Chodzicie sami do kina???

[Gość: inka]

Ja na przykład bardzo lubię chodzić sama w dzień kiedy jest tylko kilka osób
na sali i można spokojnie obejrzeć film. A Wy?

[Gość: Cailin]

Kocham chodzic sama!!! Moge pospiewac na reklamach, rozlozyc sie na fotelu,
zostac do konca napisow i pomyslec w spokoju kiedy film juz sie skonczy. I
kocham te seanse, na ktorych jest mniej niz 10 osob!!! Jedyny wyjatek to
festiwale filmowe - wtedy lubie sie poczuc czescia "wspolnoty" (strasznie to
zabrzmialo)!!!

[Gość: sacto]

Ja lubię chodzić sam do kina. Zdecydowanie lepiej mi sie wtedy ogląda. I nie ma
znaczenia czy sala jest prawie pusta czy pełna.

[Gość: Edziak]

Oczywiscie! Nawet ostatnio zauwazylam ze mi inni ludzie przeszkadzaja,
zwlaszcza gdy gadaja albo jedza popcorn, albo reaguja dziwnie i w dziwnych
momentach, a zwlaszcza jak sie mlokdziakom uda wejsc na film od 18, ktorego nie
sa w stanie przetrawic jak normalni ludzie.

[elpooho]

Nie lubie, ale chodze - zwykle na te co lepsze (czy jak to sie mowi "ambitne")
filmy nie mam z kim isc. No to ide sam. Najlepiej we wtorek ok. 11 - 12 -
pustka w kinie, tansze bilety, calkiem przyjemnie.

[Gość: pawel]

elpooho napisał:

> Nie lubie, ale chodze - zwykle na te co lepsze (czy jak to sie
mowi "ambitne")
> filmy nie mam z kim isc. No to ide sam.

Dokladnie to samo.Na randki też nie chodzę na "ambitne".Raz byłem: wynudzila
się i cześć.

[Gość: apacz]

Kocham puste sale , gdy nikt nie żre popcornu , nie beka po koli, a na komediach nikt nie śmieje się kto głośniej.

[Gość: elevator]

Wprost uwielbiam chodzić samemu do kina!!! Prawie rok temu wybrałem się na
jeden z pierwszych seansów kultowego dzisiaj tybetańskiego filmu "Puchar
Himalajów" do warszawskiej Kinoteki. Wyobraźcie sobie moje zdziwienie - byłem
JEDYNYM widzem a pracownicy kina bez problemu odtworzyli film dla mnie.

[ksywa]

Jeszcze pare lat temu w zyciu bym nie poszła sama do kina:-) Ale od jakiegoś
czasu - polubiłam to i nigdy nie żałuję. Zazwyczaj wszystko mi się bardziej
podoba niż kiedy idę z kimś. Pewnie dlatego, że sama decyduję "na co"
i "kiedy", bez wdawania się w kompromisy. No a jak jeszcze na sali jest pusto
to juz w ogóle święto;-)

[Gość: RaV]

Z chęcią się przyznaję, że tak. Co do wypełnienia sali: im większa komercja,
tym właściwie bardziej lubię tłok. Im moje nadzieje większe, tym
odpowiedniejsze wydaje mi się kino pustawe. W niektórych przypadkach wybieram
też kino- im mniej efektów, tym mniejsze. Na niektóre filmy, zresztą, chodzę
tylko sam choćby dlatego, że czasem taka "kinowa samotność" wyzwala
spontaniczność odbioru, o jakiej nie ma się pojęcia, będąc w towarzystwie
znajomych. Poza tym, naprawdę skupiony odbiór w kinie (osobista obiektywność?)
osiąga się tylko w pojedynkę- przed seansem, zamiast rozmawiać, można się
porządnie wyciszyć. Poza tym, przyjść trochę wcześniej, kupić bilet i wyjść na
mały spacer. Wszystko dla lepszej celebracji i "oczyszczenia umysłu". Z obrazem
jest się przecież i tak sam-na-sam!

nie

[Gość: Kinoman]

Ej laski przestancie bredzic. Po prostu nie macie chlopow zeby z nimi chodzic.

[Gość: inka]

i tu się mylisz, bo ma chłopa tylko on nie na wszystkie filmy, które ja chcę
zobaczyć ma ochotę iść, poza tym kino nie jest jego ulubioną rozrywką
a ja mam wybór pójść sama albo wcale wiec chyba oczywiste jest to, że idę

[loginka1]

Lubię bardzo, choć raczej nie chodzę w tygodniu przed południem, bo nie mam
takiej możliwości czasowej. Powodów jest kilka, ale głównym jest chyba to, że
przeżywam filmy jakoś tak introwertycznie i nie znoszę, kiedy zaraz po seansie
pada pytanie: I jak? Muszę sobie to przeżuć sama, nie mam ochoty na wynurzenia
bezpośrednio po. Poza tym wybieram wtedy filmy, których np. mój mąż nie ma
ochoty oglądać. Ja czuję się lepiej bez stresu, czy on się, aby nie nudzi, a i
pewnie jemu jest z tym lepiej. Zdarza się, że w trakcie takiego samotnego
wypadu oglądam dwa, trzy filmy pod rząd. I mam przy tym uczucie, że zrobiłam
coś dla siebie. Takie wrażenie intelektualnego zadbania.

[Gość: Sol]

Jak juz ktos wyzej napisal samotne ogladanie filmu powoduje inny jego odbior.
Bardzo lubie puste sale kinowe i male kina. Przyznaje, rzadko zdarza mi sie
samej chodzic na seanse ale czasem czuje, ze tego wlasnie potrzebuje.
Wyciszenia i zatopienia sie w filmie. Gdybym mogla miec moje prywatne kino....

[elpooho]

2 razy mialem nadzieje, ze bedzie malo ludzi i 2 razy paskudzie sie nacialem -
na "Fanatyku" i "11.09.01" - za kazdym razem siedziala za mna rechoczaca
wycieczka szkolna. Koszmar.

[Gość: inka]

loginka1 napisał:

> Lubię bardzo, choć raczej nie chodzę w tygodniu przed południem, bo nie mam
> takiej możliwości czasowej.

ja bardzo często chodzę właśnie w tygodniu przed południem i bardzo się cieszę,
że jak do tej pory czas mi na to pozwala

> Powodów jest kilka, ale głównym jest chyba to, że
przeżywam filmy jakoś tak introwertycznie i nie znoszę, kiedy zaraz po seansie
> pada pytanie: I jak? Muszę sobie to przeżuć sama, nie mam ochoty na
wynurzenia bezpośrednio po.

dokładnie po prostu nie cierpię gdy idę z kimś (ostatnio - moja kuzynka)
i zaraz po filmie pada no i jak? lubię gdy jestem wtedy sama, wsiadam w autobus
i jadąc rozmyślam o filmie


>Poza tym wybieram wtedy filmy, których np. mój mąż nie ma ochoty oglądać. Ja
czuję się lepiej bez stresu, czy on się, aby nie nudzi, a i
> pewnie jemu jest z tym lepiej.

dokładnie mam tą samą sytuację co prawda to nie mąż (jeszcze :)) ale jeśli nie
ma ochoty iść na dany film to po co go ciągnąć, żeby potem marudził

Zdarza się, że w trakcie takiego samotnego
> wypadu oglądam dwa, trzy filmy pod rząd. I mam przy tym uczucie, że zrobiłam
> coś dla siebie. Takie wrażenie intelektualnego zadbania.

ja również czasem oglądam pod rząd filmy, ale jak do tej pory naraz oglądałam
tylko dwa, trzech chyba nie dałabym rady, no chyba, że na jakiejś >nocy
filmowej<

pozdrawiam serdecznie

[Gość: dekris]

Otóż to. Mam spokój i mogę się skoncentrować na filmie, niezależnie czy jest to
szmira czy coś wartościowego.

Ale wiele zależy też od tego, w którym kinie się jest. Niekiedy wagarowicze
zachowują się jak banda gnojków i przeszkadzają. Ale nikt i nic nie jest w
stanie przeszkodzić dobremu filmowi.

Pozdr,

[Gość: Ginny]

Byłam sama w kinie raz w życiu, na "Panu Tadueszu" zresztą- udało mi sie
obejrzeć film bez wycieczek szkolnych za plecami. Ale w sumie wolę
przedyskutować film tuż po wyjściu z sali, więc raczej chodzę ze znajomymi. Mam
to szczęście, że w kwestii doboru repertuaru mój głos wiele znaczy.

[kamill_a]

witajcie na forum! Ja przyznam sie: nie mam z kim chodzic do kina! Szczegolnie
na filmy tzw. ambitne. A sama nie lubie chodzic do kina i jeszcze nigdy sama
nie bylam. Jestem z W-wy wiec czekam na priva, jesli ktos podobnie jak ja lubi
kino, a po seansie chcialby sie z kims podzielic refleksjami z filmu.
Pozdrawiam kinomanow.

[Gość: roan]

A ja do tej pory sama chodziłam do kina i bardzo lubiłam te swoje samotne
wyjścia(też najczęściej przed południem), ale teraz będę MUSIAŁA sama chodzić,
i to późnymi wieczorami, bo urodziłam dzidziusia i wyjście realne będzie tylko
wtedy gdy mąż przejmie nad nim kontrolę...

[Gość: Nadja]

Witam,

Naprawdę miło się dowiedzieć, że tak wielu ludzi lubi dobre kino nie tylko
ogladac (bo to potrafi kazdy) ale tez i 'przezywac'. Nie nadaje sie do tego
sala kinowa multipleksu, gdzie rechoty wspoltowarzyszy seansu (w takich
momentach, ze az czasem trudno uwierzyc..) zagluszaja wlasne mysli, gdzie jest
sie wystawionym na grad popcornu itd. To wlasnie w atmosferze malych kin tkwi
ich fenomen i nieprzemijajaca popularnosc. Tam czlowiek ma poczucie obcowania
z czyms wiecej. Szczegolnie jesli siedzi sam, zaszyty w swoim fotelu,
wpatrzony w magiczny ekran, a towarzyszy mu kilku rownie zakochanych w filmie
kinomanow. Dostrzega sie wtedy i zapamietuje inne sceny i obrazy.. nie tylko
te, na widok ktorych cala sala kinowa gruchnela wspolnym smiechem ;-)

pozdrawiam

[Gość: golem]

otoz to, trudno sobie wyobrazic wypad z paczka do multipleksu na np. "tam
gdzie rosna poziomki", zajadajc sie przy tym popcornem. takie filmy trzeba
ogladac samemu.

[Gość: N]

Ja przez trzy lata chodziłam do kina z moim chłopakiem(obaj jesteśmy wielkimi
kinomaniakami) i zawsze obowiązkowy był popcorn i cola.Staraliśmy się jednak
zachowywać przyzwoicie i nikomu szelestem i gulgotaniem nie
przeszkadzać.Zawsze to z nim najbardziej lubiłam chodzić do kina.Od pewnego
czasu lubię jednak oglądać filmy tylko z moją dobrą znajomą,gdyż po każdym
filmie dyskutujemy na jego temat i czuję,że spotkania z nią działają na mnie
naprawdę rozwijająco.W trakcie seansu już nic nie jem i w pełni koncentruję
się na projekcji a po filmie prawdziwym treningiem umysłu jest dla mnie
rozmowa z nią na ten temat.Nie zrozumcie tego tak,że z moim chłopakiem po
filmie o nim nie rozmawialiśmy,bo wymienialismy poglądy.Jednak to nie było
to.Każdemu życzę szczęścia,tak jak mi się trafiło,bo znaleźć osobę-obojętne
czy tej samej płci,czy odmiennej,z którą mogłoby się kontemplować i dzielić
wrażeniami,to coś wspaniałego.Oglądanie filmów razem może naprawdę zbliżać!
Pozdrawiam

[Gość: nightchill]

"Bo najlepsze te male kina,gdzie wszystko sie zapomina,bo to gospoda
ubogich,ktorym dzien splyna zle"czesto sobie ten fragment poety odtwarzam jak
ide sama do kina,choc obecnie juz ono nie dla ubogich.Moim ulubionym filmem
jest Cinema Paradiso,moze dlatego,ze historia mojego kina jest bardzo podobna
do tej tam przedstawionej .Pamietam czas,kiedy jako dziecko chodzilam namietnie
do kina,gdyz w moim miasteczku nie bylo innej rozrywki i dobrze,dzieki temu
moje wspomnienia sa bogatsze o tysiace wzruszen,przerazen i przemyslen.Kino
nazywalo sie "Zacheta"i bylo magiczne,sciany mialy charakterystyczny zapach
zmurszalego drewna niewyczowalny w zadnym innym kinie w jakim przyszlo mi
pozniej bywac.W nim odbyla sie moja pierwsza randka otoczona nerwowym
milczeniem,ono tez czesto nalezalo tylko do mnie,bo malzenstwu je prowadzacemu
milosc do X muzy nie byla obca i specjalnie dla mnie skamlacej puszczali po
godzinach"Powrot do przyszlosci".Pamietam tez jak z grupka przyjaciol
chodzilismy na radzieckie,strasznie nudne produkcje i przez caly film bawilismy
sie w "chowanego" i jeszcze jak zamykalam oczy w trakcie Kroniki i dudnilam
palcami o porecze z niecierpliwoscia czekajac az w koncu minie.Potem przyszedl
czas transformacji,ekspansji video i trzeba bylo kino zamknac,bo dla jednej
kinomanki nikt go nie chcial utrzymywac,coz...Teraz jest w nim wiejska
dyskoteka ,a ja niczym bohater Tornatore zjezdzajac do domu na swieta,zagladam
tam czasem ,gdzie zostaly dziwnym trafem obite materialem i
drewnem ,sciany,ktore mimo uplywu lat wciaz tak samo,hipnotycznie
pachna.Zamykam wowczas oczy i wacham przez chwile wspominajac moja dziecieca
mekke.Teraz,kiedy ide sama na film,zawsze towarzyszy mi ta niezwykla
retrospekcja,dlatego najlepsze te male kina.....

[cailin]

Blagam, uzywaj czesciej spacji!!!

[Gość: pawelskaw]

Zazdroszczę.Nie mam takich wspomnień, bo mieszkałem w Kielcach gdzie są
praktycznie 2 kina w ktorych te same filmy są puszczane na zmianę.Kicha!!!Teraz
jako student w Krakowie uwielbiam zaszywać się w którymś z małych kin na
Starym. Najlepsze to Wanda(w remoncie-likwidacji) i Paradox dla niektórych
obleśny dla mnie magiczny.
pozdr.

[Gość: ela]

W liceum, na początku studiów uwielbiałam chodzić do kina sama! Tak mi to
weszło w krew, że nawet towarzystwo mojej drugiej połowy było dla mnie
irytujące! A dziś? Jeśli kino, to tylko z moim mężem (tym samym, którego
obecność na tym samym seansie kiedyś mnie irytowała).

[Gość: KANGOOR]

Jak ja Wam zazdroszczę ( szczególnie tym z duzych miast), że możecie chodzić do
kina na różne filmy, o różnych porach. Mieszkam w Olsztynie , mieście
wojewódzkim, w którym znajduja się trzy kina, ale..... w najlepszym ( pod
względem sali ) od miesiaca puszczaja Zemste, ot. Premiery pojawiaja się
niezbyt często na czas, chociaż film YYYrek kosmiczna nominacja był na czs :-
)))). Więcej poczytacie na wątku Olsztyna o drogich biletach do kina.
Wracajac do pytania, lubie chodzić z moja właśną zona i ze znajomymi. Zawsze to
miło jest podzielic sie z innymi wrazeniami po filmie. Był taki okres, że
chodziłem sam do kina, a po filmie wracajac na stancje, za wszelka cene
wspólokatorom chciałem przedtawc film. Czyli kto, z kim, dlaczego, podobno
byłem niemoziwy.
W/g mnie jednym z plusów samotnego chodzenia do kina jest to, że mozna sobie
popłakać, niestety jestem facetem a na filmach b. sie wzruszam. Na Przełamujac
fale byłem dwa razy i dwa razy tak płakałem, ze az mna trzęsło.
Pozdrawiam wszystkich kinomaniaków.

[Gość: mesjash]

coś w tym jest.

[Gość: sunny]

Pewnie, ze chodze sama...W tym miesiacu bylam na czterech filmach, i tylko raz
z kolezanka. Nie lubie towarzystwa, bo moj luby ( od pewnego czasu byla) mial
zwyczaj patrzec co chwila w czasie projekcji na moja twarz i reakcje.
Denerwowalo mnie to. Nie przepadam tez za pelna sala, bo nie znosze, gdy:
1. ktos siedzi tuz obok mnie
2. grupa znajomych wymienia glupawe komentarze i zaglusza kwestie i muzyke
3. ktos siedzi przede mna ( jestem raczej niska i prawie kazdy mi zaslania,
zwlaszcza rosli faceci)
4. jakis idiota odbiera przed filmem, kiedy jest juz ciemno, telefon - albo
wrecz w czasie filmu, i mowi: "Tak, jestem w kinie..."
5.ktos spoznia sie do kina - nie rozumiem jak mozna spoznic sie 15 czy 20
minut, i potem przeciskac sie w ciemnosci, szukac wolnego miejsca i
przeszkadzac innym. Na kazdym sensie, na ktorym ostatnio bylam, ktos
przychodzil znacznie spozniony
Ludzie! Nie spozniajcie sie do kina!

[Gość: Forward]

Pewnie! Idziesz na film, który masz ochotę zobaczyć i nie martwisz się, czy
twój wybór spodoba się towarzyszowi / towarzyszce. To samo dotyczy wystaw i
spektalki - choć miło jednak podzielić się wrażeniami z inną osobą.

[Gość: Luzak]

Pewnie że chodzę, samotne wyjście do kina ma swój klimat,jak idę sam i nie jest
to kino akcji:), mogę się fajnie wyciszyć, odbiór filmu jest lepszy i dłużej go
pamiętam
pzd.

[Gość: kasia]

Tak,ja też.

[Gość: Anna]

Na amitne filmy lubię chodzić sama (do dziś wspominam festiwal filmów Larsa von
Triera - to dopiero była uczta :-) ).
Jeśli wybieram się na typowa komercję (co ostatnio zdarza się coraz rzadziej)
to mogę iść równie dobrze sama jak i z dużą grupą. Nie ma to dla mnie znaczenia.

Pozdrawiam

Ania

[Gość: gofcia]

Ze mną bywa róznie. Był czas, że tylko sama chodziłam do kina, dzięki czemu
byłam "na bierząco", ale potem miałam problemy, bo nie było filmu, którego bym
nie widziała i jak miałam iść ze znajomymi, to miałam tylko wybór: albo
obejrzeć po raz drugi albo nie iść wcale.
Ale generalnie nie mam oporów przed póściem samej do kina, czasem tylko
chciałoby się pogadać po filmie o wrażeniach, a nie ma z kim tych poglądów
wymienić.
Wydaje mi się, że również od rodzaju filmu zależy też czy ma się ochotę oglądać
go wspólnie z kimś. Na melodramaty chodzę zawsze z przyjaciółką, bo nasi
panowie nie znoszą tego rodzaju sztuki, śmieją się z naszych łez, a my
uwielbiamy te nasze babskie wieczorki...

[scotch2002]

Kiedys niewyobrazalem sobie isc z kims do kina :) Na kazdy film chodzilem sam i
przewaznie w godzinach rannych by nie przeszkadzali mi ludzie, ktorzy gryza
krzycza, gadaja, chrupia, pija, dzwonia przez komorke itd. (chyba kinomani mnie
rozumieja)
Lecz jakies 7 lat temu poznalem swoja wybranke i teraz nie wyobrazam sobie isc
do kina bez niej mamy podobne upodobania co do repertuaru wiec niema miedzy
nami klutni ;) Pozatym zawsze po filmie idziemy na kawke i wymieniamy sie
wrazeniami i spotrzezeniami ... Moze ktos powiedziec, ze samemu napewno
bardziej intensywnie przezywa sie film, byc moze i ma racje ale niekiedy po
wyjsciu z kina, az chce sie komus powiedziec ale ten film byl nieprzecietny
itp. ;)
Jednak jest cos co sie niezmienilo do kina przewaznie chodzimy (o ile praca
nieprzeszkodzi) na wczesne seanse kiedy jest mniej ludzi.

[Gość: Missa]

Uwielbiam chodzić sama do kina, niezależnie od tego, czy to komercja czy filmy
ambitne. Szczególnie lubię to robić, gdy mój mąż ma dyżur. Kupuję w kinie
migdały w cukrze, zjadam całą paczkę sama, po filmie wracam do domu, czytam do
nocy albo pijąc herbatkę rozmyślam o tym co obejrzałam i jestem ABSOLUTNIE
SZCZĘŚLIWA! A następnego dnia opowiadam mu o swoich wrażaniach i to jest bardzo
fajne. Mój mąż też chodzi czasem sam do kina.

[phyllis_dietrichson]

Chodzę do kina mniej więcej 40 razy w roku, z czego jakieś 5 razy z kimś.
Statystyka mówi sama za siebie :) Uwielbiam samotne wyprawy do kina !