Lektor ****

[funix]

"Lektor" jest przykładem, jak praca nawet największych talentów nie musi
dotrzeć do widzów z komiksowym obrazem świata.

Na przyszłość radzę chodzić tylko na filmy z podtytułem: „Film o...”
I unikać rebusów!

Lektor ****

[Gość: Lenka 1233]

Moim zdaniem film jest niesamowity!
Jestem zachwycona...wczoraj wyszłam z kina i do dzisaj się nad
pewnymi rzeczami zastanawiam. Studium charakterów godne podziwu.
Dylematy etyczne połączone z ambiwalencją uczuć (która w moim
mniemaniu wzbogaca film) Trudny, niebanalny, nie narzucający
odpowiedzi, głęboki film. Serdecznie polecam

[Gość: Dora]

Film wspaniały, aktorzy - bez wyjątku - znakomici. Problem trudny,
uczucia głębokie. Długo pozostaje w pamięci.

[Gość: naiwna]

funix napisał:

> "Lektor" jest przykładem, jak praca nawet największych talentów
nie musi
> dotrzeć do widzów z komiksowym obrazem świata.

Nie nazwałbyś mnie widzem z komiksowym obrazem świata, gdybyś mnie
znał. A jednak ja zgadzam się z autorem recenzji. Trudno powiedzieć,
o czym tak naprawdę jest ten film. Nie chodzi o to, że film musi
dawać odpowiedzi na jakieś ważkie pytania - ale powinien jakieś
ważkie pytania zadawać. A w "Lektorze", którego właśnie wczoraj
obejrzałam, widz - pozwolę sobie z lekką ironią zauważyć - zostaje
postawiony w roli kolejnej ofiary głównej bohaterki (i reżysera...).
Oglądamy, jak Hanna uwodzi dziecko (co staje się tym trudniejsze do
oglądania, że co kilka minut NAZYWA chłopaka dzieckiem, a więc od
początku i przez cały czas trwania tego procederu zdaje sobie sprawę
z tego, że on "nie dorasta" do roli pełnoprawnego partnera). Później
widzimy kobietę na ławie oskarżonych, tłumaczącą swój udział w
zbrodni obawą przed "chaosem" - nawet nie przed np. karą ze strony
SS. Dla mnie ta bohaterka to co najmniej socjopatka-pedofilka.
Sposób, w jaki poprowadzono fabułę sprawia, że kiedy Hanna zataja
przed sędziami informację o swoim analfabetyźmie, w rezultacie czego
otrzymuje karę wyższą niż współwinne strażniczki, wcale nie wiemy,
co nią tak naprawdę powodowało. Czy idiotyczny wstyd przed
przyznaniem się, że nie potrafi czytać i pisać? Czy jednak doznała
nagle iluminacji, zrozumiała ogrom swojej winy, i dokonała
błyskawicznie wyboru - "należy mi się najwyższa kara"? Trzeba by
mieć więcej przesłanek do tego, by chcieć uwierzyć w tę szlachetną
motywację poza faktem, że dziesięć lat wcześniej Hanna otarła twarz
rzygającemu chłopcu (którego później uwiodła). Znamy ją jako
kobietę, która po prostu wykorzystała niewinność piętnastolatka. To,
że kazała sobie czytać książki, wcale jeszcze nie świadczy o
szlachetności jej charakteru. Dalej: jeśli kobieta zasługiwała na
naszą litość czy współczucie, ponieważ jej analfabetyzm i
emocjonalna niedojrzałość były rezultatem trudnego dzieciństwa (ktoś
ją molestował, wychowała się na ulicy, cierpiała na dysleksję,
itd.) - nikt nam o tym nie powiedział. Wiemy tylko to, co
scenarzysta i reżyser zdecydują się nam powiedzieć. A więc ja od
samego początku oglądałam "wyczyny" bohaterki z irytacją.
Kobieta ląduje w więzieniu. Chłopak zastanawia się nad tym, czy
należy wyjawić w sądzie jej analfabetyzm - ostatecznie nie robi
tego. Raczej nie przedstawiono go jako kogoś, kto w tym wieku miał
już świadomość, że został przez kobietę w jakiś sposób jako
piętnastolatek wykorzystany, więc nie jest to z jego strony prywatna
zemsta, a raczej sygnał dla widza, że chłopak, który być może znał
Hannę najlepiej z wszystkich przedstawionych w filmie postaci,
rozumiał, że jej analfabetyzm i wstyd z tego powodu są dla Hanny
ważniejsze niż świadomość, że przyczyniła się do śmierci setek ludzi!
Dalej: Michael po latach wysyła Hannie do więzienia nagrane na
kasetach magnetofonowych książki. Co nim powoduje? Może samotność
rozwodzącego się mężczyzny? wspomnienie o pierwszych seksualnych
uniesieniach? LITOŚĆ? Skąd nagle litość?
Dalej: Hanna na kasetach porównywanych z drukowanymi wersjami
książek sama uczy się czytać i pisać. W więc raczej na pewno nie
jest dyslektyczką. Najwyraźniej nie jest też ociężała umysłowo.
Czyli: socjopatka. Ktoś kto nie rozumie podstawowych zasad
współżycia społecznego. Tego, że nie należy innym robić tego, co nam
niemiłe. Tacy ludzie zwykle kończą w więzieniach. Usiłuje się ich
resocjalizować. Michael nie to robi, choć jako prawnik musi już
sobie zdawać sprawę z tego, że kobieta po prostu pewnych
podstawowych spraw "nie rozumie" i nie doznała nagle jakiegoś
oświecenia czy nawrócenia przez sam fakt, że nauczyła się czytać.
Ona do niego pisze flirciarskie notki z prośbą o romanse. Liczy na
to, że ich dawny związek się odrodzi?
Michael - teraz już chyba z czystej litości - odpowiada na apel
kierowniczki więzienia, i przygotowuje dla Hanny "start" na
wolności: mieszkanko, pracę... Hanna jednak w dzień uwolnienia
popełnia samobójstwo - prawdopodobnie dlatego, że zrozumiała, iż
Michael nie zamierza wracać do związku, jaki ich kiedyś łączył, że
nie istnieje tak naprawdę żaden związek.
Kobieta dla popełnienia samobójstwa wchodzi na stertę książek. Co to
ma symbolizować? Że dopiero umiejętność czytania i literatura
uświadomiły jej jej winę? jeśli tak, to którą winę? tę oświęcimską,
czy tę związaną z wykorzystaniem młodego chłopca? a może obie? PO CO
mamy się nad tym zastanawiać? Czy ta bohaterka jest tego warta?
Nawet jej nie lubimy.
Jeśli był to film tak naprawdę o Michaelu, pod koniec filmu nie
wiemy o nim właściwie nic nowego. To, że wysłał Hannie do więzienia
książki wiele nam o nim nie mówi - przechodził wtedy właśnie
rozstanie z żoną, a więc trudny emocjonalnie okres. Fakt, że czyni
zadość życzeniu Hanny i usiłuje dostarczyć pieniądze jednej z ofiar,
świadczy tylko o tym, że jest uczciwym człowiekiem, który nie chce
sobie przywłaszczyć cudzych pieniędzy, nie chce ich wyrzucić ani
obarczać zadaniem dostarczenia ich kogoś innego. A może jednak szuka
wybaczenia dla Hanny? Może dlatego decyduje się wręczyć pieniądze
osobiście? A może szuka wybaczenia dla SIEBIEe? ponieważ w bardzo
wczesnej młodości "stał się jednym ciałem" z kobietą, która była
współwinna zbrodni? I do teraz, przez całe dorosłe życie, nie udało
mu się z tego emocjonalnego(?) zniewolenia wyrwać? Czy naprawdę nas
to tak bardzo obchodzi? Michaela w sumie też trudno lubić. Nie jest
winny tego, że wplątano go w romans, kiedy był jeszcze dzieckiem.
Żal nam go trochę, kiedy dowiaduje się kim naprawdę była jego
kochanka. Ale tak naprawdę Michael nie ma żadnych swoich
właściwości. Na początku jest tak tylko narzędziem w rękach dorosłej
kobiety. Później - ponieważ nie wiemy, czy to, że nie ujawnił prawdy
o jej analfabetyźmie był efektem jakiegoś idiotycznego "szacunku"
dla jej uporu w ukrywaniu tego faktu, czy też jednak decyzją o tym,
że NALEŻY jej się kara - nie potrafimy zdecydować, czy go za to
lubimy czy nie. Podobnie z wysyłaniem książek do więzienia - może to
z jego strony tylko jakiś emocjonalny regres - ot, rozsypał mu się
związek z żoną, odwiedza mamusię, cofa się w czasie do chwil, kiedy
wiedział, czego kobieta od niego chce, a tak się złożyło, że tą
kobietą wtedy była Hanna, i chciała by jej czytał książki. Chyba
należy się nad nim litować nawet jako nad dorosłym mężczyzną, wciąż
tkwiącym w niewoli z czasów wczesnej młodości.
I na koniec: Michael ma córkę. Nie wiem nawet, po co ją poznajemy.
Po co słuchamy o tym, że usiłowała się "odnaleźć" w Paryżu. Sceny, w
których widzimy ją z ojcem, są płytkie. Ich związek w niczym nie
wyróżnia się od zwykłych związków ojciec-córka. Gdyby chociaż
przedstawiono nam sytuację, w której np. kontakt z piętnastoletnią
córką uświadamia Michaelowi, że tak naprawdę piętnastolatek jest
jeszcze dzieckiem, i wtedy w pełni dociera do niego, w jaki sposób
został przed laty wykorzystany... ale nie, nie ma takiej sceny. Na
koniec filmu ojciec zabiera córkę na grób swojej byłej kochanki. Po
co? Skoro nie wiemy nawet, co tak naprawdę Michael czuje i myśli w
związku z tamtą historią sprzed lat, nie mamy pojęcia, co zamierza
powiedzieć córce. W pewnym sensie bohater powtarza cykl
molestowania, w jaki wplątała go niegdyś Hanna. Jeśli facet zamierza
zwierzyć się własnej córce z romansu i dalszych kontaktów z Hanną
tylko po to, żeby się przed kimś wygadać, w zasadzie robi własnemu
dziecku świństwo.

Wychodzę z kina z poczuciem niesmaku.

[Gość: mia]

twój nick dorównuje poziomowi twojej wypowiedzi, poczytaj może trochę o tamtych
czasach, postudiuj choćby casus Heideggera, H. Arendt czy Zimbardo, niesmak??
pomyśl najpierw... zamiast prezentować moralność wiktoriańską...

[Gość: shirley]

Jeśli wywalimy z Twojego opisu obsesje odnośnie wykorzystania i molestowania, to
wyjdzie całkiem sensowny tekst.

Naiwna - świetna recenzja :)

[Gość: Nika]

Zgadzam się z każdym Twoim zdaniem.
Film przereklamowany, udający głębokie psychologiczne dzieło a w rzeczywistości
jest płytki.
Czytadło dla gospodyń domowych.

Lektor ****

[Gość: mia]

panie Mosakowski jest Pan Totalnym Analfabetą nie tylko filmowym ale przede
wszystkim EMOCJONALNYM! współczuję, ale może jest to uleczalne?

[ejno]

Widzę, że jednak zrobił na Pani Naiwnej, wrażenie "Lektor", bo skąd
miałaby siły tyle o nim napisać. Dobry film, zmusza do myślenia i
zastanowienia.

Lektor ****

[Gość: ktos]

akurat teoria banalnosci zla czy posluszenstwo autorytetom niewiele
tu tlumaczy (to do osoby, ktora odeslala naiwna do literatury). Film
mowi zwyczjanie o dzikim niebezpieczenstwie jakim jest glupota
ludzka i stad prosty moral zeby przekazac pieniadze na leczenie
analfabetyzmu ( w duzym skrocie). Naiwna napisala to jak odbiera
film wiec nie wiem skad u Ciebie taka zlosc. A do naiwnej:NIE WIESZ
CZYM JEST DYSLEKSJA.
aha jeszcze moze dodam, ze glupoty nie powinno sie usprawiedliwiac
czego rezyser na szczescie nie czyni.

[ejno]

Nie jestem zła, nie mam powodów, stwierdziłam jedynie, że jednak film ten na
Naiwnej zrobił jakieś wrażenie, nie napisałam czy pozytywne czy negatywne,
jakieś jednak przemyślenia po filmie miała, że napisała na ten temat:) Daleko mi
do złości:)
Pozdrawiam
Ejno

Lektor ****

[Gość: gi]

FILM SUPER. MYSLI SIE O NIM JESZCZE DLUGO PO WYJSCU Z KINA

Nie moge takich filmow traktowac powaznie

[Gość: Adam]

Po pierwsze gdy niemcy mowia z amerykanskim akcentem i czytaja po
angielsku. No nie moge.

SS-manka, ktora nie umie pisac i czytac, nie bylo takiej mozliwosci,
nawet teoretycznie (trzeba bylo zlozyc wlasnorecznie napisany
zyciorys). Na dodatek konduktorka, jak ona bilety sprawdzala, jak
pieniadze liczyla?

Proces sadowy w sprawie zabicia 300 Zydow, oskarzenie i wyrok
praktycznie nierealne. Przeciez tak naprawde te 300 osob zabili
alianci. Jak traktowac miliony zabitych niemcow podczas bobardowan?
Czy jezeli w kosciele byliby Niemcy tez bylby proces? Oczywiscie ze
nie. Wielu ss-manow za udowodnienie im czynnego rostrzelania jencow
dosotawalo pare lat. Dowodcy czasem dozywocie, wychodzili po 10. To
oskarzenie i wyrok zupelnie nierealne, w dodatku jeden swiadek.
Absurd!!!!

Podczas procesu sadowego w Niemczech nie ma mozliwosci zeby adwokat
czy ktokolwiek nie wykryl ze oskarzony nie potrafi czytac. Po prostu
nie jest to mozliwe.

Michael w 1966 jest mlodym gosciem a w 1976 wyglada jak juz stary
dziad.

Wszytko naciagane, przesadzone, niewiarygonde i choc dobrze zagrane
to nie moge traktowac filmu powaznie.

[kubissimo]

znalem osobiscie analfabetke (sasiadka mojej babci), ktora mimo to
umiala liczyc i znala sie na pieniadzach. znaczy da się :)
poza tym praca konduktorki w tamtych czasach chyba (bo glowy nie
dam) sprowadzala sie wylacznie do sprzedawania biletow. chyba nie
mozna bylo ich kupic np. w kiosku. tak wiec wystarczy opanowanie
rodzajow biletow (jak znam zycie byly raptem dwa) i umiejetnosc
liczenia.

co do reszty sie nie wypowiadam, chociaz tez wydaje mi sie dziwne,
zeby SSmanka, nawet nizszego szczebla, nie umiala pisac.

no ale w koncu to powiesc/film i to raczej z dzialu psychologia, a
nie historia.

[minniemouse]

wprawdzie nie pamietam bo ksiazke czytalam juz chyba dziesiec lat
temu ale hanna nie byla chyba ssmanka tylko strazniczka w obozie
ssmanow.

Minnie

[minniemouse]

jednak racja - ona byla strazniczka, ale i Ss-manka tez.

wstapila do ss na jesieni 43 roku bo oni - SS-mani - przyjmowali
kobiety na strazniczki do fabryk Siemens i innych.
moze dlatego nie wymagali wiekszych kwalifikacji.

Minnie

[minniemouse]

"""Po pierwsze gdy niemcy mowia z amerykanskim akcentem i czytaja po
angielsku. No nie moge."""

nie przesadzaj. to jest film fabularny a nie dokumentalny.

Minnie

[Gość: glejowiec]

Super celne uwagi. Ja przez połowe filmu wierciłem się niemiłosiernie... ale
potem totalnie wsiąkłem. Proces=punkt zwrotny filmu jest psychologicznie bardzo
mocny i spójny. I nie ma(dla mnie) znaczenia teatralność rozprawy czy fakty
które przytaczasz. Tu świat głównego bohatera stanął na głowie a mój razem z
nim i tak już zostało.

Dawno nie widziałem filmu tak nienachalnego, wieloznacznego, pełnego
niedomowień. Nie jestem w stanie zrozumieć jak to możliwe że w CJG identyczną
ocen dostały do bólu dosłowne ponure gnioty takie jak Katyń czy Generał Nil
(żeby nie szukać daleko).

Lektor ****

[Gość: ya]

Nie wiem kto pisał tą recenzję.Jakiś baran który ogłądał film w przerwach
pisania innej "porywającej oceny".Aż szkoda mi komentować.Dla mnie film
piękny, poruszający.Film o granicach miłości, o granicach prawa, społecznej
moralności, zbiorowej odpowiedzialności za grzechy popełnione konkretnym
jednostkom.O odpowiedzialności historycznej całego społeczeństwa.Wreszcie o
problemie dobra i zła w przełożeniu na ocenę drugiego człowieka.O prawie do
osądzania.O tym że są w życiu osoby które mają wpływ na całe nasze życie.Nawet
jak już ich z nami nie ma...