Blady odcień bluesa

[israel]

No wlasnie - czy koledzy z zespolu sie nie wypieli?

[Gość: Radzik]

Oj, wypięli się trochę.... nawet go w pewnym momencie z zespołu wyrzucili.
Ale z drugiej strony, jeżeli ktoś sam nie chce być zdrowy to żaden zespół mu nie
pomoże....

[frank_drebin]

Masz racje w 100%. Zreszta pozostala czesc zespolu traktowala granie jako sposob
na zycie, ale i na przezycie - czytaj zarabianie w czym nie widze absolutnie nic
zdroznego. Nie mogli wiec za bardzo zrywac koncertow lub pozwolic sobie na miano
zespolu niepewnego bo nigdy nie wiadomo, czy Riedel zaspiewa, czy nie. Ja ich
rozumiem. Nie odmawiajac nic Riedlowi chyba jedynym sposobem na to zeby nie cpal
bylaby calkowita izolacja od swiata zewnetrznego. Reszta zespolu naprawde
niewiele mogla zrobic z problemem Riedla.

"wspomnieniami zylem jak król"

[Gość: yee]

the best polish music!!!

[Gość: blues]

A moze nie?

[Gość: kij]

Beznadziejny film, bo niby dlaczego film o jakims tam cpunie miałby byc
ciekawy...

eeeeeeee,no nie jest zle...

[Gość: Krzysztof]

ogladalem film w Tychach na Festiwalu Ryska Riedla i pierwsze wrazenie bylo
takie, ze film jest LEPSZY niż przypuszczalem przed projekcja. prawda,ze
niczego nie wyjasnia, Dzem wyszedl fatalnie /członkowie zespołu od strony
ludzkiej - pomocni Ryskowi to oni nie byli.../, "Sen o Victorii" okazał się
snem o hotelu Victoria na placu Zwyciestwa w Warszawie /jedyny,ale znaczacy
fragment filmu,gdzie utwor Dzemu umieszczono w smiesznym,absurdalnym
kontekscie - biografem Dzemu nie jestem, ale zdaje mnie sie, ze Ryskowi
chodzilo raczej o zwyciestwo nad nalogiem, a nie o pobyt w stolycy/.
Film ma wg mnie dwa plusy: 1. jest przejmujący - zmaganie sie z nalogiem i
przegrana bohatera porusza; 2. znakomita muzyka, dobrze komentujaca ogladane
sceny /z wyjatkiem tej nieszczesnej Victorii/, w ciekawych wersjach.
No i mocna byla scena Ryska z Pawlem Bergerem, w autobusie..no niestety,
prorocza. Obu juz nie ma w zespole..
A Dzem mna sie dobrze,chopakow nic nie wzrusza widac...

[Gość: Tirofijo]

"biografem Dzemu nie jestem, ale zdaje mnie sie, ze Ryskowi
chodzilo raczej o zwyciestwo nad nalogiem, a nie o pobyt w stolycy/."

No niestety nie chodziło tu o zwycięstwo nad nałogiem, tylko była to
konsekwencja nieprzykładania się młodego Richarda do nauki. Z tego co mi
wiadomo, Rychu do końca był przekonany, ze Victoria to po łacinie Wolność :)

[skun2]

a to się ubawiłem, kretyn jakiś zinterpretował sen o victorii jako sen o
hotelu???
Niech się pierdyknie w łeb, zanim następnym razem coś zacznie "kręcić", co za
głupota!!!

[settembrini]

naprawde, rece opadaja :///


> a to się ubawiłem, kretyn jakiś zinterpretował sen o victorii jako sen o
> hotelu???
> Niech się pierdyknie w łeb, zanim następnym razem coś zacznie "kręcić", co za
> głupota!!!

[Gość: Raf]

Nie badzcie tacy srodzy, po prostu wpadka, a nie interpretacja... kazdemu sie
wpadka zdarza

[Gość: Majka]

Uwaga na bla bla artystów kultury. „Riedel fascynował się Jimem Morrisonem,
więc to właściwe filmowe odniesienie. Niestety, jego konsekwencje godzą w
fabułę Kidawy” – czyje konsekwencje. Riedla? Filmowego odniesienia? Czy
odniesienie może godzić w fabułę? I dalsza jazda kulturalna: biografia opowiada
postać, „wątpliwości biorą się po części” a „kawałek życiowej prawdy wyłazi”. A
jak wylezie i już się nie schowa?

[Gość: magyaz]

biję brawo tej Pani za trafność

czepiasz się

[Gość: muka!]

Po pierwsze, sekwencja zdań: "Riedel fascynował się Jimem Morrisonem, więc to
właściwe filmowe odniesienie. Niestety, jego konsekwencje godzą w fabułę Kidawy"
jest jak może nie idealnie przejrzysta, ale ma sens. Jak dla mnie to drobny
zgrzyt stylistyczny a nie powód po pastwienia się nad autorem ;). Poza tym w
fabułę godzi nie odniesienie, lecz jego konsekwencje i jest to jak najbardziej
poprawne. Jeśli już chcesz się czepiać, to życzę uważniejszego czytania.

Po drugie, w tekście nie ma mowy o "biografii opowiadającej postać". Zdanie
brzmi: "po biografii oczekuję, że pomoże mi zrozumieć postać, o której
opowiada". Według słownika Kopalińskiego biografia to: życiorys postaci
wybitnej. Chyba zgodzisz się że życiorys ma prawo opowiadać o postaci, prawda?
Znów życzę tego, co powyżej.

Po trzecie "kawałek życiowej prawdy wyłazi" razić może chyba tylko swoim
kolokwializmem. Cóż, kwestia gustu, jak ktoś nie lubi żywego stylu
dziennikarskiego niech czyta wyłącznie "Przegląd Humanistyczny". O ile jeszcze
się ukazuje.

[Gość: junioreczek1]

Jutro wieczorem ide do kina na film i wtedy mogę wypowiedziec się na temat
Skazanego, do wszystkich,którzy uwarzają ,ze filmu o walce z nałogiem nie
należy robić. Myślę ze wielu młodym ludziom pomoze otworzyć oczy na pr,óbowanie
dragów na imprezkach. POza tym pamiętacie: Zostawić Las Vegas?

[Gość: Szopspacz]

brawo !!!
Mlaskacze proszeni są do piór a nie wyszukiwania dziur ;P

[Gość: Majka]

Konsekwencje odniesienia moga godzić w fabułę? Jakim cudem? Ejże! Nie zgodzę
się, że "życiorys postaci wybitnej" cokolwiek opowiada. Autor życiorysu, owszem.
Pomiędzy żywym stylem a niedbałością dostrzegam jednak różnicę. Sie ma!

[Gość: bΞLLiCoکΞ]

Jakbym słyszał moją babę od polaka w liceum.

[Gość: muka!]

Czy ty rozumiesz tekst tylko literalnie, tak jak jest napisane słowo po słowie?
Nie umiesz składać znaczeń do kupy? Pewnie nie skoro twoim zdaniem
"konsekwencje" nie mogą w nic "godzić". Niech zgadnę, "konsekwencje" to rzecz
niematerialna, a "godzić" może tylko coś, co ma fizyczną formę, tak? Opowiadać
też może coś tylko autor. Życiorys nie. Tak samo, jak nie może niczego opowiadać
książka czy film, bo to też nie ludzie, prawda? Ręce opadają.

Nie rozumiem też co niedbałego jest w użyciu w recenzji słowa "wyłazi".

Wyczuwam belferskie zapędy, ale mam nadzieję że nie jesteś belfrem, bo
zakatujesz biedne dzieciaki, które wpadną ci w łapska :)

[Gość: Majka]

Fantazjować można u cioci na imieninach, choć to niegrzeczne. W mediach o
półmilionowym nakładzie trzeba być precyzyjnym. Głuptasy czytają i biorą za
dobrą monetę. Nie wolno dawać im alibi.
I dlaczego łapska a nie rączęta?

[Gość: muka!]

Ta, precyzyjnym... Czy ty naprawdę nazywasz się Majka? Znałem kogoś, kto był
podobnym maniakiem "precyzji". Tyle że to był facet i pracował w dużym
niemieckim wydawnictwie. Fajny gość, ale pod tym jednym względem zupełnie
nieznośny. Tak czy inaczej współczuję, bo tu nie chodzi o precyzję (dziwnym
trafem ja zrozumiałem wszystko, o co chodziło autorowi), lecz o maniakalne
literalne rozumienie słów, semantyczną hiperpoprawność. Która, jak każda
hiperpoprawność, jest błędem. Powtrórzę jeszcze raz i ostatecznie: żaden z
trzech przytoczonych przez ciebie przykładów nie jest błedem. Jeśli uważasz
inaczej to już twój problem.

[Gość: Majka]

Odpowiadasz, jakbyś siedział w innym kinie. Ja rzeczowo, ty emocjonalnie. Nasze
znajomości lub współpracownicy nie są, niestety, w sporze o kryteria żadnym
rzeczowym argumentem. Też mam sympatie i antypatie. Mnie idzie o logikę, tobie
niekoniecznie. Niech tak zostanie - jak napisał autor jednego z postów.

[Gość: muka!]

Tobie nie idzie o logikę, lecz o twoją paranoję. Albo też uprawiasz czystej wody
sofistykę. Efekciarską ale jałową. Przepraszam bardzo, nie wiem gdzie są te
rzekomo "rzeczowe" argumenty, które mają obalać to co napisałem w moim pierwszym
poscie? To nie ja nie podjąłem rzeczowej dyskusji.

Blade pojęcie o życiu...

[Gość: ikaz]

to ma autor tej recenzji.
Potrafi tylko zza biurka w W-wie
oceniać innych i porównywać z ameryką.
Morrison to , a Stone to by lepiej zrobił:-(
Jak mówił KOBIELA w filmie WAJDY :
to moje życie pszenno-buraczane
-czy jakoś tak.
I nigdy tu u nas nie bedzie hollyłudu:-)
PZDR

------

"Dziś jest pierwszy dzień, reszty twoich dni"

[Gość: xs]

Wiesz co? Powiem dosadnie - PIEPRZYSZ! Nie pomożesz ćpunowi, jeśli nie ma w nim
wystarczająco dużo chęci, silnej woli i samozaparcia. I tak było z Riedlem.
Pewnie, że chciał, ale widocznie za słabo; pewnie, że żałował, że w ogóle
zaczął tą zabawę, ale widocznie za późno. Za każdym razem, kiedy czytam/słyszę
takie opinie czuję niesmak. Największy czułam po obejrzeniu dokumentu "Sie
macie ludzie", który zrobił z zespołu kozła ofiarnego. Było nie było muzyka to
ich życie, pasja i praca (czytaj chleb). Tymczasem Riedel wiecznie nieobecny,
wiecznie znikający, wiecznie spóźniony, wiecznie nieprzygotowany, a w
konsekwencji zawalone sesje i zawalone koncerty. Dżemowcom nie zazdroszczę, bo
byli między młotem, a kowadłem. Stoją na scenie, sala pełna ludzi, koncert
właściwie powinien się zacząć, a Rysiek łapie taksówkę i pędzi na Śląsk po
kolejna działkę. Głód narkotykowy silniejszy, w danej chwili ważniejszy niż
czekający fani i koledzy. Może i Dżem zrobił błąd, bo za długo to znosił, za
długo się szarpał, zbyt późno odsunął Riedla od zespołu, bo Riedel był już
wtedy zbyt blisko dna.
Żeby było jasne Ryśka Riedla cenię i szanuję za autentyczność, za proste i
uniwersalne prawdy które śpiewał, za odwagę, by bez względu na wszystko być
sobą i żyć po swojemu. Żałuję, że nie widziałam Go nigdy na scenie, ale do
muzyki Dżemu dorosłam dopiero cztery lata po jego śmierci.

[Gość: Jerofiejew]

Zgadzam sie z xs'em.

Morrisona lubie, o Riedlu w zyciu nie slyszalem

[babusz]

I niech tak zostanie.

żal mi cie synku... cudze chwalicie swego nie znac

[Gość: ruppert]

cudze chwalicie swego nie znacie!!!

Nie mogę sobie wyobrazić Kota w roli Riedla

[Gość: orko]

Nie mogę sobie wyobrazić Kota w roli Riedla. Może to wina tego kretyńskiego
serialu w którym grał. Nie wiem. W każdym razie jestem trochę do Niego
uprzedzony. Zupełnie mnie nie przekonuje, a zwłaszcza gdy ma się wcielić w tak
charyzmatyczną postać jak niezapomniany wokalista Dżemu. Wydaje mi się że to
nie jest trafiona obsada.. No, ale może zmienie zdanie po obejrzeniu filmu. Mam
nadzieje

[Gość: uczi]

Dajcie spokoj,film nie jest zly!!! To nie notka biograficzna,ani gotowa
odpowiedz na wszystkie pytania,bo na nie nikt nie zna odpowiedzi.Rozumiem ze ci
co smola te durne recenzje to epoka fast-foodow i chca miec wszystko podane na
tacy..Ale dlaczego bral?? Facet ,tego nie wiedzial nawet Riedel a ty chcesz
zeby wiedzial Kidawa.Nie czepiaj sie tez postaci zony,bo akurat przed nia
powinnismy sie wszyscy uklonic nisko do ziemi.A postac 'Indianera' jest bardzo
dobrym pomyslem!A Dzem?-przestancie ich juz oceniac,jakie gowniarze macie do
tego prawo???

[Gość: xs]

podpisuję się obiema rękami:)

[Gość: madziaro]

Niestety nie moge zgodzić się z czytaną wyżej recenzją filmu, ponieważ jak było
ileś razy pisane, powtarzane na konferencjach prasowych "to nie jest film
BIOGRAFICZNY o Ryśku, ani DOKUMENTALNY" jest to zwykły film Fabularny. No ok,
nie zwykły, bo dla mnie ważny, wzruszający, opowiadający o wielkim artyście,
ale pod kątem bardziej walki z nałogiem.
Mnie osobiście ten film podobał się strasznie i na pewno pójdę nie raz na niego
do kina, i kupię na DVD kiedy się ukarze.
Pozdrawiam wszystkich Dżemomaniaków

a muzyka rzeczywiście świetna... w końcu Dżemu

[Gość: kaprys]

Ja tez traktuję ten film nie jako dokument i nie jako biografie, ale film
fabularny. Nie rażą mnie reminiscencje z dzieciństwa ani Indianin na koniu,
który jest przyjacielem R. Riedla. Film bardzo mi się podobał. Zawiera w sobie
duzo smaczków dla koneserów muzyki Dzemu. Począwszy od tego, że w obrazie
zagrali prawdziwi członkowie zespołu, nowy wokalista, po archiwalne zdjęcia
wplecione w fabułę filmu. Podoba mi się ta historia ze względu na to, że
ekranowy Rysiek jest postacią ciepłą i z problemami, jak każdy z nas, wiec nie
trudno jest się z nim utożsamić. Poza tym film niesie ze sobą potężny
przekaz: "Nie bierzcie narkotyków", i mnie osobiscie do tego przekonał.

[Gość: ania]

ja również "przykładam" swoje dwie łapki do tej opinii!!!!

[Gość: sowa pszemondrzała]

Oj, szkoda, że ostatni krytycy filmowi już poumierali. To mamy teraz to jacyś
nieudacznicy, którzy potrafią tylko się wymądrzać, a tak naprawdę nie mają nic
do powiedzenia. Pan S. jest jednym z najświetniejszych tego przykładów. Szkoda.

[Gość: kaprys]

Mnie się wydaje, że krytyk filmowy to jest bardzo wstrętny zawód i jeszcze za
to płacą. Pan X-reżyser filmowy stara się zrobić obraz najlepszy w miarę swoich
możliwości, a później gdy ten obraz sie pojawia, niewdzięcznicy niszczą go i
jego dzieło swoimi opiniami. A czy nie łatwiej jest pójść i zobaczyc, niż
posiłkować się cudzymi myślami?

[Gość: muka!]

Tak jest, i dlatego na złość krytykom na polskie kino miliony widzów walą
drzwiami i oknami ;)))

[Gość: dabhind]

pierwsza i podstawowa uwaga: "Skazany..." nie jest filmem biograficznym tylko fabularnym o czy reżyser nie raz i nie dwa już mówił...
no cóż, recenzent chyba powinien się przygotować co nieco do swojej pracy, za to mu przecież płacą

[Gość: A N K A]

A ja na przekór tym wszystkim niepochlebnym recenzjom polubiłam ten film i
cieszę się że w ogóle powstał. Jedyny minus- fatalne nagłośnienia, najpierw
ogladałam go w Tychach, więc nie dziwiłam się że tak mało słyszę, ale w kinie
było niewiele lepiej. Macie też takie odczucia?
A jeśli chodzi o leczenie Ryśka, zespół po projekcji filmu w gliwickim kinie
Bajka powiedział że Rysiek po prostu nie chciał się leczyć. Kilkakrotnie
uciekał z detoksu, nawet w pidżamie i szpitalnych kapciach.Miał nawet
możliwość leczenia w ośrodku Kotańskiego, niestety zwiał jadąc do osrodka,
Pawłowi Bergerowi zresztą...

[bck2]

Ja też polubiłam ten film, ale byłam jedną z nielicznych na sali, którzy
dotrwali do ostatnich słów Ryśka "Żegnam wszystkich skazanych na blusa". To
przykre. Co do ucieczek z odwyku, trzeba do tego dorosnąć, widocznie nie
nadszedł wtedy jeszcze czas dla Ryśka. Cieszmy się, że Rysiek, miał szczęście
spotkać taką kobietę, jak jego żona. Dzięki Niej mogliśmy cieszyć się tekstami
i śpiewem Ryśka parę lat dłużej. Dzięki Gosiu.
bck2

[Gość: Tom - Opole]

Błem wczoraj na tym nadzwyczaj słabym ,łapotologicznym filmie. Tylko muzyka
obroniła go. Pretensjonalność dialogów, chronologiczność jakby poodrąbywana
siekierą. Film dla nikogo. bo przecietny jako fabularny, biograficznie niewiele
pokazujący. A Indianer to nie postać wyimaginowana.Każdy kto bywał na
koncertach Dżemu wie, ze jako supprot grywał właśnie on na gitarze naśladującej
hendrixowską.
Miało być dobrze, a wyszło po polsku.