irena Wojdysławska,
lekarka, która przeżyła łódzkie getto, opowiedziała mi, że jej szkolny kolega
Gienek Boczkowski, którego zatrudnion

[qwardian]

getto, opowiedziała mi, że jej szkolny kolega Gienek Boczkowski, którego
zatrudniono w komisji wysiedleńczej, sam osobiście wpisał się na listę.

Żaden inny szef Judenratu nie budził takich namiętności, nie zapładniał tak
wyobraźni historyków, reżyserów, pisarzy, eseistów. Jest Rumkowski bohaterem
kilku filmów (na jednym dał mu głos Jerzy Kosiński), monodramu, wielogłosowego
scenariusza do widowiska teatralnego lub telewizyjnego (autorstwa Henryka
Grynberga). A także trzech powieści - apokryficznego "Króla żydowskiego"
Epsteina, realistycznych "Okrutnych lat" Frantiszka Kafki, praskiego Żyda
wsiedlonego do łódzkiego getta, któremu udało się przeżyć, oraz epopei "Drzewo
życia" Chary Rosenfarb, też mieszkanki łódzkiego getta (nawiasem mówiąc, w
każdej z nich odmalowany jest jako stary lubieżnik).

Nad rozmiarami jego odpowiedzialności przeprowadzono setki dyskusji (w marcu
1968 r. zajęto się jego osobą, bo świetnie nadawał się na bohatera
antysemickich tekstów; dziś w kontekście jedwabińskiej zbrodni pisze o nim
Jerzy Robert Nowak jako o przedstawicielu "żydowskiej hańby domowej").

Dla Primo Leviego jest Rumkowski koronnym dowodem, że ofiary też ulegają
deprawacji. Jednak Levi cofa się przed kategorycznym osądem, umieszcza go "w
szarej sferze sumienia" między kategorycznym dobrem a kategorycznym złem.

Dla Romana Zimanda jednoznaczne potępienie Rumkowskiego i jego idei obrony
substancji narodowej za wszelką cenę mogłoby wyjść tylko z ust kogoś, kto
przeżył identyczną sytuację, został postawiony wobec równie przerażających
wyborów ("Można nie lubić ideologii substancji narodowej choćby za to, że jest
ona ideologią pełnej i bezwarunkowej kapitulacji (...), jednak w społecznej
ocenie Rumkowskiego istotną rolę odgrywają osobiste cechy tego niezbyt
zrównoważonego starca").

Dla Mariana Turskiego, który w getcie łódzkim działał w komunistycznym
podziemiu, Rumkowski był wtedy znienawidzonym przedstawicielem klasy
ciemiężycieli, który rozdziela przywileje swoim protegowanym, podczas gdy
zwykli ludzie umierają z głodu.

- My nie wiedzieliśmy, co się dzieje poza naszym gettem, ta marksistowska wizja
była nazbyt uproszczona - mówi dziś Turski. - Później porównanie z innymi
gettami, konfrontacja ze źródłami historycznymi zmusiły mnie do zmiany opinii.
Wymagało to ode mnie jednak wielkiego wysiłku, nie tylko intelektualnego.

Dla Icchaka Rubina natomiast jest Rumkowski bohaterem: "W odizolowanym od
świata, całkowicie osamotnionym getcie łódzkim żadnej innej polityki oprócz
tej, którą prowadził, nie można było prowadzić. Obowiązki, które człowiek ten z
własnego wyboru, z poczucia obowiązku wziął na siebie, spełnił bardzo dobrze. W
panteonie naszej czci dla męczenników żydowskich epoki hitleryzmu powinno się
znaleźć poczesne miejsce dla Chaima Rumkowskiego".

Icchak Rubin opatrzył swoje dzieło historyczne poruszającą dedykacją dla matki
Sznajdli Rubinowej, zamordowanej w 1942 r. w Chełmnie. I jeszcze bardziej
poruszającym mottem:

"Ten los Żydom zgotował świat, gojski świat! I niechaj żaden, ani z tych, co to
umożliwili, ani z tych, co mordowali i pomagali mordercom, ani z tych, którzy
skorzystali na tym, ani z tych, którzy nie zauważyli (...), niechaj nikt z nich
nie umywa od tego rąk, niech potwierdzi tylko, że ma je nieczyste".

Marek Edelman nie ma wątpliwości: - Nie interesuje mnie, czy Rumkowski
prowadził jakąś grę z Niemcami, czy był tylko krwiożerczym psychopatą, który
dorobił sobie do tego ideologię: że Żydzi, aby przetrwać, muszą się
podporządkować i pracować bez wytchnienia, że mają sami organizować transporty,
a wtedy nie będzie łapanek i strzelaniny na ulicach. Dla mnie Rumkowski był
pomocnikiem kata. To dzięki niemu Hans Biebow nie musiał mobilizować
niemieckich żołnierzy, wszystko miał podane na tacy. To bzdura, że przetrwało
tylu łódzkich Żydów, bo Rumkowski zorganizował getto jako obóz pracy dla
Niemców. W Warszawie też szopy produkowały tysiące mundurów dla niemieckiej
armii, a w którymś momencie Niemcy powiedzieli "stop".

- W Łodzi powiedzieli "stop" za późno, zbliżał się front, transporty nie
zdążyły odjechać do obozów zagłady... - mówię.

- Nawet z Wielkiej Akcji likwidacji getta w Warszawie ocalało wielu Żydów. We
wrześniu 1942 r. ostatni transport - może nawet kilka ostatnich - nie pojechał
do Treblinki, a do Auschwitz. Część ludzi przeżyła. I czyja to zasługa?



Korzystałam m.in. z "Kroniki getta łódzkiego", monografii Icchaka Henryka
Rubina "Żydzi w Łodzi pod okupacją niemiecką 1939-1945", antologii dokumentów i
wspomnień "Lodz Ghetto. Inside the Community under Siege", wyboru z Oskara
Singera "Przemierzając szybkim krokiem getto... Reportaże i eseje z łódzkiego
getta", prac Juliana Baranowskiego "Łódzkie getto 1940-1944" i Marka
Budziarka "Łódź. Lodsch. Litzmannstadt. Wycinki z życia mieszkańców okupowanego
miasta", artykułu Pawła Spodenkiewicza w "Tyglu Kultury" - "38 przemówień
Prezesa".

Przemówienie Rumkowskiego z 4.09.42 cytuję za Rafael F. Scharf "Co mnie i Tobie
Polsko. Eseje bez uprzedzeń".

[institoris1]

czytajac ten artykul, mozna odniesc wrazenie, ze Rumkowski z Biebowem zalozyli
sobie spolke zoo pt. "Getto Lodz" i prowadzili ja sobie wedlug wlasnego
widzimisie, co jest oczywista bzdura.
Tak samo bzdurne sa twierdzenia (to juz z jakiegos innego artykulu jak sadze) o
bajonskich dochodach, jakie lodzkie Getto przynosilo Niemcom.
Przez caly okres jego istnienia Biebow mial ogromne trudnosci, by utrzymac
Getto ponad kreska, nie wspominajac juz o sporych pozyczkach, jakie w
poczatkowej fazie Getto musialo zaciagnac w budzecie ( pieniadze te pochodzily
z dokonanego wczesniej rabunku na lodzkich Zydach).

Nie lepiej zalinkować ?

[pan.scan]

ofiaromwojny.republika.pl/teksty/0134.htm

[qwardian]

To jest zbyt istotny tekst, żeby go linkować. Można godzinami debatować, co by
było gdyby, ale atmosfera panująca wewnątrz getta świadczy o totalnym
zagubieniu instynktu samozachowawczego wśród elit i bezkrytycznym
posłuszeństwie podwładnych. Uwaga, Rumkowski podczas okupacji zachowywał
lekceważący stosunek do Polaków, zakazał porozumiewania się językiem polskim.
Czy ktoś z Żydów może mi wyjaśnić takie a nie inne podejście? Bezsensowna,
ślepa nienawiść wobec narodu polskiego. To zapewniało dobre samopoczucie i
poczucie bezpieczeństwa Żydom.

[danus01]

www.izrael.badacz.org/historia/historia.html
zdecydowanie lepiej jest zlinkowac
zwlaszcza prace 'badacza',ktorej efekt w postaci 2000 letniej historii Zydow na
terenach obejmowanych coraz powszechniej przez chrzescijanstwo wypieralo zydow
z kazdego skrawka ziemi na ktorej chcieli sie osiedlic i rozpoczac nowe zycie.
kto nie chce poznac tej historii,nie chce tez przystapic do uczciwego dialogu.
w nieuczciwym dialogu nie bede brala udzialu.
i wcale w tej 'historii badacza' nie jest zamiarem dowodzenie winy Polakow jako
tych,ktorzy przyczynili sie do 'ostatecznego rozwiazania kwestii zydowskiej'.
a ze brali tez-nie jako Caly Narod w tym udzial?
czy ten fakt stanowi dla wielu tu az taka przeszkode do checi podjecia
uczciwego dialogu?
latwiej zamiast dialgu napisac,ze "jojcze"
a z jojczeniem sie nie dyskutuje

___________Wróćmy do Simone Weil Danusiu

[hasz0]

" Trzeba chcieć albo tego, co konkretnie istnieje,
albo tego, co zupełnie nie może istnieć,

a jeszcze lepiej – jednego i drugiego."

HASZCZ#########:

- A ty oprócz "jednego i drugiego"
chcesz jeszcze dodatkowo, żeby inni nie mieli nawet tego "jednego".

Wg ciebie w marcu 68 r. powinienem ujawnić jakiemuś esbekowi tajemnicę,
powierzoną mi przez Michała Bombarda, że gdy dostanie się z listy rezerwowej
na wycieczkę do Jugosławii, to już do Polski nie wróci.
Ni dostałbym od niego pocztówkiz czołgu.
A ty nie oskarżałabyś teraz "antysemickiego" polskiego narodu o wypędzenie
Michała wraz z całą rodziną.
Mnie zamiast wilczego biletu czekałaby pewnie kariera przy Okrągłym Stole.
I dziś prosiłbym Niezabitowską o autograf w jej książce "Prawdy jak chleba",
pisząc wam dlaczego lustracja jest taka zła.

[pan.scan]

danus01 napisała:
kto nie chce poznac tej historii,nie chce tez przystapic do uczciwego dialogu.
> w nieuczciwym dialogu nie bede brala udzialu.


Dialog jest już chyba niepotrzebny, bo i nie ma drugiej strony. Ci, którzy
ocaleli – wyjechali, garstka Was, która pozostała wtopiła się w społeczeństwo,
jest zasymilowana. W tym sensie, z mojej strony, potrzeby dialogu nie widzę.
Można jedynie rozmawiać "o".
O czasach minionych i tych niedawnych, ale to jest już historia, drenowanie
której nie przyniesie rezultatu - przekonani i nieprzekonani pozostaną na
swoich stanowiskach.
Natomiast, żeby rozmowa była rzeczowa i nie powodująca usztywniania się
rozmówców prowadzącego do kolejnego popadania w stereotypy - należy przyjąć
minimalną jej płaszczyznę porozumienia:

- Żydzi w 800 w swej 800 letniej polskiej historii mieli dobre i złe
chwile (nie tylko byli goszczeni ale i byli wyganiani i nietolerowani),
- Nie chcieli się asymilować ale i nie było chęci do ich asymilacji wśród
Polaków en masse,
- Był przedwojenny polski antysemityzm z gettem ławkowym i projektami
ustaw nieledwie norymberskimi, wraz z antysemityzmem Kościoła ale i nieufność,
obojętność i brak otwarcia się i zrozumienia z drugiej strony,
- Żydzi wschodni niespecjalnie utożsamiali się z II RP, bliżej im było
do Rosji ale i nie zdradzali „masowo” w 1939 jak zwykło się przyjmować
w „patriotycznej” historiografii. Wyrzekali się polskości w stopniu identycznym
jak pozostałe mniejszości II RP, dla których nie była ona dobrą matką,
- Była olbrzymia obojętność Polaków wobec Zagłady ale i Polacy walczyli o
biologiczne przetrwanie,
- Było szmalcownictwo, delatorstwo, mordowanie Żydów dla mienia, niejasna
rola granatowej policji, było ciche zadowolenie z „rozwiązania problemu
żydowskiego” ale i była heroiczna pomoc mordowanym.
- Był udział Żydów w ruchu oporu, nie było „baranów idących na rzeź”,
była chęć współdziałania z organizacjami niepodległościowymi, była nieufność po
obu stronach (utrwalana dodatkowo przez okupanta ), która popchnęła część Żydów
do wstępowania do wojskowych organizacji komunistycznych,
- Za skomunizowanie Polski i represje wobec części narodu w okresie
powojennym odpowiadają w równym stopniu Polacy jak polscy Żydzi, kłania się
stereotyp żydokomuny zamieniany w „chamokomunę”.

Rozmówców gotowych przyjąć takie „brzegowe” punkty dyskusji nie widzę, myślę
więc, że rzeczowej rozmowy nie będzie.

[danus01]

pan.scan napisał:

> Rozmówców gotowych przyjąć takie „brzegowe” punkty dyskusji nie wid
> zę, myślę
> więc, że rzeczowej rozmowy nie będzie.

hmmm
'brzegowe punkty dyskusji'
i co niby dalej ma nastapic?
dyskusja o czym?
o liczbach?
liczby ponoc zawsze moga stac sie 'rzeczowe'

___________________________Dialog ? Za ile mlrd?

[szach0]

Pan.skan:
"Rozmówców gotowych przyjąć takie „brzegowe” punkty dyskusji nie widzę, myślę
więc, że rzeczowej rozmowy nie będzie. "

Otóż był ktos taki kto latami rzeczowo prowadził dialog z ramienia komisji d/s
dialogu -Ks. Chrostowski.

"My próbujemy w myśleniu o wojnie odtworzyć to, co się wydarzyło. Próbujemy
odtworzyć kto, gdzie, kiedy, ile osób, dlaczego, itd. Myślimy na sposób
historyczny - chcemy odtworzyć fakty. Proszę księży, dla Żydów fakty nie mają
żadnego znaczenia. Proszę to zapamiętać, mówię to z długiego doświadczenia.
Żydów nie interesuje historia jako taka. Nie mają pojęcia historii obiektywnej.
Co ich interesuje? Żydów interesuje haggada o przeszłości - opowiadanie o
przeszłości. A to jest zupełnie co innego. Nie liczy się to, co się wydarzyło.
Ważne jest, jak się o tym opowiada.

Zatem - upraszczając nieco - nie zadaje się pytania, co jest prawdziwe. Zadaje
się pytanie, co jest prawdziwe dla Żyda. Nie mówi się, co jest dobre, lecz co
jest dobre dla Żydów. Nie mówi się, co się wydarzyło, ale co się wydarzyło,
żeby to było dobre dla Żydów. Otóż to jest mentalność - sposób myślenia
ukształtowany przez tysiąclecia. Spotykają się ze sobą dwie mentalności. My w
tym wydarzeniu zagłady Żydów chcemy ustalać fakty. Natomiast Żydzi wyciągają
stąd znaczenie, sens, który mógłby być dla nich pożyteczny. Jeżeli fakty temu
przeczą, to tym gorzej dla faktów. W związku z tym dyskusja z nimi na temat
faktów mija się w ogóle z celem.

I typowy przykład tego mogą księża znaleźć w licznych publikacjach "Gazety
Wyborczej". Jest to gazeta - mówię to z pełna odpowiedzialnością - w
specyficznym i pełnym tego słowa znaczeniu - żydowska. Redagowanie, sposób
podawania informacji, sposób układania informacji itd., itd. doskonale
odzwierciedla mentalność żydowską.

Posuńmy się dalej. Kiedy wchodziliśmy w ten dialog - a w Kościele katolickim w
Polsce następowało to w połowie lat 80. - sądziliśmy, że wobec zagłady Żydów
można wykazać wrażliwość. Upłynęło, co prawda, 40 lat od II wojny, pokolenie,
które było świadkiem zagłady już powoli odchodziło, ale wydawało się, że
Kościół powinien powiedzieć: "współcierpimy z Wami, rozumiemy Was". Myśmy
pojmowali ten dialog w kategoriach etycznych, moralnych i duchowych. Bardzo
szybko zobaczyliśmy, że te kategorie zupełnie nie interesują rozmówców. Oni
mówili o tych samych rzeczach, ale w kategoriach politycznych, społecznych i
ekonomicznych. Kiedy więc myśmy mówili, że współczujemy, to odpowiedź była: "a
ile można by z tego zyskać?". Ona nie była wręcz tak podawana, ale do tego się
sprowadzała.

Niemcy w latach 50. i 60. zapłacili Izraelowi ponad 100 miliardów marek, dzięki
czemu to państwo okrzepło. A kiedy źródło niemieckie wyschło, wtedy zaczęto
szukać możliwości gdzie indziej. Oczywiście Izrael jest stale utrzymywany przez
Stany Zjednoczone. Roczna subwencja bezzwrotna Ameryki na rzecz Izraela wynosi -
według źródeł oficjalnych - 10 miliardów dolarów. A ponadto każdy Żyd
mieszkający na terenie Ameryki jest opodatkowany na rzecz Izraela. Więc Izrael
może się rozwijać. Myśmy bardzo wielu z tych rzeczy przedtem po prostu nie
wiedzieli. Obracaliśmy się w kategoriach moralnych, a te kategorie były
przekładane na kategorie finansowe. "
www.podprad.org/aktualny-1.php?idg=413&tyt=KONTROWERSJE:%20Dialog%20z%20%C5%BBydami

[danus01]

szach0 napisał:

> Pan.skan:
> "Rozmówców gotowych przyjąć takie „brzegowe” punkty dyskusji nie wi
> dzę, myślę
> więc, że rzeczowej rozmowy nie będzie. "
>
> Otóż był ktos taki kto latami rzeczowo prowadził dialog z ramienia komisji
d/s
> dialogu -Ks. Chrostowski.
>

dialog 'rzeczowo'?
co to znaczy?
rachunkowo?
rzeczpospolicie?
inaczej nie umiesz?

___dowiedz się coś o Chrostowskim zani przeczytasz

[szach0]

Otóż był ktos taki kto latami rzeczowo prowadził dialog z ramienia komisji d/s
dialogu -Ks. Chrostowski.

"My próbujemy w myśleniu o wojnie odtworzyć to, co się wydarzyło. Próbujemy
odtworzyć kto, gdzie, kiedy, ile osób, dlaczego, itd. Myślimy na sposób
historyczny - chcemy odtworzyć fakty. Proszę księży, dla Żydów fakty nie mają
żadnego znaczenia. Proszę to zapamiętać, mówię to z długiego doświadczenia.
Żydów nie interesuje historia jako taka. Nie mają pojęcia historii obiektywnej.
Co ich interesuje? Żydów interesuje haggada o przeszłości - opowiadanie o
przeszłości. A to jest zupełnie co innego. Nie liczy się to, co się wydarzyło.
Ważne jest, jak się o tym opowiada.

Zatem - upraszczając nieco - nie zadaje się pytania, co jest prawdziwe. Zadaje
się pytanie, co jest prawdziwe dla Żyda. Nie mówi się, co jest dobre, lecz co
jest dobre dla Żydów. Nie mówi się, co się wydarzyło, ale co się wydarzyło,
żeby to było dobre dla Żydów. Otóż to jest mentalność - sposób myślenia
ukształtowany przez tysiąclecia. Spotykają się ze sobą dwie mentalności. My w
tym wydarzeniu zagłady Żydów chcemy ustalać fakty. Natomiast Żydzi wyciągają
stąd znaczenie, sens, który mógłby być dla nich pożyteczny. Jeżeli fakty temu
przeczą, to tym gorzej dla faktów. W związku z tym dyskusja z nimi na temat
faktów mija się w ogóle z celem.

I typowy przykład tego mogą księża znaleźć w licznych publikacjach "Gazety
Wyborczej". Jest to gazeta - mówię to z pełna odpowiedzialnością - w
specyficznym i pełnym tego słowa znaczeniu - żydowska. Redagowanie, sposób
podawania informacji, sposób układania informacji itd., itd. doskonale
odzwierciedla mentalność żydowską.

Posuńmy się dalej. Kiedy wchodziliśmy w ten dialog - a w Kościele katolickim w
Polsce następowało to w połowie lat 80. - sądziliśmy, że wobec zagłady Żydów
można wykazać wrażliwość. Upłynęło, co prawda, 40 lat od II wojny, pokolenie,
które było świadkiem zagłady już powoli odchodziło, ale wydawało się, że
Kościół powinien powiedzieć: "współcierpimy z Wami, rozumiemy Was". Myśmy
pojmowali ten dialog w kategoriach etycznych, moralnych i duchowych. Bardzo
szybko zobaczyliśmy, że te kategorie zupełnie nie interesują rozmówców. Oni
mówili o tych samych rzeczach, ale w kategoriach politycznych, społecznych i
ekonomicznych. Kiedy więc myśmy mówili, że współczujemy, to odpowiedź była: "a
ile można by z tego zyskać?". Ona nie była wręcz tak podawana, ale do tego się
sprowadzała.

Niemcy w latach 50. i 60. zapłacili Izraelowi ponad 100 miliardów marek, dzięki
czemu to państwo okrzepło. A kiedy źródło niemieckie wyschło, wtedy zaczęto
szukać możliwości gdzie indziej. Oczywiście Izrael jest stale utrzymywany przez
Stany Zjednoczone. Roczna subwencja bezzwrotna Ameryki na rzecz Izraela wynosi -
według źródeł oficjalnych - 10 miliardów dolarów. A ponadto każdy Żyd
mieszkający na terenie Ameryki jest opodatkowany na rzecz Izraela. Więc Izrael
może się rozwijać. Myśmy bardzo wielu z tych rzeczy przedtem po prostu nie
wiedzieli. Obracaliśmy się w kategoriach moralnych, a te kategorie były
przekładane na kategorie finansowe. "
www.podprad.org/aktualny-1.php?idg=413&tyt=KONTROWERSJE:%20Dialog%20z%20%C5%
BBydami

[danus01]

szach0 napisał:

> Otóż był ktos taki kto latami rzeczowo prowadził dialog z ramienia komisji
d/s
> dialogu -Ks. Chrostowski.
>

czy ks.Chrostowski nie jest ksiedzem katolickim?
przeciez jest,wiec jaka czul legitymacje koscielna do rozmawiania o mamonie?
tylko taka,aby na zakonczenie tego 'dialogu' podac(przyjac) sume do zaplaty?
cos mi to pachnie judaszowymi srebrnikami

______Danusiu daruj tę zbrodnię ks. Chrostowskiemu

[haszszachmat]

"zmowy patriotycznej Polaków" nie chcących się przyznac do antysemityzmu
i zgodzić bez protestu na finansowe zadośćuczynienie 65 mld $.

Bo tak jak prof. Strzembosz nie zdaje sobie sprawy, że po ujawnieniu sprawy
Jedwabnego historia Polski będzie wyglądała zgoła inaczej niż do roku 2000.

Bo jeśli historiografia polska potrafiła przez sześćdziesiąt lat zatajać ową
zbrodnię, to każdy czytelnik wrażliwy na prawdę będzie teraz patrzył piszącym o
dziejach na ręce, czy aby znowu czegoś nie zataili.

Będą to robić przede wszystkim czytelnicy z zagranicy.

"Patriotyczna" zmowa ich bowiem nie obowiązuje.

Autor tego ostrzeżenia - JÓZEF LEWANDOWSKI jest założycielem i wieloletnim
kierownikiem seminarium kultury i historii Polski Uniwersytetu w Uppsali, był
wieloletnim współpracownikiem paryskiej "Kultury" i "Zeszytów
Historycznych"Autor jest założycielem i wieloletnim kierownikiem seminarium
kultury i historii Polski Uniwersytetu w Uppsali, był wieloletnim
współpracownikiem paryskiej "Kultury" i "Zeszytów Historycznych"

[pan.scan]

Ks. Chrostowski, jako współprzewodniczący Komisji Episkopatu d/s Dialogu z
Judaizmem miał prowadzić dialog z judaizmem, nie zaś wykłady z historii
stosunków polsko-żydowskich i finansów państwa Izrael.
Po zrozumieniu tych faktów ks. Chrostowski złożył rezygnację.

Balsam na Twą obolałą duszę załączam:

(..)Do płciowych nadużyć Żydzi są o wiele skłonniejsi od Europejczyków, a dziwna
łagodność naszych praw wobec najgorszych nawet nadużyć staje się fatalna szkoła
dla "gojów" i zażydza ich coraz bardziej. Np. dnia 25 sierpnia 1931 stawał
przed sadem krakowskim Benjamin Redner, Żyd 27-letni, pod zarzutem czynów
nierządnych wobec dwóch dziewczynek, jednej dziesięcioletniej, drugiej
siedmioletniej. Zamiast na szubienice, został skazany na dziesięć miesięcy
wiezienia, bo taka jest w naszym kodeksie "humanitarna" sprawiedliwość. Nasze
prawo cywilne i karne jest w ogóle grubo zażydzone. Na temat zażydzenia można
by (a może należało by) wydąć osobny tom. Gdyby to było wykonalnym, czyż nie
zostałaby zaszczycona osobnym rozdziałem nasza Komisja Kodyfikacyjna?
Równouprawnienie, narzuciwszy "gojom" stałe obcowanie z Żydami od ławy szkolnej
do biur, do prasy i wszelkiej pracy, rozszerzyło koniecznie krąg tego, co
dozwolone, ścieśniając ogromnie zakres tego co niedozwolone. Nawet mimo woli
bywają Żydzi demoralizatorami, bo to wynika z natury rzeczy, mianowicie z
odrębności tych pojęć w rozmaitych cywilizacjach. (..)
Miesza się pornografie ze zmysłowością, z samym zmysłem płciowym. Zmysłowość
prawdziwa bynajmniej nie bywa pornograficzna. Pornografią wypacza się
zmysłowość, wprowadza się w życie czynnik chorobowy a pociągający za sobą
liczne choroby woli.
Pogrążając się w pornografii, stajemy się coraz większymi... Niedołęgami.
Charaktery wiotczeją, a na miejsce celów życia wstępują zachcianki. Nie ma
mowy o poważnej kulturze czynu w społeczeństwie, rozmiłowanym w pornografii.
Jak Żydzi lubią deprawować, pokazało się, kiedy Izrael rządził na Węgrzech,
za komunizmu Beli-Kuhna. Wprowadzono do szkól "poglądowe uświadamianie o
stosunkach płciowych". Komisarzami ludowymi do wychowania publicznego byli
wówczas sami Żydzi. Mamy z tych czasów wiadomość, pochodząca z autopsji,
jako "w sypialniach pensjonatów dla dziewcząt nocują młodzi nauczyciele
Żydzi, żeby się dziewczęta przyzwyczaiły do obecności mężczyzn. We wspólnych
wannach towarzysza dziewczynkom studenci medycyny Żydzi, w celu wyszydzania
ich "niepotrzebnej" wstydliwości. Wykształcenie seksualne idzie za tym".
(...)
Orgie komisarzy opisywane były we wszystkich językach, a wyjątkowo tylko
zdarza się komisarz niezydowski. Pornografie podniesiono do zasady rządowej,
aż tego w końcu nawet Stalinom było za dużo. Deptano kobiecość często pod
pozorami, ze się chce podnieść ich "godność ludzka i obywatelska", udzielając
im swobody i wolności; ale tez zmuszając je często do tej "wolności".
Wprowadzono wiele z prawa żydowskiego; miedzy innymi także, co do używania
nazwisk: W bolszewickiej Rosji może żona pozostawić sobie nazwisko
panieńskie, lub przybrać mężowskie, albo tez nosić nazwiska oba, jako
nazwisko podwójne.
Nie koniec na tym: mąż może przybrać sobie nazwisko żony, albo nosić
podwójne, bo "równe prawo dla wszystkich". Wszystko to pochodzi z obyczaju
żydowskiego. Żydowszczyzna ta spodobała się Polakom i roi się tez u nas od
nazwisk niewieścich podwójnych, przybieranych całkiem samowolnie. Właściwie
należałoby każdej takiej wytaczać proces o fałszerstwo dokumentów. (W heraldyce
nazwisko podwójne noszą bastardzie. Po polsku mówi się zaś i pisze: "Katarzyna
z Dalinskich Józefowa Falinska". Nazwisko Dalinska-Falinska oznacza pochodzenie
z nieprawego łoza jakiegoś Dalinskiego lub jakiejś Falinskiej).
Niejeden wzruszy może ramionami, ze się zastanawiam nad takim "drobiazgiem".
Jest ich więcej, jest ich nie mało, a widzi się dopiero na nich, jak dalece
jesteśmy zażydzeni. Przyjęte powszechnie "skróty" nazw instytucji stanowią
małpowanie żydowskiego zwyczaju, powszechnego u nich już w pierwszej połowie
wieków średnich. Zapewne skróty takie nieraz SA pożądane i tworzyliśmy je sami,
lecz inna metoda. Np. zamiast wygłaszać cały tytuł instytucji: Towarzystwo
Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie pod wezwaniem Św. Floriana - mówiło się
zawsze krótko "Florianka", i wiedziano doskonale w całej Polsce, co to znaczy.
(...)
Tworzenie nowych wyrazów, cudacznych, metoda jakby akrostychowa, nie dopomaga
pamięci, lecz ja obarcza, zwłaszcza, ze mnożą się te cudactwa bez końca.
Coraz częściej zdarza się, ze widząc w gazecie grupę zagadkowych liter, nie
wiemy zgoła, o czym mowa. Niedługo trzeba będzie wydąć do pomocy, jaki
słowniczek skrótów, ile razy spotkamy się z takim ABCDem (abcdem), przypomnimy
sobie o dobrowolnym zażydzeniu. Widać je, bo narzuca się wzrokowi przy każdej
przechadzce po mieście. Nowe wywieszki sklepowe sławetnych naszych kupców i
majstrów podają ich nazwiska, pisane małymi literami. Moda... żydowska, gdyż w
abecadle hebrajskim nie ma dużych liter.
Takie "drobiazgi" działają, jak "odkrywki geologiczne", naprowadzając na ślady
prawdziwego stanu rzeczy. Im więcej takich rzekomych drobiazgów, tym gorszy los
całości. Owe drobiazgi układają się obok siebie i tworzą stopniowo płaszczyznę
coraz większa. Na jej tle coraz łatwiej zażydzac się wcale nie drobiazgami: np.
czy zdaje sobie kto sprawę z tego, ze obowiązujący w Polsce sposób mianowania
głowy państwa wcale nie jest polskim, lecz żydowskim?
Trzeba by osobnej a obszernej pracy, żeby wykazać, jakie ustawy i przepisy
pochodzą z ducha cywilizacji żydowskiej i wzmagają nasze zażydzenie. Trzeba
cywilizacyjnej rewizji naszej konstytucji, administracji i naszych kodeksów.
Antysemityzm ma stanowić obronę gojów przeciw uroszczeniom Izraela,
zabierającego się do panowania nad światem całym. Kościół nie może nie
potępiać środków niechrześcijańskich w tej walce. Musimy sobie powiedzieć, ze
nie jesteśmy i nie będziemy jednako uzbrojeni w tym sporze; im bowiem ich
dwojaka etyka pozwala względem nas na wszystko a wszystko, a my na wiele nie
możemy sobie pozwolić; a gdybyśmy chcieli przekroczyć szranki etyki
chrześcijańskiej, wstrzyma nas Kościół i nie może nas nie wstrzymywać. Mają
tedy Żydzi w tej walce cywilizacyjnej wielkie "for" na swoja korzyść. (..)

szach0 zacytował ks. Chrostowskiego:
Proszę księży, dla Żydów fakty nie mają żadnego znaczenia. Proszę to
zapamiętać, mówię to z długiego doświadczenia. Żydów nie interesuje historia
jako taka. Nie mają pojęcia historii obiektywnej (..) Spotykają się ze sobą
dwie mentalności. (..) Jeżeli fakty temu przeczą, to tym gorzej dla faktów.
W związku z tym dyskusja z nimi na temat faktów mija się w ogóle z celem.

______________Ile Tobie płacą za "wilk syty"?

[szach0]

Żydzi w 800 w swej 800 letniej polskiej historii mieli dobre i złe
chwile (nie tylko byli goszczeni ale i byli wyganiani i nietolerowani),

HASZCZ#######: Fifty fifty? a kto wyganiał w 68? Polacy?

- Nie chcieli się asymilować ale i nie było chęci do ich asymilacji wśród
Polaków en masse,

HASZCZ####: Giertycha własnie za tę prawdę ogłoszono w Parlamencie antysemitą

- Był przedwojenny polski antysemityzm z gettem ławkowym i projektami
ustaw nieledwie norymberskimi, wraz z antysemityzmem Kościoła ale i nieufność,
obojętność i brak otwarcia się i zrozumienia z drugiej strony,

HASZCZ####:

Czyżby takie?????
Na mocy tych dokumentów Żydów można było pozbawić obywatelstwa Rzeszy, ochrony
prawnej i własności. Nie mogli również pełnić służby w urzędach państwowych ani
w wojsku. Zakazano im również wywieszać flagę państwową. Wedle ustawy o
ochronie krwi zabraniano zawierania małżeństw między "Aryjczykami" i "nie-
Aryjczykami", zezwalano rozwiązywać już zawarte małżeństwa tego typu, zaś
stosunki intymne między nimi podlegały karze (zhańbienie rasy - Rassenschande).
Ustawy również definiowały kogo uznawać za Żyda za mieszańca i Aryjczyka.
Ograniczenia prawne tyczyły się również Cyganów i rasy czarnej. Ustawy stały
się podstawą prawną do polityki antyżydowskiej. "

- Żydzi wschodni niespecjalnie utożsamiali się z II RP, bliżej im było
do Rosji ale i nie zdradzali „masowo” w 1939 jak zwykło się przyjmować
w „patriotycznej” historiografii. Wyrzekali się polskości w stopniu identycznym
jak pozostałe mniejszości II RP, dla których nie była ona dobrą matką,

HASZCZ#####: ale może dobrym ojcem?

- Była olbrzymia obojętność Polaków wobec Zagłady ale i Polacy walczyli o
biologiczne przetrwanie,
- Było szmalcownictwo, delatorstwo, mordowanie Żydów dla mienia, niejasna
rola granatowej policji, było ciche zadowolenie z „rozwiązania problemu
żydowskiego” ale

HASZCZZ#####: "mordowanie dla mienia"??????????
i była heroiczna pomoc mordowanym.

- Był udział Żydów w ruchu oporu, nie było „baranów idących na rzeź”,
była chęć współdziałania z organizacjami niepodległościowymi, była nieufność po
obu stronach (utrwalana dodatkowo przez okupanta ), która popchnęła część Żydów
do wstępowania do wojskowych organizacji komunistycznych,

HASZCZ####: Dzięki takim jak Ty w świadomości publicznej nawt w Polsce
Powstanie w Getcie egzystuje jako Powstanie Warszawskie - mylą nawet lata!
Zapominasz o proporcjach. Manipulujesz zaprzeczając opisom świadków i oceniasz
jak sędzia postawy ludzi spodlonych strachem, zapominających o swojej
człowieczej godności z lęku przed torturami i śmiercią

- Za skomunizowanie Polski i represje wobec części narodu w okresie
powojennym odpowiadają w równym stopniu Polacy jak polscy Żydzi, kłania się
stereotyp żydokomuny zamieniany w „chamokomunę”.

HASZCZ: w równym stopniu? a porównałeś stopnie ( szarże ) UBeckie?
Liczby i %%%? I wyszło ci ===?

Mi wyszło, żeś płatny manipulator!

To do mnie?

[pan.scan]

Przecież wiesz, że z Tobą nie rozmawiam, boś zaimpregnowany czub kompletny.
I do tego g_ówno wiesz.

_______________"czub" który "g_ówno wie"

[haszszachmat]

bo nie uznał Twoich "mądrości" i "wiedzy" - zgodnej z uzgodnieniami
podręcznikowymi między Polską, a Izraelem komisji,
gdzie to ze strony izraelskiej
wchodzili Żydzi, a ze strony polskiej tak samo.

Bo nie strzelam z Tobą do "jednej bramki"?

Bo stawiasz się w roli "eksperta", w misji wyprania przekazu starszego pokolenia
i zamilczenia polskich historyków jak prof. Strzembosz, Nowak, dr Szczęśniak?

A popierasz takich jak kumpel Michników - Jan Gross, który głównym "świadkiem" -
zrobił Eljasza Grądowskiego - który to podczas wydarzeń w Jedwabnem przebywał w
oddalonym o setki kilometrów od Jedwabnego sowieckim więzieniu skazany za
kradzież patefonu?
albo nienaocznego "swiadka" - agenta NKWD?

Bo Polska ma nauczać według dyktatu izraelskiego, a od podręczników izraelskich
nie wymaga się nic z polskiej strony?

Bo Polska była pod okupacją niemiecką 6 lat i 51 pod okupacją sowiecką
i podręczniki jak i badania "naukowców" służyły propagandzie bolszewickiej,
której Ty i GW i całe to forum do dziś służy ich obronie.

Dlatego wiedza o "pogromach" w Polsce ma być zgodna z ich starą i
nową, "poprawioną" propagandą?

Z jednej strony nie wspomina się o prowokacjach NKWD z powodów powiązań
rodzinnych typu Humer Umer, czy Stefan Adam a z drugiej wybiela Niemców
- ambasadorów Polski w UE - bo już się wypłacili?

Jest spis 40 książek o tematyce żydowskiej zalecanych do czytania przez
młodzież polską na 10 utworów "polskich" (o tematyce żydowskiej) zalecanych do
czytania przez młodzież izraelską, i tylko jedna jedyna neutralna - J.
Kotta "Szkice o Szekspirze".

A miejsce Polski w Europie będzie określał prof. Jakub Goldberg z uniwersytetu
w Jerozolimie, który do 1968 r. był historykiem Uniwersytetu Łódzkiego?

To jak tam wg Ciebie było z polskimi Ustawami Norymberskimi?

Prawie ja w III Rzeszy?

Pamiętam bardziej wyrafinowane talmudycznie epitety - jakimi mnie obdarzałeś..

[danus01]

z kim ty dialogujesz Haszu?
sam ze soba?

______________Ila może jednak INAczej?

[haszszachmat]

chodzi Ci o to samo co Pan.skanowi?

Ze to Polska zainicjowała Ustawy Norymberskie?
I żeby młodym Poakom nikt już nie zmącił tej "wiedzy"?

A może zamiast obrażać -

....PRZEPROSILIBYSCIE PANA HASZA za dotychczasowe obelgi, rzucane wspólnym
talmudycznym frontem i przy okazji
podziękowalibyście wspólnie

PANU HASZOWI chocby tylko za 68 r.?

[danus01]

haszszachmat napisał:

> chodzi Ci o to samo co Pan.skanowi?
>
> Ze to Polska zainicjowała Ustawy Norymberskie?

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=13&w=60847732&a=61012250

a teraz 'dla rownowagi' dolacz rownie udokumentowany opis jak to Zyd gwalcil i
mordowal Polki i przejmowal ich mienie 'z zasiedzenia'

tak sie dobrze zarlo

[rycho7]

danus01 napisała:

> a teraz 'dla rownowagi' dolacz rownie udokumentowany opis jak to Zyd gwalcil
i
> mordowal Polki i przejmowal ich mienie 'z zasiedzenia'

Ja podam znany wszystkim opis zydowski: Wasze ulice, nasze kamienice.
Przejmowanie mienia odbywalo sie przez 700 lat. Nie nastapilo przejecie
ostateczne - Judeopolonia.

Co do dzieci pachciarzy to tematu nie bede rozwijal. Danutka nie dostala na ta
okazje wyjsciowej peruki.

Dziewczynki do macy to ponoc jedynie wyobraznia mojzeszowej sekty z Italii.
Moze nie wyobraznia, moze nie sekty, moze nie z Itali albo nie tylko z Italii.

ja chetnie podialoguje z Haszem o bandytach zydows

[rycho7]

danus01 napisała:

> z kim ty dialogujesz Haszu?

zydowskich. Bo w kazdym etnosie sa bandyci i zaden etnos nie sklada sie z
bandytow. Natomiast mowienie o zydowskich bandytach to "antysemityzm". W jakiej
pozycji w owczym pedzie stawiaja sie niewinni Zydzi? Gewalt, bija Zydow. Nie,
nie, akurat zlapano za reke bandytow. Probuja sie oni skryc w tlumie
naiwniaczkow.

Ty Danusiu juz wykazalas swa pozytecznosc w szeregu. Z kolkami w plocie szkoda
gadac.

zanim nastąpi dialog....z mojego archiwum

[danus01]

Haszu
jeśli dobrze zrozumiałam Twoją „barykadę” obronną, to bronisz linii(barykady)
pojęciowej Polak Katolik. Zanim cokolwiek dalej napiszę, to chcę z CAŁĄ MOCĄ
podkreślić, że Twoja obrona Twojej barykady odbywała się zawsze z poczuciem
własnej godności i z poszanowaniem godności tych, przed którymi się broniłeś
(czyżbym jakiś Twój post zaprzeczający tej tezie nie „zapisała” w swojej
pamięci?).
Ja natomiast stanęłam samotnie na swojej „barykadzie” obronnej bez żadnej flagi
czy też transparentu z jakąkolwiek własną etykietką czy flagą za
wyjątkiem „ustanowionej” przeze mnie po prostu swojego człowieczeństwa i swoją
osobistą godność.
Dlaczego bez flagi i etykietki?
Z prostej przyczyny, a tą prostą przyczyną jest, że taką etykietkę i takiej
flagi po prostu nie mam poza mi przypisywanymi przez innych. A te przypisywane
mi przez innych nie są tymi, z którymi sama mogłabym się w pełni identyfikować.
Sam chyba Haszu przyznasz, że etykietka „Polski Żyd” w sytuacji, w której nie
jestem osobą wyznania judaistycznego do mnie nie pasuje a jest mi jedynie
przylepiana „na siłę” przez wszystkich Polaków(niekoniecznie tylko Katolików).
Ja mam świadomość tego, że w czasach istnienia Państw Narodowych oraz religii
każdy człowiek poza imieniem i nazwiskiem MUSI posiadać jakąś klasyfikującą
go „etykietkę” religijno-narodową. I w porządku. Ale staje się to nie w
porządku jeśli wzajemnie wznosi się barykady i wyszukuje się wroga, który
usprawiedliwiałby istnienie TAKICH barykad.
Haszu
Jesteśmy oboje już w takim wieku, że i ja i Ty możemy powiedzieć, że w tej
Polsce dzieliliśmy wspólny los. Ty jako Polak-Katolik ja natomiast jako [...] i
tu mam problem co wpisać, poza JA-Danuta, bo cokolwiek bym innego wpisała, to
poza tym, że urodziłam się kobietą z rodziców o korzeniach żydowskich, którzy
przeżyli Holocaust(Shoah) byłoby nieprawdą, a przecież NAM zależy na pisaniu i
mówieniu PRAWDY.
Gdzie więc jest ta prawda?
Póki nie wyjdziesz zza swojej barykady obronnej Polaka Katolika to PEŁNI PRAWDY
nigdy nie zobaczysz.

ps.
jestem już zmęczona tym tematem i obroną „mojej barykady”
poddaję się
droga wolna
pisz co chcesz
jak dojrzejesz do dialogu.....

ps2
napisałam to wszystko TYLKO w swoim imieniu
za inne „barykady” i „wojska zaciężne” nie ponoszę odpowiedzialności, bo chyba
jednak uważasz, że ODPOWIEDZIALNOŚCI ZBIOROWEJ świat cywilizowany usiłuje się
przeciwstawiać.

ps3-dopisane dzis
a jednak od pewnego czasu zacząłeś pisać posty naruszające moją osobistą godność