Pochwała miłości ***

[Gość: dąb]

No, pan recenzent jest "twardy gość". Obejrzeć ten film trzy
razy to zwycięstwo nad własną wolą. Ja, mimo że lubię kino
autorskie, na seansie przyciąłem krótkiego komara.
Dotarło do mnie tylko jedno przesłanie, że rzeczywistość
wspomnień jest w naszym odczuwaniu prawdziwsza od tej z
teraźniejszości (np. książka czytana przez bohatera w czasie
teraźniejszym składa się wyłącznie z białych kartek, a w
kolorowej przeszłości jest zwykłą książką), ale na więcej
przekazu byłem odporny.
Poza tym w tym filmie denerwuje mnie sztuczny i bełkotliwy
język, jakim rozmawiają bohaterowie. Ale coż pewnie taka uroda
Godarda.

[Gość: tjk_]

Jestem miłośnikiem dobrego kina europejskiego. Dlatego też
zupełnie nieprzypadkowo znalazłem się na seansie tego filmu - po
przeczytaniu zachęcających recenzji. Dlatego też również zupełnie
nieprzypadkowo, pierwszy raz od bardzo wielu lat wyszedłem z kina
w trakcie trwania seansu.

Uważam, że film jest najzwyczajniej zmanierowany próbując ukryć
swoją płytkość standardowymi metodami, w założeniu przynależnymi
kinu niekomercyjnemu. Ponadto, być może to kwestia obecnej
sytuacji politycznej (vide: wypowiedzi premiera Chiraca), ale
szczególnie rażą mnie różne klasyczne fobie kultury
francuskojęzycznej wyrażane w tle i w trakcie dialogów filmów.

Wyszedłem z filmu zdegustowany i rozczarowany. Szczerze odradzam.