Język polski pamiętany

[akawill]

Dość często spotykam ludzi, którzy usłyszawszy żem Polak z pochodzenia chwalą
się swoimi korzeniami polskimi. (Jedna znajoma nawet żartowała że jest w
jednej czwartej Polką przez małżeństwo, tzn. mąż był w połowie Polakiem ;) I
chwalą się także tymi okruchami języka które znają bądź pamiętają. Na
przykład bardzo wielu pamięta "Dupa Jaś". Ostatnio w sklepie też się
zgadałem z takim jednym o "dobrze wymieszanej krwi" (oprócz europejskich
także domieszka indiańskiej) i facet mówi, że pamięta też jedno wyrażenie.
No i sobie przypomina, ja wyczekuję, w końcu on do mnie: "Daj mi buzi" :) Aż
się obruszyłem :))

Macie jakieś takie zabawne? I co się pamięta? W końcu w jakiś sposób nas to
dotyczy lub dotknie w przyszłości.

[basia553]

Przed wielu laty w Dubrovniku szlismy sobie rozmawiajac glosno po polsku. A tu
nagle starsi panstwo w kraciastych spodniach, a jakze, möwia "jak sie macie",
ale to bylo juz prawie wszystko, co möwili po polsku. Potem rozmawiali z nami
po niemiecku (!), ale wlasnie chwalili sie polskimi korzeniami i byli bardzo
wzruszeni, ze spotkali kogos z Polski (choc bylismy przeciez tylko z Niemiec).
A drugie spotkanie: stalismy pod bankomatem w Rzymie, cos tam gawedzilismy
sobie i jakas pani raczej mlodsza jak starsza strasznie sie na nas pchala, az
sie maz zdenerwowalam, bo to jednak pod bankomatem... Po chwili sie okazalo, ze
pani tez miala polskie korzenie i zwröcila uwage na nasza polszczyzne. Ale ta
to ani slowa ani po polsku, ani po niemiecku, a my tylko pare slöw po
angielsku - taka byla ich rozmowa. Ale zauwazylam wlasnie, ze ci zza oceanu jak
maja jakas polska krople krwi, to ciesza sie ze spotkania z "rodakami".

[dreptak2k]

Przed paru laty pracowalem w pewnej firmie w Sydney opanowanej przez anglikow -
ponad polowa. Ktoregos dnia zostalem troche dluzej na co-piatkowym party i
zostalem z mloda australijka i anglikiem w srednim wieku. Po chwili okazalo
sie, ze cala nasza trojak wychowala sie w polskim spoleczenstwie. Ona wychowala
sie w Sydney na ulicy, gdzie wiekszosc domow byla wlasnoscia nowo przyjezdnych
Polakow, on w poludniowej Anglii gdzie bylo duzo wojennej emigracji i wiekszosc
jego kolegow mialo Polakow rodzicow.
Oboje umieli powiedziec "Jurek, ogorek..." z calkiem dobra wymowa! On
przepieknie opowiedzial, jak poszedl do swojego kolegi Polaka pozyczyc pilke.
Kolegi nie bylo, przyjela go mama:
A, Kris, sit, it (jedz) - bylo normalnym przywitaniem zanim jeszcze dowiedzieli
sie o co chodzi. Kolezanka potwierdzala, u niej na ulicy tez tak bylo.

[basia553]

Przypomnialo mi sie jeszcze cos fajnego. Znalam mlodego wegierskiego muzyka,
ktöry gral w orkiestrze naszego teatru w Mannheim. W dziecinstwie mieszkal w
Budapeszcie w sasiedztwie jakichs Polaköw, ktörych gosposia w poludnie
wolala "swoje" dzieci na obiad. Umial bezblednie wolac "Basia, Jurek, obiad!"

[bella-donna]

z osob przypadkowo spotkanych wszyscy raptownie maja dziadkow i babcie
polskiego pochodzenia, az dziwne, ze w Polsce mieszka jeszcze 38 mln.

Babcie i dziadkowie

[starypierdola]

Wszyscy chca dostac Polskie paszporty, bo najlepsze na swiecie! Mozna do
Brzylii bez wizy, bez zdjec, bez odciskow palcow ...
SP

[plesser]

Kiedys pewien Szkot w Edynburgu opowiadal mi jak jako dziecko z innymi
szkockimi dzieciakami zabawiali sie w nastepujacy sposob:
idzie polski zolniez ulica, jakies dziecko wola - dzien dobry! Zolniez oglada
sie na prawo i lewo gdzie tu jakis znajomy rodak, a dzieci maja radoche.

[goga.74]

Zostalam kiedys zaproszona na kolacje do eksluzywnej restauracji przed
Holendra, ktory sie we mnie podkochiwal. Restauracja byla jedna z najdrozszych
w miescie, obiad wykwintny i oczywiscie dobre wino do niego. Holender wspominal
mi kiedys, ze znal Polakow od ktorych nauczyl sie paru zdan po polsku.
Postanowil wiec wzniesc po polsku toast i podnoszac kieliszek
powiedzial: "Zdrowie na budowie" :-)

[i.p.freely]

> Postanowil wiec wzniesc po polsku toast i podnoszac kieliszek
> powiedzial: "Zdrowie na budowie" :-)

hehehe... Dobre.

Jeden z naszych kardiochirurgow, wedle naszego prawa Polak z pochodzenia
(dziadkowie byli z Polski), ale z twarza rodowitego Japonczyka (mama z Okinawy,
tata urodzony tu Polak) tez sie chcial pochwalic polszczyzna i powiada do
mnie - 'idziem spac' z mocnym akcentem.

Jeden z pielegniarzy-anastezjologow, tez po jakiejs tam czesci Polak, pochwalil
sie swoim 'ladna dupa','jak sie masz' i 'dzien dobry'.

Jest tez wsrod nas prawdziwy, 100% Polak, lekarz internista z Warszawy, ktory
jest tu ciut krocej niz ja - zagadywanie go po naszemu wywoluje u niego wyrazne
zmieszanie... Tylko dlaczego? Wszystkie inne pracujace tu nacje przechodza na
wlasny jezyk kiedy sie ich dwoch zbierze i nikt inny nie jest w towarzystwie...

[bergo1]

U mnie do oczywiscie wiekszosc zna "na zdrowie", ale to rczaj dlatego, ze po rosyjsku tak samo.

Ale raz w malej wiosce norweskiej w sklepiku rozmawialam z panem tam pracujacym. Mial on wczesniej do czynienia z Polakami i potrafil powiedziec tylko jedna rzecz : ale dobre slonce" - co przetlumaczyl mi po angielsku, znaczy iz nie pada deszcz.

[tos.ka]

to nie do konca ma temat, bo bez korzenia polskiego, ale niech bedzie..
wiec, siedzimy w knajpie, w niemczech, grupka polakow i jeden niemiec, mloede
chlopie jeszecz bylo bardzo; no i to chlopie nagle spoglada na mnie niezwykle
maslanymi oczami i szepcze czule- dupenka; nieco zdziwiona pytam sie - co
prosze? (to po niemiecku oczywiscie) a on - jeszcze bardziej rozmazonym glosem-
dupenka.
okazalo sie- ze chlopie zostalo uprzednio poinformowane ze tak wlasnie prawi
sie komplementy dziewczynie:)

pozdrawiam

[maria421]

Pamietam kiedys we Francji spotkalam czlowieka, Polaka z pochodzenia, ale juz
tam urodzonego. Byl to czlowiek, ktorego na pierwszy rzut oka mozna bylo ocenic
na dobrze usytuowanego profesjoniste. Pan ten chcial ze mna mowic po polsku
wiec zaczal: "Kiejscie przyjechali do Francji? Dugo tu bydziecie? Podobo wom
sie? Mie to juz trudno godoc po polsku" i dalej w tym stylu. Mowil tak, jak
go matka nauczyla i ja chwalilam go za to, jak dobrze potrafi, ale kontrast
miedzy jego aparycja a jego jezykiem powodowal , ze z trudem powstrzymywalam
sie od wybuchniecia smiechem.

[basia553]

Ojej Mario, to mi cos przypomina! Otöz w jakiejs polskiej gazecie czytalam pare
lat temu wspomnienia jakiejs pani, ktöra tylko czasowo byla w Stanach, chyba
dziennikarka czy co. W kazdym razie znalazla sie w szpitalu z czyms tam i jak
byla wizyta, to czegos nie zrozumiala, co ja lekarz pytal. Wiec ten poprosil
swojego "polskiego kolege", jakiegos potomka polskich uchodzcöw sprzed lat. I
ten "polski kolega" zapytal krötko i zwiezle:"srola"? Kurde brakuje mi "l" z
kreseczka...

[a.polonia]

jesli znajomi lub nieznajomi Holendrzy znaja jakies pojedyncze polskie slowa to
sa to zazwyczaj "dobry", "dzien dobry", "kurwa", a kolega z pracy potrafi
powiedziec "szynka"...hmm...;-)
Pozdrawiam

[chris-joe]

a mnie juz meczy tlumaczenie, ze "na zdarowie" to nie po polsku. Gdy poprawiam
ich na "na zdrowie" i tak nie slysza roznicy. Wiec juz nic nie mowie i chlam z
nimi po rusku. Wot tak.

Norweskie pojecie.

[jan.kran]

chris-joe napisał:

> a mnie juz meczy tlumaczenie, ze "na zdarowie" to nie po polsku. Gdy
poprawiam
>
> ich na "na zdrowie" i tak nie slysza roznicy. Wiec juz nic nie mowie i chlam
z
>
> nimi po rusku. Wot tak.

Ja juz przestalam dyskutowac na temat podobienstwa jezyka polskiego i
rosyjskiego , bo wielu Norwegow uwaza , ze to sa jakby te same jezyki:-pppp

Natomiast jestem mile zaskoczona jak w Domu Swawolnej Starosci znana jest
geografia, historia i kultura PL.

Na text , ze jestem Polka podopieczni , a takze rodziny ich wiedza , ze Breslau
to Wroclaw i prawie kazdy byl w Auschwitz, ktory lezy kolo Krakowa.
Orientuja sie z grubsza w sytuacji bylej i obecnej PL i wiekszosc miala jakis
kontakt z Polakiem lub Polka zamieszkalym w Oslo.
Ku mojemu zaskoczeniu Polacy maja dobra opinie jako osoby inteligetne i
pracowite. Ja sie przyczyzniam jak moge do pozytywnego obrazu Ojczyzny.

Ze zdarzen jezykowych moge przytoczyc , ze jak wiele lat temu moi bracia na
czarno w DE kladli dachowki na niemieckich domach to Niemcy sie nauczyli po
polsku:" kuwa , podaj motek" . K.

[luiza-w-ogrodzie]

Wiekszosc Australijczykow niepolskiego pochodzenia potrafi powiedziec po
polsku "Dzien dobry", "Do widzenia", "Kurwa" a niektorzy nawet wiecej. Nauczyli
sie albo od polskich sasiadow, albo kolegow ze szkoly.

Moj syn nauczyl dzieci w szkole mowic "Spadaj stad" (wymawialy "Spagaj stond")
czego uzywaly zamiast angielskiego "Get lost". A corka nauczyla kilka dzieci co
znaczy "jaki sok" (dzieci slyszaly jak sie jej pytalam na jakiejs dzieciecej
imprezie tymi slowami jaki sok chce do picia - "jaki sok" brzmi jak
angielskie "yucky sock" czyli "smierdzaca skarpeta"). I tak polskie wyrazenia
ida w narod australijski ;oD

Pozdrawiam
Luiza-w-Ogrodzie

"have your fun and keep lafing" ©joanna

.·´¯`·.. ><((((º>`·.¸¸.·´¯`·.¸.·´¯`·...¸><((((º>

[starypierdola]

>>Wiekszosc Australijczykow niepolskiego pochodzenia potrafi powiedziec po
polsku "Dzien dobry", "Do widzenia", "Kurwa" a niektorzy nawet wiecej. Nauczyli
sie albo od polskich sasiadow, albo kolegow ze szkoly.<<

Nie Australijczykow, chyba tylko Sydneysiders. W Kalgoorlie nikt nic nie umie
powiedziec po polsku. Chyba ze "Vodka" jesli zalozymy ze to po polsku.
"An odd person" moze znac slowo czy dwa po wlosku.
SP

[dreptak2k]

Moja pierwsza praca w au byla w fabryce na tasmie - wczesne lata 80te. Ktoregos
dnia tam wlasnie z pewnym zdziwieniem obserwowalem klotnie Australijczyka z
Wietnamczykiem - nie pamietam juz o co im szlo. Gdy juz wszystkie "fuck'i" i
tym podobne zostaly wyczerpane, Australijczyk wygarnal z grubej rury:
"You're glupia pizda!"
Wietnamczyka az zatkalo na moment. Wreszcie wydusil z siebie: "No, you're
glupia pizda, cholera jasna!".

I tak oto wygral argument. Australijczyk nie umial na to odpowiedziec.

Dreptak, potwierdziles zakres polszczyzny u Ozi

[luiza-w-ogrodzie]

;oD

[maja92]

Poznalam dziewczyne, ktorej ojciec byl polskim pilotem, ktory zostal po wojnie
na Wyspach.
Raz zostala u nas na obiad i zapytalam sie Jej, czy chce gulasz z makaronem,
czy z kartoflami? Nie zrozumiala i musialam powiedziec "potato". Wtedy ona
spojrzala sie na mnie i powiedziala:
Nie musisz udawac, ze nie potrafisz juz mowic po polsku: mowi sie pyry, a nie
kartofle.
Tlumaczenia nie pomogly:)))))