Pianista

[Gość: madzzzik]

Niesamowity film! Każdy powinien go zobaczyć.Doskonale obrazuje
znęcanie się nad Żydami.Nie powiem fajny,bo tu nic takiego nie
ma.Jest przytłaczający,choć posiada też elementy komiczne.Dzięki
niemu już wiem jak wyglądała sytuacja w Warszawskim
Geccie.Szczerze żal mi Żydów.

[Gość: Marek]

Na mnie film wywarl tez wielkie wrazenie, wstrzasajace
wrazenie. Mozna lubiec lub nie lubiec Zydow ale nikt nie
zasluguje na taki los jaki ich spotkal. Miejmy nadzieje, ze juz
nigdy takie czasy nie powroca.

powiem krótko...

[Gość: mikiisss 24]

ja przeżylem ten film razem ze Szpilmanem - razem chodziliśmy po
Warszawie, razem graliśmy, razem sie śmialismy, a w końcu razem
uciekaliśmy, baliśmy się i ... nawet jego głód mi się udzielił,
a jak Niemiec przyniósł Szpilmanowi jedzenie przestało mi
burczeć w brzuchu.

[Gość: Grażka25]

Film rewelacyjny, ale wiadomo ze Oskara nie dostanie bo nie jest
amerykański a ta banda grafomanów docenia tylko to co ich (nie
ważne, że jest wiele filmów mądrzejszych i bardziej
wartościowych). Końcowa dygresja: film doskonały - Oskara nie
dostanie!

[Gość: Edziak]

W Angli juz trzeci tydzien w pierwszej dziesiadce filmow, ludzie siedza w kinie
do samego konca.

[Gość: Justa]

Byłam i jestem pod wrażeniem, w kinie omal nie wgryzłam się w
fotel

[Gość: Rogal]

Fajnie, fajnie...
Film zrobiony świetnie, nie przecze -dopracowany do perfekcji pod kątem
wrażenia jakie ma wywierać. Przykład -efekt pisku w uszach po eksplozji
pocisku.
Oczywiście strasznie żal mi tych ludzi i mam nadzieje że nigdy coś takiego się
nie stanie -ale prosiłbym resztę reżyserów aby już takich filmów nie
popełniali. Akcje typu Szeregowiec R... nie dają się traktować jako kino -to
historia, ból i krzywda ludzi i nie powinno się tego pokazywać, tym bardziej
za wielką kasę. Smutno mi z powodu przeżyć pana Szilmana, ale wyciąganie
takich okropności na cześć jego pamięci -to już chyba troche za dużo. Filmy
tgo gatunku (na mój prywatny użytek zwane twardo-wojenne) nie są pouczające,są
brutalne i niesmaczne. To tyle na ten temat. Miłego oglądania życze i wesołych
świąt...

[Gość: ulster]

Gość portalu: Rogal napisał(a):


> prosiłbym resztę reżyserów aby już takich filmów nie
> popełniali. Akcje typu Szeregowiec R... nie dają się traktować jako kino -to
> historia, ból i krzywda ludzi i nie powinno się tego pokazywać, tym bardziej
> za wielką kasę. Smutno mi z powodu przeżyć pana Szilmana, ale wyciąganie
> takich okropności na cześć jego pamięci -to już chyba troche za dużo. Filmy
> tgo gatunku (na mój prywatny użytek zwane twardo-wojenne) nie są
pouczające,są
> brutalne i niesmaczne.

Czy sztuka, filmy powinny być pouczające? Czego powinny uczyć? Że nie ma "bólu
i krzywdy ludzkiej"?

[Gość: sadi]

muju muju muju, mojumoju moju ,dywany pod buldogi tfuuu buldogi
pod dywany ,nie wiadomo o co tu chodzi i szczym sie to je ,a
gdzie Powstanie
Warszawskie??????????????????????????????????????????????????????
????????????????????????????????????????????????????

[Gość: Elizabeth]

Film wspanialy, warto bardzo zobaczyc. Wspaniale grana rola
Wladka. Duze brawa.

[roody102]

Skoro watek o tym filmie jest na pierwszej stronie, to ja zapodam moja
recenzje, troszke po niewczasie, ale co tam :-)

Nie latwym jawi mi sie zadanie ocenienia tego filmu. Zreszta sasiedni watek
poniekad to pokazal. Materia delikatna, emocje duze. Wszelako sprobuje. Mam
chyba dzis malo pracy, tak mi sie zdaje.

Scenariusz znalem wczesniej, gdyz czytalem ksiazke. Czytalem z wypiekami wrecz
na twarzy oraz z mapa Warszawy. Staralem sie znalezc opisywane miejsca, domy
(przetrwaly wojne wszystkie domy, w ktorych sie Szpilman ukrywal, takze na
poczatku swojej tulaczki po zniszczonym miescie). Gazeta Stoleczna je
obfotografowala, zrobila jakies mapki chyba nawet. Moze to wydawac sie przesada
lekka, ale za to mi pomoglo sobie przypomniec i wyobrazic dokladnie jak to
wygladalo. Potem nawet, bedac w okolicy, staralem sie zlapac jakos te miejsca.

Heh - ten wstep winien zostac czyms jeszcze poprzedzony. A mianowicie musze
powiedziec, ze jako lokalny patriota mam do czasow okupacji stosunek
emocjonalny. Znaczy juz nie jestem tak bezkrytyczny co do Powstania
Warszawskiego, jak kiedys, ale wciaz sa to sprawy budzace moje jakies tam
emocje. Chyba zaczelo sie to u mnie od obejrzenia "Akcji pod arsenalem" i potem
wycieczki rowerowej w tegoz okolice, jeszcze w podstawowce. W kazdym razie na
pewno od natrafiania na slady okupacji, na groby, dziury po kulach, tablice
pamiatkowe...

A pisze o tym, bo do filmu mam jeden zarzut maly, ale o tym za chwile.

Tak jak mowie - wiedzialem czego sie spodziewac w sensie tresci, dosc
dokladnie. A mimo to ogladalem film mocno, bardzo mocno wen zaangazowanym
bedac. Nie mowie juz o nie patrzeniu na zegarek, o tym, ze do kina szedlem z
przyjaciolmi w nastroju nieco wariackim, wyglupiajac sie. Usiadlem. I
odjechalem w inne rejony zupelnie. To sie filmowi na plus ogromny zalicza -
wciaga. Budzi emocje. Mowiac krotko - robi ogromne wrazenie.

Tak, ten film jest holywoodzki. Tyle, ze scenariusz powstal nie w Holywood, a w
Warszawie, 50 lat temu. O tym nie wolno zapominac. Nie pierwszy raz sprawdza
sie banalna taka mysl, ze najlepsze scenariusze pisze zycie. Ze tyloma
przpadkom, zbiegom okolicznosci, tyloma sytuacjom "o wlos" zawdzieczal Szpilman
zycie, to wprost niewiarygodne. W jakis sposob uczy to pokory. W tym sensie, ze
walka o zycie i brak walki moga sie okazac tak samo zgubne i tak samo
skuteczne - w sumie bez wplywu jestesmy, gdy taki koszmar sie przetacza przez
swiat.

Ten film nie otworzyl mi na nic oczu, bo nie pokazal nic, czego bym nie
wiedzial wczesniej, a jednak zostaje w pamieci. A jednak na haslo Umschlagplaz
bede juz mial skojarzenie nie z pomnikiem tam stojacym, lecz z obrazami z
filmu... Szczegolnie ten widok pustego placu...

Troszke moze o sprawach technicznych. Obraz wkraczajacych do Warszawy Niemcow,
kolo pomnika Kopernika - swietny. Choc efektom cyfrowym mozna nieo zarzucic -
gdzieniegdzie widac jakies niedokladnosci.

Momentami irytowal mnie angielski. Szczegolnie, gdy w koncowej scenie polscy
zolnierze o malo nie zabili Szpilmana przez ten plaszcz. I Polak moiwacy "fuck"
miast czegos tam bardziej swojskiego. Ale tylko momentami.

Ujecie, w ktorym pojawia sie Wilm Hosenfeld (mam nadzieje, ze nie przekrecilem
tego nazwiska), lekko przegiete, moim zdaniem. Jakos tak mnie w czasie
projekcji wybilo to, ze blyszczace buty i postac od dolu sfilmowana jawi sie
niczym stepujacy aniol... Ale moze nie mam racji - moze i ma to swoja wymowe?

Ale to sa pieroly drobne, subiektywne i filmowi w sumie nie ujmujace niczego.

Jedna rzecz - jak mowilem - mnie zawiodla.
Otoz sceny uliczne, ktore nie byly relizowane w Warszawie, ale w studiach,
bodaj w Niemczech, niestety nie oddaja dobrze Warszawy. Aleja Niepodleglosci
stala sie jakas waska uliczka. Brakowalo mi tego - szkoda, ze nie nagrano tego
po prostu w Warszawie. Wiem, ze pewnie nie bylo to mozliwe, ale szkoda.
Warszawiak, a w kazdym razie ja widzialem doskonale, ze czesc krecona nawet na
Pradze lepiej oddawala Warszawe niz ta studyjna. Na ten przyklad za murem,
gdzie Szpilman przeskoczyl, uciekajac ze szpitala, nie moglo byc takie ulicy, z
takim ruinami. Taki niuans. Wiem, ze to nie ujmuje filmowi w jego uniwersalnej
wymowie ani krzty, ale po takiej lekturze ksiazki -z mapa, ze zdjeciami -
czekalem na te szczegoly. Szkoda. Ale to znow dosc marginalny jest zarzut i
subiektywny.

Za to rzecz mi zrekompensowaly te sceny, ktore faktycznie na Warszawsy ulicach
krecono. Fakt, ze Warszawe grala glownie ulica Kozia, ale co tam. Bardzo bylo
trafne zastosowanie czarno-bialych zdjec na poczatku. Bardzo tez trafiona jest
ta scena w filmie, gdy widac Niemcow z kamera, jak kreca kladke i tramwaj pod
nia jadacy. Jak ktos zna dokumentalne zdjecia, ktore z tego miejsca, pewnie w
podobnej okolicznosci, byly krecone, to wie, ze tam jedzie taka
sama "szesnastka".

I poza tym drobnym sczegolem film uwazam za wspanialy, za wazny.

Dodam, ze niedlugo w Niemczech, a na pewno zaraz potem w Polsce, ukarza sie
listy Hodenfelda do zony i odwrotnie. Jest tego bodaj 800. Z artukulu o
Hosenfeldzie w Przekroju niedawnym wnosze, ze bedzie to lektura ciekawa. Warto
zobaczyc chyba co myslal dobry czlowiek wpleciony w ta machine zla... No, o tym
pewnie bedzie jeszcze okazaja podyskutowac.

Byl jeszcze jeden moment bardzo mocny dla mnie. Chory Szpilman, gdy przez dlugi
czas nikt nie przynosil mu jedzenia, prawie umiera. Brody w tej scenie kogos mi
przypominal. Kogos, kogo juz nie ma. Kto tez chorowal. Tak bardzo, ze w kinie
przezylem spory szok. Coz... mozna mowic, ze twarz Brodego wyrazala za malo
ekspresji... Dla mnie wystarczajaco przekonujacy byl jednak.

I tyle ode mnie.

[Gość: widz i czytelnik]

Pisac krytycznie o tym filmie jest prawie równoznaczne z
bluznierstwem. Bo to sprawa polska itp. rzeczy. Film jako taki
nie wazam za wybitny a "jedynie" dobry i nic nie wnoszacy
nowego. Superprodukcja w której brakuje mi psychologicznego
portretu, jego dramatu. No nic, ci którzy chcieliby wiecej
filmów o Powstaniu Warszawskim to uprzejmie infoemuje, ze Wajda
zrobil ich kilka poczawszy na "Kanale" i konczac na
"Pierscionku z orlem w koronie". Inny film, który traktuje
tematyke zaglady Zydów, powstnia jest tez film Wajdy "Korczak"
pozdrawiam

[Gość: jarek]

Ja nie chce o tym filmie wyrazac moje zdanie jako osoba nie
neutralna ale osoby calkowicie neutralne sami mi powiedzieli nie
bedac pytani ze film wywarl na nich wielkie wrazenie, i to chyba
Polanskienu wystarczy.

[Gość: Marconi]

Wstrząsający film. Wiele mocnych, wbijających się w pamięć,
wstrząsających scen z życia getta: wyrzucenie z balkonu dziadka
na wózku inwalidzkim, strzelanie do ludzi z byle powodu.
Najbardziej utkwiła mi w pamięci scena, w której Szpilman -
uratowany od wywózki - wraca przez wyludnione ulice getta, na
których leży porozrzucany dobytek wywiezionych ludzi... Do tego
świetna muzyka W. Kilara. Dobrze, że filmy takie jak "Pianista"
cały czas powstają. Jest nadzieja, że dzięki nim nie zapomnimy
nie tylko o Holocauście, ale i o całym złu, jakie niesie ze sobą
każda wojna.

[Gość: Anda]

Przeczytałam opis filmu z waszej strony cyt.:Film opowiada
prawdziwą historię kompozytora Władysława Szpilamana, który
dzięki niemieckiemu oficerowi uniknął śmierci w obozie
koncentracyjnym. Oficer ów zapamiętał Szpilmana jako zdolnego
muzyka i postanowił mu pomóc w wyrwaniu się z rąk nazistów."
i mam pytanie, czy ten kto to napisał oglądał ten film?
Kompletnie bzdurny opis. Jedynie pierwsze kilka wyrazów jest
prawdziwe a i nazwisko Szpilman jest przekręcone. Wstyd dla
Gazety!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Film jest doskonały, ale ten tylko może w pełni to ocenić, kto
przeczytał ksiązkę Szpilmana " Pianista"

[joolz]

Gość portalu: madzzzik napisał(a):

> Niesamowity film! Każdy powinien go zobaczyć.Doskonale obrazuje
> znęcanie się nad Żydami.Nie powiem fajny,bo tu nic takiego nie
> ma.Jest przytłaczający,choć posiada też elementy komiczne.Dzięki
> niemu już wiem jak wyglądała sytuacja w Warszawskim
> Geccie.Szczerze żal mi Żydów.
Po raz pierwszy pokazano w filmie jak wygladalo zycie w getcie, mam nadzieje,ze
Polanski zbierze worek z Oscarami

[Gość: KOCIAKI]

Powiem krótko: kolejny Oscar dla Polski-dla nas to wielkie
szczęście i gratulujemy Polańskiemu