Jesienne wieczory

[arwen.a]

Jak przetrwać długie, ciemne, deszczowe jesienne wieczory nie tracąc dobrego
nastroju?
Dla mnie najlepszym sposobem jest hmmm... już wiem - oglądanie zdjęć z
Roztocza, trochę ciepłych wspomnień z lata, trochę planów na następne
słoneczne lato.
I co jeszcze? Miła rozmowa z Przyjazną Osobą...
Czasem dobra książka w towarzystwie mruczącego Kota.
Aha! i buduń na kolację, gorący budyń waniliowy prosto z garnka )
Okropna jestem..., wiem )
A.

[benia30]

arwen.a napisała:

> Jak przetrwać długie, ciemne, deszczowe jesienne wieczory nie tracąc dobrego
> nastroju?
>

1. Owinąć się ciepłym kocem
2. Zaparzyć gorącej herbatki z cytrynką (z dużą ilością cukru)
3. i ... bywać na FORUM ROZTOCZE.

awaryjny punkt 4: Puścić dziecku długą bajkę na video w drugim pokoju, choć
wiem że to niepedagogiczne ale spokój musi być!

I tymi sposobami dobry nastrój gwarantowany!

Pozdrawiam w ten długi, ciemny, jesienny wieczór...
b...

[czuk1]

arwen.a napisała:

> Jak przetrwać długie, ciemne, deszczowe jesienne wieczory nie tracąc dobrego
> nastroju?
> Dla mnie najlepszym sposobem jest hmmm... już wiem - oglądanie zdjęć z
> Roztocza, trochę ciepłych wspomnień z lata, trochę planów na następne
> słoneczne lato.
> I co jeszcze? Miła rozmowa z Przyjazną Osobą...
> Czasem dobra książka w towarzystwie mruczącego Kota.
> Aha! i buduń na kolację, gorący budyń waniliowy prosto z garnka )
> Okropna jestem..., wiem )

Arwen. Jęsli chodzi o budynie różnimy sie tylko smakiem. Ja zajadam sie goracym
budyniem czekoladowym.
pzdr Mariusz
> A.

[stief]

Rzadko jadam budyń, choć nie wiem dlaczego..? Przecież bardzo lubie! Ale bardzo
lubię takie, że z Arwen moglibyśmy się dogadać w tej kwestii.. Waniliowy albo
śmietankowy. No i też lubię z gara!
Co do wieczorów... Ja akurat lubię jesienne wieczory, więc słowo "przetrwanie"
nie jest akurat w moim przypadku właściwe. Szczególnie jeśli jest to wieczór
deszczowy i deszcz bębni sobie o moja okna dachowe, stwarzając niesamowity
nastrój.
A jak mam trochę więcej czasu, to wjeżdżam sobie do takiej jednej Chaty na
Polesiu, gdzie sobie siedzę i nasłuchuję głosów odatujących gęsi i żurawii.

[stief]

stief napisał:

> to wjeżdżam sobie do takiej jednej Chaty na Polesiu

No...może nie do końca! Wolę zdecydowanie do niej wYjechać!

[koziorozka]

A masz tam ogrzewanie? Bo ja przyrode to i owszem, lubie, ale ciepla wode w
kranie tez. Coraz czesciej nachodzi mnie mysl, ze jesienia i zima przyroda
najlepsza i najpiekniesza jest za oknem (szczelnym).

[stief]

Jest piec kaflowy, ale już nieczynny (chyba, że ktoż lubi zadymę). Więc jak
jest mocno zimno, to jako grzejnik służy tzw. (bez obrazy..)"koza" czyli taki
mały, metalowy piecyk. Woda - i owszem - jest, ale w studni i trzeba ją sobie
naciągnąć za pomocą żurawia, a jak się tę wodę zagrzeje na kozie, to jest
ciepła! Ale, jak to mówią, coś za coś! Do najbliższego asfaltu 2 km i dookoła
lasy!

[ralston]

Chaty na Polesiu trochę zazdroszczę - nie powiem...
A ja lubie jesienią wygrzebać z szafki slajdy, w tym te z Roztocza i pogapić się
i powspominać. Najlepiej w gronie znajomych przy ciężkawym czerwonym winku...

[blotniarka.stawowa]

ralston napisał:
> i powspominać. Najlepiej w gronie znajomych przy ciężkawym czerwonym winku...

Otoz to! Troche wspomnien, troche samotnosci (jedynie koza na Polesiu moze byc
, - ale tez i duzo wesolego towarzystwa!

[alta11]

och, budyń jest znakomity, tak jak go opisałaś ogromnie kusi smakiem i
aromatem. jedynie kota zamieniłabym na psa, grzejącego zmarznięte nóżki

[szekla]

latwo przetrwam takie wieczory wsluchujac sie w Griega (suite Nr1.2) lub
Schumanna
(Kinderszenen), do tego swiatlo miodowych swiec, garsc orzechow i zapach wanilii.