oscary wajdy

[kubissimo]

troceh bez sensu, ze w kazdej kategorii mozna bylo glosowac tylko jednego
dnia :/
dopiero dzis zasiadlem do glosowania i... nie moge zaglosowac na moja
ulubione Elzbiete Czyzewska :(((

[kwiecienka1]

fakt, i do tego z góry wybrali tylko po pięć nominacji (mogli dodać jeszcze
szóstą: nominację własną)
Czyżewska podobała Ci się tylko u Wajdy? a może na komediowo u Barei też?
pozdrawiam
K.

[kubissimo]

ja ją wielbie holistycznie :)))
a do tego moge sie pochwalic, ze mialem przyjemnosc poznac p. Czyzewska
osobiscie :)))

[kubissimo]

no i do tego kompletnie pomineli Korczaka, ktorego ja osobiscie wrzucilbym co
najmniej do trzech kategorii :/

[Gość: klaudia]

kubissimo napisał:

> no i do tego kompletnie pomineli Korczaka, ktorego ja osobiscie wrzucilbym co
> najmniej do trzech kategorii :/

Zgadzam się, Korczak to jeden z najwybitniejszych filmów Wajdy, niestety mniej
znany i doceniany od pozostałych. Szkoda.

[Gość: kasia]

Hłasko o Wajdzie, co o tym myslicie ?



Następnie w reżyserii Wajdy powstaje "Lotna". Przytoczę treść tego filmu,
ponieważ uważam go za makabryczny i groteskowy zarazem. Historia dzieje się
podczas walk niemiecko-polskich w 1939 roku. Lotna jest koniem należącym do
podchorążego oddziału kawalerii. Jest pięknym koniem, wszyscy zazdroszczą
podchorążemu. Kiedy podchorąży ginie, Lotna przechodzi do następnego
kawalerzysty - teraz na nim skupia się zawiść kompanów. Dookoła szaleje wojna,
rozbite oddziały polskie cofają się w bezładzie, machina państwowa przestaje
istnieć, tysiące uciekinierów ratuje się ucieczką - naszych żołnierzy
interesuje wyłącznie wspaniały koń, nienawidzą się nawzajem, intrygują,
posyłają jeden drugiego na śmierć - a robią to tylko po to, by zdobyć pięknego
rumaka. Aby pojąć szczególny urok tego filmu, trzeba znać Polaków i ich
stosunek do armii. Polacy zawsze byli dumni ze swoich żołnierzy, ich
rycerskości, odwagi i pogardy dla śmierci - i teraz nagle taki osobliwy obraz
wojny. Temu, kto interesuje się kampania niemiecko-polską, powinien być znany
fakt, że w 1939 podstępni Polacy podejmowali kawaleryjskie ataki przeciwko
czołgom niemieckim. Być może w tym właśnie należy szukać początku owej smutnej
i zarazem groteskowej historii. W 1944, podczas Powstania Warszawskiego
posyłano przeciwko niemieckim czołgom dwunastoletnie dzieci z butelkami benzyny.

Wajda jako twórca filmowy jest interesujący, ale nierówny. Po świetnym "Kanale"
nastąpiła kontrowersyjna "Lotna", po czym zrobił film raczej na przeciętnym
poziomie; nosi on tytuł "Samson" i opiera się na przeżyciach prześladowanego
Żyda w czasie okupacji. Po tym nastąpił znów bardzo dobry film. Byli
to "Niewinni czarodzieje", historia przypadkowej nocy miłosnej przeradzającej
się niespodziewanie w prawdziwą miłość. Trzeba przyznać, że trudny to temat,
ale przyznajmy, także wspaniałe wykonanie reżyserskie. Po owym mistrzowskimi
figlu Wajda nakręcił "Popiół i diament" 2; moim niemiarodajnym zdaniem, dzieło
to nie wyszło przekonywająco. Jest to historia konspiratora, który na rozkaz
swojej organizacji musi po zakończeniu działań wojennych nadal zabijać.
Tymczasem on zakochuje się i postanawia wrócić do życia cywilnego. Najchętniej
wyrzuciłby broń i rozpocząłby życie u boku swojej kochanki, lecz rozkaz
organizacji brzmi: zabijać dalej. Wajdzie nie udało się skoncentrować na
temacie. Jego celem był rodzaj fresku. W filmie jest wszystko: zabójstwo
polityczne, policja polityczna, prawdziwi i fałszywi komuniści. Przeróżne
składniki niezbyt dobrze trzymają się razem. Myślę, że film ten był dla
zachodniego widza swego rodzaju novum: po raz pierwszy pokazano w filmie z
tamtej strony żelaznej kurtyny człowieka, który z bronią w ręku walczy
przeciwko komunizmowi i po raz pierwszy pokazano jego tragiczny los. Chciałbym
zwrócić uwagę czytelnika na pewien interesujący punkt. Otóż Wajda w jakimś
wywiadzie przyznaje, że w chwili wybuchu wojny miał trzynaście lat i w związku
z rym nie walczył w ruchu oporu. Przy czym jego najlepsze filmy,
jak "Pokolenie", ,,Lotna", "Kanał", "Popiół i diament" a także >,Samson" są
filmami o czasach wojny i terroru. Wajda jest zdania, iż tematyka ta dlatego
tak go pociąga, ponieważ nie był mu dany osobisty udział w walce. Natrafiamy
tutaj na typową zdolność Polaka, któremu odebrana została szansa postrzelania z
rewolweru i zginięcia za ojczyznę.

"Die Weltwoche" l3 maja 1966, Zurych