czy ja jestem wyrodną matką?

[awenidapauliszta]

cześć, jestem nowa, wracam do pracy 24-ego. Moja córcia ma 7 miesięcy. Czytam
Wasze rozterki dotyczące konieczności powrotu do pracy i zastanawiam się czy
coś jest ze mną nie tak? Bardzo kocham moją córcię, ale nie jestem
typem "pani domu" (nazwa "kura domowa" jest wg mnie obraźliwa), tzn.
siedzenie w domu i opieka nad Zosią to dla mnie za mało (chociaż działam
jeszcze społecznie). Po prostu chcę wrócić do pracy, wychodzić z domu i
spotykać się z ludźmi. Oczywiście nie bez znaczenia są też względy finansowe -
chcąc zapewnić dziecku wszystko czego mu potrzeba, musze na to zarobić.
Zosia zostanie pod bardzo dobrą opieką mojej mamy, taty i dwóch babć, więc
jestem o nią spokojna. Ale mam poczucie winy, że Zosia nie jest całym moim
światem, i że dla zdrowia psychicznego potrzeba mi innych ludzi.

[mik5]

Cześć,
masz super nick.
Dlaczego od razu "wyrodną"? Jesteś może trochę inną matką (inna np. ode mnie,
bo ja gdybym mogła to chętnie siedziałabym w domu z dzieckiem, w ramach
kontaktów z ludźmi przez jakiś czes wystarczyłyby mi zakupy i aerobic 2
razy/tyg.). Poczucie winy z powodu , że dziecko nie przesłania Ci świata? -
każdy Ci powie, że to niezdrowe.

[awenidapauliszta]

zakupy i aerobik to za mało - zakupy robi mąż a ja w domu nie mam nawet czasu
wsiąść na rowerek, bo moja córcia jest bardzo absorbującą młodą osobą. Chcociaż
z drugiej strony mogłabym porowerkować w tej chwili, ale z trzeciej strony
właśnie brakuje mi kontaktu z ludźmi, więc zamiast pedałować - kontaktuję :). A
może przystawię rowerek do biurka i pędę kontaktowała pedałując? hmmm mała
racjonalizacja :)

[awenidapauliszta]

nie da się, mam za krótkie ręce :)

[mik5]

aerobic poza domem daje możliwość kontaktu z fajnymi ludźmi
u mnie jest o 20.00, kiedy moja córka zasypia i teoretycznie mogłabym zostawić
ją mężowi do usypiania a sama wyjść
gdybym była w domu, to napewno bym sie na to zdecydowała, ale ponieważ pracuje,
to o 20.00 czesto padam juz na twarz

[vernalis1]

To tak jak ja; ok 20-ej nie mam ochoty nawet na mocno spózniony obiad, marze
tylko o tym ,zeby spac, spac, spac.... a do urlopu tak daleko....

[emilkaq]

Bzdura!!!
Jesteś dobrą mamą! Kto powiedział, że dobra mama nie powinna mieć swojego
swiata w którym się spełnia??? To bardzo dobrze, że zachowujesz właściwe
proporcje.
Ja na przykład mam chwile, że oddałabym dużo, żeby sobie posiadzieć z Synkiem w
domku, a po tygodniu chorobowego ciągnie mnie do pracy. W końcu gdy stajemy się
Mamami nie umiera nasza własna natura i ambicje, może na chwilę przygasają ale
wciąż istnieją i domagają się czasu dla siebie.
Tak trzymać!
Pozdrawiam Aga i Mikołaj
P.S. Pozazdrościć pracy, do której tak Ci sie chce wracać

[re_haj]

witam, ja chyba też jestem "wyrodną matką". Wróciłam do pracy jak mój synek
skończył 6 m-cy i zrobiłam to z dużą chęcią, bo własnie to czego mi najbardziej
brakowało w czasie kiedy byłam z małym w domu to kontaktu z ludźmi. Minęło od
tego czasu 3 m-ce i chociaż czasmi padam na nos (mamy poważne problemy ze
spaniem) to jestem zadowolona. A jak zmniejszyły się rachunki za telefon! Nie
wspominam o tym, że w domu nigdy nie miałam czasu na zajrzenie do Internetu.
Teraz z równą ochotą wychodzę do pracy i z niej wracam, bo po południu tak
fajnie jest pobawić się z maluchem. Co do poczucia winy - wydaje mi się, że
bardziej niezdrowe jest stawianie dziecka na piedestale i czynienie z niego
jedynego sensu życia. Dzieci dorastają, robią się coraz bardziej samodzielne i
któregoś pięknego dnia wyfruwają z domu (tak jak my same kiedyś to zrobiłyśmy).
I co wtedy? Kochamy nasze dzieci, ale same też potrzebujemy przestrzeni tylko
dla nas - niektóre z nas większej inne mniejszej, ale moim zdaniem brak
takiej "odskoczni" rodzi tylko frustrację, a to już na pewno nie jest dobre dla
naszych rodzin. Życzę udanego powrotu do pracy.

[beata32]

Witaj,
W naszym Klubie jest miejsce i dla mam, które pracują, bo chcą i dla takich,
które pracują - bo z różnych względów muszą. Są tu i jedne i drugie, a to, że
tylko takie, które obawiają się powrotu do pracy o tym piszą - to chyba nic
dziwnego.
Sama nie mogłam się doczekać swojego powrotu do pracy po pierwszym urlopie.
Chcę pracować, zarabiać i lubię wychodzic z domu spotykać innych ludzi - jednak
poczucia, że może coś swojemu dziecku w ten sposób odbieram nie mogę się pozbyć
i często mam wątpliwości co do mojego wyboru i często zastanawiam się czy nie
mogłabym czegoś zmienić żeby mieć więcej czasu dla dzieci i na swoje własne
potrzeby. Tym częściej mi się to zdarza im moja praca przynosi mi mniejszą
satysfakcję.

Ja myślę, że taka niepewność czy niekiedy poczucie winy to specyfika bycia Mamą
Pracującą i chyba większość z nas ma czasami chwile zastanowienia nad swoim
wyborem.

Fajnie, że do nas dołączyłaś, mam nadzieję, że na stałę - osoby o takim
podejściu są nam równmież bardzo potrzebne.
(A nick - fajny - przypomnij prosze skąd on jest - coś mi się po głowie kołacze
ale nie mogę sobie przypomnieć - jakaś bajka?)

[awenidapauliszta]

nie mogę zdradzić bo mnie wyśmiejecie :)

[magda60]

A co powiesz o mnie. Moja córeczka, najsłodsza dla mnie na świecie – moje oczko
w głowie (5,5 miesiąca) poszła dziś do żłobka. Za kilka dni wracam do pracy.
Oddałam ją już od dzisiaj na kilka godzin dziennie, bo nie chciałam jej od razu
dawać na 7 h. Serce mnie boli, że ją oddaję, ale do pracy musze wrócić. Nie
obwiniam się, tłumaczę, że to dobre rozwiązanie.
A poza tym jestem po raz pierwszy na forum klub mam pracujących.
Witam zatem i pozdrawiam wszystkie mamy!.
Magda z córeczką Malwinką

[chruppek]

Witam. Mnie rowniez po 16 tygodniach macierzynskiego i 20 dniach urlopu ciagnelo
do pracy, do ludzi. Zle sie czulam siedzac caly czas w domu, mimo, ze moja
kruszynka byla caly czas ze mna. Po powrocie do pracy odetchnelam. Lubie swoja
prace, lubie ludzi z ktorymi pracuje (no, nie wszystkich, ale wiekszosc). Mozna
powiedziec, ze w pracy teraz odpoczywam :) Po pracy wracam do domu, gdzie czeka
na mnie moj maluszek i jestem cala jego :) Sadze, ze taki uklad jest najlepszy
dla mnie, dla mojego meza i dla naszego dziecka.

[monidob]

Witam Wszystkie Mamy,
bez wątpienia nie jesteś wyrodną Mamą natomiast troche w ramach wsadzania kija
w mrowisko powiem ze jesteś w bardzo dobrej sytuacji opiekunkowej. Chyba nie
tylko ja borykam sie z kolejnymi niankami, zmieniajcymi sie jak w kalejoskopie
brakiem pewności czy dziecko dobrze zadbane i stad na przykład u mnie osobiscie
swego rodzaju miotanie sie pracowac czy byc pewna ze wszystko ok czyli byc w
domu. A poza tym ja typowa mama kura choc pracująca .

Pobiłam Was :((

[magdaaa73]

Jestem tu po raz pierwszy i jeszcze bardziej utwierdzam się w przekonaniu,że
dobrze nie postępuję.Mój syn dziś skonczył 7 tyg a ja już w pracy(niestety-
działalnośc) Wiem-nie ma ludzi niezastąpionych-ale moje zastępstwo skonczyło
się.Co prawda jest to 4 godz. dziennie-a syn zostaje pod opieką babci i taty-
przynajmniej żłobek go ominie-ale i tak cierpię:((