Piękny Robin

[edyta95]

tak sobie wróciłam do Tereski i Okrętni. Czytam sobie spokojniutko, I tak
mnie ten złoty chłopiec wkurza. Jakiś on taki, niby doskonały, i fizyczny i
umysłowy, ale równocześnie taki chłodniutki, nie angażuje się w nic zbyt
mocno i zawsze wie lepiej. Musiała p. Joanna wtedy mocno Marka kochać, że
wierzyła, że on ładnie pluje Wy też tak macie.
Całkiem ładny skrót myślowy mi wyszedł, ale wiem, że dacie rade

[eulalija]

Dokładnie, też mnie źli. Co Tereska w nim widziała? Szafirowe oczy? Teraz są
szkła kontaktowe i najgorsza mazepa może mieć dowolny kolor oczu.

[goonia]

zimny jest, a wogole robin kojarzy mi sie z ptakiem.
w przeciwienstwie do Diabla nie podnosi mi cisnienia

[ida14]

Eeeeee nie znacie sie. Nie ważne jest jak my go widzimy, ale jak Tereska go
widzi. Ja też się czasami zastanawiam co dziewczyny widzą w niektorych, ale
przestałam juz tego dochodzic, wystarczy spojrzec na ich wzrok i się wie ze to
nie jest nic konkretnego tylko to "coś" widoczne dla tej jednej.

Piękny Robin

[eulalija]

Iduś, masz rację jeśli chodzi o błysk w oku Tereski. Z tym nikt nie może
dyskutować.
Daj Boże każdej kobiecie, by jej w oczach, jak najdłużej błyskało.

Ale Tereska w okolicach robienia prawa jazdy powinna przejrzeć na oczy. Robin
nie jest partnerem, jest nieomylnym przywódcą. I lat kilka minie a Tereska go
skopie z piedestału.

[groha]

edyta95 napisała:

> Wy też tak macie.

Edyto, myślisz, że wszyscy, hurtem, jak leci? A, może i coś w tym jest... Miłość
ci wszystko wybaczy i tak dalej. Dopóki jest, to wszystko gra. Wkurzać zaczyna
po. Dla jasności: za wszystkowiedzącymi, sztywnymi i perfekcyjnymi ideałami typu
Robin nie przepadam i palcem dla takiego nie chciałoby mi się nawet kiwnąć, bo i
tak tego nie zauważy. Ale Was wciąż kocham

[edeka5]

groha napisała:
> Ale Was wciąż kocham

Bo my nie som ideały

[groha]

O to, to, właśnie

[edyta95]

Bo taka mi się refleksja nasuwa, że to biedny człowiek jest, ten Robin. Tereska
nie głupia, zostawi go szybko, a On uwielbienia pragnie jak kania dżdżu. A
uwilbienie, też nie może być od idiotki. I tu następuje smutny koniec. Chłop
zostaje sam, bo jedne dla niego za mądre, inne za głupie. Pewnie dlatego
pustelnikiem został

[g0p0s]

Sam wybór imienia coś świadczy, wprawdzie o rodzicach, ale zawsze. Ja bym
używał drugiego lub zmienił.

[l.mama]

a Marek z "Romansu Wszechczasów" , toż to dopiero ideał, może odczytałam go
zbyt dosłownie? a Robin mi się podobał nawet, jak miałam 17 lat to też
przeżywłam takie fascynacje, ale to zazwyczaj oni mnie zostawiali na lodzie,
nie ja ich, może ja z kategorii za głupich? każdy wiek ma swoje prawa

[groha]

A propos rodziców, to o tatusiu Robina wiemy, że był od niego lepszy w każdej
kategorii, łącznie z rąbaniem drewna i wciąż robił synkowi konkurencję, nawet
będąc starszym panem. No, a taki idealny, wiecznie niedościgły wzór tatusia,
potrafi zwichrować synkową psychikę, jak rzadko. I jak się taki synek nie
zbuntuje w młodości, to potem już umarł w butach. Do końca życia chodzi, jako ta
gorsza kopia tatusia, niestety. Nawet z samym sobą ciężko mu czasem wytrzymać. W
sumie, nieszczęśliwy człowiek taki synek, nie?

[edyta95]

mądrość przez nas przemawia, taka co przychodzi z wiekiem

[kocio_pierzaczek]

Zgrzybiałością powiało, uuuuuu!

[april02]

A ja Robina nigdy nie odbierałam jako Marka. Chyba muszę jeszcze raz przeczytać
pod tym kątem bo mi się skubaniec podobał

[groha]

Powiem Wam na ucho, że mnie do tej pory oni wszyscy się trochę mylą i nie zawsze
potrafię odróżnić, który jest który, czyli dopasować fikcję do rzeczywistości.
Ale po prawdzie, to mi się chyba wcale nie chce. A jeśli chodzi o Robina, to
podejrzewam, że gdybym miała tyle lat, co Tereska, to jego piękne, szafirowe
oczy pewnie też zawróciłyby mi w głowie. W podskokach. Za to teraz mogę go sobie
z przyjemnością trochę porozbierać. Psychologicznie, rzecz jasna
Każdy wiek ma swój urok, Kociu )

[april02]

Oj tak, tak... Czasem nie mogę się już doczekać wieku w którym będę mogła
spokojnie powtórzyć za Grodzieńską "Ja już nic nie muszę" i roześmiać się
szatańsko ))

[kocio_pierzaczek]

Och, jak ja kocham Grodzieńską... Wszystkie dwie jej książki jakie posiada moja
boblioteka czytuję regularnie. A mini felietoniki w Wyborowej Stołecznej -
perełki.

[ida14]

Rozbierania bohaterow pozbawia ich uroku. ja tam nie rozbieram Robina (chyba, ze
z koszuli ). Sama bym chciała takiego, albo podobnego. Narzekacie, że idealy.
Ech, ja wole ideała, którego jest za co wielbic niz głupka, który w dodatku
uwaza się za pępek swiata, a tacy mnie w większosci otaczają (no moze nie w
większosci, ale Ci którzy nie są nadętymi bufonami sa moimi kolegami, a z
kolegami sie nie romansuje

[groha]

Iduś, nie narzekamy, tylko sobie swobodnie analizujemy bohatera, bądź co bądź,
pozytywnego. Gdyby Robin był nieokrzesanym głupkiem, to myślisz, że chciałoby
się nam o nim gadać? W życiu! Ale Ty się w ogóle nie przejmuj tym, co my tu,
stare grzyby hihi, sobie pleciemy i broń Boże nie wierz w to, że ideały istnieją
tylko w książkach. Kiedyś spotkasz swojego, na mur beton. A wtedy tylko raz
spojrzysz mu w oczy i już będziesz pewna, że to Twój idealny ideał. I to taki,
że niech się przy nim Robin schowa, mówię Ci

[ida14]

ech. Juz mi sie taki przestał nawet marzyc

[meduza7]

Ee tam. Takie piękne Robiny to dobre są do wzdychania z daleka, a w życiu
codziennym oko może błysnąć na widok kogoś znacznie bardziej niepozornego, ale
mającego w sobie "to coś".
Ja osobiście całe życie głośno powtarzam, że mój ideał to Banderas, Figo, czy
inny latynoski macho, a tak naprawdę... jeszcze mi się nie zdarzyło w takim
zakochać. A w młodszych leciech zakochiwałam się na zabój mniej więcej co
wakacje. Nie wspominając już o tym, że mój własny osobisty małżowin od tego
typu odbiega zdecydowanie i w podskokach.
Ale popatrzeć na takie ciacha lubię, oj lubię.
Jeśli ktoś jeszcze lubi:
dogfightatbankstown.typepad.com/photos/uncategorized/luis_figo.jpg
www.voetbalfocus.nl/imgs/figo-l3.jpg

[tuptus10]

A propos Robina- pozwólcie , że nieśmiało się włączę z moim wspomnieniem sprzed
lat. Opowieści o Teresce i Okretce czytałam pierwszy raz lat temu wiele , będąc
w wieku zbliżonym do Tereski , i pamietam , jak będąc swieżo po lekturze i
wciąż pod wrażeniem Robina ( bo jednak na mnie dobre wrażenie zrobił)kiedyś na
przystanku autobusowym zobaczyłam chłopaka- poraziło mnie wtedy , bo tak musiał
wyglądac Robin , ten , którego sobie wyobraziłam pod wpływem lektury. Szalenie
przystojny był i te oczy...Nie pamietam , czy szafirowe ale było w nich to coś!
Spotykałam go póżniej wiele razy , oczywiście tylko przypadkiem , zbyt
niesmiała byłam , by zawiązać znajomość. Wiem tylko , że kilka lat póżniej
życie dopisało kryminalny scenariusz- "mój" Robin związany był z opozycją jako
młody gniewny i pewnego dnia zginął w niewyjasnionych do dziś okolicznościach ,
znaleziony martwy - na przystanku autobusowym. Sprawa do dziś nie wyjaśniona