Kumple

[Gość: o.]

Typowy rozrywkowy film norweski ,plus dodatki pod publiczke malych
festiwali.
moja ocena: 3/6

[Gość: widz]

Coz za arbitralna ocena!!! A ja uwazam ze te "dodatki pod publiczke malych
festiwali" maja duza wartosc podobnie jak "Samotni" czy "Wloski dla
poczatkujacych". Zycze mozliwosci obcowania jedynie z "wielkimi dzielami
swiatowych festiwali".

[Gość: celeste]

Fajna,ciepła prosta historia opowiedziana naturalnie i szczerze.Bez
pompy,wydumanych komplikacji i baaaaaaaaardzo opymistyczna.Może nie z tych,co
to je wszyscy górnolotnie określają "ambitne",ale na pewno
wartościowa,angażująca emocjonalnie i energetyzująca.

Kumple, czyli przyjaźń jest bezcenna.

[Gość: Kyliks]

Właśnie przed chwilką wróciłam z kina, gdzie obejrzałam „Kumpli”. Film wywołał
na mnie niesamowite wrażenie. Co prawda nie jest to przepełniony efektami
specjalnymi film – podobny do amerykańskich superprodukcji, ale… ogląda się go
z dużo większą uwagą. Wszystko, co dzieje się na ekranie, po prostu wciąga
widza. Od początku do końca film jest ciepły, sympatyczny, otwarty na
wrażliwość widza. Młodzi ludzie, w miarę usamodzielnieni, borykają się z
problemami typowymi dla ich rówieśników – nie tylko w Norwegii – ale na całym
świecie. Czym się więc różnią? Ano tym, że przypadkowo dostają się w
ręce „ludzi z TV”, a to oznacza: szybką karierę, szybką popularność, niestety
również szybką porażkę. Jednakże cały film zrobiony jest w konwencji
optymistycznej, toteż kończy się – może zbyt infantylnie – ale bardzo
pogodnie. Wychodząc z kina czułam, że jest mi bardzo wesoło, choć miałam też o
czym myśleć, ponieważ problematyka filmu była dużo głębsza, niźli na początku
mogłoby się wydawać. Opowieść o tych młodych ludziach, to jednocześnie
wskazówka dla widza, aby rozejrzał się w swoim środowisku i być może zauważył
problemy innych, którzy żyją obok. Problemy – czasami tak dziwaczne, jak np.
bojaźń przed opuszczeniem miejsca zamieszkania, czy przed podróżą pociągiem –
problemy, których na co dzień nie zauważamy, ponieważ już do nich przywykliśmy
i zamiast pomóc, po prostu nie utrudniamy życia. I nie pomagamy… Warto
obejrzeć „Kumpli” chociażby po to, by później móc zastanowić się nad tym, co i
w jakim celu robimy. Czy umiemy dochować sekretu? Czy złożoność przypadkowości
życia ludzkiego nie powoduje, iż mamy czasami przez nią kłopoty, nad którymi
nie panujemy, ba... kłopoty pojawiają się jakby znikąd i spadają na nas
lawinowo... Warto też pomyśleć o tym, co oznacza słowo „przyjaźń”. W tym
filmie przyjaźń gra najważniejszą rolę – jest ponad wszystko. Dla przyjaźni
młodzi ludzie rezygnują z kariery, ze sławy, z pieniędzy. Rezygnują, ponieważ
inaczej utraciliby coś znacznie cenniejszego - przyjaciół. Film bardzo mi się
spodobał i będę go długo wspominała. Każdemu polecam obejrzenie tej
skandynawskiej produkcji, ponieważ naprawdę warto.

[Gość: asiawu]

film lekki i przyjemny.. bez specjalnych rewelacji.. głębokich doznań i
przeżyć.. i chociaż zakończenie jest jakie jest to właśnie miło się uśmiechnąć
na jego obraz.. i mimo prostoty i nieskomplikowania warto spojrzeć na ten
film.. ale bez oczekiwań..
asia

[Gość: Rafik]

Po prostu film w konwencji: oni filmowali swoje życie, a ktoś sfilmował ich. Z
tym, że reżyser ukazał to, co w ich mniemaniu było lekkim przeżywaniem
młodzieńczych uniesień, bez poruszania trudnych problemów, od których jednak
uciec sie nie da. Film z happy andem, ale może sie podobać. Plus dla muzyki

[lahliq]

Tacy norwescy "Samotni" (z tym, że czeska wersja jest niedościgniona :)).
Miły, sympatyczny, normalny film. Co mi się podoba w tego typu kinie
europejskim, że ludzie są tacy sami jak my, tutaj w Polsce. Podobnie wyglądają,
zachowują się i ubierają. Nie sa jakoś tak hollywoodzko sztucznie piękni. :)
Film warty zobaczenia, choć równie dobrze nadaje się do tv. Nie musi mieć
tej "kinowej otoczki" by się podobać.

lajtowa (w najgorszym tego slowa znaczeniu) chala!

[Gość: mm]

film widzialem juz w pazdzierniku (wmff) i bylem przerazony, ze taki gniocik
wygral plebiscyt publicznosci! bylo tyle naprawde wspanialych filmow (a jesli
juz musi byc komedia, bo cos powazniejszego by nie 'dotarlo', to dlaczego nie
chociazby rowniez norweski 'wiekszosc ludzi mieszka w chinach', m.in. w
rezyserii tegoz rezysera), a tak glupawa komedyjka moze sie podobac (ale tak
bardzo podobac, zeby az na nia glosowac!) chyba ludziom uwazajacym coelho za
literature wyzszych lotow itp. gusta kulturalne padaja na pysk, az plakac sie
chce.

[Gość: w-t-k]

A mnie sie podobal. Bo o sprawach tak istotnych jak przyjażń i
odpowiedzialność, czasem warto mowic bez nadecia, bez udziwnien i nie ma się
co żżymać, ze to pod publiczke itd. Nikt nie kreci filmów dla siebie. Warty
zobaczenia film, ktory wprowadza w dobry nastrój.

[Gość: anka]

otoz to. juz myslalam, ze nikt tego nie napisze. film cienki jak pupa weza. coz
w nim bylo nowego? srednio smieszny. mozna go puszczac w tv po teleranku.
dzieci nie bylyby rozczarowane w przeciwienstwie do ludzi doroslych.

[roody102]

Po teleranku puszcza się filmy robione przez dorosłych, z myślą o dzieciach i
te faktycznie rażą sztucznością. A ten film został zrobiony przez młodych
ludzi i dla młodych ludzi. Jest szczery, bezpretensjonalny i pozytywny. To w
sumie całkiem sporo, jak porównać z filmami, które są głupkowate, nie mają
pobudzać do ciepłego śmiechu, tylko do głupawego rechotu, dowcipy są w nich
głównie o pierdzeniu itp., albo z tymi, które całkowity brak uniwersalnego
przesłania pokrywają pseudoartystycznym prężeniem się. Mnie ujęła
bezpretensjonalność tego filmu.
__________________________
Roody102

"Dostęp do Internetu powinien być prawnie reglamentowany, najlepiej wydawany
po okazaniu świadectwa lekarskiego i za zgodą rodziców."
Jerzy Pilch

Kumple są super

[ceboolka]

Miły i optymistyczny film, po którym wychodzi się z kina z uśmiechem na
ustach... Chociaż momentami widzowi z przejęcia może chwilami zabić mocniej
serce: czy Kristoffer nie zdradzi ideałów i kumpli, czy wybierze miłą Henriettę
zamiast wrednej i wyrachowanej blondyny...;) Bardzo dobry film na mroczne i
mroźne zimowe popołudnie, od którego robi się cieplej i jaśniej na sercu...
Aha... i fajna muzyka jest.

Ham-Kam

[Gość: Quella]

Polcam wszystkim ciepla rozrywke. Film rewelacyjny, o waznych rzeczach.
Smieszny i smutny. Zabawny i powazny. I na szczescie norweski :-)
Bardzo, bardzo fajny!

[Gość: korsyka]

Maly film o wielkich sprawach:)

[roody102]

Wyjdź z kina i atakuj!

„Kumple” to jeden z tych filmów, które wyraźnie dzielą publiczność na widzów i
krytyków - ci pierwsi są zachwyceni, czego dowodzą kolejne (w tym warszawska)
nagrody publiczności. Ci drudzy pozostają sceptyczni skarżąc się na błahą
historię i niedociągnięcia różnej maści, tak w fabule, jak i w realizacji.

Kristoffer (Nicolai Cleve Broch) i Gier (Aksel Hennie) żyją tak, jak chcieliby
żyć wszyscy dwudziestokilkulatkowie: mają słabą pracę, która pozwala jakoś
zaspokoić podstawowe potrzeby i jeszcze znaleźć sporo czasu na dobrą zabawę.
Wynajmują pokoje od Stiga Inge (Anders Baasmo Kristiansen), zamkniętego w
sobie projektanta stron www. Wygłupiają się, podrywają dziewczyny, imprezują.
Kristoffer zapisuje to wszystko na taśmie wideo. Prowadzi swój dziennik.

Któregoś dnia kasety trafiają przypadkiem do telewizji, która od razu
proponuje, że zrobi z tego program. I tak dziennik staje się… blogiem. Nagle
wszystkie sprawy trzech młodych chłopaków stają się własnością publiczności.
Póki jest zabawnie, wszystkim się to podoba, ale nagle wszystko się
komplikuje – Kristoffer miota się między dwoma dziewczynami, Gier nie może
dłużej ukrywać (szczególnie przed samym sobą) faktu, że ma syna a Stig Inge,
że panicznie boi się przekroczyć granice kompleksu handlowo-mieszkaniowrgo
Toyen. Przez popularność, przestają to być ich własne sprawy. A telewizja ma
do powiedzenia tylko jedno: bądź profesjonalistą.

Co dzieje się dalej? Dwie dziewczyny wpadają na siebie w mieszkaniu chłopaków,
Stig Inge staje się pośmiewiskiem, a Gier nie może już dłużej udawać, że nie
wie kim jest blondynek z piłką, który zresztą wszystkiego się domyśla.

Kristoffer będzie musiał wybrać – zabawa czy kariera? Przyjaźń, czy
profesjonalizm? Henriette czy Elizabeth? I wybierze, oczywiście dobrze.
Wszystkie wypadki będą miały swój sens, bo nie tylko on „wyjdzie z bramki i
zaatakuje” – Gier, Stig Inge, Elisabet i Henrietta – wszyscy podejmą w końcu
swoje decyzje. Dobre decyzje. Historia skończy się w najprostszy możliwy
sposób, ale nie będzie ani banalnie, ani ckliwie. Granica nie zostanie
przekroczona, wzruszenie będzie szczere a uśmiech szeroki.

A wszystko to pokazane w nowoczesny, nieco niechlujny, ale w żadnym wypadku
nie męczący widza, sposób. Oszczędna, skandynawsko chłodna, ale nie oziębła,
bardzo naturalna gra, swobodna praca kamery korespondująca z robionym z ręki
videodziennikiem bohatera, współczesna muzyka lekko sugerująca nastrój i
uniwersalne problemy zupełnie zwyczajnych ludzi. Właściwie nie miałem wyboru –
musiałem się z nimi identyfikować, bo to historia, jaka mogłaby się przydarzyć
każdemu ich rówieśnikowi. I dlatego bliżej mi do zachwytu widzów, niż do
dystansu krytyki.

Zresztą po co mam na chłodno analizować film, z którego wyszedłem z szerokim
uśmiechem i ładunkiem pozytywnej energii do działania? To mi wystarcza.

Tyle samej recenzji.
Na marginesie muszę powiedzieć, że „Kumple” bardzo mocno kojarzą mi się
z „Samotnymi”. Czas i miejsce akcji w sumie dosyć podobne - Europa, przełom
wieków, by tak rzec. Historie, w skali Europy, uniwersalne i też trochę
podobne - zwyczajni, młodzi ludzie i krótkie, acz bardzo mocne zawirowanie
towarzyskie, które pozwala oczyścić atmosferę i poustawiać wszystko na
miejscach. Podobne ciepło z nich bije, podobny uśmiech na mojej twarzy
wywołują. Jedna jest między nimi różnica – w życiu nie kupię sobie płyty z
piosenkami po norwesku!

A już całkiem prywatnie, oba te filmy „przydarzyły mi się” w podobnych
okolicznościach. „Samotni” wyciągnęli mnie z dołka rok temu a „Kumple”
poprawili mi nastrój, po krótkim, acz głębokim zjeździe sprzed paru dni. Bez
wchodzenia w bardziej osobiste rejony i pisania o tym, z kim przy tych dwóch
okazjach identyfikowałem najbardziej, bo po co komu taka wiedza?

PS: Zerknąłem do wątku i widzę, że w skojarzeniu z "Samotnymi" nie jestem
bardzo oryginalny. Damn it! ;)

__________________________
Roody102

"Dostęp do Internetu powinien być prawnie reglamentowany, najlepiej wydawany
po okazaniu świadectwa lekarskiego i za zgodą rodziców."
Jerzy Pilch

[Gość: Kasia Barszczewska]

A mi sie "kumple nie podobali". W zasadzie wyszlam z kina dosc zazenowana. No bo niby mialo byc milo, ale jakos nie moglam sie w to milo wczuc

[vulture]

A mi się ten film spodobał. Może nie był wielki, ale na pewno bardzo
sympatyczny - taka bajka w stylu "Samotnych" czy "Amelii". Jeśli zadaniem tego
filmu było poprawienie humoru osobom go oglądającym, to spełnił swoje zadanie i
bardzo mnie to cieszy.

[Gość: Bryza]

Nie wiem jakie sa typowe filmy norweskie, ale KUMPLI warto zobaczyc chociazby z
powodu duzej dawki optymizmu.Moze i naiwnego, 'mlodziezowego', ale czy w ogole
mozliwy jest optymizm bez naiwnosci?

[viking73]

Ja też polecam.