Jestem twój *****

[Gość: Joanna]

Chyba recenzent sobie jaja robi. Ten film jest bardzo bardzo kiepski, nie trzyma sie kupy, scenariusz jest bez sensu. Ludzie wychodzili z kina na pokazie!

Jestem twój *****

[Gość: Bitberry]

Dla mnie to całkowita katastrofa.Pierwszy raz w życiu wyszedłem z seansu.Chyba tylko dla niezrównoważonych emocjonalnie.

Jestem twój *****

[Gość: MARCIN]

SUPERFILM. Ciekawy, niepokojący, dobrze się ogląda.
Na moim seansie nikt nie wychodził. Warto zobaczyć.

[Gość: blabl]

a 4564dfsazgagrae

Jestem twój *****

[Gość: LDZ]

Po raz kolejny okazuje się, że recenzje Pana F są odwrotnie proporcjonalne do poziomu filmu.
Czytam zawsze, bo wiem, że jak F poleca, to nie warto, a jak psy wiesza, to będzie ciekawie :)
Moim zdaniem Grzegorzek rozczarował, ponieważ przeniósł stylistykę teatru, a tu przerysowana gra aktorska się nie sprawdza. Rozbiegane oczy, przerysowana mimika mają być ekspresją emocji, a wypadają groteskowo.
Takie historie się zdarzają, więc temat ciekawy, ale scenariuszowo totalnie położony.
Postacie są tak przedstawione jakby wszyscy byli upośledzeni emocjonalnie poza Kolak (genialna) i Ostrowskim (mam nadzieję, że Grzegorzek odkrył go własnie dla kina). Gąsiorowska - znów gra infantylną blondynkę z problemami w stylu Barbie - oby się nie zaszufladkowała. Czop i Buczkowska - maniery ze sceny Jaracza i gry na żywo przed małą publicznoscią.
Szkoda tematu, bo ciekawy, ale konstrukcja filmu czarno biała i tak papierowa jak narysowane postacie.. Szkoda.

[Gość: ivo]

Przychylam się (bez satysfakcji) do tego komentarza. Podobno był kiedyś w Warszawie krytyk teatralny, który podczas przedstawienia, jeśli aktor grał nieprzekonująco, wstawał i krzyczał głośno: "nie wierzę!". Nie jestem krytykiem, jednak bardzo mi ta zasłyszana historia chodziła po głowie w czasie seansu. Cały czas czemuś tu "nie wierzyłem", aktorom (tu zgadzam się z panem Felisem, że rola Marty była najsłabsza), scenariuszowi, dialogom, a szkoda, bo było wśród nich sporo niezłych pomysłów i nastrojów. Całość jednak sprawiała wrażenie, może i niebrzydkiej, ale fatalnie położonej tapety, wszędzie coś odłaziło, robiły się bąble, wartwy naklejone byle jak, krzywo, kilka naraz, bez ładu i składu. Każda historia, nawet najbardziej fantastyczna, psychodeliczna, czy jaka tam jeszcze, musi być DOBRZE SKOMPONOWANA, tak by widz mógł się zanurzyć w świecie przedstawionym i wziąść go za dobrą monetę. Ta historia mimo, że właściwie realistyczna w formie, nie jest dobrze skomponowana, cały czas są zgrzyty, a moneta fałszywa, ciągle miałem wrażenie, że ktoś mnie oszukuje, a właściwie: bezczelnie łże w żywe oczy. Z niesmakiem wyszedłem. W odróżnieniu od "Matki Teresy od kotów" z której, mimo piętrzących się niejasności i poczucia zagubienia, wyszedłem zauroczony.

Jestem twój *****

[Gość: Katarzyna]

To ostatni polski film, jaki obejrzałam w kinie. Jak zwykle: dół, ciężar, panika, nerwica, wrzaski, przerysowanie. Scenariusz słabiutki, nawet jeśli to groteska, to nieudana. Chyba reżyser chciał być Michaelem Haneke i Davidem Lynchem w jednym. Nie wyszło. Więcej nie pójdę do kina na polski film. Wolę obejrzeć na płytce albo w tv i móc w każdej chwili przełączyć na przykład na "Usta usta" - dużo lżejsza rzecz i serialowa, ale przynajmniej nie tak bardzo naciągana i namolnie egzystencjalna jak "Jestem twój". Jedyny plus: Dorota Kolak w roli matki. Genialna aktorka z gdańskiej sceny teatralnej!

[Gość: Gość]

Coo?????!? Kiepski?? zgadzam się, co do każdego słowa recenzji. genialna gra aktorska, scenariusz, muzyka, zdjęcia. Więcej takich filmów!!! Dość komercji więcej sztuki w filmie. Wspaniałae kino, choc mocne.