dwanaście małych arabusów

[Gość: perli]

jeden trzyma lustereczko. Drugi gorejący sztandar woskiem wydziergany.
Trzeci drut kolczasty. Koraniczny kłębek. Czwarty kawę w glinianym naparstu
tak aromatyczną jak prószenie przypraw, które uwięzine w wiązkach wdechowych
przez całe życie nosa niesie mu rozkosz nadnaturalnej natury. Piąty brudne
palce. Szósty czystą cysternę. Siódmy koła. Ósmy zapalnik w świeżej
jelitowej zaprawie. Dziewiąty kawał dobrej arabistycznej poezji. Dziesiąty
jest bezrobotny. Jednasty jest nagi a dwunasty strasznie smierdzi. Niesie
skrzydła dla siebie i oczywiście dla pozostałych jednastu małych arabusów.


perli

[d_nutka]

Perli

serdecznie witam
a za oknem na skrzydłach mew unosi się ku słońcu poezja

d_nutka

[Gość: perli]

Danusiu,
o tak Wiluś wziął mnie i natchnął.
Czasami tak już mam
Wesołego poświętach i pamiętaj mewy to jest to))
Sonety to doskonała konstrukcja.
Niedościgła niestety.
Wieczna.
Za milion lat kiedy nie będzie już żadnych murów słońce sonety będzie czytać
Niebu i Szefowi

perli