melancholia..........

[gumek83]

Zatrzymajmy dzisiaj zabiegany swiat, niech ten dzien bedzie dniem zadumy i
wspomnien........

Znakomity humorek

[cwi]

Wyjaśnij tylko dlaczego dzis mamy zadumywac sie? Oraz co wspominac?
Z tego co wiem dzis jest Święto Wszystkich Swietych - zmarlych i żyjących - a
Zaduszki (Swieto Zmarlych) jutro dopiero.

(Jak już coś obchodzić, to pod właściwą datą...)

Cwi

[lubie.pomponiki]

cwi napisał:
Wyjaśnij tylko dlaczego dzis mamy zadumywac sie? Oraz co wspominac? Z tego co
wiem dzis jest Święto Wszystkich Swietych - zmarlych i żyjących - a Zaduszki
(Swieto Zmarlych) jutro dopiero. (Jak już coś obchodzić, to pod właściwą
datą...) Cwi

dzięki cwi, dziekuję w imieniu wszystkich wciąż błądzącnych koffanych
czatusiów, którzy dzieki tobie błądzą już trochę mniej boś strażnikiem
wszelkich prawd (a juz zwłaszcza tych Najwyższych)
Pompon z Kaszaną, Jogurtem, Kotami i Wrodzonym Debilizmem

[lubie.pomponiki]

sory cwi
zapomniałam o naważniejszym
to dla ciebie:
cmooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooook

[cwi]

re-cmok.
Pozdrów jogurt i kaszanę :-)))

[gumek83]

tak jak mowisz, nie inaczej, za-dum(a)ny to Ty jestes, szkoda ze tylko jutro,
nie masz co wspominac, bo sam jestes wspomnieniem dla niektorych, over

[cwi]

Agressio ex ignorantio. Ot, co.

[kaszanka.w.aerozolu]

cwi, o agresji wewnątrzgatunkowej świetną książkę napisał Konrad Lorenz ("Tak
zwane zło"), ale po co ja ci to piszę, napewno ją czytałeś

[cwi]

Przyznam się, że nie czytałem.

[kaszanka.w.aerozolu]

to może przeczytaj, nie ma tam wprawdzie nic o Prawdach Najwyższych i
Objawionych, ale jestem przekonana, że potrafisz się zniżyć do takiego poziomu

[cwi]

Dziękuję za właściwy poziom przekonań.

[lubie.pomponiki]

Uprzejmie proszę.

Pompon

Głową o ścianę

[nonstop]

Oh, When the Saints Go Marching In...

[lubie.pomponiki]

można kochać i być kochanym będąc śmieciem i ta miłość zmiecie wszystko,
najgorszy brud i największe cierpienie

--------
duo cum faciunt idem, non est idem

Kiepski humorek

[freya]

Kiepski, bo zadumałam się dziś nad pewną pracą magisterską...
;)

[sarna_z_lasu]

Jak masz 14 osób np.na obiedzie
to mam dzień zabiegać czy go zatrzymać ?

[ewka5]

za kazdym razem "wzrusza" mnie niepomiernie taka "zaduma" wewnatrzwatkowa. Jej
konsekwencja przede wszystkim.
Rozumiem, ze to ma byc dzien zadumy i wspomnien nad tym, jak tu komu przyp.
(zeby nastepnego roku bylo jeszcze bardziej?)

[cwi]

Ha! to też także chciałem wiedzieć dlaczego dziś i nadczym.
Czy chodfzi o rezultaty wyboró ukraińskich, czy coś mi umyka.
Nawet założyłem w duchu, że doszło do lekiej pomyłki w datach,
ale to założenie sprowadziło już li tylko gromy. Nie wiem niestety,
czy aby z nieba.

Cwi - wspomnienie dla niektórych

[cichodajka1]

I to nie ważne w jakim temacie...
Nie ważne w jakim dniu.
Nie ważne kto ?
Aby tylko.

[lubie.pomponiki]

ewko, mnie to jednak naprawdę wzrusza, dałam temu wyraz w swoim wątku; nie
widzę żadnego powodu, dla którego gumek badz ktokolwiek inny nie mialby zrobić
tak samo, jest to wszakże nasze forum, wszystkich koffanych czatusiów
a konsekwencje? no cóż, zawsze się znajdzie ten pierwszy: Wielki Inkwizytor,
Wielki Naprawiacz Świata, Największy Mędrzec itp., który "to tez takze chcialem
wiedziec dlaczego dzis i nadczym; czy cos mi umyka? Nawet zalozylem w duchu, ze
doszlo do lekiej pomylki w datach, ale to zalozenie sprowadzilo juz li tylko
gromy. Nie wiem niestety, czy aby z nieba".
nie, nie z nieba Drogi Cwi - wspomnienie dla niektórych, nie sa to zadne gromy,
gromy to ty ciskasz, widac masz taki nieodparty imperatyw wewnetrzny, niestety
czasem znajduje sie jakis cymbal z pomponami, ktory psuje ci szyki, ale szyj
dalej, szyj

Pompon

Głową o spróchniały pień

Jaka, u bogów, melancholia?

[agni_me]

Czytam o łzach, zadumach, wspomnieniachm melancholiach i zastanawiam się, czy
aby na pewno żyję w tym samym kraju. Przecie Wszystkich Świętych to najbardziej
rodzinne święto ze wszystkich.

Mama piecze sernik i robi mięsa, ciotka Ania nieśmiertelnego kurczaka i
szarlotkę –gnieciucha, ciocia Zyta najlepsze na świecie pierogi, ktoś mówi, że
bierze kawę i herbatę, najmłodszy brat mamy, Wicia, mówi, jak co roku, że on
weźmie swoje nóżki. Śmiejemy się, jak to Babcia, mama mojego taty, zawsze
zabierała sporą piersiówkę nalewki malinowej na spirytusie i że w czasie mrozów
to był jedyny ratunek. Mamy do odwiedzenia kilka cmentarzy.

Na cmentarzach tłumy. Pełno znajomych, dalszej i bardzo dalekiej rodziny,
dzieci dzieci, pań, co gdzieś kiedyś, stryjenek stryjenki w dziesiątym
pokoleniu, tych wszystkich: no jak nie pamiętasz, przecie to ciocia Nina, córka
tego wujka, który z dziadkiem był u nas, jak miałaś dwa latka. Całusów,
gorączkowej wymiany informacji o narodzinach, ślubach, zgonach, numerów
komórek. Chodzenie tabunami, bo przecie jakoś po drodze jest nam grób teściów
cioci Anki , do Pawełków i pana Gruszczyńskiego, o którym nic nie wiadomo, poza
tym, że babcia kazała pamiętać. Dzieci moczą palce w roztopionej stearynie i
smarują się nią niemiłosiernie, ciągle giną zapałki i zapalniczki, ktoś
zostawia torbę ze zniczami „przy wujence Marii” i trzeba wracać i jakoś wracają
po nią wszyscy. Sinawe nosy, uśmiechy nieszerokie, uściski dłoni. Wreszcie
słychać: no co, jedziemy?

I jedziemy do dalekiej kuzynki, do której jeździmy, dlatego chyba, że jej dom
stoi najbliżej dawnego domu Babci. Kuchnia, w której dziwnym trafem mieścimy
się wszyscy. Mięsa, ciasta, kawa po chamsku (szklanka i fusy), ciasto w dłoni,
bo talerzyków nie ma dla wszystkich i brak świątecznego zadęcia. Ot niby
wpadliśmy na chwilę. Wymienianie informacji, kto był, kogo nie, dlaczego, kto
zdrowy, kto chory, kim jest ta pani w kapeluszu, która się rzuciła na ciocię
Olę i mówiła do niej Dobrodziejko. Ciągle ktoś wchodzi, ktoś wychodzi, nowe
powitania i pożegnania. Jesteśmy.

Z dzieciństwa pamiętam groźnego pana w długiej, brązowej skórze, który witał
się z Babcią, jakiś daleki krewniak mojego Dziadka. Nie zamieniłam nigdy z nim
słowa, mama i tata też nie. Rok temu pojawił się u rodziców, mówiąc, że się
starzeje i chce się pożegnać. Okazał się cudownym człowiekiem, bawił
opowieściami sprzed wieku, bo przecie urodził się w 1905 roku. Niedawno
zadzwonił i powiedział, że nie może przyjechać na Wszystkich Świętych, bo
chory. Prosił o zapalenie zniczy w kaplicy jego rodziców i braci. Kilka godzin
temu, wbrew wszelkim zasadom, nad grobem wyciągnęłam telefon i zadzwoniłam.
Zapytałam, czy słyszy. Słyszał. Powiedział: widzisz dziecko, gdzie dziś byłbym
bez rodziny? Znowu zaprosił do siebie. Nie wiecie może jak dojechać do Nowego
Miastka?

[gumek83]

dziekuje :)

agni:))) (n/t)

[she_5]

[wodniczka37]

Mądrze, pięknie i wzruszająco... nawet jeśli w zamierzeniu miło być
obrazoburczo :) Ja również dziękuję za to wspomnienie, Agni.

[lubie.pomponiki]

Nie wiecie może jak dojechać do Nowego Miastka?

jagnięcinko, ja wiem tylko jak dojechać do Krakowa, wiesz, to taka mieścina
koło Mogiły;
kohana jagnięcinko, wszystko super, ale dlaczego na żadanym ze stołów nie ma
choćby pół jogurciku?
ja bym prosiła o uśmiech choćby, ale tu, nie na czacie, tam nie mam wstępu,
wiesz, opy to w ogole nie mają mózgów i wywalają równo jak leci: kaszanę,
pompony, co za życie, ech...
buha
:)))